Już Ci nie uwierzę

Jak dobrze znacie przyjaciół swoich dzieci? A je same? Świat, jaki z każdej strony atakuje młodego człowieka (zwłaszcza ten wirtualny), bardzo mocno wpływa na jego zachowanie i myślenie. Tu pojawia się motyw hejtu. Wystarczy jedno małe kłamstwo opublikowane w sieci, żeby doprowadzić do tragedii. Jak bardzo ktoś może się mylić, myśląc że może być anonimowy w Internecie. Dlatego tak ważne jest to, by dbać o wzajemne relacje i szczerą rozmowę. Oczywiście nie można też przesadzać z ostrożnością, aby nie wpaść ze skrajności w skrajność, ale trzeba uważać na to, kogo wpuszczamy do swojego domu. Nawet przyjaciel może chcieć wykorzystać nasze słabości, by móc nami manipulować. A samotność, brak zrozumienia i wsparcia temu sprzyjają.

Izabela Krasińska napisała powieść niebywale intrygującą. To historia, która mogłaby mieć miejsce w prawdziwym życiu. Za zamkniętymi drzwiami zwykle dzieją się rzeczy, których nikt nie chciałby, aby ujrzały światło dzienne. Autorka porusza trudne i aktualne tematy. Pokręcone relacje, chore fascynacje i obłuda stają się pożywką do zbrodni.

Już początek książki zwiastuje coś, co ma się niebawem wydarzyć. Towarzyszy nam jakiś bliżej nieokreślony niepokój. Później dochodzą niedomówienia, półprawdy, intrygi, i nic już nie jest pewne... 

Postaci wyróżniają się wyrazistą kreacją i interesującymi portretami psychologicznymi. Nie ma tu krystalicznie czystych bohaterów, każdy ma coś na sumieniu, z czymś się zmaga, coś ukrywa. I co ciekawe nikomu nie można wierzyć. Za sprawą romansu, zdrady, odrzucenia i tajemnic to się właśnie dzieje. Widzimy, że nie ma znaczenia status materialny. Patologię można spotkać również w luksusie. A za cierpienie dzieci często odpowiedzialni są dorośli. Powierzono im role rodzicielskie, ale oni nie dorośli do tego, by je realizować. 

"Już ci nie uwierzę" to thriller psychologiczny z mocnym wydźwiękiem o skomplikowanych relacjach międzyludzkich, przyjaźni, pozorach, intrygach, błędnych wyborach i ich konsekwencjach, złożoności ludzkiej natury. Kto w tej historii ucierpi najbardziej? Czy komuś pisane jest szczęście?

„Już ci nie uwierzę” to fascynująca historia pogubionych osób,którzy uciekają w pracę,przyjemności,bądź nieszczere zamiary,aby poczuć dawkę adrenaliny w celu osiągnięcia swoich celów.

Początkowo spokojna opowieść przeradza się w nietuzinkową historię w której zdrady,kłamstwa stają się ważniejsze niż dobro bliskich. Każda z postaci,które poznajemy wnosi coś do fabuły.Nikt nie jest najważniejszy.Rola córki,żony,męża,kochanki bądź przyjaciółki pokazuje,że w łatwy sposób można oszukiwać innych.Jedno kłamstwo rodzi kolejne,a później tworzy się hejt i nieprawda.

Poruszane tematy: rodzinne,brak wsparcia w małżeństwie,lekkość traktowania zdrady,bezpodstawne oczernianie, ukazują,że nic w życiu nie przechodzi bez konsekwencji.

Jedna zła decyzja rujnuje życie nie tylko swoje,ale również wiele osób.Brak oznak ciepła macierzyństwa w stosunku do dzieci niosą później zachowania odtrącające rodzica.Rani to serce,lecz jest przestrogą,że czasu z najbliższymi nie da się kupić i powrócić do już utraconego.

„Już ci nie uwierzę” to historia o błędach ludzkich oraz krzywdach jakie zadaje się innym osobom.Będziecie zaskoczeni zakończeniem oraz niektórymi decyzjami bohaterów.

Gorąco wam ją polecam

Klaudia i Dominika pochodzą z bogatej rodziny. Ich rodzice, Olga i Artur są zapracowani i wiecznie nieobecni. Olga robi karierę w korporacji, w ogóle nie interesuje się życiem rodziny. Rola matki i żony przerosła ją, lecz nie ma odwagi rozstać się z mężem i porzucić dzieci. Obowiązki domowe i wychowanie córek spadły na jej męża, który razem ze swoim przyjacielem i wspólnikiem Konradem prowadzi firmę. Konrad bardzo dba o swój wizerunek, jest przykładnym mężem i ojcem. Skrywa jednak pewne tajemnice. Klaudia zaprzyjaźnia się z Justyną, która jest częstym gościem w domu dziewczyny. Justyna pozuje na dorosłą, ubiera się i zachowuje wyzywająco.

Jak zmieni się życie Klaudii i jej rodziny, kiedy do akcji wkroczy Justyna?

Jakie sekrety wyjdą na jaw?

Jeżeli jesteście ciekawi to koniecznie przeczytajcie tę książkę.

