Klaun w polu kukurydzy

Choć wydawałoby się, że motyw klauna w horrorze jest już mocno ograny, to Adam Cesare w “Klaunie w polu kukurydzy”, który rozpoczyna cykl powieści z klaunem Frendo, udowadnia, że wcale nie i że na bazie tego, co znane, co wręcz stereotypowe, można zrobić coś ciekawego, coś co dostarczy nie tylko rozrywki, ale będzie dobrym odbiciem świata i problemów społecznych, z jakimi teraz się borykamy. To naprawdę wyważona i dobrze zbudowana powieść. Akcja toczy się w małym amerykańskim miasteczku, które lata świetności ma już za sobą, a oddana jest z perspektywy nowej - nastolatki na progu dorosłości, która właśnie z ojcem się tam sprawdziła. Mimo swojego wieku dziewczyna ze względu na doznane straty i wcześniejsze trudne doświadczenia jest nad wiek dojrzała, więc dorosły czytelnik jak najbardziej odnajdzie się w historii opisanej z jej perspektywy. Podobnie jest z językiem - choć poruszamy się sporo w środowisku młodych, to język nie jest typowo młodzieżowy, przez co odnajdzie się w nim czytelnik w każdym wieku. Z początku historia toczy się w rytmie spokojnej obyczajówki, dopiero gdzieś tam po setnej stronie zaczyna się akcja i to taka, przy której nie radzę nic spożywać - autor nie bawi się w subtelności, a choć nie epatuje makabrą, to jednak widoczna ona jest. Dzieje się dużo i szybko, a choć to wszystko bazuje na znanych zagraniach, to prowadzone jest z takim wyczuciem, że czytelnik czuje napięcie i ciekawość przez całą lekturę. Ważne też jest te tło, ten podział społeczeństwa na młodych i dorosłych, który przez rozwój technologii aktualnie jest tak mocno widoczny. Autor swoją powieścią otwiera dialog, dalej nam lustro, dzięki któremu możemy zajrzeć na drugą stronę i zwyczajnie zrozumieć. A czy nie zrozumienie w świecie jest najważniejsze? Mimo makabry, historia przypadła mi do gustu i mam nadzieję, że ten tytuł zapoczątkuje dłuższą obecność autora na rynku polskim!

Ocena: 4,25/5

Gatunek: horror/slasher

Motywy: nowa dziewczyna w mieście, młodzież kontra klaun, imprezowa masakra, pierwsza część serii

.

Halo, fani klasycznych slasherów! Adam Cesare przygotował prawdziwą kr*awą ucztę, proszę zasiąść przy stole i się częstować.  

Nastoletnia Quinn przeprowadza się razem z ojcem do sielskiej, niewielkiej dziury o nazwie Kettle Springs. To takie miasteczko, w którym każdy zna każdego, konserwatywni dorośli kiszą się we własnym sosie, a młodzież pragnie sławy, nagrywając internetowe pranki. I wtedy wchodzi on. Cały na kolorowo. Z piłą, kuszą i kilkoma innymi narzędziami w ręku. Klaun Frendo - maskotka lokalnej fabryki, która szybko staje się postrachem całej okolicy.

To, co na początku wygląda jak klasyczna młodzieżówka, szybko zamienia się w brutalny survival. Cesare nie bawi się w sentymenty. Bohaterowie są eliminowani szybko, bez ostrzeżenia i często wtedy, gdy akurat zaczynasz ich darzyć sympatią. Mimo trzymającej w napięciu fabuły, autorowi udało się wzbogacić tę powieść o odrobinę humoru - postacie mają cięte riposty, łatwo tu też odnaleźć elementy satyry społecznej (młodzi vs starzy, postęp vs tradycja).

Powieść Cesare to "szybki", kr*awy i zaskakująco błyskotliwy horror, który czerpie garściami z klasyki gatunku, ale robi to z odpowiednią dozą świeżości i (często) z przymrużeniem oka. Bawiłam się wyśmienicie i chętnie sięgnę po kolejne części, bo Frendo podobno nie powiedział ostatniego słowa.

A na koniec taka uwaga: jeśli kiedykolwiek myślał_ś, że impreza w stodole może być dobrym pomysłem... może zastanów się jeszcze raz, ok?