Numer 1

Znam książki autorki i wiem że zazwyczaj czeka mnie w nich mnóstwo emocji i ciekawa zagadka kryminalna. Dawno jednak nie miałam tak, że od książki po prostu nie mogłam się oderwać.

Ta książka od pierwszych stron wrzuca nas w sam środek wydarzeń i nie zwalnia ani na moment. Tu nie ma miejsca na zbędne opisy wszystko dzieje się po coś, każda scena ma znaczenie, a akcja pędzi jak szalona. To dokładnie ten typ historii, przy której mówi się „jeszcze tylko jeden rozdział”, a nagle okazuje się, że jest środek nocy. Dobrze że zaczęłam ją czytać w weekend :)

Po tym jak zostaje odnalezione okaleczone ciało młodej influencerki policja wszczyna śledztwo. Co najdziwniejsze okazuje się, że kobieta mogła przeżyć. Policja nie ma punktu zaczepienia, dopiero gdy znany influencer zgłasza się okaleczony do szpitala okazuje się, że te dwie sprawy może coś łączyć.

Akcja pędzi jak szalona a my cały czas zastanawiamy się komu kibicować policji, czy też morderczyni, która postanawia wymierzyć sprawiedliwość na własną rękę. Z każdą kolejną stroną poznajemy mroczne fakty z życia okaleczonych. Ten moralny niepokój i balansowanie między stronami sprawiają, że napięcie ani na chwilę nie opada.

To książka, która jest jak emocjonalny rollercoaster dynamiczna, wciągająca i pełna klimatu. Dokładnie taka, od jakiej nie da się oderwać.

Ocena: 9/10

Są książki, które się czyta i są takie, które zostawiają ślad jak odcisk palca na miejscu zbrodni. Numer 1 zdecydowanie należy do tej drugiej kategorii.

Thriller Agnieszki Peszek zaczyna się mocno i nie zwalnia tempa brutalne morderstwo influencerki otwiera spiralę zdarzeń, która wciąga coraz głębiej w mrok ludzkiej psychiki. Śledztwo prowadzone przez Boguckiego i Ziętarskiego to nie tylko pogoń za sprawcą, ale też konfrontacja z własnymi słabościami i granicami, których woleliby nie przekraczać. Autorka świetnie buduje napięcie, podsuwając tropy, które bardziej mylą, niż pomagają. Atmosfera jest duszna, momentami niepokojąco realna, jakby ta historia mogła wydarzyć się tuż obok. To kryminał, który gra nie krwią, lecz psychologią, poczuciem winy i manipulacją. Czytając, ma się wrażenie, że każdy coś ukrywa, a prawda wcale nie musi przynieść ulgi. Numer 1 pokazuje, że najgroźniejsze potwory często nie kryją się w ciemności, tylko w ludziach.

Czy odważyłabyś się poznać prawdę, gdyby miała zniszczyć czyjś albo Twój świat?

“Numer 1” to czwarty tom serii Ona Agnieszki Peszek, w której łączy się kryminał z thrillerem psychologicznym, ale nie jest niezbędna znajomość tomów wcześniejszych, by sięgnąć po ten - wiem, sprawdziłam to osobiście! Historia rozdzielona jest na dwa gatunki, dwa wątki, dwie narracje: pierwszo i trzecioosobową, wątek śledztwa kryminalnego i wątek tajemniczej i trudnej do jednoznacznej oceny Jej. To Ona odpowiada za uczucie typowe dla thrillera psychologicznego, w którym wydaje się, że coś wiemy, ale czy na pewno? Wątek kryminalny prowadzony jest tempem umiarkowanym, w którym jest miejsce na prywatne wstawki z życia policjantów, dzięki czemu bardzo łatwo poczuć do nich sympatię - to nie śledczy-alkoholicy z mroczną przeszłością, a zwyczajni, całkiem mili faceci. Sama intryga oparta jest o dość brutalne morderstwa, porusza parę ciekawych wątków i ubarwiona jest kilkoma twistami, które sprawnie zmieniają bieg śledztwa. Choć zagadki nie da się rozwiązać samodzielnie, przynajmniej nie do pewnego momentu, to jednak autorka i w rozwiązaniu dobrze się spisuje nie dając historii uciec w znany schemat. Dzięki lekkości stylu, przyjemnym, momentami nawet zabawnym dialogom, książka dostarcza dobrej rozrywki, ale i refleksji na temat tego, jak łatwo być nieczułym i bezdusznym w sieci, a jak wiele krzywd może to ostatecznie przynieść. No i nie będę ukrywać - bardzo podoba mi się przemyślane wydanie całej tej serii, tworzące pod kilkoma aspektami spójną całość.

Czy lubisz czytać serie książek? Wracać do tych samych bohaterów, żeby sprawdzić, co jeszcze im się przydarzyło, jak bardzo się zmienili i czy nadal potrafią zaskoczyć? Cykl „Ona” Agnieszki Peszek jest jednak wyjątkowy, bo tu nie ma postaci, którym bezwarunkowo się kibicuje. Nie ma dobrych i grzecznych wyborów. Jest ONA – mroczna, wymykająca się schematom, skrywająca tajemnice i nawet w czwartej części niepozwalająca się do końca poznać. I właśnie za to tak bardzo tę serię cenię.

