Marzenia Amelii

Kontynuacja cyklu, można powiedzieć "angielskiego", trzeci tom i okazuje się, że może być tylko lepiej. Pierwsza część podobała mi się, nawet okazało się, że takie klasyki mi nie straszne.

Gdy młodej panience umiera narzeczony, jej życie wywraca się do góry nogami. Młodziutka Amelia szybko poznaje smak goryczy, smutku, samotności i bezsilności. Jednak los ma dla niej całkiem inną rolę. Jest to trzeci tom, jednak swobodnie można go czytać bez znajomości poprzednich, ponieważ opowiada on o innych bohaterach. Książka jest utrzymana w klimacie, nasiąknięta angielską atmosferą i dobrze pokazuje ówczesną rzeczywistość. Może nie jest to powieść porywająca, bo dużo tutaj stateczności, ale czytało mi się ją bardzo przyjemnie. Nie jest stereotypowa, bo nie chodzi tu tylko o uczucia, ale też nie odbiega od klasycznych dzieł tego gatunku.

Myślę że jest to taka idealna "próbka" klasycznej literatury, ale nie wydłużona do granic możliwości. Po 300 stronach łatwo nam będzie ocenić, czy to "nasz" typ. Ja ze swojej strony mogę tylko zachęcić do tej podróży w czasie.

Z utęsknieniem wyczekiwałam kolejnego tomu romantycznej serii Agnieszki Olejnik! A kiedy już się ukazała z ogromną przyjemnością przeniosłam się do świata wykreowanego przez autorkę - do XIX wiecznej Anglii, gdzie obok bali i kobiet w pięknych sukniach z parasolkami w dłoniach toczyło się życie zgoła inne od przyjętych konwenansów. Gdzie wydarzenia miłosne nie zdominowały całej tej historii, gdzie rodzące się uczucie przedstawione zostało niezwykle subtelnie. W końcu gdzie realizacja własnych marzeń i pragnień stała się wyznacznikiem szczęścia.

„Marzenia Amelii” to kolejny już trzeci tom powieści historycznej. Skupia się on wokół osoby Amelii Rushwood, młodej kobiety, która niespodziewanie traci narzeczonego. Jej życie od tego czasu pozbawione jest jakikolwiek uciech, a ona sama zatraca się w melancholii. Czy ten stan w końcu zostanie przerwany?? Co takiego odkryje Amelia, że wyrwie się z macek marazmu??

Szczerze polecam. Idealna książka na leniwe popołudnie podczas urlopu. To historia w której znajdziecie zarówno te smutne jak i zabawne fragmenty. Taka, która porwie Was w wir wydarzeń i pozwoli na cudowne spędzenie czasu… To zdecydowanie książka dla wielbicielek klasyki bądź romansów. To powieść o życiu w świecie, który upłynął, a który wspominamy z zamiłowaniem. To wreszcie osobliwi bohaterowie i ukazany świat utartych zwyczajów, którym główna bohaterka niesie sprzeciw… A wszystko to dopełnione pięknym, malowniczym językiem…

Z utęsknieniem wyczekiwałam kolejnego tomu romantycznej serii Agnieszki Olejnik! A kiedy już się ukazała z ogromną przyjemnością przeniosłam się do świata wykreowanego przez autorkę - do XIX wiecznej Anglii, gdzie obok bali i kobiet w pięknych sukniach z parasolkami w dłoniach toczyło się życie zgoła inne od przyjętych konwenansów. Gdzie wydarzenia miłosne nie zdominowały całej tej historii, gdzie rodzące się uczucie przedstawione zostało niezwykle subtelnie. W końcu gdzie realizacja własnych marzeń i pragnień stała się wyznacznikiem szczęścia.

„Marzenia Amelii” to kolejny już trzeci tom powieści historycznej. Skupia się on wokół osoby Amelii Rushwood, młodej kobiety, która niespodziewanie traci narzeczonego. Jej życie od tego czasu pozbawione jest jakikolwiek uciech, a ona sama zatraca się w melancholii. Czy ten stan w końcu zostanie przerwany?? Co takiego odkryje Amelia, że wyrwie się z macek marazmu??

