Instrumentalistka

„Instrumentalistka” to debiut literacki. I muszę przyznać, że bardzo dobry debiut. Książka została napisana w oparciu o prawdziwe wydarzenia. Opisane w niej zostało życie Anny Marii della Pieta.

Autorka zabiera nas do Wenecji, do XVIII. Do czasów kiedy niechciane dzieci prostytutek topiono w kanałach, albo porzucano pod sierocińcem Ospedale della Pietà. Właśnie w tym miejscu znalazła się Anna Maria. Dziewczynka była jedną z 300 sierot przebywającym w tym miejscu. Była jak każde inne dziecko, ale zawsze czuła się inna. Była utalentowana i żyła w świecie dźwięków. Jej celem życiowym było zostać skrzypaczką. Jej upór i chart ducha sprawiły, że zrealizowała swoje marzenie i została nawet kompozytorką.

Anna Maria była utalentowana, ale potrzebowała nauczyciela. Był nim sam maestro Antonio Vivaldi. Dziewczyna rozwijała się i rosła. W pewnym momencie przerosła samego mistrza. Co niekoniecznie mu się spodobało.

Autorka wspaniale oddała klimat XVIII – wiecznej Wenecji. Książka przesiąknięta jest dziewkami muzyki. Bardzo dobrze tutaj została ukazana postać z pozoru zwykłej i biednej dziewczynki, Anny Marii. Obserwowałam jej los od narodzin. Jak z małego dziecka stawała się coraz silniejszą i pewną siebie kobietą. Jak krok po kroku, z determinacją dochodziła do realizacji swojego marzenia.

Jest to również opowieść o sierotach z orkiestry figlie di coro. O kobietach, które były utalentowane, ale świat o nich zapomniał.

Jakiej najczęściej słuchacie muzyki? U mnie zazwyczaj przeważa pop, muzyka filmowa, folklor, a wieczorami lubię zatopić się w dźwiękach muzyki klasycznej. To lekarstwo na skołataną duszę. Pomaga się odstresować i zrelaksować.

"Instrumentalistka" to znakomity debiut Harriet Constable. Za jej pomocą możemy dosłownie "odpłynąć". Ta książka sprawiła, że przymykając oczy dokładnie możemy wsłuchać się w dźwięki skrzypiec. Na jej kartach poznajemy historię Anny Marii della Pieta,niezwykle utalentowanej instrumentalistki, która z równym talentem gra też na klawesynie, wiolonczeli czy też lutni..

Oddana jako niemowlę przez matkę prostytutke do żeńskiego sierocińca Ospedale della Pieta, prowadzonego przez siostry zakonne. Należy wspomnieć, że w XVIII wieku był prężnie działającym przytulkiem i ośrodkiem muzycznym o unikalnej funkcji kulturalnej. W placówce tej wówczas, lekcje śpiewu i gry na instrumentach dziewczynki pobierały pod okiem mistrzów muzyki klasycznej. Edukacja muzyczna była dla nich nie tylko okazją do rozwijania talentu, ale również szansą na wybicie się i zawarcie udanego małżeństwa. Z kolei pozbawione jakiegokolwiek talentu sierotki otrzymywały podstawowe wykształcenie, często dziergały i haftowaly, wykonywały liczne prace domowe, później przyjmując habit.

Jednak Anna Maria della Pieta była bardzo ambitną dziewczynką. Za cel obrała sobie zostać wybitną skrzypaczka i kompozytorka Wenecji. Pod okiem swojego nauczyciela i mentora Antonio Vivaldiego, pragnie wstąpić do orkiestry figlie di coro..

Harriet Constable stworzyła tutaj niezwykle ciekawą i oryginalnie opisaną historię tej utalentowanej, ale jakże zapomnianej skrzypaczki. Autorka doskonale uchwyciła charakter tej artystki, ukazując go z pewnej określonej perspektywy. Książka trafnie oddaje atmosferę XVIII - wiecznej Wenecji Niewątpliwie atutem tej historii jest piękny, fascynujący, barwny i pełen pasji język. Autorka umiejętnie za pomocą plastycznego wyrażania, nadała dźwiękom niezliczoną ilość barw. Constable pisze zachwycająco. Potrafi poruszyć najczulsze struny ludzkiej duszy. Każda przeczytana strona to inna melodia, która przenika w głąb skóry i dociera do samego serca. To niesamowita lektura pełna pasji, która na długo pozostanie w mojej pamięci. Serdecznie polecam!