Kłamstwa mojej żony

"Kłamstwa mojej żony" autorstwa Doroty Glicy to powieść, która wciąga czytelnika od pierwszych stron i zmusza do refleksji nad złożonością relacji międzyludzkich oraz tajemnicami, które moga zrujnować nawet najbliższe związki. Książka opowiada historię, w której główną bohaterką jest żona, skrywająca mroczne sekrety, które wpływają na życie całej rodziny. Styl pisania autorki jest przystępny, a jednocześnie pełen emocji. Autorka umiejętnie prowadzi narrację, wprowadzając czytelnika w głąb psychologii postaci. W miarę rozwoju fabuły odkrywamy warstwy kłamstw, które bohaterka buduje wokół siebie, co prowadzi do napięcia i niepewności. Książka zadaje pytania o zaufanie, miłość i granice, które ludzie są w stanie przekroczyć w imię ochrony bliskich. Jednym z mocnych punktów powieści jest jej konstrukcja. Autorka zgrabnie przeplata przeszłość z teraźniejszością, co pozwala czytelnikowi zrozumieć motywacje postaci i ich decyzje. Dodatkowo, autorka nie boi się poruszać trudnych tematów, takich jak zdrada, trauma czy walka z demonami wewnętrznymi. Podsumowując "Kłamstwa mojej żony" to emocjonująca powieść, która skłania do zastanowienia nad tym, co naprawde kryje się za fasadą idealnego życia. To lektura dla tych, którzy cenią sobie literaturę psychologiczną z wciągającą fabułą i złożonymi postaciami. Dorota Glica udowadnia, że każdy z nas ma swoje sekrety, które mogą w końcu ujrzeć światło dzienne. To książka, która na długo pozostanie w mojej pamięci.

Jestem zachwycona. Polecam gorąco!

BRUNETTE BOOKS

Teksty pani Doroty Glicy zazwyczaj traktuję jak swego rodzaju mądrości życiowe. W jej opowieściach zawsze chcemy dociec prawdy, która może nas szokować. Co więcej, nowi czytelnicy dopiero zrozumieją, że życie w wydaniu pisarki nie przypomina idylli, a coś, co wydaje się piękne, jest takie tylko na zdjęciu. Zdania końcowe są nierzadko jak oliwa- prawdziwe i zawsze wypływają na wierzch. Warto jednak przedrzeć się przez wiele rozdziałów- nigdy się nie nudzimy i nie czujemy się zagubieni. Wiem jedno- „Kłamstwa mojej żony” to dobry materiał na film lub serial kryminalny. Może kiedyś tak właśnie się stanie? Serdecznie życzę pisarce takiego sukcesu.

Historia przedstawiona przez autorkę ma aż 4 (!) perspektywy, co zakrawa na bardzo wciągającą historię. Ja już wiem, że taka jest i chciałabym, by dowiedziało sie o tym jak najwięcej czytelników. Na dodatek tajemniczo nazwane rozdziały to niemal mój konik i od razu serce bije mi szybciej, gdy widzę taki właśnie zabieg literacki. Czuję się wówczas, jakbym oglądała super wciągający serial i zadaję sobie pytania: dlaczego pisarka wpadła na taki, a nie inny dobór słów? Co dany tytuł będzie miał wspólnego z fikcyjnymi postaciami? Dlaczego ich życie, choć początkowo piękne i beztroskie, musi się psuć i być tak mocno zagmatwane? Cóż, wiele historii, niestety, można przełożyć i na polskie realia. Smutne to, ale mocno prawdziwe… Dorota Glica zaserwowała mi tym razem nie lada gratkę i to aż 39 razy- taka jest pula wszystkich rozdziałów najnowszej historii.

Początkowo dowiadujemy się, że zdenerwowany do granic możliwości Tomasz próbuje odnaleźć Anetę, swoją żonę, jak też Alka, ich czteroletniego synka. Kobieta nigdy nie wyszłaby bez powiadomienia męża, a na dodatek zostawiła w domu wszystkie leki na cukrzycę, które systematycznie musi zażywać Alek. Mężczyzna znajduje też przed domem zniszczoną komórkę żony. Co takiego się stało? Czy Tomaszowi pomogą inne osoby? Mężczyzna opowiada o swej rodzinie z taką czułością, że niejeden czytelnik zapewne uroni łzę. Nie ma co się dziwić- jeszcze wczoraj dom bohaterów był pełen życia, a dziś przypomina grobowiec.

