Muchomory w cukrze

"Muchomory w cukrze" Marty Bijan, to młodzieżowy thriller o paczce przyjaciół, którzy przed kolejnym etapem w swoim życiu, czyli pójściem na studia, wybierają się na wspólne wakacje do Domku z Drewna i Szkła. Tam zostają gośćmi przyszywanego brata jednej z postaci i choć to ostatnie lato wydaje się być spełnieniem marzeń, okazuje się początkiem końca wszystkiego.

Marta Bijan stworzyła bohaterów z krwi i kości, z którymi można utożsamić się już od początku tej powieści. Poczułam wiele wspólnego z Fio (dziewczyna, z perspektywy której poznajemy wydarzenia). Ta książka niesie ze sobą potężny ładunek emocjonalny. Zaznaczyłam sobie kilka cytatów, a zwykle tego nie robię. Co oznacza tyle, że autorka potrafi uderzyć w czułą strunę i ubierać w słowa myśli, które często są ulotne lub sami nie potrafimy ich wypowiedzieć głośno.

Choć mogłoby się wydawać, że to świetna pozycja na lato, przy której można się odprężyć, to absolutnie tak nie jest, a przynajmniej nie w finałowym akcie. Po przeczytaniu ostatnich 30 stron, czułam się jak rozgnieciony pomidor. Szloch stanął mi w gardle. Całe ciało pokryła gęsia skórka. Mimo że wiedziałam, że musi się coś zadziać, bo to w końcu thriller, to nie sądziłam, że dostanę taką bombę fabularną. Marto, jesteś genialna! Czekam na kolejne wspaniałe opowieści.

,,Prawda jest taka, że wszyscy jesteśmy niepewni siebie. Każdy ma takie miejsce, że gdy w nie trochę połaskotać, zaczyna się płakać, zamiast śmiać".

(fragment książki)

°

Fio właśnie odebrała wyniki matur i ma przed sobą najdłuższe wakacje w życiu, które postanawia spędzić z paczką przyjaciół - Wenus, Hanną, Kostkiem i Robinem. Grupa decyduje się na spędzenie lata w oddalonym o pięćset kilometrów Domku z Drewna i Szkła, należącym do przyrodniego brata Kostka. Gdy dojeżdżają na miejsce, poznają Adama - charyzmatycznego samotnika, żyjącego z dala od ludzi i konwenansów.

Lato, które miało być spełnieniem marzeń grupy przyjaciół, stopniowa zamienia się w czas pełen napięć i niepokoju.

Marta Bijan stworzyła niezwykle oryginalną i nastrojową historię, która już od pierwszych stron urzekła mnie swoim dusznym, tajemniczym klimatem.

Bohaterowie zostali ciekawie wykreowani - byli charakterystyczni i intrygujący. Podobała mi się też narracja i przemyślenia głównej bohaterki, bardzo wrażliwej i empatycznej.

Choć w środkowej części książki akcja toczy się spokojnie, a dni leniwie upływały bohaterom na odpoczynku, spożywaniu alkoholu i rozmowach, cały czas czuć było, że coś wisi w powietrzu. Gdy dotarłam do ostatnich rozdziałów i zrozumiałam, do czego to wszystko zmierzało, dosłownie łapałam się za głowę. Naprawdę dawno nie byłam tak rozemocjonowana podczas lektury.

Duża polecajka!