„Już ci nie uwierzę” to bardzo dobra książka z tragedią w tle. Jest to historia zmuszająca czytelnika do refleksji. Autorka pokazuje, jak fałszywe oskarżenie zamieszczone w Internecie może zniszczyć życie niewinnego człowieka, skrzywdzić go i naruszyć jego dobre imię. A przez to cierpi nie jeden człowiek a cała jego rodzina. Dlatego warto uważać na to, co zamieszczamy w sieci, bo nigdy nie wiemy w czyje ręce trafią informacje o nas i do czego ktoś może je wykorzystać.

„Już ci nie uwierzę” to kolejna bardzo dobra książka autorki, którą miałam okazję przeczytać. Powieść została napisana z perspektywy kilku osób, dzięki czemu jeszcze lepiej możemy zagłębić się w tą historię. Znajdziecie tutaj romanse, zdrady, intrygi i kłamstwa, a nawet zbrodnię. Wkręciłam się w tą historię i byłam bardzo ciekawa jak potoczą się losy tej rodziny oraz Justyny. Na duży plus zasługuje także zaskakujące zakończenie. Spędziłam miło czas czytając tą lekturę. Bardzo lubię styl pisania autorki i chętnie sięgnę po jej inne książki. Polecam, warto przeczytać.

Istnieją prawdy są zbyt bolesne by mówić o nich na głos.

Artur jest tatą na pełen etat , wbrew powszechnym stereotypom mężczyzna cieszy się rodzicielstwem i jednocześnie wraz z przyjacielem , Konradem prowadzi świetnie prosperującą firmę audytorską.

Jego żona, Olga zaś realizuje się zawodowo pnąc po szczeblach korporacyjnej kariery.

Kobieta jednak pochłonięta pracą odcina się od nastoletnich córek- piętnastoletniej Klaudii i o dwa lata młodszej Dominiki.

Jej relacje z mężem również pozostawiają wiele do życzenia.

Żeby było jeszcze ciekawiej Bielska wplątuje się

Gdy starsza z córek pary rozpoczyna naukę w liceum początkowo jest bardzo niepewna, odczuwała obawy, przede wszystkim dlatego ,że nikogo tam nie zna.

Na drodze dobrej uczennicy staje Justyna Wiśniewska.

Nastolatka wychowuje się w biedniejszej części miasta wraz z ośmioletnim bratem , Mateuszem, zaś ich matka notorycznie zmienia partnerów w nadziei na poprawę standardu swojego życia.

Klaudia jednak nawet w najśmielszych snach nie przypuszczała, że znajomość z rówieśniczką przyniesie zgubę jej rodzinie..

Konrad ma opinię faceta z klasą o nieskazitelnym wizerunku , pięknymi dziećmi i żoną, która z powodzeniem mogłaby starać się o tytuł idealnej pani domu.

Drogi czwórki narratorów splatają się i przenikają tworząc sieć powiązań, ujawniając sekrety i mroczne ludzkie żądze.

Do jakich tragedii doprowadzą internetowa nagonka i odrzucone uczucie?

Czy dla własnej korzyści bohaterowie odrzuca wszelkie zasady moralne?

Szczerze mówiąc lektura jak zwykle w przypadku pani Izy fabuła niesamowicie mnie wciągnęła, a osoby występujące w tej opowieści szybko wzbudzili we mnie emocje , choć nie mogę powiedzieć, by te były pozytywne.

Ci ludzie manipulowali sobą nawzajem, nie licząc się z tym, że ich postępowanie rani innych.

Najbardziej żal mi sióstr Bielskich , ponieważ to, co przeszły jest zwyczajnie straszne.

Jeśli szukacie gorzkiej historii obnażającej najciemniejsze strony ludzkich charakterów, koniecznie sięgnijcie po Już Ci nie uwierzę

Mam dla Was wstrząsającą opowieść, opowiadającą o tym, jak bardzo można być zagubionym. Jak w tym zagubieniu można podjąć straszliwe decyzje, które mogą zniszczyć życie niewinnym osobom. Książka przez całą swą treść zaskakuje i aż ciężko uwierzyć, że można być tak wyrachowanym człowiekiem. W życiu człowieka może zmienić wszystko taki moment, który może przeważyć szale i doprowadzić do granic życia i śmierci.

Książka jest niesamowita, opowiada o trzech rodzinach. W każdej z tych rodzin jest ktoś, kto swoimi czynami ingeruje w życie pozostałych. Mimo że każda z tych rodzin nie są ze sobą spokrewnieni, jednak są w zażyłych relacjach ze sobą, choć oficjalnie nikt o tym nie wie.

Klaudia licealistka wychowuje się w zamożnej rodzinie. Ojciec ma swoją firmę, a matka pracoholiczka, bez sekundy wolnego czasu dla członków rodziny. W Liceum poznała nową koleżankę Justynę.

Justyna, wraz z bratem wychowuję się w biednej rodzinie, gdzie jej samotnie wychowująca matka ciągle szuka towarzysza życia, zmieniając ich jak rękawiczki. Justyna wychowana jest przez tzw. „podwórko”, wie jak sobie samemu radzić, zdobyć wszystko, co chce, bez względu na cenę i do czego musi się posunąć, by to zyskać.