Kiedy Aneta w końcu się odnajduje, jej położenie jest jeszcze gorsze. Wygląda niczym pobita, niczego nie pamięta, nie wie też, co stało się z Alkiem. Jak więc można szukać dalej zaginionego dziecka? Czy się odnajdzie? Akcja coraz bardziej się rozkręca, a ja nie zdradzę innych szczegółów. Mogę zapewnić, że wielu czytelników będzie chciało koniecznie rozwiązać tę zagadkę. Sama należę do szczęśliwców, gdyż podczas lektury ani razu nie poczułam się znużona. Historie o zaginięciach, fikcyjnych i prawdziwych, zawsze działają na mnie jak magnes.

Często bywa tak, że bliscy przepadają jak kamień w wodę, a w sprawę włącza się słynne Archiwum X. Nigdy jednak nie zakładamy, że to my będziemy tymi zrozpaczonymi poszukującymi. Jestem przekonana, że sama nigdy nie chciałabym uczestniczyć w tym horrorze. Posty internetowe, ulotki, wywiady w telewizji- czego byśmy nie zrobili, żeby odszukać bliską nam osobę? Zachowanie Tomasza też na to wskazuje, ale autorka zadbała o jeszcze więcej znaków zapytania. Nic tu nie jest pewne, a to nie wada, tylko ogromny walor dla całej opowieści.

Bardzo się cieszę, że po raz kolejny mogłam przeczytać coś, co napisała Dorota Glica. Zostałam poczęstowana bardzo udanym miksem gatunkowym. Doceniam też niezwykle wygodny druk, który nie męczy oczu. Po „Kłamstwa mojej żony” powinny sięgnąć osoby, które szukają czegoś mocnego, a jednocześnie mądrego i dającego do myślenia.

Czasami po skończeniu książki nie wiadomo co o niej napisać. To naprawdę bardzo niepokojąca historia bardzo tragiczna w skutkach. Ogromnie ją przeżyłam, bo jeśli chodzi o dzieci, to jestem wyjątkowo wrażliwa na tym punkcie. Sama nie wyobrażam sobie co bym zrobiła, gdybym nagle miała je stracić bez względu na ich wiek. Autorka zbudowała tutaj gęstniejąca atmosferę, którą nawet nożem nie da się ukroić. Ja sama wciąż zmieniałam swoje domysły na temat treści, gdyż chciałam prześcignąć wydarzenia i zobaczyć, czy jestem w stanie to zrobić. Cóż, nie byłam i to mnie najbardziej tutaj cieszyło. Autorka przedstawiła nam opowieść z kilku perspektyw, choć historia toczy się w jednym czasie. Dotyczy ona pewnej rodziny, która nagle została jej pozbawiona. Mąż kobiety wrócił do domu, po czym zgłosił zaginięcie żony i chorego synka. Policja jak zwykle to jego podejrzewała o zbrodnię, jednak znając jego myśli i zachowanie wiemy co przeżywa i jak nim to wstrząsa. Przechodząc do historii jego małżonki, po kolei wiemy co się z nią działo, odkąd wyszła z domu. Wiemy kogo spotkała i co dalej działo się z nią samą, ale nie z dzieckiem. W kolejnej opowieści, kiedy przechodzimy do trzeciej postaci również wiemy jak działała i dlaczego postępowała w taki a nie inny sposób. Na koniec poznajemy opowieść przyjaciółki zaginionej, która najbardziej rozjaśnia nam w głowach i wyjawia to, czego się nie spodziewaliśmy. To tutaj będzie wszystko się rozgrywało, co mną wstrząsnęło i pokazało, że cokolwiek byśmy nie zrobili, to ma to wpływ nie tylko na nasze życie, ale i otoczenia, które utrzymuje z nami kontakt. By za wiele wam nie zdradzać dodam tylko, że kłamstwa z książki osiągają przeróżną skalę. Poczynając od tych najlżejszych, po cięższe i te, które podlegają karze. Ogólnie mamy tu jeden wspólny wątek. Miłość do dzieci. Każdy pragnie tutaj szczęścia swojego dziecka bez względu na konsekwencje. Całkowicie rozumiałam ich zachowania, wybory i chęć chronienia ich za wszelką cenę. Autorka zwróciła również uwagę na ogólny stan rodziny, na to, że kiedy mniej spędzamy ze sobą czasu, kiedy mniej rozmawiamy, w głowach mogą pojawiać się przerażające pomysły. Warto się zastanowić, czy czasami raniąc innych, nie robimy sobie tego samego.

