Kobiety nieidealne. Baśka

Po Magdzie, Izie i Joannie przyszedł czas na czwartą, ostatnią z przyjaciółek. Baśka próbuje odnaleźć się w nowej sytuacji, którą jest macierzyństwo. W wieku czterdziestu lat po raz pierwszy została matką. Podczas gdy jej kumpele pieluchy mają już dawno za sobą, ona dopiero zaczyna z nimi przygody. Do tej pory dbała głównie o siebie, a dzięki pieniądzom zarobionym przez męża nie musiała ani pracować, ani się o nic martwić. Nieoczekiwanie jej świat wywrócił się do góry nogami i to nie tylko dzięki małej Hani. Jak kobieta odnajdzie się w nowym życiu? Jakie kłody rzucił jej pod nogi los?

Przy poprzednich trzech częściach pisałam o tym, że uwielbiam tę zwariowaną czwórkę kobiet i napiszę, to też tym razem. Zazdroszczę im więzi, która je łączy. Mimo że każda przeszła w swoim życiu wiele, to zawsze mogą na siebie liczyć, bez względu na to, czy chodzi o dziecko, które narozrabiało, rozwód, ślub, utratę majątku, czy nowy biznes. Te babki są i do tańca i do różańca. Przyjaźń suto zakrapiana winem, przetrwa nawet kataklizm.

Na ogół z łatwością mogę wytypować postać, którą lubię najbardziej. Niestety w przypadku tej serii, nie jest to możliwe, ponieważ każda z nich ma w sobie coś wyjątkowego. Magda jest typem romantyczki, Iza na niewyparzony język, Joanna jest płochliwa i delikatna, a Baśka twardo stąpa po ziemi. Nie możemy zapomnieć również o bohaterach drugoplanowych, którzy w tej części nieco zostali zepchnięci na dalszy plan. Harumi i Tolek dalej dokazują, Luśce będącej tuż przed maturą buzują hormony, są jeszcze oczywiście partnerzy naszych uroczych przyjaciółek, gosposia Baśki oraz Didzia, oryginalna znajoma ze szkoły, która w tym cyklu debiutuje.

Uwielbiam tę serię za to, że z taką łatwością pozwala mi się zrelaksować. Jest typowo kobiecą, lekką literaturą, przy której nie sposób się nudzić. W historię o zwyczajnym życiu w sposób delikatny wplecione zostało poczucie humoru oraz sarkazm, które wywołały uśmiech na mojej twarzy. „Baśka” swym poziomem dorównuje swym poprzedniczkom. Autorki zadbały o prosty język i miły w odbiorze styl. Mam nadzieję, że powstaną kolejne książki stworzone przez ten duet, gdyż Magdalenie Kawce i Małgorzacie Hayles zdecydowanie dobrze to wychodzi. Zupełnie nie widać granicy między ich stylami, co według mnie działa na plus.

Myślę, że każda z nas może znaleźć w tej serii cząstkę siebie. Ciekawa jestem, z którą bohaterką byście się utożsamiały, ja jestem chyba każdą z nich po trochu. Jeśli lubicie takie lekkie, niezobowiązujące lektury, to myślę, że zarówno ta, jak i pozostałe części przypadną Wam do gustu. Polecam!

Baśka to bohaterka ostatniego tomu cyklu „Kobiety nieidealne”, szkoda mi się rozstawać z tym szalonym babskim teamem, ale w chwilach zwątpienia w babską siłę, chętnie do nich wrócę.

O Baśce można powiedzieć, że jest w czepku urodzona, wszystko przychodzi jej z łatwością, dlaczego z dzieckiem miałby być inaczej? Właśnie, dlatego, że dziecka nie można zaplanować pod linijkę, o czym główna bohaterka boleśnie się przekona. Maluszek, o którym mamy już pewne wyobrażenia na etapie ciąży, często zachowuje się dalece od naszych oczekiwań. Jak nie popaść w depresję i czarną dziurę? Tylko dzięki silnemu wsparciu przyjaciółek.

Autorki cyklu są bardzo dobrymi obserwatorkami otaczającego je świata, Baśka jest odzwierciedleniem wielu kobiet, dla których macierzyństwo nie jest celem w życiu, raczej zaskoczeniem i próbą zorganizowania sobie życia na nowo w kompletnie nowej dla siebie rzeczywistości. Nawet mając wsparcie w opiece, Baśki nie omija baby blues, zaraz po porodzie nie może wejść w swoją ukochaną sukienkę, a szpilki i pchanie wózka to niekoniecznie dobre połączenie. Baśka boryka się ze zwyczajnymi problemami młodej (nie wiekiem) matki i choć przychodzą chwile zwątpienia, to każda kolejna wylana łza, powoduje, że prawdziwym staje się powodzenie, co nas nie zabije to wzmocni.

