Niespodziewany gość

„Niektórzy właśnie tak radzili sobie z traumą. Cofali się do wcześniejszych faz rozwoju, w nadziei, że wtedy będą bezpieczni i dawno zapomniane strategie radzenia sobie z trudnymi emocjami okażą się skuteczne.”

Ta książka jest z rodzaju tych nieprzewidywalnych. Nie ma możliwości spodziewania się tutaj niczego, ponieważ każdy rozdział kończy się niby logicznymi słowami, ale wskazującymi coś, czego nie wiemy, bo nie widzimy tego i nikt nam tego nie tłumaczy. Aby bardziej utrzymać nasze zainteresowanie w ryzach, każdy rozdział jest krótki i czasy się różnią. W jednym czasie mamy wspaniałe opisy dnia, ale i dziwne wydarzenia, które w pierwszym momencie w ogóle nie łączą się z tymi drugimi. W jednym czasie prowadzone zostaje śledztwo — i tutaj wygląda to na bardziej psychologiczne zagrania — ponieważ zamordowane zostaje małżeństwo, a świadkiem jest ich córka, cała umazana krwią, znaleziona żywa pomiędzy nimi. Tutaj prowadzona jest sprawa rozmów z psychologiem i dziewczyną, która z jakichś powodów nie zachowuje się normalnie. Jej humor się często zmienia, również zachowanie z małego dziecka do dużej dziewczyny. Wciąż nawołuje matkę pomimo tego, że ona nie żyje. Długo nie wiemy, czy tylko jest idealną aktorką, czy coś ukrywa, czy zna sekrety, o których nikt nie wie, czy stało się coś, co zwyczajnie ją zmieniło, że sama nie potrafi normalnie funkcjonować.

W innym czasie mamy Wigilię, kiedy poznajemy pewną rodzinę z co najmniej mega dziwnymi schematami. Często wspomina się tu małego chłopca, który nie do końca był taki, jaki miał być. Poświęca mu się uwagę oraz osobom, które się nim opiekują i które mają klaunowate wyrazy twarzy w momencie, kiedy coś mu się dzieje. Ten czas jest w krótkich scenach, ale totalnie nie wiadomo, o co tam komu chodziło. Co ciekawe, to nas nie rozprasza, tylko bardziej zachęca do poszukiwania zbieżności z oboma czasami. Kto stoi za zbrodnią na małżeństwie? Czy kogoś pomiędzy bohaterami brakuje?

Ten, kto wydaje się być najmniej ważny, będzie miał tutaj swoje trzy grosze :-)

Cała pozycja wkręciła mnie od razu, ponieważ zapytanie goniło zapytanie. To wszystko się tylko nawarstwiało, więc nie spodoba się tym, którzy nie są cierpliwi. Końcówka dojdzie do momentu zaognienia, gdzie szybko wszystko wskoczy na swoje miejsce i nie będzie to tak, jak się spodziewaliście. Gdybym mogła, dałabym jej większą punktację :-) Uwielbiam takie thrillery psychologiczne!

„Niespodziewany gość” to thriller psychologiczny z elementami kryminału, w którym nic nie jest oczywiste.

W luksusowej rezydencji dochodzi do brutalnego m*rderstwa małżeństwa Rokickich. Świadkiem tego wydarzenia jest córka zam*rdowanych, Wanda. Dziewczyna jednak nie jest w stanie dokładnie powiedzieć co się wydarzyła tamtego dnia. Mówi jedynie, że do ich domu przyszedł niespodziewany gość. Rok później Komisarz Walenty Rudzki i psycholożka Alicja Nejman próbują dotrzeć do nastolatki, która być może coś ukrywa.

Książkę czytało mi się bardzo szybko. Wciągnęła mnie od pierwszych stron, a wychodzące na jaw rodzinne sekrety nie pozwoliły jej odłożyć nawet na chwilkę. Pełno tu intryg i kłamstw, a samo dochodzenie do prawdy bardzo angażuje czytelnika. Tutaj nie ma nic oczywistego. Autorka nie jeden raz zaskoczy.

Akcja książki jest raczej wolniejsza. I myślę, że dzięki takiemu tempu możemy bardziej poczuć mrocznym, duszny i pełen sekretów klimat, który powoduje niepokój.

Jeśli jeszcze nie znacie twórczości Agaty Zamarskiej to koniecznie sięgnijcie po „Niespodziewanego gościa”.

„Niespodziewany gość” mroczny thriller psychologiczny, w którym autorka splata zagadkę kryminalną z psychologiczną grą między bohaterami.

W luksusowej rezydencji dochodzi do brutalnej zbrodni. Małżeństwo Rokickich zostaje zamordowane, a jedynym świadkiem jest ich nastoletnia córka - Wiola. Policja podejrzewa ją, jednak brak dowodów, motywu oraz narzędzia zbrodni sprawia, że śledztwo stoi w miejscu. Rok później do śledztwa zostaje zaangażowana psycholożka Alicja, która ma za zadanie ocenić czy Wiola mówi prawdę i kim jest niespodziewany gość.

Powieść prowadzona jest w dwóch płaszczyznach czasowych w noc wigilijną, kiedy doszło do zbrodni oraz wydarzenia teraźniejsze. W czasie teraźniejszym widzimy pracę Alicji, która stara się pomóc Wioli uporać się z traumą oraz zyskać zaufanie zagubionej dziewczynie. Wątki psychologiczne bardzo mnie wciągnęły i z wielkim zainteresowaniem śledziłam poczynania Alicji. Postawa policji była karygodna, próbowali dopasować narracje do swoich przekonań, a nie faktycznego przebiegu wydarzeń.. W czasie przeszłym co rozdział, odkrywamy mroczne sekrety rodzinne. Autorka stawia na budowanie napięcia oraz dusznej atmosfery, niż dynamicznej akcji, co bardzo mi pasuje. Jest to thriller psychologiczny skupiający się na motywacjach postaci oraz ciemnej stronie ludzkiej natury. Stawiane jest pytanie, jak wiele jesteśmy w stanie zrobić, poświęcić w imię dobra naszych bliskich. Gdzie przebiega granica? Narracja jest pełna intryg, manipulacji, niepewności, a granica między prawdą a kłamstwem zaciera się.

Jeśli lubisz mroczne klimaty, w których nic nie jest oczywiste, niejednoznacznych bohaterów, którzy skrywają tajemnice, analizować psychikę postaci oraz gubić się w sieci intryg, ta książka jest dla Ciebie