Malinka Wombat i Koala

Jakiś czas temu moja najmłodsza córka nie chciała wyjść ze spotkania autorskiego bez kolejnej książki o Malince Wombat. I wcale jej się nie dziwię - Marcin Kozioł stworzył postać najsłodszej reporterki w całej Australii, więc nic dziwnego, że moja pociecha ją uwielbia.

Tym razem Malince towarzyszy jej sąsiad, mieszkaniec eukaliptusowego lasku: Koalađ¨. Naprawdę niezły z niego dowcipniś, bo gdy znalazł wełnianą zabawkę, postanowił napędzić stracha Malince oraz jej mamie. Koala jest też wielkim miłośnikiem gimnastyki, co mama Malinki sprytnie wykorzystała, tworząc... dzieło sztuki nowoczesnej. A o jakie konkretnie dzieło chodzi?đ§ Tego musicie dowiedzieć się już sami z lektury.

Jeśli wcześniej nie czytaliście moich recenzji tej serii, ominęło Was sporo edukacyjnych smaczków. Autor bowiem sprytnie wplata je na każdym etapie opowieści o australijskich bohaterach: od ich przedstawienia aż po zebranie faktów na samym końcu.

Ale to, na co w tych książkach najbardziej trzeba zwrócić uwagę, to ilustracje. Monika Urbaniak nie żałowała na nie kolorów, są duże, naupychane detalami i naprawdę zabawne. Bo ile razy w życiu zobaczycie koalę w sportowych szortach?đŠł

Co więcej, każda z części o Malince, jej rodzinie i przyjaciołach niesie ze sobą przesłanie warte uwagi: w tym przypadku jest to pochwała ruchu. A co, na zdrowie!

PS Książka dostępna jest w formie audiobooka w Legimi i Audiotece, czyta ją Dominika Sell-Kukułka. A trzeba przyznać, że wsłuchanie się w interpretację profesjonalisty zawsze jest na wagę złota.

To ciepła, mądra i pięknie napisana historia o przyjaźni, odwadze i odkrywaniu świata. Malinka nie jest zwykłym bohaterem. To mały wombat z wielkim sercem i jeszcze większą ciekawością. Jej spotkanie z koalą staje się początkiem opowieści o różnicach, które wcale nie dzielą, ale uczą i wzbogacają. Autor z ogromnym wyczuciem pokazuje dzieciom, że inność nie jest czymś, czego trzeba się bać. To coś, co warto poznać.

Najbardziej zachwyca sposób, w jaki historia jest opowiedziana. Bez moralizowania, bez nachalnych lekcji. Wnioski pojawiają się naturalnie, między wierszami. Dziecko po prostu przeżywa przygodę razem z bohaterami, a przy okazji uczy się empatii, otwartości i odwagi w wyrażaniu siebie.

Ogromnym atutem książki jest też jej klimat. Czuć w niej spokój, naturę i przestrzeń. Australia ożywa w wyobraźni czytelnika. To nie jest tylko tło wydarzeń, ale pełnoprawny bohater tej historii. Dzięki temu książka działa na zmysły i pobudza ciekawość świata.

Język jest prosty, ale nie uproszczony. Autor traktuje młodego czytelnika poważnie. Zdania są melodyjne, przyjemne w czytaniu na głos. To ważne, bo to książka, do której chce się wracać wieczorem przed snem.

Dla tych, którzy wolą słuchać, dobra wiadomość: „Malinka Wombat i Koala” jest dostępna również w formie audiobooka w serwisach Legimi oraz Audioteka. Książkę czyta Dominika Sell-Kukułka i robi to z ogromnym wyczuciem. Jej interpretacja dodaje historii jeszcze więcej ciepła i emocji. Głos prowadzi małego słuchacza przez opowieść spokojnie, naturalnie, tak że naprawdę można poczuć się częścią tej przygody.

To książka, która łączy pokolenia. Dzieci odnajdą w niej przygodę i humor, dorośli zobaczą w niej piękne przypomnienie o tym, co w relacjach naprawdę się liczy.

Czytana lub słuchana, „Malinka Wombat i Koala” zostawia po sobie coś więcej niż tylko wspomnienie historii. Zostawia uśmiech i ciepło, które zostają na długo.

Ilustracje są niezwykle ciepłe i pełne detali. Ekspresyjne pyszczki wombatki i koali (widoczne na zdjęciu) od razu budzą sympatię i pomagają dzieciom lepiej wczuć się w emocje bohaterów.

Tekst jest napisany przystępnym językiem, a format wydawnictwa bumcykcyk sprzyja wieczornym rytuałom z rodzicami.