Cala seria to spojrzenie na kobiety takie, jakimi faktycznie są, z ich wadami, zaletami, problemami, w końcu nie bez powodu nazywa się kobiety nieidealne :) Polecam!

„Kobiety nieidealne”. Czy jest choć jedna z nas która się z nimi nie identyfikuje? To moje pierwsze spotkanie z czterema przyjaciółkami – Joanną, Magdą, Izą oraz Baśką. Czy ostatnie? Z pewnością nie! Może autorki napiszą kolejną część? A jeśli nie – z przyjemnością przeczytam poprzednie tomy.

Baśka, jedna z czterech przyjaciółek, na kilka miesięcy przed swoimi czterdziestymi urodzinami, została mamą po raz pierwszy. Do tej pory zajmowała się… sobą. Niepracująca kobieta, lubująca się w luksusach i medycynie estetycznej, zostaje matką na pełen etat. Nie byłam zdziwiona faktem, że Baśka nie daje rady. Karmienie piersią, wszystkowiedząca niania małej Helenki, dobre rady mamy i teściowej, doprowadzają Baśkę prawie do depresji. Jednie jej przyjaciółki widzą co się z nią dzieje. Starają się pomóc kobiecie na różne sposoby. Każda jednak ma własne życie i własne problemy.

Baśka okazuje się jednak być twarda. Choroba męża i kłopoty w jego firmie, powodują, że przestaje się mazać i staje się na powrót energiczną, pewną siebie kobietą. Choć może już nie w rozmiarze trzydzieści osiem, ale ciut większym.

„Tyć zaczęłam jeszcze przed ciążą, ale w ciąży dogadzałam sobie kulinarnie w każdy możliwy sposób. Zdawałam sobie sprawę, że przytyłam ale nigdy wcześniej nie stać mnie było na tak okrutną szczerość przed samą sobą. Patrzyłam na siebie w lustrze dzień w dzień, ale podobnie jak nie widzi się każdej nowej zmarszczki, ja nie widziałam dodatkowych centymetrów w biodrach. Teraz zaatakowały mnie zbiorowo i doszłam do wniosku, że jestem żabą, która właśnie została ugotowana.

- Jaką żabą? – ziewnęła Magda, która opatrzyła już Tolka i była w dużo lepszej formie niż wczoraj. Powiedziała, że raczej nie będzie miał blizn, bo wszystko się goi na nim jak na psie, ale jedna by mu się przydała. Takie małe mementum.

- No wiesz. Jak wrzucisz żabę do zimnej wody na ogniu, też nie zauważa, że temperatura wody podnosi się co chwila o jeden stopień Gdy wreszcie zaczyna parzyć ją w tyłek i chciałaby wyskoczyć z garnka, jest już za późno.

- I ty to niby jesteś taką żabą?

- Tak bo z rozmiaru trzydzieści osiem nie przeskoczyłam w czterdzieści cztery w jeden dzień. To był stopniowy proces, którego nie widziałam w lustrze. Oswajałam się z nową, większą sobą, jak żaba z coraz cieplejszą wodą w garnku.”

Dlaczego wybrałam ten fragment? Bo jest tak jak by trochę o mnie. Też jestem taką żabą. I nie stało się to w jeden dzień, tylko w 20 lat. A czy żaba coś z tym zrobi? Zobaczymy.

Poza zmaganiami Baśki z macierzyństwem, autorki opisują przejścia przyjaciółek ze swoimi dziećmi. Od potencjalnej ciąży po samodzielne przygotowanie i odpalenie fajerwerków. Mam w domu nastolatkę – wiem co to znaczy.

Pani Magdalena i Małgorzata stworzyły serię o kobietach takich jak my. To opowieść barwna, dowcipna i angażująca czytelnika. Brawo!

Z reguły staram się nie czytać od ostatniego tomu serii. Ale w przypadku „Baśki” tak właśnie wyszło. Wcześniej Kobiety nieidealne nie wpadły w moje ręce, bardzo tego żałuję. Baśka to kobieta z którą najmniej się utożsamiam. Nigdy nie byłam osobą znającą się na modzie, trendach, ciuchach. Czego niezmiennie żałuje moja córka 

Jeżeli szukasz lekkiej książki na upalny wieczór o czterech przyjaciółkach, to ta książka jest dla Ciebie. A czy masz takie osoby, za które jesteś w stanie wskoczyć w ogień? Które w środku nocy, po twoim telefonie przyjadą i wesprą Cię w każdej sytuacji? Jeżeli odpowiedź brzmi tak – poleć im serię Kobiety nieidealne. Nie pożałują!