Po „Numer 1” sięgnęłam bez wahania. Śledzę ten cykl od początku, a na czwartą część czekałam naprawdę napalona z niecierpliwością, ekscytacją i ogromnymi oczekiwaniami. Z każdą kolejną odsłoną widać, jak Agnieszka Peszek rozwija się jako autorka, tworzy fabuły, które są coraz bardziej dopracowane, emocje intensywniejsze, a psychologia bohaterów coraz głębiej wchodzi pod skórę. Nawet same tytuły części pięknie się ze sobą łączą, tworząc spójną, przemyślaną całość, podobnie jak okładki, które ustawione obok siebie wyglądają po prostu obłędnie. A dla mnie ten tom ma dodatkową, bardzo osobistą wartość, jestem dumna, że mogę być patronem tej książki.

Tym razem historia zaczyna się mocnym uderzeniem. W jednym z warszawskich apartamentowców zostaje znalezione ciało młodej influencerki. Zbrodnia od początku budzi niepokój, nie tylko przez brutalność, ale też przez jej symboliczny, wręcz rytualny charakter. Śledztwo prowadzą aspirant Bartosz Bogucki i komisarz Kacper Ziętarski, którzy szybko przekonują się, że to nie będzie prosta sprawa. Ofiara miała więcej wrogów, niż mogłoby się wydawać, a każdy trop zamiast przybliżać do prawdy, jeszcze bardziej ją komplikuje.

Równolegle obserwujemy główną bohaterkę, kobietę uciekającą przed policją, ale też przed samą sobą. Poczucie winy, strach i obsesyjne myśli powoli odbierają jej kontrolę nad własnym życiem. Tu nic nie jest czarno-białe. Czy Ona jest katem, czy ofiarą? A może jednym i drugim jednocześnie? Jak daleko można się posunąć, by ochronić swój sekret? I ile jeszcze osób zapłaci za czyjś plan, cel i chorą determinację?

Najmocniejsze w tej części są momenty, w których napięcie dosłownie dusi. Autorka świetnie gra emocjami od fascynacji, przez niepokój, aż po czystą irytację i złość. Są sceny, które zostają w głowie na długo, bo zmuszają do łączenia faktów, analizowania motywów.

Podczas czytania towarzyszyła mi cała paleta skrajnych uczuć. Było napięcie, niepewność, momentami obrzydzenie, ale też ogromna ciekawość. Akcja pędzi, a jednocześnie autorka nie rezygnuje z psychologicznej głębi. To thriller, który nie tylko opowiada o zbrodni, ale zagląda w najmroczniejsze zakamarki ludzkiego umysłu i zostawia czytelnika z pytaniem, czy potwory naprawdę rodzą się w nas… czy może sami je tworzymy.

Co najbardziej spodobało mi się w „Numer 1”? To, że mimo czwartej części wciąż czuję świeżość, zaskoczenie i autentyczne emocje. Główną bohaterkę, nadal trudno rozgryźć, fabuła nie idzie na skróty, a napięcie nie siada ani na moment. To książka, która udowadnia, że Agnieszka Peszek doskonale wie, dokąd prowadzi swoją historię.

Polecam „Numer 1” wszystkim fanom mocnych thrillerów psychologicznych i tym, którzy lubią serie, ale oczekują od nich czegoś więcej niż powtarzalnych schematów. Jeśli jeszcze nie znasz cyklu "Ona", to ostrzegam, że kiedy wejdziesz w ten mrok, bardzo trudno będzie z niego wyjść.

Czasem najgroźniejsze historie nie rodzą się w mroku zaułków ani w krzyku syren policyjnych, lecz w ciszy luksusowych wnętrz i w myślach, których nikt nie powinien usłyszeć. Tam, gdzie perfekcyjny wizerunek zaczyna pękać, a sekret - raz wypowiedziany - mógłby zniszczyć wszystko.

„Numer 1” Agnieszki Peszek to thriller psychologiczny, który nie spieszy się z odpowiedziami. Zamiast tego powoli osacza czytelnika, prowadząc go przez labirynty ludzkich emocji, winy i obsesji. Zbrodnia staje się tu punktem zapalnym, ale prawdziwe napięcie kryje się znacznie głębiej - w wyborach, których bohaterowie dokonali dawno temu, i w konsekwencjach, od których nie da się uciec…

Autorka z dużą wrażliwością, a jednocześnie z dużą precyzją, pokazuje świat, w którym bycie „numerem jeden” ma swoją cenę. Presja, ambicja, potrzeba kontroli i lęk przed utratą wszystkiego, co zostało zbudowane latami, splatają się w duszny w niepokojący obraz współczesności. Warszawa pulsuje w tle tej opowieści jak cichy świadek - obojętna, piękna i mroczna jednocześnie.