Werdykt

To „ciepły kocyk” w formie książki. Jeśli Twoje dziecko kocha zwierzęta lub po prostu potrzebuje mądrej, spokojnej opowieści przed snem, „Malinka Wombat i Koala” będzie strzałem w dziesiątkę.

Halo halo! Czy są tu fani najsłodszej reporterki? Malinka Wombat znów odkrywa przed nami kawałek Australii i przedstawia nam swojego kolegę - Koalę. W tej części, wraz z Malinką i innymi bohaterami serii, weźmiemy udział w gimnastycznych zawodach. I choć drużyna przeciwna jest silna i lepsza w tej konkurencji, to okaże się iż grunt to współpraca i że nawet najbardziej niepozorni potrafią zaskoczyć. Zawody zawodami, ale Malinka i jej przyjaciele wiedzą, że liczy się przede wszystkim dobra zabawa i ruch sam w sobie.

Książeczki z serii o Malince Wombat to wesołe historie skierowane do dzieci w wieku przedszkolnym. Mają przystępny tekst, barwne ilustracje oraz historię z morałem. Do tego autor zawsze dba aby i dorosły się uśmiechnął.

Po wizycie egzotycznego gościa w wombaciej rodzinie w 3 tomie przygód małej reporterki Malinki nadeszła pora na kolejną wielką przygodę w australijskim lesie. Tym razem głównym bohaterem nie jest przybysz z daleka, ale mieszkający niemal po sąsiedzku młody Koala. Koala to ssak z rodziny torbaczy, roślinożerca egzystujący głównie na drzewach i przesypiający 18 godzin na dobę. Popularnie nazywany jest misiem koalą bowiem wizualnie przypomina puchatego pluszaka, ale z niedźwiedziami nie ma nic wspólnego. Jak wiadomo koale to gatunek żyjący tylko na kontynencie australijskim, objęty całkowitą ochroną, bowiem liczne długie okresy suszy i przechodzących przez kontynent pożarów mocno uszczupliły populację tych zwierząt.

Malinka Wombat – znana już młodszym czytelnikom ze swych reporterskich relacji – tym razem udaje się ze swoją mamą na Chi-Chi Górkę, która zawsze wprawia ją w dobry nastrój. Jej mama – malarka z zamiłowania – w pełni wyposażona w sprzęt do uprawiania sztuki na łonie natury – wędruje z córką, aby mile spędzić gorący dzień w pięknych okolicznościach przyrody. 

Po drodze zostają zaskoczone przez kogoś w przebraniu, z maską koguta na głowie. Okazuje się, że mały Koala postanowił je nieźle nastraszyć. Wyrwał się na samotną wędrówkę z rodzinnego domu mimo że jego mama bardzo się martwi nieobecością potomka.

Koala okazuje się niezłym żartownisiem i pstonikiem. Zachęca Malinkę i jej mamę do wysiłku fizycznego, ćwiczeń gimnastycznych wszelakich dyscyplin i zabawy w terenie. Mama jednak odmawia takiego wf-u, ale chętna jest wszystkich ćwiczących namalować. Dołącza do nich niezła ekipa znajomych: Pan Emu, Kangurek, Dżdżownica Matylda i brat wombaci Klops (oczywiście miłośnik klopsów). Bohaterowie przywdziewają urocze sportowe stroje i podejmują rywalizację. Ćwiczenia mają miejsce pod czujnym okiem dowodzącego tymi działaniami małego Koali. Po drodze spotykają też stadko żab z panem Ropuchem oraz ćwiczącą grupe jaszczurek Gekonów. Australijski las pełen jest aktywnych zwierząt korzystających z uroków natury.

Każdy kolejny tom cyklu o reporterce Malince to podana w przystępny sposób edukacja i pogodne treści. W prostą przygodę zwierzęcych bohaterów Autor Marcin Kozioł przemyca istotne informacje o danych gatunkach zwierząt, ich środowisku życia, kontynencie australijskim.  Dla nas europejczyków to pełna egzotyka i niewiele osób zobaczy te zwierzęta na własne oczy w ich naturalnym otoczeniu. Lasy Australii skrywają ciekawe gatunki zwierząt, które doskonale sprawdzają się jako bohaterowie książeczek dla dzieci i zabawki, które można przytulać. W niejednym domu  w pokoju dziecięcym znajdziemy koale, kapibary czy kangury.

Tradycyjnie książkę zilustrowała Monika Urbaniak. Walory wizualne w lekturach dla młodszych dzieci to podstawa. Obrazki muszą przyciągnąć zainteresowanie dziecka i w przypadku tej artystki na pewno tak jest, bowiem kolorowe kadry z życia bohaterów są pełne żywych barw, drobiazgów, które przykuwają uwagę a detale ilustracji skłaniają do tego, że można podczas lektur dodatkowo o nich porozmawiać. Ja osobiście mam wielką przyjemność oglądania tych małych dzieł sztuki. Gatunki zwierząt oddane są z precyzją ale i fantazja podporządkowana treści i przygodzie. 