Znane bohaterki w kolejnej odsłonie. Bo nie od dziś wiadomo, że kobiety perfekcyjne są tylko perfekcyjne, za to nieidealne są po prostu fajne.Jedna z czterech przyjaciółek, Baśka, wreszcie została mamą. Czy kobieta, która przez całe życie skupiona była wyłącznie na sobie, będzie potrafiła odnaleźć się w nowej roli? Do tej pory los obchodził się z nią łaskawie, szczędząc jej większych trosk, ale i nad nią zaczynają się zbierać czarne chmury. Przyzwyczajona do luksusów i wygodnego życia, będzie musiała bardzo się postarać, żeby przetrwać burzę. Na szczęście, jak zawsze ma wsparcie w przyjaciółkach, które potrafią wyciągać się wzajemnie za uszy nawet z największych tarapatów.

"To nie mogłam być ja! Co się ze mną działo? Gdzie się podziała ta pewna siebie, arogancja Baśka, w której nie było za grosz taniego sentymentalizmu i słabości? Która nabijała się z tandetnych love story i mazgajowatych kobiet, które podchodziły do siebie jak do ofiar kataklizmu zwanego życiem? Nienawidziła siebie takiej."

"Kobiety nieidealne. Baśka" to już niestety czwarty i ostatni tom serii. Bardzo zżyłam się z jej bohaterkami. Stały się mi bliskie, bo w wielu sytuacjach, jakie były ich udziałem widziałam siebie.

Baśka to zepsuta, wygodnicka kobieta, którą, co tu dużo mówić, życie rozpieszczało. Tak się do tego stanu rzeczy przyzwyczaiła, że trudno będzie jej odnaleźć się w nowej roli. Przyjdzie jej zmierzyć się z późnym macierzyństwem. Baśka oczekiwała, że z miejsca poczuje wszystko to, co powinna czuć matka do świeżo narodzonego dziecka. Że jej macierzyństwo będzie idealne, według utartego schematu. Nie spodziewała się, że będzie musiała wszystko podporządkować dziecku, w pełni zaangażować się. Zaczyna rozumieć, że proces oswajania się z rolą matki, wymaga od niej budowania więzi z dzieckiem. Historia pokazuje, że problemy, z jakimi mierzy się Baśka mogą dotyczyć każdej kobiety, niezależnie od wieku.

"Uświadomiłam sobie bardzo wyraźnie, że nigdy nie uda mi się odzyskać dawnej siebie, nigdy nie poczuję się pełnoprawną matką, jeśli ciągle ktoś będzie we mnie wątpił, czuwał nade mną i podążał moje decyzje."

Nieodłącznym elementem powieści okazała się prawdziwa, szczera kobieca przyjaźń, która w tym przypadku zostanie wystawiona na próbę oraz potrzeba akceptacji i miłości.

"(...) przyjaźń nie jest czymś darowanym raz na zawsze, co należy się jak psu zupa. To przywilej, o który trzeba dbać. (...) - Zawsze się oceniamy, i dobrze, to normalne. Chodzi tylko o akceptację. Jeśli zrobię coś kretyńskiego, możecie mnie oceniać, ale macie mnie akceptować. I ja mam pewność, że tak właśnie będzie. Dla mnie to jest definicja przyjaźni."

Autorki poruszają również temat nadmiaru kilogramów. W sposób nienachalny pokazują jak poradzić sobie z tym problemem. Jak ważne jest wsparcie ze strony najbliższych, a przede wszystkim pozytywne myślenie. Bo jak wiemy, wszystko zaczyna się od głowy.

Duet Kawka j Hayles to baczne obserwatorki świata i tego, co się wokół nich dzieje. Nie boją się podejmować problemów, o których nie każdy głośno mówi. Udało się im zachować poziom poprzednich tomów. Udanie pogodziły humor z poważniejszymi wątkami. Ponownie dałam się porwać ich historii.

"Kobiety nieidealne. Baśka" to szczera i prawdziwa powieść o późnym macierzyństwie, przyjaźni, niedoskonałościach. To książka, która skłania do refleksji i karze wierzyć, że każdy z nas jest kowalem swojego losu, że wszystko zależy od nas. A Wy, którą nieidealną z kobiet polubiliście najbardziej? Magdę, Izę, Joannę, a może właśnie Baśkę?