Szczerze polecam. Idealna książka na leniwe popołudnie podczas urlopu. To historia w której znajdziecie zarówno te smutne jak i zabawne fragmenty. Taka, która porwie Was w wir wydarzeń i pozwoli na cudowne spędzenie czasu… To zdecydowanie książka dla wielbicielek klasyki bądź romansów. To powieść o życiu w świecie, który upłynął, a który wspominamy z zamiłowaniem. To wreszcie osobliwi bohaterowie i ukazany świat utartych zwyczajów, którym główna bohaterka niesie sprzeciw… A wszystko to dopełnione pięknym, malowniczym językiem…

Czy łatwo jest napisać romans historyczny w obecnych czasach? Stwierdziłabym, że raczej nie. To wymaga dużo więcej wysiłku od pisarza niż jakikolwiek inny gatunek.

"Marzenia Amelii" są romansem historycznym.

Główna bohaterka, Amelia Rushwood, jest panną z wyższych sfer. Ma wyjść za mąż, jednak niespodziewanie jej narzeczony umiera. Kobieta pogrąża się w melancholii, więc do akcji wkracza jej bratowa, Charlotte. Kobiety wyjeżdżają razem do Londynu. Udaje się, Amelii wraca radość życia. Jednak nie wszystko jest takie proste jak się na pozór wydaje. Amelia zaczyna interesować się dziedziną zdominowaną całkowicie przez mężczyzn. Na szczęście jest na tyle zdeterminowana i odważna, że podąża za swoimi marzeniami.

Książkę czyta się bardzo dobrze. Język i rytm powieści bardzo przypomina styl Jane Austen. Widać też, że to powieść współczesna. Przede wszystkim główna bohaterka jest bardzo asertywna, w XIX wieku kobiety miały zupełnie inną pozycję i inne przywileje niż obecnie. Sceny, które są opisane w powieści są na tyle odważne, że w XIX wiecznej powieści nie miałyby miejsca i mimo wszystko język też jest uwspółcześniony.

Jednak jest to powieść napisana dla współczesnych czytelników i dzięki temu, że można wyczuć w niej obecne tendencje, książkę czyta się łatwiej. Jest też łatwiejsza do zrozumienia, ponieważ nie każdy wie jakie panowały zwyczaje w XIX wieku i czytając klasykę można się nieraz zaskoczyć.

Podsumowując, jak ktoś jest fanem romansów historycznych to jest to książka dla niego. To książka, która została napisana po to, aby bawić i muszę stwierdzić, że dobrze spędza się przy niej czas.

Ostatnia część z serii XIX wiecznych romansów Agnieszki Olejnik "Marzenia Amelii", jest moim zdaniem najlepszą ze wszystkich, a to chyba dlatego, że tytułowa bohaterka od pierwszego tomu była moją ulubioną. Amelia dała się poznać jako "rogata" dusza, a jednak współczesnej kobiecie jest zupełnie bliska, więc tym łatwiej jest ją i jej zachowanie zrozumieć. Do odważnych świat należy ? choć w XIX wiecznie Anglii w kwestii kobiet było to nie do pomyślenia, Amelia łamie wszelkie konwenanse.

"Marzenia Amelii" to oprócz obrazu obyczajów (mistrzowsko oddane), przede wszystkim powieść o determinacji względem spełniania własnych pragnień oraz przyjaźni na dobre i na złe. Autorka zaszczepiła w głównej bohaterce miłość do medycyny, więc wraz z nią poznajemy techniki, które już dawno zostały zapomniane, zmodyfikowane lub zastąpione innymi, leczenie, które bardziej przypomina eksperymenty na żywym organizmie. Nie brak w niej fachowej terminologii, a jednak zostaje ona wpleciona w fabułę w taki sposób, że wzbudza zaciekawienie, choć miejscami również niedowierzanie.

Jak i w poprzednich częściach wątek romansu rozwija się w tle, nie jest dominujący. Z relacji międzyludzkich na pierwszy plan wysuwa się przyjaźń i co zaskakujące również między kobietą i mężczyzną, co biorąc pod uwagę ówczesne realia wydaje się być zupełnie niemożliwe. Los niejednokrotnie spłata Amelii figla, a intryga, której stanie się główną osią, na pewno nie pozwoli tej powieści odłożyć nawet na chwilę. Polecam.