Ostatnie strony książki  – to w nawiązaniu do poprzednich tytułów serii –  najważniejsze informacje na temat gatunku jakim są koale. Zebrał je słynny brat Malinki podróżnik Maksymilian (relacje z jego przygód można przeczytać w książkach z innej serii dla starszego czytelnika)  Ta wiedza w pigułce usystematyzuje to co o koalach dowie się młody czytelnik na podstawie właśnie poznanej najnowszej przygody Malinki w australijskim buszu.

Zalety serii o Malince Wombat:

– rozwija wyobraźnię

– przepiękna szata graficzna

– prosta jedna przygoda na dany tom

– edukuje o kontynencie australijskim

– przemyca w zabawnej historii wiadomości o gatunkach zwierząt

– bawi opisanymi historiami i śmieszy żartami sytuacyjnymi

– wygodny format i idealna objętość

– może być czytania lub wysłuchana

Książki Wydawnictwa Bumcykcyk są dostępne  także jako audiobooki w Legimi. „Malinkę Wombat i Koalę” czyta – podobnie jak poprzednie tomy – Dominika Sell-Kukułka. Warto sięgąć i po takie formę zapoznania się z książkami. Mogą towarzyszyć dziecku przy zabawie, być tłem dnia a jednocześnie przekazywać pozytywne treści przykuwające uwagę. Reasumując: POLECAM!

Bajkę można podsumować słowami, że sport to zdrowie:-) Ale gdybym na tym zakończyła, czułabym jak wiele innych zdań nasuwa mi się na usta, więc wybaczcie, ale muszę i je napisać:-) Po skończeniu ksiązki przypomniałam sobie bajkę ,,Dzika ekipa", gdzie ujrzałam zdjęcia właśnie koali, który najbardziej wtedy marudził. Ale zdjęcie jest przesłodkie:-)

To duży format książki ze sztywną okładką i śliskimi stronami, które pięknie błyszczą i mienią się tysiącem barw:-) Druk jest większy składający się z kilku linijek różnie poustawianych na stronie. Samą treść przedstawia nam narrator jednak opisuje nam piękną reporterkę, którą jest najsłodsza Malinka Wombat. Dowiadujemy się gdzie mieszka i z kim, oraz jakie są ich zainteresowania. W głównej roli będzie występowała razem z mamą, która uwielbia wszystko umieszczać na płótnie:-) Razem z nią wybierają się na Chi-chi-górkę, która nie bez powodu nosi taką nazwę. Zawsze na niej spotykają je najzabawniejsze przygody:-) Niedługo potem poczuły, że są obserwowane i przyznaję, że to była lekka nutka chwili, kiedy mnie i córce zrobiło się jakoś mrocznie:-) Następnie atmosfera przeszła na zabawną, więc mama Malinki postanowiła uwiecznić ją jak wszystkie inne prace, farbami na płótnie:-) Z biegiem treści zauważamy jak coraz więcej zwierząt dołącza do ich przygody tworząc barwniejsze sceny oraz żywsze ilustracje:-) I w momencie, kiedy natrafiamy na jaszczurki z przepięknymi strojami do ćwiczeń, które wyginają się niczym baletnice na scenie, już czujemy, że mama Malinki będzie musiała uwiecznić to wszystko na swoim obrazie:-) I teraz najlepsze, reszty wam nie zdradzę:-))) Ale mogę ogólnie dodać, że dowiemy się kilku ciekawostek choćby te, że koala mieszka sobie w torbie mamy dokładnie jak mały kangur w brzuszku kangurzycy. Czasami te najmniejsze stworzenia potrafią pokazać, że są potrzebne, a wszelka współpraca jest konieczna, by wiele osób mogło poczuć się potrzebnych:-)

Spodobało mi się to, że pomimo dzielących ich różnic potrafili dobrze się dogadywać oraz biorąc pod uwagę ograniczenia innych, pozwalali im na to, co są w stanie zrobić. Każdy miał coś w czym był dobry i w czym pięknie wyglądał. Dosłownie radość aż wylewa się z tej bajeczki. Serdecznie polecam do przeczytania nie tylko dzieciom, ale i rodzicom, gdyż jest wiele ciekawostek o świecie zwierząt. Myślę, że od trzeciego roku życia już wzbudzi zainteresowanie a końca lat będzie tyle ile człowiek dożyje:-)

A teraz dodam wam coś prywatnego. Po skończeniu bajki odczułam szczęście. To chyba najpiękniejsza emocja jaką może przekazać bajka drugiemu człowiekowi:-)