Mężowie

Jakie cechy powinien mieć idealny mąż?

Lauren wie o tym aż za dobrze. Główna bohaterka książki "Mężowie" pewnego wieczoru wraca do swojego domu z wieczoru panieńskiego przyjaciółki i zastaje tam mężczyznę, który twierdzi, że jest jej mężem. Cały świat wokół próbuje udowodnić jej, że naprawdę jest mężatką, chociaż kilka godzin wcześniej zdecydowanie nią nie była. Odkrywa ona magiczny strych, który pozwala jej bezustannie wymieniać mężczyzn, a wraz z nimi całą otaczającą ją rzeczywistość. Ile razy będzie musiała użyć tej umiejętności zanim znajdzie męża idealnego?

Ta książka to definicja bardzo dobrej rozrywki, która mimo powtarzalnego schematu nie pozwala oderwać się od niej nawet najbardziej wymagającemu czytelnikowi. Jest ona dość obszerna i bałam się, że to będzie działać na jej niekorzyść, ale okazała się być idealnej długości, żeby zapewnić mi parę dni relaksu przy jej zaskakującej treści. Czytelnik w trakcie czytania odczuwa podobną dezorientację co bohaterka i wraz z nią próbuje odkryć tajemnice pojawiających się mężów. Lauren z każdym kolejnym mężczyznom zaczyna rozumieć sytuację, w której się znalazła i stara się pogłębiać z nimi relacje, aby ostatecznie znaleźć kogoś, z kim będzie chciała dzielić swoje życie. Pojawia się ogrom kłopotów, które zmuszają ją do skrajnie niebezpiecznych i nieodpowiedzialnych decyzji, co dodaje akcji dynamiki.

Pomysł na fabułę jest nieoczywisty, co sprawia, że z przyjemnością czeka się na rozwój sytuacji. Mimo formy, która jest zabawna i raczej stworzona do rozrywki, całość skłania do refleksji nad wartością współczesnych związków i konsekwencjami nierealnych oraz wygórowanych oczekiwań.

Książka ostatecznie nie daje nam odpowiedzi na to jaka jest przyczyna sytuacji w jakiej znalazła się Lauren, ale to pozostawia spore pole do własnych rozmyślań i dodaje fabule tajemniczego wydźwięku.

Nie mogę się doczekać ekranizacji, która jest już zapowiedziana. Dziękuję wydawnictwu przede wszystkim za dobrą zabawę.

A gdyby tak móc szukać idealnego męża bez przeszkód i ograniczeń? Ten nie pasuje? Następny proszę. Tylko poprzedniego trzeba najpierw odesłać na strych, a zejdzie z niego ktoś zupełnie inny. Sytuacja idealna czy koszmar? Lauren to sprawdzi.

Trochę absurd, trochę marzenie, trochę koszmar… Czy Lauren faktycznie może zmieniać mężów w nieskończoność i co z tego wyniknie?

Autorce udaje się złapać klimat ironii i codziennych frustracji każdej singielki, która dała się porwać wizji idealnego związku. Ale za humorem kryje się całkiem poważne pytanie – czy ideał istnieje i faktycznie to go pragniemy? Jak łatwo przychodzi nam ocenianie innych? Gramazio bardzo ciekawie wykorzystuje motyw strychu, by pokazać współczesne randkowanie jak grę, w której wybieramy, odrzucamy i testujemy, a potem lekką ręką odrzucamy i szukamy dalej, by kolejny mężczyzna był jeszcze bardziej idealny.

To książka, którą dobrze się czyta w letni wieczór, z przymrużeniem oka, z humorem, szczyptą refleksji i magią codzienności. Nie jest typowym romansem i do tego zaskakuje swoją formą, fabułą, wykreowaniem bohaterów.

Jeśli lubicie przewrotną obyczajówkę, która roztacza wyjątkowy klimat i za sprawą „tego czegoś” nie pozwala się odłożyć, to książka dla was. Znajdziecie tu kilka powodów do uśmiechu i odrobiny przemyśleń.

„Mężowie” Holly Gramazio w swojej debiutanckiej książce stworzyła ciekawą powieść w nurcie realizmu magicznego, autorka przeplata normalne życie z magicznymi wydarzeniami.

Główna bohaterka Lauren przebiera w mężach niczym w rękawiczkach, ma ich wręcz tuziny ! Wszytko za sprawą jej strychu.. Pewnego wieczoru kobieta wraca co domu i odkrywa w nim zupełnie obcego mężczyznę, który podaje się za jej męża.. szaleństwa całej sytuacji dodaje fakt, że wszystko na to wskazuje : wspólne zdjęcia, wymieniane wiadomości SMS, znają go też jej najbliżsi i sąsiedzi..

Kobieta stara sobie jakoś poukładać w głowie zaistniałą, między czasie jej mąż, który wydaje się być naprawdę spoko facetem idzie zmienić żarówkę na strychu i bach.. ze strychu schodzi inny mężczyzna, który podaje się również za jej męża..

Sytuacja powtarza się za każdym razem kiedy mąż wchodzi na strych, więc nie pasuje? To na strych i następny.. Wraz ze zmianą mężczyzny zmienia się delikatnie jej mieszkanie, praca, a nawet ona sama..

Autorka fajnie pokazała jak można rozkwitnąć lub przywiędnąć w zależności od partnera z którym dzieli się życiem, ale też to że szukanie ideału jest bardzo trudne, a wręcz niemożliwe, ponieważ każdy człowiek jest inny i każdy ma wady i zalety. W momencie kiedy Lauren to zrozumie, podejmie najważniejszą w sowim życiu decyzję. Książka kończy się w najlepszy możliwy sposób, a trochę się bałam dokąd zabierze nas bohaterka, ponieważ te liczne wymiany i ciągłe porzucanie zaczęło na nią samą rzucać cień nieszczęśliwości..