Klaudii ojciec firmę, którą prowadzi wraz ze swoim partnerem. To on, przejął obowiązki opieki nad swoimi córkami. Żona, mimo że z nimi mieszka, nie angażuje się w ich wychowanie, wykręca się nadmiarem pracy. On dba o wizerunek szczęśliwej rodziny, kryjąc w zanadrzu pewne skrywane tajemnice, które nie mogą zostać ujawnione. Zniszczyło, by to jego reputację, jak i dalsze losy ich rodziny, w tym jego samego.

Małżeństwo jego wspólnika to rodzina z katalogu. Piękni, zawsze razem, żona opiekuje się domem i dziećmi, a on zarabia na rodzinę.

Coś ich wszystkich łączy, połączy, jak również podzieli… Losy tych bohaterów, mimo że oddzielne, to jednak coś ich wspólnego złączy. To, co ich złączy, również ich podzieli, bo doprowadzi do wielkiej tragedii. Romanse, zdrady, niezdrowe fascynacje, zazdrość, kłamstwa. Wszystko to doprowadzi do nikczemnych czynów, z których nie będzie obrotu, bo na końcu będzie zbrodnia. Zbrodnia ta zniszczy, każdego, kto w tej opowieści bierze udział.

Zapewniam, że to nie jest zwykła romantyczna historia, choć może to ona gra główne skrzypce. Ale to, co wokół się rozgrywa, to mrożący krew thriller/dramat, o ludziach, którzy się pogubili. Każdy z nich na swój sposób, wpadł w takie bagno, że nie wiem co, by robili i tak, nie mają najmniejszych szans, by z tego wyjść. Mocna książka, o tej historii i podjętych złych decyzjach długo nie zapomnę.

Klaudia ma bogatych, ale mocno zapracowanych rodziców. Nastolatka zaczyna nową szkołę i czuje się zagubiona. Justynę i jej brata wychowuje matka, która niekoniecznie stawia ich na pierwszym miejscu. Artur prowadzi firmę a jednocześnie prowadzi dom i wychowuje dwie nastoletnie córki. Olga za priorytet stawia siebie i swoją karierę. Konrad na pierwszy rzut oka jest przykładnym mężem i ojcem, ale nikt z jego bliskich nie wie o jego sekretach. Ich losy przenikają się a ich czyny nieuchronnie prowadzą ich do katastrofy.

Każda z książek Izabeli M. Krasińskiej to wielka niespodzianka, bo wszystkie mają niepowtarzalną fabułę. I za to ją cenię, bo nie idzie na łatwiznę, ale za każdym razem z dbałością o szczegóły kreuje nową historię z nowymi bohaterkami, którzy mają całkiem nowe problemy. Jedyne, co je łączy to trudne życiowe tematy… Już ci nie uwierzę nie jest wyjątkiem. Sięgając po tę książkę tak naprawdę nie wiedziałam, czego mogę się spodziewać po bohaterach… Niby czytałam jej opis, ale przecież nie zdradzał wszystkiego… I przez to nie byłam kompletnie gotowa na to, z czym się spotkałam w środku. A działo się dużo... Bardzo dużo… Autorka nie oszczędzała bohaterów… A oni nie oszczędzali czytelników. Każdy z nich na sumieniu miał wiele większych i mniejszych grzeszków. Prym w grzeszkach głównych bohaterów wiodły kłamstwo i zdrada. Przez to byli uwikłani w trudną sytuację, która sprawiła, że kłamstwo goniło kłamstwo. A każda próba wyjścia z matni spowodowanej kłamstwami prowadziła do kolejnych problemów. To sprawiło, że nie polubiłam żadnego z bohaterów. Wszyscy wydawali się antypatycznymi. Może jeszcze można byłoby spróbować wytłumaczyć Klaudię. W końcu była młoda, niedoświadczona. Mogła też czuć się nieco osamotniona. Natomiast nie było tłumaczenia dla pozostałych bohaterów. Szczególnie dla dwójki z nich… Sama książka jak już wcześniej zaznaczyłam zawiera trudne tematy. Tym razem czytając możemy zastanowić się nad szkodami spowodowanymi przez kłamstwa, szczególnie te perfidne wyrządzone tylko po to by skrzywdzić kogoś lub by oczernić. Te kłamstwa dość często są powodem, że ludzie, którzy rzeczywiście będą potrzebowali pomocy zostaną zignorowani…

Już ci nie uwierzę to książka, która jest niczym prawdziwy wulkan emocji. Niekoniecznie tych pozytywnych… Oczywiście to wina głównych bohaterów, którzy mocno, oj mocno sobie nagrabili. Przez to nie dało się ich niestety polubić... Jednak czy zawsze musimy ich lubić? Niekoniecznie. W końcu nie chodzi o to by zawsze było miło i przyjemne, ale żebyśmy czasami wyciągnęli z lektury jakąś lekcję. I tak było tym razem.