Ona. Je2bnik

Po skończeniu drugiej części byłam tak naładowana emocjami, że nie było mowy o jakiejkolwiek przerwie. Musiałam natychmiast sięgnąć po kontynuację, żeby dowiedzieć się, co dalej z tym światem i z bohaterami, którzy już zdążyli mnie wciągnąć bez reszty w szczególności "Ona".

„Je2bnik”, trzecia część serii „Ona” Agnieszki Peszek, od pierwszych stron daje jasno do zrozumienia, że to nie będzie łatwa ani komfortowa lektura i dokładnie na to liczyłam.

Po raz kolejny udowadnia, że świetnie wie, jak przygotować czytelnika na to, co go czeka, jeszcze zanim ten przeczyta pierwsze zdanie.

A to, co dostajemy w środku, jest intensywne. Punkt wyjścia jest wręcz wstrząsający, makabryczne zbrodnie, ciała ułożone w nieludzki sposób, pusty basen zamieniony w scenę mordu. Już sam opis zbrodni działa na wyobraźnię i nie pozwala przejść obok tej historii obojętnie.

Śledztwo trafia na biurko starszego aspiranta Bartosza Boguckiego, który musi zmierzyć się nie tylko z narastającą liczbą brutalnych spraw, ale też z nowym partnerem i z pytaniami, które nie dają mu spokoju. Co stało się z komisarzem Obrębskim? Czy jeszcze żyje? A jeśli tak, to gdzie jest?

To, co szczególnie mnie uderzyło w „Je2bniku”, to sposób poprowadzenia narracji. Autorka nie epatuje tanio przemocą, nie robi z mordercy gwiazdy tej historii. Wręcz przeciwnie, ciężar tej opowieści spoczywa na ofiarach, ich bliskich i na policjantach, którzy muszą patrzeć w oczy ludziom, którym zawalił się cały świat. Każda kolejna sprawa to nie tylko dowód rzeczowy, ale czyjeś marzenia, plany i życie brutalnie przerwane. To bardzo mocne i bardzo potrzebne odwrócenie perspektywy.

Najciekawsze momenty? Dla mnie te, w których śledztwo zaczyna się komplikować, a my razem z bohaterami, przestajemy być pewni, czy mamy do czynienia z jednym sprawcą, czy z kilkoma. Świetnie wypada też wątek psychologiczny związany z porwaniem. Napięcie między oprawcą a ofiarą, gra emocji, balansowanie na granicy dobra i zła. Czy skrzywdzony człowiek zawsze pozostaje tylko ofiarą? W którym momencie przekracza granicę, zza której nie ma już powrotu? I czy da się jeszcze wtedy mówić o jednoznacznym podziale ról?

Emocji w tej książce nie brakuje. Znajdzie się niepokój, gniew, współczucie, bezsilność, momentami wręcz fizyczny dyskomfort. Akcja przyspiesza i zwalnia dokładnie wtedy, kiedy powinna, a napięcie jest prowadzone konsekwentnie i z wyczuciem. To thriller psychologiczny, który nie tylko straszy, ale też zmusza do myślenia i zostaje w głowie na długo po zamknięciu książki.

Najbardziej spodobało mi się to, że „Je2bnik” jest wielowymiarowy. Mamy tu kryminał, mamy thriller, mamy dramat psychologiczny i bardzo wyraźny, ludzki wymiar całej historii. Do tego „Ona” – cicha, pozostająca w cieniu, ale niezwykle istotna. Jej obecność, jej zmagania i wpływ na bieg wydarzeń sprawiają, że ta seria nabiera jeszcze większej głębi.

To książka trudna, mroczna, momentami niewygodna, ale właśnie dlatego tak dobra. Polecam ją wszystkim, którzy lubią kryminały i thrillery z pazurem, takie, które nie traktują czytelnika ulgowo i nie podają prostych odpowiedzi.

Muszę przyznać, że tytuły książek są mi raczej obojętne, liczy się dla mnie przede wszystkim treść. Wyjątek stanowią te, których znaczenie można zrozumieć w pełni dopiero po lekturze. Jestem pełna podziwu dla autorów, którzy potrafią wyciągnąć jedno lub kilka intrygujących słów i sprawić, by czytelnik nie był w stanie od razu się domyślić, jakie mają znaczenie dla fabuły. Tak właśnie jest z tytułami poszczególnych części trylogii Agnieszki Peszek, a dodatkowym smaczkiem są cyfry w nich ukryte.