Książkę polecam z całych sił, jako matka, żona i kobieta. Przeczytajcie ją, bo choć to thriller za którym nie każdy przepada, to jednak podkreśla bardzo wiele dobrych wartości o których czasami się nie myśli ulegając porywowi serca. Ma duży druk, krótkie rozdziały zatytułowane hasłem naprowadzającym na wydarzenia w nim zawarte i jest przerażająco prawdziwa. Ogromnie wciąga i pokazuje różne punkty widzenia każdej z czterech osób. Naprawdę bardzo ją polecam!

Aneta i Tomek to młode małżeństwo, które wraz z synem Alkiem mieszka w Wiązownej nieopodal Warszawy.

Ich życie i związek wydają się być niemal idealny.

Mężczyzna był naprawdę dumny ze swojej rodziny i robił wszystko, by zapewnić im jak najlepszy byt.

Niestety pewnego dnia idylla rozpada się niczym domek z kart, a kobieta wraz z synkiem znikają bez śladu.

Zrozpaczony Kamiński zwraca się do służb, a w dalszej kolejności do Ewy i Mateusza - przyjaciół zaginionej. Wspólnie rozwieszają plakaty i nagłaśniają sprawę zniknięcia matki i jej dziecka.

Szybko okazało się ,że ta nie była z mężem szczera i wdała się w romans.

Czy Rafał jest zamieszany w rozgrywający się obecnie dramat? I kim jest Barbara?

Aneta wraca do domu po tygodniu, lecz wychodzi na jaw,że nic nie pamięta a na dodatek nie ma z nią chłopca.

Gdzie jest Olek?

Czy jest bezpieczny?

Bardzo szybko wciągnęła mnie akcja najnowszej powieści kryminalnej Doroty Glicy , której pióro poznałam dzięki książce Osiemnastka.

Bardzo podobała mi się narracja tej historii prowadzona z aż czterech perspektyw pozwala poczuć niemal duszną atmosferę niepokoju.

Autorka umiejętnie kreśli portrety psychologiczne postaci i mnoży pytania pokazując przy tym jak tajemnice i kłamstwa rozbijają więzi, które z założenia miały być najtrwalsze.

Rozwiązanie zagadki nie jest wcale oczywiste i poznajemy je dopiero końcem lektury , co jest niezaprzeczalnym atutem tej lektury i nie pozwala jej odłoży

Serdecznie polecam

Tomek szaleje z rozpaczy, jego żona i syn zaginęli. Zupełnie obcy człowiek sprawia, że podejrzenia kierowane są na niego. On tymczasem odkrywa kłamstwa, które skutecznie chwieją tym, w co wierzył do tej pory. Po kilu dniach Aneta się odnajduje, ale gdzie jest Alek?

Autorka zbudowała świetny klimat niepewności. Umiejętnie bawi się z czytelnikiem nasuwając podejrzenia na kolejne osoby i podsuwając kolejne możliwe scenariusze. To powieść, przez którą mknie się szybko, a emocje wylewają się z kolejnych kartek.

Czytanie thrillerów psychologicznych Doroty Glicy jest dla mnie zawsze gwarancją doskonałej czytelniczej przygody. Już od pierwszej książki autorki, przekonałem się, że ma niebywały talent do kreowania bohaterów, których historie mocno wżerają się do naszej psychiki. Historie tworzone przez Panią Dorotę elektryzują nasze emocje z największą siłą oddziaływania. Oddziaływania, które daje się we znaki jeszcze długo po zakończeniu lektury. A jeśli zapytacie, mnie, co zrobiłem po poznaniu tej historii, to odpowiem, że oprócz przecierania oczu ze zdziwienia, umieściłem tę książką na półce NIK – Najlepszych Interesujących Książek.