To książka, która nie epatuje brutalnością, ale uderza w psychikę. Zmusza do zadania sobie pytania, gdzie przebiega granica między ofiarą a kątem i czy każdy z nas, postawiony pod ścianą, nie byłby zdolny do czynów, których sam się po sobie nie spodziewa. Autorka nie ocenia - pozwala czytelnikowi wejść w skórę bohaterów i poczuć ciężar ich decyzji.

„Numer 1” to propozycja dla tych, którzy w literaturze szukają czegoś więcej niż zagadki kryminalnej. To polski thriller psychologiczny, który zostaje w głowie na długo po przewróceniu ostatniej strony i nie daje prostego ukojenia. Bo czasem największy horror polega na tym, że potwór wcale nie przychodzi z zewnątrz…

Miastem stołecznym wstrząsa informacja o odnalezieniu zwłok młodej i znanej influencerki. Owszem miała wielu wrogów bo jej zachowanie pozostawało wiele do życzenia, jednak kto mógłby dopuścić się tak makabrycznej zbrodni. Jak się okazuje to dopiero początek, kolejne osoby są już na celowniku kogoś, kto domaga się sprawiedliwości. Bogucki wraz z zawodowym partnerem, Ziętarskim muszą poskładać wszystkie klocki i znaleźć mordercę jak najszybciej. Równocześnie Ona wpada w pewne kłopoty i musi zrobić ile się da aby prawda nie wyszła na jaw.

Autorka znowu to zrobiła. Sprawiła, że każde z przypuszczeń ponownie się nie sprawdziło, a zakończenie było zaskoczeniem.

Pokazała świat życia na pokaz ludzi mających innych za nic. Bezczelnych, przekonanych,że wszystko im wolno, za nic mających uczucia tych których świadomie czy też nie, ranią. Fabuła niesamowicie wciąga i na prawdę ciężko było mi się od niej oderwać. Jak dobrze, że na @storytel.pl śmiga już audiobook w wykonaniu niezastąpionego duetu Filipa Kosiora i Pauliny Holtz, mogłam i czytać i słuchać w zależności od możliwości.

Agnieszka jest stworzona do pisania thrillerów psychologicznych, budując pełną napięć fabułę, łącząc powoli ale metodycznie kropki prowadzonego śledztwa po to by na końcu zaskoczyć czytelnika rozwiązaniem. Jestem jak na razie po lekturze dwóch ostatnich części serii Ona, ale chciałabym poznać jej początek, bo Ona to bardzo intrygująca osóbka, która wiele już przeszła ale coś się mi wydaje,że jeszcze więcej przed nią. Pewnie,że polecam.

Seria „Ona” wraca w spektakularny sposób. Po wydarzeniach z poprzedniego tomu pod tytułem „Je2bnik” komisarz Obrębski wraca do siebie ale już poza mundurem, jak sam twierdzi musi trochę odpocząć.

Stery przejmuje Bogucki. Od razu wpada w wir pracy, skupiając się na brutalnej zbrodni na młodej kobiecie. Ktoś okaleczył ją w potworny sposób i pozostawił tak aby zmarła w męczarniach.

Niedługo po tym zdarzeniu życie traci kolejna młoda osoba, modus operandi - taki sam. Okaleczenie, a potem tragiczny finał. Boguckiemu przydałaby się pomoc Obrębskiego – niestety może liczyć tylko na siebie i pozostałych kolegów z wydziału. Pracy przybywa, przełożeni stosują presję, a wyników nie ma.

Gdzieś obok tytułowa Ona, przeżywa swój osobisty dramat. W wyniku niefortunnych zdarzeń musi działać, aby uniknąć odpowiedzialności za czyn, który przypadkowo popełniła. Jej dedukcyjne umiejętności będą musiały jej pomóc w tym aby wyjść z tego z twarzą – tylko czy tym razem jej się uda?

„Numer 1” to kryminał, który bezceremonialnie wbija czytelnika w fotel już od pierwszych stron. Autorka nie bawi się w subtelności – influencerzy, zwykle kojarzeni z blichtrem i filtrowanym światem, tutaj padają ofiarą makabrycznych inscenizacji. Brutalność zbrodni nie jest jednak tanią sensacją, każda z nich wydaje się być skrupulatnie przemyślanym komunikatem od sprawcy, który uważa się za samozwańczego moralistę. Kara ma odpowiadać rzekomym grzechom ofiar.

Najmocniejszą stroną powieści jest narastające poczucie niepokoju. Kolejne sceny morderstw – choć opisane sugestywnie, a miejscami wręcz szokująco – nie są tylko epatowaniem przemocą, lecz częścią większej układanki. Wraz z głównymi bohaterami, czytelnik krok po kroku odkrywa, że zabójca prowadzi własny, wypaczony rachunek moralnych win. To właśnie ten mroczny komentarz do współczesnej kultury Internetu sprawia, że „Numer 1” zostaje w pamięci na długo po zakończeniu lektury.

Niczego nie byłem w tym roku tam pewny jak polecenia tej książki właśnie Wam.

Polecam również zapoznać się z poprzednimi częściami serii. Naprawdę warto.