Lightlark. Tom 2. Nightbane

Isla po przełamanie straszliwej klątwy została królową dwóch królestw. Inni władcy nie chcą tak łatwo pogodzić się z przegraną, a wśród poddanych są głosy, że Isla nie zasłużyła na tron. Jednak zamiast zajmować się obowiązkami Królowej postanawia lepiej poznać wyspę. W wolnych chwilach Isla ćwiczy swoje umiejętności, jednak kiedy do głosu dochodzi jej serce musi stoczyć największą walkę.

Lightlark z perspektywy czasu wspominam bardzo pozytywnie. W akcje Nightbane również wkręciłam się od samego początku. Tu wszystko działo się zdecydowanie szybciej, właśnie tego zabrakło mi w pierwszej części. Postać Isli polubiłam o wiele bardziej. W tej części jednym z głównych wątków, oprócz odbudowywania królestw i walki, jest trójkąt miłosny pomiędzy Islą, Orem i Grimem. Nie zdradzę wam jak to się skończyło ale powiem tylko, że całym sercem byłam za Grimem.

„Nightbane” to niesamowita książka, na którą czekałam. Historia rozpoczęła się w miejscu, w którym skończył pierwszy tom, opowiadana w naprzemiennych rozdziałach, których przedstawiają teraźniejszość. Nie spodziewałam się, że ta historia wywoła to we mnie takie emocje. „Lightlark” tak mi się spodobał, że nie mogłam się doczekać, aż „Nightbane” zostanie u nas wydane. Isla przeszła tak wiele, ekscytujące było widzieć, jak ufa ludziom i nawiązuje przyjaźnie. Książka sama czytała się, a autorka po raz kolejny doprowadziła to, do końca, który wbił mnie w fotel. Przygotujcie się na wiele emocji, które wciągną was w ten magiczny świat.

Główną bohaterką książki autorstwa Alex Aster pod tytułem „Nightbane” jest Isla Crown, jako przywódczyni Dzikich dostąpiła „zaszczytu” wzięcia udziału w grze Centennial. Świat, w którym przyszło jej żyć jest brutalny i niebezpieczny, wszystko za sprawą klątw, które dotykały sześć krain i zamieszkujące w nim ludy. Lightlark jest tajemniczą wyspą, która pojawia się raz na sto lat i przez sto dni jej uczestnicy mają szansę zdjąć klątwę. To brutalna gra, przepełniona zdradą, intrygami, pułapkami, stawka była bardzo wysoka, przywódcy byli szkoleni przez całe życie, aby zmierzyć się ze sobą, własnymi słabościami. Isla przełamała klątwę uwalniając sześć królestw, zdobyła uczucie dwóch niesamowicie potężnych władców. Niewielu wiedziało jednak, w czy tkwi źródło jej mocy. Ciężko sprostać obowiązkom władczyni, zwłaszcza, kiedy nie wszyscy pogodzili się z porażką i uznają ją godną tego tytułu. Czy grozi jej niebezpieczeństwo? Czy Lightlark jest zagrożony?

W „Nightbane” autorka nie tylko wprowadziła nowe postacie, ale także rozwinęła informacje o Lightlark i jego mieszkańcach. Isla coraz bardziej zdaje sobie sprawę, jak chronili ją strażnicy, jak pozbawiona jest kontaktu z własnym ludem. Próbuje zadośćuczynić i zwiększyć swoją moc, jednak nie jest to dla niej łatwe. Isla trenuje jeszcze więcej, staje się tym, kim chciała być I chociaż czasami może ją to przestraszyć, wie, że jest potężna.

Alex Aster sprawia, że jej teksty są piękne i zaczęłam sobie wyobrażać sobie wszystkie sceny, krajobraz, każde wydarzenie. Postacie są jednymi z ciekawszych, o których przyszło mi czytać. Ich historie były głębokie i wielowarstwowe, przewijały się przez całą książkę, odkrywając tajemnice. Tekst „Nightbane” wydaje się znacznie mocniejszy, a wybory narracyjne i struktura sprawiły, że lektura była znacznie płynniejsza. Alex Aster przekazuje znacznie więcej informacji o świecie magicznej wyspy Lightlark i dostrzegamy, jak konsekwencje wydarzeń z poprzedniej książki wpływają na teraźniejszość. Można było wyczuć napięcie i złe przeczucia, które towarzyszyły bohaterom ścigającym się z czasem, aby zrobić wszystko, co w ich mocy, by zapobiec temu, co miało nadejść.

