Kairos, część 3

Tytaniczna praca autora. Świetny pomysł na trylogię, idealne łączenie wielu wątków, czasów, bohaterów, charakterów. Doskonała znajomość realiów danych czasów, ale też historii, mitów. Szkoda, że to już koniec.

„Kairos” Macieja Siembiedy to trzecia część greckiej trylogii. Wciąga, fascynuje i nie wypuszcza ze swoich szponów od początku do ostatniej strony. Historia zagmatwana, skomplikowana, jak dzieje Górnego Śląska i ludzi, którzy tam mieszkali i mieszkają. Pokręcone losy, które jeszcze gmatwa wojna i tułaczka po świecie. Co w tamtych czasach znaczyło męstwo, honor, zdrada, zemsta? Nawet członkowie rodzin stawali przeciwko sobie.

Czterdzieści lat życia Waltera i Bernarda, a także ludzi, których spotykają na swojej drodze. Od przedwojennego Lwowa, przez wojenną Grecję, do powojennego Bytamia. Nie nastawiajcie się na nic, bo jest to książka nieprzewidywalna. Kryminał, lektura drogi, historyczna, psychologiczna, obyczajowa, miłosna… Jest w niej wszystko, co jest potrzebne, by wciągnąć czytelnika po uszy.

Który z bohaterów jest dobry, a który zły, który ma rację, a który nie? Czy ważniejsza jest ich prywatna wojenka, czy może jednak walec historii, który przechodzi przez Europę? I mit o Kairosie, który przychodzi i można wejść na drogę szczęście. Tylko raz i nie można go przegapić. Czy Bernard i Walter zobaczyli Kairosa i złapali go za rękaw? To już musicie przeczytać sami. A najlepiej całą trylogię, choć osobno też spokojnie można.

Nie jestem znawczynią prozy tego autora, bo za mało jeszcze przeczytałam, ale lubię Macieja Siembiedę, bo ufam mu. Wiem, że każdy szczegół sprawdza, że się nie pogubię, nie będę miała zafałszowanego obrazu, że nie będą mnie denerwować błędy, pomyłki, przekłamania

Maciej Siembieda jest jednym z tych rodzimych autorów, po których książki sięgam w ciemno, licząc na wielowymiarowe powieści pełne zwrotów akcji, historycznych zawirowań i barwnych postaci. I choć piłka nożna nie należy do moich ulubionych dyscyplin sportowych, to „Kairos”, ostatnią część greckiej trylogii Autora przeczytałam z ogromną przyjemnością.

Zagłębiamy się równolegle w historie dwóch kuzynów, Waltera i Bernarda Pyków, których życie dotychczas skupione na piłce nożnej, komplikuje się na skutek podziałów narodowych i politycznych w przedwojennej Europie. Walter, młody i utalentowany piłkarz, zostaje wciągnięty w wir wojennych wydarzeń, które wystawiają na próbę jego moralność i lojalność. Bernard, postawiony po przeciwnej stronie barykady, staje się jego rywalem zarówno w sporcie, jak i w życiu.

Wojna, okupacja i zmagania z systemami totalitarnymi prowadzą bohaterów przez odległe fronty, partyzanckie potyczki, obozy pracy i zrujnowane miasta. Autor doskonale oddaje realia tych czasów, a także ukazuje ich wpływ na psychikę bohaterów, którzy nieustannie muszą dokonywać trudnych wyborów.

W tle wielkich wydarzeń historycznych rozwijają się osobiste dramaty. Elena, macedońska partyzantka symbolizuje zarówno siłę, jak i tragizm. Jej relacje z bohaterami są naznaczone miłością, lojalnością i zdradą, a jej decyzje mają daleko idące konsekwencje. Walter, którego życie wydaje się pasmem nieustannych ucieczek i zmagań, który wielokrotnie stawał na granicy życia i śmierci, ostatecznie staje się ofiarą własnych decyzji i tragicznej ironii losu.

To powieść, która łączy w sobie wątki historyczne, sensacyjne i psychologiczne. Maciej Siembieda wciąga czytelnika w pełną dramatyzmu opowieść o ludziach uwikłanych w tryby historii, pokazując, jak ich decyzje, zarówno dobre, jak i złe, wpływają na ich życie oraz życie innych. To książka o losie, który często bywa okrutny, ale także o ludzkiej sile, która pozwala stawiać mu czoła.

Tytułowy "kairos" to odpowiedni moment, czas podjęcia decyzji, która zmienia wszystko. Dla mnie takim momentem było zetknięcie przed laty z twórczością Macieja Siembiedy, która kompletnie odmieniła moje spojrzenie na powieści z historią w tle. Może to właśnie Wasz „kairos”, by również ją poznać?

Bardzo polecam tę powieść. Wciągająca fabuła, oparta na wątkach historycznych, kryminalna intryga i ciekawi bohaterowie. Czego chcieć więcej?

Wciągająca intryga oparta na wątku historycznym. Ciekawi bohaterowie.

Bardzo dobrze się czyta

Bardzo wciągająca. Uwielbiam styl powieści Macieja Siembiedy, jego sposób opisywania faktów historycznych w bardzo interesujący sposób.

Wciągająca. Lubię takie

Nawet krew nie połączy tych, których rozdziela życie.

,,Kairos" Macieja Siembiedy to książka upajająca tragizmem.

Połączenie wątków sensacyjnych i historycznych daje czytelnikowi możliwość zanurzenia się w opowieści, która nie daje się odłożyć.

