Maski

Chociaż książkę przeczytałam w październiku to jest właśnie 30 grudnia, a ja dopiero piszę tę krótką recenzje. Dzień przed Sylwestrem to myślę dobry moment, patrząc na fakt, że właśnie od tego rozpoczynamy opowieść napisana przez Melke Kowal. I to właśnie ta noc będzie miała dla naszej bohaterki duże znaczenie, zmieni jej życie na zawsze.

Jesteśmy w Londynie, gdzie poznajemy dwie przyjaciółki udające się do klubu żeby pożegnać stary i powitać nowy rok, dobrze się przy tym bawiąc. W historii pojawia się tajemniczy mężczyzna z którym główna bohaterka spędza upojną noc.

Następnie przeskakujemy w przyszłość o dwa lata. Bohaterka jest samotną matką, pracuje w wydawnictwie. Przygoda na jedną noc zakończyła się niespodziewaną ciążą, szczególnie że lekarze dawali jej małe szanse na zostanie matka w przyszłości. Gorący romans który zapowiadał nam początek nagle zmienił się w szarą codzienność. Do czasu gdy w firmie pojawia się nowy dyrektor.

Co do głównej bohaterki to jest to zdecydowanie miłośniczka romansów, książek o wielkiej miłości. Często w życiu wybiera ucieczkę chociaż nigdy nie udało się jej w ten sposób rozwiązać nurtujących ją spraw. Zazwyczaj wynikały z tego jeszcze większe kłopoty. Widzimy ją najczęściej pracującą w biurze, zajmująca się sprawami domowymi i w trakcie spotkać z przyjaciółką.

Zdecydowanym zwrotem w akcji powieści jest moment gdy ojciec dziecka w końcu dowiaduje się ,że ma córkę i chce zacząć ją wychowywać, jednocześnie pozbawić matkę możliwości opieki nad córką. Najpierw to ona żywi do niego nienawiść, potem on do niej. Niedoszła teściowa ma jednak swój plan i nie odpuści dopóki relacje dwojga się nie poprawia.

Relacje tych dwojga można podsumować zdaniem: Ona wiecznie ucieka, on wiecznie boi się że ja straci.

Książka jest pełna humoru, prostego, swobodnego języka. Nie opowiada tylko o relacji romantycznej, namiętności, fantazjach ale także o prawdziwej przyjaźni, która ukazywana jest często właśnie w tych trudnych momentach. Głównym tematem jaki porusza autorka są właśnie konsekwencje naszych wyborów życiowych i sposoby mierzenia się z nimi.

Minusem dla mnie było czasem nierówne tempo akcji, gdy już się wkręciłam nagle albo czas pryskał, albo akcja zbyt mocno przyspieszała.

Fajna to była odskocznia od kryminałów, sensacji, thrillerów które ostatnio najczęściej goszczą na mojej półce. Nie spodziewałam się, że tak dobrze będzie mi się czytało tę książkę.

„Potrzebowałam szczęśliwych zakończeń bohaterów, by móc naiwnie wierzyć we własne.”

„Maski” to kolejna powieść Melki Kowal, po którą sięgnęłam i przyznaję od razu, że ponownie przepadłam w jej powieści. Lekki, niezwykle przyjemny styl pisarski autorki, który jednak w znacznym stopniu wyróżnia się na tle prostych historii.

Tym razem autorka przybliża nam historię życia Poppy, która dostała właśnie ogromny cios od losu, gdyż rozstała się z wieloletnim partnerem, który okazał się ją zdradzać. To dla niej ogromny cios, o którym próbuje zapomnieć na imprezie sylwestrowej, która wyróżnia się tym, że każdy jest na niej w masce, przez co może zachować anonimowość. Poppy poznaje tajemniczego Liama, który niezwykle ją intrygują. Spędzają wspaniały czas, kończąc swoją przygodę w łóżku. Niemniej jednak po przebudzeniu Poppy postanawia zniknąć, ale pamięć o tajemniczym Liamie nie daje jej spokoju, wciąż krąży w jej sercu. Niemniej jednak życie toczy się dalej, a kobieta osiąga zawodowe sukcesy i korzysta z życia. Właśnie na jej zawodowej drodze pojawia się nowy szef, który do złudzenia swoim zachowaniem przypomina jej Liama.