"Je2bnik" to finał, który nie ustępuje poziomem poprzednim tomom. Autorka zdecydowanie potrafi zadbać o to, by czytelnik ani przez chwilę się nie nudził i by miał problemy z zaśnięciem. Nie można się oderwać od tej powieści dopóki nie pozna się zakończenia, a ono pozostawia lekki niedosyt.

W związku z wydarzeniami z poprzedniej części i faktu, że jedną z głównych tajemnic już poznaliśmy, pojawiły się nowe zagadki w tle, umiejętnie połączone z innymi wątkami. Obie narracje pierwszoosobowe mnie elektryzowały, ale jednak to policyjne śledztwo uznałabym najmocniejszym punktem tej książki.

Jestem pod wrażeniem tego tomu, jak i całej serii. Agnieszka Peszek w niesamowity sposób splatała ze sobą losy bohaterów i tworzyła niezwykle oryginalne wątki. Muszę jednak przyznać, że tym razem jest szczegół, do którego się przyczepię. Zabrakło mi bowiem finału w jednej osi narracyjnej. Autorka zakończyła ją w takim momencie, że mam wciąż więcej pytań niż odpowiedzi, a do tego w moim odczuciu to wręcz materiał na początek nowej historii. Liczę na to, że za jakiś czas powstanie kontynuacja, bo widzę w tym ogromny potencjał.

Przywiązałam się do bohaterów tej trylogii. Nawet jeśli początkowo byłam sceptyczna wobec niektórych, to w miarę rozwoju akcji poznawałam ich bliżej lub oni zmieniali się na tyle, że ostatecznie rodziła się nić sympatii.

"Je2bnik" to znakomity miks kryminału z thrillerem psychologicznym. Tych, którzy poznali już twórczość Agnieszki Peszek nie muszę z pewnością zachęcać do sięgnięcia po tę powieść, a pozostałym zalecam zacząć tę przygodę od "40. Raków". Ja z pewnością będę kontynuować tę znajomość i zaraz zabieram się za grudniową premierę.

Moje 8/10.

Są książki komfortowe, przy których się rozluźniasz, Są komediowe ,gdzie śmiejesz się do łez, Są erotyczne przyprawiające rumieńce i Są przerażające, przyorawiające o gęsią skórkę.

Lista spraw, które lądują na biurku starszego aspiranta Bartosza Boguckiego, gwałtownie rośnie. Policjant z nowym partnerem u boku próbuje ująć sprawców okrutnych zbrodni, nie wiedząc, czy szuka jednego mordercy, czy kilku. Prowadzenie sprawy komplikują huczące cały czas z tyłu głowy pytania – co stało się z komisarzem Obrębskim? Czy nadal żyje? Gdzie jest?

Czy niechęć do nowego partnera nie storpeduje prowadzonych śledztw? Czy stres związany z brakiem kontroli nad poszukiwaniami kolegi nie zniszczy prywatnego życia policjanta?

............

JE2BNIK to trzecia część serii "Ona" . Książkę można czytać osobno ją jednak nadrobiłam poprzed je tomy aby bardziej wczuć Się w klimat. To genialny kryminał psychologiczny połączony z thrillerrem,który wciąga bez reszty. Autorka stworzyła tutaj genialnych bohaterów, którzy są bardzo różni od siebie, przedstawiają odrębne historie ,jednak łączą w sobie jeden cel .

Na przykładzie portretu psychologicznego dorosłych ludzi pokazuje jak dzieciństwo niszczy, bądź buduje nasza przyszłość. Kiedy czytałam jak osoby ,które powinny być naszym oparciem ,schronieniem ,przykładem niszczą psychikę dziecka znęcając się w najbardziej okrutny sposób.

Jestem osobą, która lubi mocne książki ale to co zaserwowała nam autorka to był totalny kosmos. Morderca posługiwał się makabrycznymi metodami znęcania się i zabijania swoich ofiar. Do tego szczegółowe opisy pozwalają dokładnie wszystko widzieć.

Mamy także osobę, zniszczoną psychicznie przez ojca I matkę, która pragnie być szczęśliwa i wreszcie kogoś zadowolić. Mając w glowie słowa ojca tyrana porywa nieprzytomnego mężczyznę, myśląc, że w końcu do czegoś się nadaje.

Jest także "Ona" ,bohaterka z poprzednich części, która jest zawsze o krok na przód przed policja.