"Nightbane" to drugi tom cyklu Lightlark autorstwa Alex Aster. Powieść ukazała się nakładem Wydawnictwa Jaguar, a premierę miała 21.02.2024 r.

Klątwy zostały zdjęte.

Isla uratowała wszystkie sześć królestw i na domiar wszystkiego została władczynią dwóch, co nie wszystkim się podoba.

Do Lightlarku zbliża się niebezpieczeństwo, a widmo wojny przeraża Islę.

Z czym przyjdzie się jej zmierzyć? Czy da radę rządzić dwoma królestwami i przetrwać?

A co jeśli serce pragnie czegoś zupełnie innego niż rozum? Co wybierze?

Ale to było dobre

Tyle czekałam na ten tom i za szybko się skończył. Po raz kolejny zostałam z zakończeniem, które mnie zszokowało

Ile emocji mi towarzyszyło podczas czytania, śmiałam się, za chwilę miałam ochotę tam wejść i potrząsnąć Islą, płakałam, a na końcu miałam ochotę walić głową w ścianę i skakać

I teraz znów czekać na kolejny tom

Isla stanęła przed trudnym zadaniem. Jako władczyni dwóch królestw musiała zrozumieć czego im potrzeba po przełamaniu klątw. Lecz nie spodziewała się tego co tak naprawdę zastała. Starała się ze wszystkich sił pomóc jednym i drugim, lecz czasami w tym wszystkim zapominała o sobie. Wtedy Oro zawsze był przy niej.

Ten wątek miłosny troszkę mnie irytował, bo ja to jestem Team Grim

Podobały mi się za to rozdziały z przeszłości, które ukazywały prawdę o życiu Isli, a co było bardzo istotne dla zakończenia

Polubiłam przyjaciół Ora, każdy miał charakterek

Jestem bardzo ciekawa jak zakończy się ta historia, więc z niecierpliwością wyczekuję trzeciego tomu. I liczę na jeszcze większe emocje

Po zaskakujących i brutalnych wydarzeniach z tomu pierwszego, Alex Aster zabiera czytelnika na jeszcze większy, jeszcze szybszy rollercoaster. W "Nightbane"fabuła niemal gna na łeb na szyję, momentami w ogóle nie pozwalając odetchnąć i nagminnie rzucając Isli Crow, głównej bohaterce, kłody pod nogi. W kontynuacji "Lightlarku" miłość przeplata się z nienawiścią, moc rośnie, a mrzonki o nadchodzącej wojnie okazują się prawdą...

Isla jest dzielna. Odkąd poznała prawdziwe oblicze Grima, władcy Mrocznych, a także fakt, że została perfidnie oszukana i zdradzona przez najbliższych, nie potrafi się do końca pozbierać. A jednak codziennie wstaje z podniesioną głową, by choć w minimalnym stopniu ogarnąć powstały wskutek złamania klątw chaos. Nigdy nie czuła się dobrze w skórze władczyni, a teraz poza Dzikimi musi także sprawować pieczę nad garstką Gwiezdnych, co okazuje się niezwykle trudnym zadaniem. Do tego dochodzi praca nad kontrolowaniem nowo poznanych mocy oraz ciężkie próby przywrócenia sobie wymazanej pamięci.

Na szczęście towarzyszy jej Oro, król Lightlarku, którego dobre uczynki, oddanie i przyjaźń są niczym miód na jej skołatane serce. Jest on ogromną podporą Isli, zwłaszcza w chwilach zwątpienia czy bezradności.

Czy dziewczynie uda się odzyskać pamięć? Jak skończy się wojna z Mrocznymi? Czy Isla odnajdzie się w roli dobrej władczyni dwóch królestw? A co z buntownikami pragnącymi obalić monarchię?