„Kłamstwa mojej żony” to historia, którą poznajemy z perspektywy czterech osób – Tomka, Anety, Barbary i Ewy. Sęk w tym, że podczas wczytywania się w tę historię towarzyszy nam ciągłe pytanie – kto kłamie? A proszę mi wierzyć, że znając niewyobrażalną wyobraźnię Doroty Glicy, możecie być pewni, że nie zorientujecie się, aż do finałowej odsłony. A ta… nie, nie będę taki i nie zdradzę Wam tej tajemnicy. Najlepiej będzie, jeśli sami przekonacie się, co tym razem przygotowała dla nas autorka, która dla mnie jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych pisarek, dzięki której polski thriller zyskuje wiele.

A Wy drodzy Czytelnicy sięgając po tę książkę, zyskujecie niezapomniane wrażenia, które z całą mocą uderzają w Waszą psychikę, nie pozwalając oderwać się od lektury. Za okładką książki „Kłamstwa mojej żony” kryje się historia na pozór idealnego małżeństwa. Na pozór, ponieważ pewnego dnia ta idealna bańka pęka, gdy Tomek wracając ze służbowego spotkania, orientuje się, że jego żona wraz z synem zaginęli bez śladu. Wszystko wskazuje na to, że kobieta postanowiła odejść od męża. Dlaczego? Co takiego działo się za zamkniętymi drzwiami tej „doskonałej” rodziny? Nasza ciekawość nabiera na sile, w momencie, gdy Aneta wraca do domu. Niestety bez synka. Co gorsze nie pamięta kim, jest i co się stało? A może brak pamięci jest tylko zasłoną dymną Anety, która prowadzi z mężem tajemniczą grę? Koniecznie przekonajcie się sami i sięgnie po najnowszy thriller psychologiczny Doroty Glicy. Jestem przekonany, że jeśli nie czytaliście wcześniejszych książek („Znajdę cię, córeczko”, „Nie idź tam”, „Hotel na uboczu”, „Osiemnastka”), to już teraz będziecie chcieli nadrobić te zaległości. A warto!

Tomek, Aneta, Barbara, Ewa – kto z nich kłamie? Czyt-NIK już wie! I nie skłamię, pisząc, że „Kłamstwa mojej żony” to thriller, który zasługuje na miano bestsellerów, a w dobie ekranizacji polskich powieści, ta jest doskonałym kandydatem na filmowy (lub serialowy) przebój. To, co piszemy petycję do serwisów streamingowych?

Książka „Kłamstwa mojej żony” ukazała się nakładem Wydawnictwa Filia, Filia Mroczna Strona

Tomek i Aneta są małżeństwem. Mają uroczego czteroletniego synka. Mieszkają w pięknym domu na obrzeżach Warszawy. Zakochani, szczęśliwi, tak przynajmniej widzi to Tomek. Pewnego dnia Aneta i dziecko znikają. Zrozpaczony mąż nie może zrozumieć co się stało. Powoli wychodzą na jaw mroczne tajemnice.

Znakomicie napisany thriller, ale nie tylko. Autorka poza umiejętnością trzymania czytelników w napięciu, pokazuje bardzo ważne życiowe sprawy. Książka jest pisana w formie zwierzeń czterech osób. Tomka, Anety, jej przyjaciółki Ewy i pewnej tajemniczej kobiety. Aneta odnajduje się po kilku dniach, ale niestety ma amnezję. Mija trochę czasu, zanim przypomni sobie, to co się wydarzyło. Jest to poza świetnie skonstruowaną intrygą powieść o tym, jaką lawinę nieszczęść mogą wywołać nieprzemyślane decyzje, brak myślenia skutkowo- przyczynowego, jak niszcząca jest nienawiść. Jeden błąd może spowodować efekt motyla, zniszczenie życia wielu najbliższym osobom. Świetna powieść, zmuszająca poza ciekawością do wielu przemyśleń.