Myślę, że ta historia może wielu przypaść do gustu, a to głównie za sprawą głównej bohaterki, która w znacznym stopniu wyróżnia się na tle dzisiejszych bohaterek romansów! Autorka świetnie ją wykreowała, dodając jej nieco pazura i pewności siebie. Zdecydowanie możemy ją zaliczyć do kobiet sukcesu, które przed niczym się nie cofną, aby uzyskać upragniony celu. Niemniej jednak mi jej osoba bardzo przypadła do gustu i kibicowałam jej podczas jej poczynań.

Książkę czyta się bardzo przyjemnie i niezwykle lekko, idealnie nadaje na babski, zimowy wieczór z wciągającą historią. Ja zdecydowanie polecam!

Maski to historia o tym, że każdy kiedyś zakłada jedną z nich. Nie da się jednak długo tak tkwić w kłamstwie, chować swoje uczucia, uciekać z lękiem, by chronić się z obawy przed zranieniem. Miłość, przyjaźń oraz trudne wybory i los, który czasem daje nam pstryczka w nos i mimo naszych starań, udowadnia, że nie wszystko można kontrolować. Tematy, które mogą wpłynąć pozytywnie na czytelników oprócz zaznaczonej wartości przyjaźni, to trudy łączenia macierzyństwa z karierą i życiem osobistym. To może dodać odwagi wielu dziewczynom, wnieść nadzieję, że może się da?

Bez wątpienia walorem powieści jest język literacki, nieoczywiste porównania z ogromną dozą poczucia humoru oraz dowcipne dialogi. Dla wszystkich miłośników romansu to lektura, przy której noc będzie zarwana. Jest wszystko, co powinno się znaleźć w tym gatunku, a i jeszcze więcej. Głębsze refleksje i poważniejsze tematy również wybrzmią, ale nas nie przygniotą, równoważą się i dlatego powieść stanowi smaczną całość. W efekcie książka bardzo mi się podobała, mimo że nie jestem fanką tego gatunku literackiego. Wspaniały, lekki styl pisania autorki obronił miejscami naiwną fabułę.

To dobra lektura, miło spędzony czas, niewymagająca zbytniego skupienia, ale dająca szczęście, radość i chyba tak należy ją postrzegać, taki miał być efekt końcowy. Okładka autorstwa Magdaleny Palej w rzeczywistości jeszcze piękniejsza niż na zdjęciach, mistrzostwo.

Romansiara ze mnie okazjonalna, ale "Maski" skusiły mnie przecudowną okładką i zapewnieniem, że to "Błyskotliwa, zabawna i ekstremalnie romantyczna opowieść". Czy tak było? A i owszem...

Penelope, zwana Poppy, po burzliwym rozstaniu ze zdradzieckim Jacobem udaje się na imprezę sylwestrową. Anonimowość zapewnia jej maska - obowiązkowy atrybut eventu.

"Idziemy na imprezę, gdzie maski grają główną rolę, przecież i ty możesz grać ".

I Poppy gra swoją życiową rolę. Uwodzi tajemniczego Liama, spotkanie kończą w łóżku, a potem Poppy, niczym Kopciuszek, opuszcza bal... Ta noc jest preludium do wielkiej rewolucji w jej życiu.