Książka jest fajnie napisana, czyta się z ciekawością co się dalej wydarzy jest lekka i wprawia w dobry nastrój. Jedyny minusik, to brak wyjaśnienia skąd nagle wzięła się magia na strychu – bo dom zamieszkiwała od dawna. Jeżeli autorka jeszcze coś napisze, to chętnie zajrzę znów w jej świat :)

"Jest zmęczona - wolałaby położyć się do łóżka i solidnie wyspać, a rano na świeżo ocenić sytuację. Nie ma siły ani ochoty użerać się z kolejnym mężczyzną. Ech, cóż zrobić. Nie wszystkie małżeństwa są udane."

O tym, że miłość ma niejedno imię przekonała się Lauren - bohaterka książki "Mężowie".

Och!

W jej życiu mężowie pojawiają się i znikają niczym w kalejdoskopie.

Można powiedzieć, że wymienia ich niczym rękawiczki.

A wszystko za sprawą strychu.

Strychu, który jak się okazuje, ma magiczne właściwości...

"Mężowie" to debiut literacki Holly Gramazio.

Zabawny, a przy tym bardzo refleksyjny.

Realny, a przy tym także magiczny.

Autorka skupia uwagę przede wszystkim na wyborach, planach, marzeniach.

Snuje pewnego rodzaju refleksje co by było gdyby...

Główna bohaterka ma możliwość poznania swoich mężów. Każdy z nich jest inny. Każdy z nich wiedzie inne życie. Każdy z nich ma inny charakter. Wygląd. Czy poglądy.

I Lauren każdego z nich może "odesłać" na strych.

Jeśli nie jest w jej typie to właśnie robi.

Pod byle pretekstem prosi, by wszedł na strych, a tuż po tym z góry schodzi kolejny mężczyzna...

I tak wymienia ich bardzo, bardzo, bardzo długo, gdyż żaden tak naprawdę do końca nie jest w jej typie.

Życie Lauren zmienia się jak w kalejdoskopie. Wszak nie tak dawno była singielką, a teraz z jej strychu schodzą kolejni mężowie, a ona już sama nie wie, który jest bliski jej ideału, który z nich będzie dla niej najlepszą parią.

"Mężowie" to błyskotliwa i pełna uroku powieść, od której nie sposób się oderwać, i podczas której nie sposób się nie uśmiechnąć

Polecam

Zastanawialiście się kiedyś, jakby to było mieć możliwość wymiany męża? Nawet prościej niż wymiany uwierających butów lub bluzki, która w domu nie wygląda na nas tak dobrze, jak w przebieralni? No to trzymajcie się fotela, bo Holly Gramazio postanowiła tę fantazję przekuć w fabularną jazdę bez trzymanki. A ja, czytając „Mężów”, momentami śmiałam się w głos, przewracałam oczami albo wzruszałam się, bo ta szalona komedia romantyczno-eksperymentalna ma zaskakująco głęboki rdzeń.

Czy ta powieść jest odzwierciedleniem współczesnego życia i relacji, które można określić przysłówkami: szybko, dużo, ale powierzchownie? O, zdecydowanie tak! I mimo zabawnego pomysłu na fabułę, zahaczającego o realizm magiczny, oraz lekkiego, błyskotliwego stylu z domieszką absurdu, jest bogatym źródłem niezwykle celnych życiowych obserwacji.

Bo strych Lauren niespodziewanie okazuje się magicznym portalem do wymiany życiowych partnerów. A to, co spotyka główną bohaterkę, przypomina próbę dopasowania partnera na portalu randkowym. Tyle że to już nie wymuskani kandydaci z początków związku, a zdecydowanie mężowie bez retuszu – obserwowani w środowisku domowym. Jeden mąż przeżuwa za głośno. Drugi gra w teatrze amatorskim – żenada. Trzeci zionie smutkiem jak pogoda w listopadzie. I tak dalej. I tak dalej. I tak dalej. Przez ponad 160 mężów.

I ja, czytając, również czułam się jak na randkowym rollercoasterze w świecie równoległym. Bo z jednej strony uśmiech budzi czytanie o mężach idealnie niedoskonałych. Ale z drugiej – nie da się nie zastanowić, ile w tym naszym szukaniu „tego jedynego” jest prawdziwej potrzeby, a ile lęku, oczekiwań, nierealnych marzeń i uciekania od ryzyka bycia z kimś na serio. I czy w pogoni za tym „lepszym” nie tracimy możliwości bycia szczęśliwym tu i teraz?

Czy Lauren, zagubiona w nieskończonych możliwościach, powie kiedyś: „Dość. Wybieram. I zostaję”?

Bardzo spodobała mi się formuła tej powieści, a styl autorki dał mi czystą radość czytania. Nieco żałowałam tylko, że mężowie wymieniali się jak w kalejdoskopie i tylko kilku z nich główna bohaterka dała nam szansę przyjrzeć się trochę bliżej, a sobie – szansę trochę lepiej ich poznać.

Wysoce prawdopodobne jest, że oprócz niezwykłej rozrywki, powieść wniesie powiew świeżości do Waszego związku. Że spojrzycie ponownie na własnego partnera i bardziej go docenicie – nawet jeśli zdarzy mu się znowu zostawić skarpetki na środku dywanu.

Bo może idealny mąż nie istnieje. Ale wystarczająco dobry, by spędzić z nim życie? O tak. I warto go zatrzymać, zanim… wejdzie na strych.