Walter i Bernard Pykowie grali niegdyś w jednej drużynie. Z czasem jednak okrutna rzeczywistość postawiła ich po przeciwnych stronach znacznie ważniejszych rozgrywek niż te piłkarskie.

Połączeni stryjeczną krwią i zamiłowaniem do sportu Górnoślązacy zostają rzuceni w wir wojennych i politycznych konfliktów. Koleje losu nie okazały się dla tej dwójki łaskawe, chociaż każdy z nich w swoim życiu wyczekiwał spotkania upragnionego Kairosa.

Maciej Siembieda podjął się nie lada wyzwania kreując historie zawiłe, poplątane, tragiczne, niewygodne. Siatka zdarzeń, powiązań i tajemnic groziła widmem książki nie do końca przemyślanej. Autor jednak wygrał te walkę.

,,Kairos" to opowieść o wielu wymiarach. Porusza temat zdrady, honoru, braterstwa, ciężkich wyborów, ucieczek i powrotów oraz trudnej tożsamości.

Szczególnie ten ostatni element mocno wybrzmiewa w śląskich realiach historycznych, co było niezwykle ciekawą podróżą.

Bohaterowie tej książki są niezwykle wyraziści, dzięki czemu szybko angażujemy się w ich relacje. Nie można powiedzieć, że od razu zyskują naszą sympatię, ale z pewnością od pierwszych wzmianek intrygują. Autor potrafi wprowadzać nowe wątki i postacie z wyczuciem, kontrolując tym samym rosnące uczucie niedosytu.

,,Kairos" nie jest lekką książką, bo nie opowiada lekkiej historii. Wymaga od czytelnika tego zaangażowania. Ale daje znacznie więcej. Satysfakcję, realne przeżycia, niezapomnianą opowieść, wzruszenia, intrygi, ideały. Wymieniać można dużo.

Pisać o ,,Kairosie" także mogłabym jeszcze wiele. Zdecyduje się jednak na krótkie podsumowanie - jeśli oczekujecie książki wciągającej jak film, a tragicznej jak życie - przeczytajcie.

Nie jestem entuzjastką ani piłki nożnej, ani historii, ale sposób w jaki autor wplata wątki historyczne do swoich powieści jest naprawdę wyjątkowy! Stanowią one doskonałe tło toczącej się akcji, urozmaicają fabułę, ale nie dominują i nie przyćmiewają tego, co w przedstawionej historii najważniejsze.

Kairos jest książką wyjątkowa, niebanalną, zapadającą w pamięć. Autor wprawnie łączy trudne relacje narodowościowe, historię podzielonego Śląska z okresu II wojny światowej, wątki obyczajowe i rodzinne zawiłości. Miłość, nienawiść, zdrada, zemsta, ambicje, duma, męstwo, utracone nadzieje, żal. To wszystko serwowane jest nam w tak wspaniałym wydaniu, że każde odłożenie książki skutkuje nieustannym myśleniem o niedokończonej historii. Dwóch skłóconych braci, ich synowie, których łączy pasja do piłki i śląskie pochodzenie, ale dzieli tak wiele, że stają się śmiertelnymi wrogami. Kawał świetnie dopracowanej i wielowątkowej historii.

Jestem całkowicie zauroczona tą pozycją i z całego serca Wam ją polecam!

Maciej Siembieda napisał sagą historyczno-sensacyjną zwaną polsko-grecką, w której skład wchodzą: “Katharsis”, “Nemezis” i “Kairos”. Mimo tego po każdy tom bez problemu można sięgnąć jak po powieść osobną, historię zamkniętą. Historia „Kairos” toczy się na przestrzeni czterdziestu lat poczynając od roku 1937. Przenosi nas na tereny Górnego Śląska i poznaje z rodziną Pyków - dwóch braci poróżnionych zostało przez kwestie narodowościowe, jednak ich dzieci coś łączy. Jest to piłka nożna. I tak na historii politycznych wydarzeń świata dostajemy historię polskiego futbolu, jednak jest ona przedstawiona tak, że zaciekawi nie tylko fanów tego sportu - sam autor przyznaje, że się do nich nie zalicza. Bo tak naprawdę jest to opowieść o pasji, o marzeniach, o dążeniu do celu, czasem i za wszelką cenę. Ale czy takie decyzje są właściwe? Bo i sam fakt podejmowania decyzji jest w tej historii znaczący - odnosi się do niego nawet sam tytuł: Kairos to bóstwo sprzyjającej chwili lub utraconej szansy. A czy nie każda decyzja taka jest? Szczególnie, gdy w tle szaleje II wojna światowa, a później PRL-u i komunizm? Losy kuzynów Pyków są porywające i przejmujące - ich wybory nieraz wzbudzają oburzenie, ale są takie ludzkie. Obserwujemy jak ich życia się przeplatają, jak charaktery raz dopełniają, a raz odpychają. Dodatkowo ich losy stykają się z innymi - czasami tymi, których znamy z poprzednich tomów serii, jednak jest to napisane tak dyskretnie, że ci, co wiedzą kogo szukać, będą połączeniem zaskoczeni, a potem zachwyceni, a ci, co nie, w ogóle tego nie odczują. Jestem pod wrażeniem tego, jak autor po raz kolejny genialne połączył historię prawdziwą z fikcją literacką w taki sposób, że nie da odróżnić się jednego od drugiego i jak doskonale oddał realia życia na Śląsku, skomplikowaną historię tego rejonu. Doskonała opowieść, jestem pod ogromnym wrażeniem, czuję, że będę ją przeżywać jeszcze wiele dni, a i od razu wrzucam ją półkę moich najulubieńszych z ulubionych powieści tego autora!