"Nightbane" to bardzo dobra kontynuacja, a jednak nieidealna. Historia mocno wciąga w swój namiętny, magiczny i mroczny świat, a jednak po przeczytaniu połowy książki czułam się kompletnie wyczerpana. Fabuła tak pędziła, że ledwo nadążałam z ogarnianiem mających tam miejsce wydarzeń. Czasami w rozdziale, który zajmował parę stron, zdarzyło się więcej niż w pięciu rozdziałach innej książki. Trochę brakowało mi fragmentów spokojnych, odprężających i takich, by się bardziej wczuć. A przynajmniej takie odczucia trafiły mnie z początku, bo końcówka dosłownie mnie sponiewierała, więc nie mam absolutnie na co w niej narzekać. W drugiej połowie zdarzały się chwile, gdy bezwiednie otwierałam buzie w szoku albo wydawałam z siebie bliżej nieokreślone dźwięki typu: "o, aww, cooo?" i wiele, wiele innych. :)

Alex Aster bez dwóch zdań potrafi budować napięcie i zdecydowanie po mistrzowsku umie bawić się emocjami (nie tylko bohaterów, ale również czytelników). Punkty zwrotne w fabule to chleb powszedni, a są na tyle dobrze wplecione w fabułę, że się ich nie spodziewa.

W "Lightlarku" największy problem miałam z kreacją Isli Crown, osoby jawiącej się ponad miarę. W tej części autorka również nie zrezygnowała z takiego zabiegu, dając dziewczynie większą władzę, niemal niepokonane moce i umiejętności, a także sprawiając, że dla świata Isla jaśniała niczym słońce - tak mocno była potrzebna wszystkim ludziom.

"Nightbane" to magiczna opowieść, którą - mimo kilku wad - polecę bez wahania. Dynamiczna historia, niebanalni bohaterowie oraz motyw przeklętych królestw z pewnością znajdą wielu zwolenników. Podobnie jak stworzony przez Alex Aster wyjątkowy, namiętny trójkąt miłosny między Dziką, Słonecznym a Mrocznym. Ogromnie podobał mi się również wątek utraty pamięci przez Islę i trudne próby towarzyszące jej odzyskaniu - wspomnienia nawiedzające bohaterkę były napisane niemal idealnie i znajdował się w nich Grim! :)

W ogólnym podsumowaniu: świetne romantasy, od którego ciężko się oderwać i którego zakończenie sprawi, że jedyne, o czym będziecie marzyć, to trzeci tom. U mnie to właśnie one podbija ocenę w górę!

„Nightbane” to drugi tom Cyklu „Lightlark”. Jest to opowieść o Isli, która zdobyła miłość dwóch władców, przełamując jednocześnie klątwy, które od wielu lat ciążyły na sześciu królestwach. Stała się władczynią dwóch królestw, ale zamiast wypełniać swoje obowiązki woli odwiedzać pewne miejsca na wyspie. Dla mnie postać Isli jest postacią smutną, pełną rozterek i bólu. Królową, która nie jest gotowa na to by objąć tron. Do tego powracają do niej wizje co nie ułatwia jej żyć dalej.

Drugą bardzo ciekawą postacią jest Orio, którego w tej części pokochałam. Autorka pokazała jego dobrą naturę. Poznajemy jego przeszłość i przyjaciół oraz to w jaki sposób traktuje Islę.

Alex Aster poświęca w tym tomie więcej uwagi Grimowi. Czytelnik podobnie jak Orio poznaje go bliżej. Postać ta potrafi wywołać wiele uczuć.

„Nightbane” to książka, która wciąga od pierwszej stron. Dostarcza wielu emocji. Wzrusza, ściska za serce i sprawia, że nie można się oderwać od tej opowieści. Jest piękną opowieścią miłością, ale również opowieścią o strachu przed objęciem tronu. Nie zabraknie tutaj walki z potworami oraz intryg. Główna bohaterka będzie musiała nie jeden raz stać przed wyborem tego komu może zaufać a komu nie. Posiada wiele zwrotów akcji i zakończenie, po którym nie można pozbierać się przez jakiś czas i już nie można doczekać się kolejnej części. Na pewno jest książką, o której długo się pomięta. I takie lektury lubię najbardziej.

Autorka stworzyła ciekawy, mroczny świat i wspaniale wykreowała swoich bohaterów. Książka pozbawiona jest zbędnych, nudnych opisów, a styl pisania autorki sprawia, że przez książkę wręcz płynie się.