Całość może wydawać się przewidywalna i schematyczna, bo co tu więcej można odkryć w nurcie romansu biurowego opartego na relacji hate-love, ale dla mnie niesztampowość tej historii kryje się w kreacji głównej bohaterki. Poppy, mimo tego infantylnie brzmiącego zdrobnienia i początkowego wrażenia kruchej beksy, jest kobietą, która walczy z przeciwnościami losu, zręcznie sama sobie usuwa spod nóg wszelkie kłody, jakie przeszkadzają jej w osiągnięciu sukcesu zawodowego i w zdobyciu ukochanego mężczyzny (kolejność przypadkowa). Penelope, choć życie jej nie rozpieszcza, nie siedzi w kącie i nie mazgai się, nie oczekuje pocieszania. Idzie jak burza, jako tarczy używając zadziornych, czasem kąśliwych tekstów, nie tracąc nic ze swojej atrakcyjności i zawodowego profesjonalizmu. Powiecie: jest bezczelna... ja to nazwę pewnością siebie i świadomością własnej wartości. Lubię takie bohaterki, które zamiast płakać nad rozlanym mlekiem, nie pozwalają sobie w kaszę dmuchać.

I w gatunku, w którym było już chyba wszystko, postać Penelope jest właśnie tym powiewem świeżości, który sprawił, że przepadłam w tej historii. Jest ona cudownym, na wskroś romantycznym oddechem w moim mrocznym, kryminalnym świecie. Melka @s0ymel pisze fantastycznie. Lekki styl, dowcipne dialogi, zabawne sytuacje, bohaterowie wzbudzający skrajne emocje, iskrzące napięcie, podsycanie ciekawości i piękna kobieca przyjaźń... to przepis na sukces na miarę "Notting Hill".

Nie, nie i jeszcze raz nie. Ja się absolutnie nie zgadzam, aby tak traktować czytelnika. Nie godzi się w ten sposób naiwność wykorzystywać. Przychodzi taka książka w dziewiczo białej kopercie. Wydawać by się mogło – wzór niewiniątka. Niczego niepodejrzewający czytelnik zagląda do środka i od razu krzyżuje spojrzenie z ponętną brunetką. Gdzieś z boku umieszczona jest maska, która sprawia, że nadciągają reminiscencje z karnawału w Wenecji. I wtedy następuje ten moment, gdy adresat paczki popełnia kolejny błąd. Otwiera książkę z myślą – przeczytam kilka zdań, może jeden rozdział na dobry początek. Kilka godzin później, błędnym wzrokiem rozgląda się po domu. Gary niepozmywane, pranie niepowieszone, noc zarwana. Trzeba było uważać i nie zaglądać. Albo zaplanować. Przecież wiedziałam, że autorka pisze tak, że wiry na Wiśle, to przy jej stylu pisania małe miki. Już dawno nie trafiłam na tak wciągające powieści. Zabawne, życiowe, pikantne (tym razem p. Kowal zahaczyła o erotyk i, nie powiem, świetnie jej poszło). Akcja toczy się w zawrotnym tempie, zmienia nastrój jak w kalejdoskopie. Emocji tyle, co na rozgwieżdżonym niebie w pogodną noc. Będzie śmiech, bo pisarka żartów się nie boi, a co więcej, żartować potrafi. Będzie wzruszenie. Będzie gniew, oburzenie i rumieńce. I niby Londyn jest daleko, a problemy głównej bohaterki takie znajome. Każdy z nas chciałby więcej zarabiać, od czasu do czasu denerwują nas współpracownicy, a i wymarzony, kochający partner też by się przydał. Mam pełną świadomość, że to proza rozrywkowa, ktoś mógłby rzec zwykłe romansidło. Cóż, nie zgadzam się. Nie jest zwykłe. Przez język soczysty i zabawny. Przez zakończenie, sugerujące, że jeśli chcemy żyć długo i szczęśliwie, to nad związkiem należy pracować, a przede wszystkim przez to, że bohaterowie nie są idealni. Mają swoje wady i grzeszki, co tylko dodaje realizmu lekturze. Polecam.