Krew Fae. Tom 1. Królowa Róż

„Królowa róż” to pierwszy tom cyklu Krew Fae - romantasy inspirowanego legendami arturiańskimi, w którym magia, polityczne intrygi i zakazana miłość splatają się w pełną napięcia historię.

Morgana Pendragon, wychowana w cieniu swojego brata, króla Artura, nigdy nie mogła decydować o własnym losie. Pozbawiona dziedzictwa i przeznaczona boginiom po osiągnięciu pełnoletności, otrzymuje niespodziewaną szansę na zmianę swojego przeznaczenia, gdy Artur zleca jej odnalezienie legendarnej broni fae.

„Królowa róż” to bardzo obiecujący początek serii. Autorka poświęca dużo uwagi budowaniu świata i zasad nim rządzących, a największą siłą powieści jest oryginalne wykorzystanie legend arturiańskich. Znane postacie i motywy zostały przedstawione w świeży, wciągający sposób. Do tego dochodzi magia fae, tajemnice dawnych królestw, legendarnych artefaktów oraz zagadka pochodzenia głównej bohaterki. Przez całą historię towarzyszy nam atmosfera tajemnicy i nieustannego zagrożenia, a mroczny klimat podkreślają brutalniejsze sceny. To baśń pełna niejednoznacznych, moralnie szarych postaci, politycznych intryg, spisków, zdrad, obsesji i walki o władzę. Ważnym elementem fabuły jest również motyw podróży oraz odkrywania własnej tożsamości i przeznaczenia. Gdy Morgana zaczyna odkrywać sekrety związane ze swoim pochodzeniem i powiązaniami z rasą fae, zostaje wciągnięta w konflikt, który może odmienić los całego królestwa. W trakcie tej niebezpiecznej drogi musi zmierzyć się nie tylko z zagrożeniami czającymi się w magicznym świecie, ale także z własnymi lękami, przeznaczeniem i rodzącymi się uczuciami. Nie zabrakło również romansu. Chemia między bohaterami jest wyraźnie wyczuwalna, a relacja rozwija się stopniowo, pełna napięcia, niedomówień i błyskotliwych, ciętych dialogów. Zakończenie pozostawia czytelnika z ogromną ciekawością i skutecznie zachęca do sięgnięcia po kolejny tom. Mam tylko nadzieję, że na kontynuację nie będziemy musieli czekać zbyt długo! 😍

Ile razy czytaliście fantasy, w którym niepewna siebie księżniczka odkrywa drzemiącą głęboko moc i siłę? Tak, tym razem też mamy ten motyw, ale oprócz tego znajdziemy tu odrobinę romantyzmu, mnóstwo dzikich zwierząt i zaskakujące zwrotowy akcji.

Świat pokazany w książce jest bardzo autentyczny, zaczynając od tych złych charakterów żądnych krwi, poprzez niezwykłe stworzenia, po magiczne artefakty i moc fae.

Bohaterzy są wielowymiarowi i unikalni, czasami sami nie wiedzą czego chcą, czasem dopada ich żądza zemsty, a czasem się rozpływają nad widokiem wielkiego kiciusia. Często też nie ujawniają prawdy o sobie, a gdy w końcu wyjdzie ona na jaw to będziemy zaskoczeni.

To książka, którą czyta się błyskawicznie i trudno się oderwać, szczególnie w końcówce. Co prawda jako wprawiona czytelniczka fantasy miałam różne pomysły na zdrady i intrygi i niektóre z nich się sprawdziły, to jednak i tak kilka rzeczy mnie zaskoczyło, a końcówka była taka, że już chcę przeczytać kolejną część.

To książka o żądzy władzy, odkrywaniu swoich mocnych stron, intrygach, emocjach, które czasami biorą górę i zapominanym świecie Fae. Ja zdecydowanie dobrze się przy niej bawiłam.

Nietypowy retelling legend arturiańskich i słowiańskie bóstwa, czyli słów parę o bardzo ciekawej "Królowej róż" od Briar Boleyn.

"Królowa róż" to pierwszy tom cyklu "Krew fae" i chyba jak na razie największe pozytywne zaskoczenie w tym roku z moich lektur. Miało być to romantasy, więc nastawiałem się na wiadomo jakie sceny co kilka stron. Nie jestem wielkim fanem romansów, ale lubię sobie co jakiś czas sięgnąć po ten gatunek, dlatego też właśnie zdecydowałem się na tę książkę, ale też nie lubię, jak scen erotycznych jest zbyt wiele lub są przesadzone. Tutaj pozytywnie się zaskoczyłem, ponieważ jest to bardzo slow burn, mamy na całą książkę chyba dwie sceny gorszące i nie są jakieś zbyt dosadne.

Co do retellingu legend arturiańskich i słowiańskich bóstw, to takiego połączenia kompletnie się nie spodziewałem. Artur jest tutaj tyranem, a nie królem, Morgana to jego siostra i główna bohaterka, Merlin jest kobietą i główną kapłanką. Do tego mamy Lancelet, kobietę, która chce zostać rycerką, czy Galahada, no i oczywiście Excalibur. Jak sami widzicie, jest bardzo ciekawie. Do tego bogowie, których się nie spodziewałem, czyli Trzy Siostry: Marzanna, Dziewanna i Zorza, ale i zapomniany brat bóg Perun.

Oczywiście na początku mamy trochę akcji na zamku Camelot, ale potem jest to głównie powieść drogi, gdzie w trakcie podróży Morgana i jej irytujący, ale i przystojny strażnik Kairos Draven przeżywają sporo przygód i zbliżają się do siebie.

Świetnie czytało mi się tę powieść, dosłownie jednego dnia przeczytałem połowę, kompletnie tego nie odczuwając. Ponadto momentami miałem takie odczucia nawiązań do dwóch wielkich dzieł, czyli do "Władcy pierścieni" oraz "Wiedźmina". Nie porównuję "Królowej róż" do tych dwóch tytułów, bo to jednak nie ten kaliber, ale momentami na myśl przychodziły mi właśnie te książki, co myślę może zachęcić do sięgnięcia po powieść Briar Boleyn, do czego gorąco zachęcam.

Dodatkowo w książce przewija się sporo ciężkich, ale ważnych wątków, między innymi prześladowania rasowe, ale i spowodowane innymi cechami, a także znęcanie się.