Ksiazka napisana z wielu perspektyw co daje dokładny obraz co dzieje się w głowach naszych bohaterów. Przeskakujemy z wydarzenia na wydarzenie, odkrywamy Coraz bardziej makabryczne zbrodnie ,a zakończenie wywala z butów. Książkę przeczytałam jednego wieczoru ,a żeby dodać sobie pełen obraz przesłuchałam audiobooka . Nie żebym była masochistką ? Ale teraz mam dla Was 100 procentowe potwierdzenie ,że to najlepszy kryminał jaki do tej pory czytałam. Autorka manipuluje nasza wyobraźnią, cały czas trzyma w napięciu, budując cały czas nasze zaciekawienie. Gługo miałam wszystkie wydarzenia przed oczami, analizując portret psychologiczny zabójcy ,który mnie zszokował. Nie będę wam zdradzać nic z fabuły ,żeby nie pozbawiać was wszystkiego tego co ja z nią przeżywałam. Zdradzę wam jednak jedna rzecz. Kiedy zaczniecie już ją czytać to wciągnie was bez reszty i namąci wam w głowach. Dziękuję @agnieszka.peszek za zaufanie i możliwość objęcia patronatem właśnie tej pozycji.

Wyjątkowo wyrafinowany morderca, który miejsca porzucenia ciał ofiar aranżuje w makabryczny sposób. Tajemniczy, nieuchwytny i śmiertelnie niebezpieczny.

Aspirant Bartosz Bogucki nie ustaje w wysiłkach mających na celu odnalezienie jego partnera i mentora. Obrębski zaginął, zapadł się pod ziemię. Bogucki wydaje się jako jedyny wierzy w to, że jeszcze żyje.

Teraz musi zająć się nową sprawą. Zwyrodnialca, który morduje i okrutnie kaleczy swoje ofiary.

Nie jest sam. Zostaje mu przydzielony nowy partner, do którego niestety nie potrafi się przekonać i bariera braku zaufania stoi na drodze rozwiązania trudnej kryminalnej zagadki.

Gdzieś obok ONA również przeżywa swój mały kryzys. Mimo, że na co dzień jej nie zauważał, to też tęskni za Obrębskim – na swój sposób. I dlatego postanawia pomóc. Jej wyjątkowe umiejętności mogą okazać się kluczowe w prowadzonym śledztwie.

Czy sprawa zaginięcia Maksymiliana w końcu się wyjaśni? Czy Bogucki stanie na wysokości zadania i rozwiąże najważniejszą sprawę w swojej karierze?

„Je2bnik” to trzeci tom serii „ONA” pióra Agnieszki Peszek. Według mnie najlepszy – chociaż to stwierdzenie jest troszkę krzywdzące, gdyż cała seria jest świetna. Bardzo dobrze zmontowana historia kryminalna, tajemniczy czarny charakter i wiele zwrotów akcji.

Fani autorki wiedzą czego się spodziewać. Tym, którzy nie znają jej twórczości polecam całą serię – włącznie z „Je2bnikiem”. Po prostu sztos.

Polecam gorąco.

Są tacy autorzy, którzy potrafią mieszać nam czytelnikom w głowie. Są i tacy, którzy potrafią wykreować tak psychopatycznego mordercę, że włos się jeży ja głowie i za żadne skarby nie chciałoby się go spotkać na swej drodze.

Agnieszka ma tak niesamowity talent pisarski, że potrafi i jedno i drugie. A do tego o wiele więcej. Nasza mistrzyni kryminałów po raz kolejny zabiera nas w pogoń za mordercą, która dostarczy wielu emocji i nie pozwoli na chwilę wytchnienia.

Rozterki i problemy prywatne naszych bohaterów wymieszane z wątkiem kryminalnym to gratka dla czytelników. Nie skupiamy się bowiem jedynie na śledztwie. Poznajemy także wnętrze naszych postaci, z którymi spędzamy nieprzespane noce. Oj tak! Kiedy bierzesz Je2bnika do ręki szykuj się na brak snu! Ja sama znając już nieco styl autorki książkę zaczęłam czytać w weekend, kiedy miałam pewność, że brak snu w nocy nie narobi mi problemów dnia następnego.

To jedna z tych książek, których nie odkłada się na później. A język autorki idealnie pasuje do stylu, w jakim pisze.

Jako maniak książkowy ciężko mnie zaskoczyć i zwykle szybko rozwiązuje zagadki. Jednak tutaj miałam nie lada problem z dojściem do tego co i jak. I to jest kolejny ukłon w stronę autorki. Jeżeli bowiem potrafi zaskoczyć kogoś kto pochłaniana książki w ilościach hurtowych to naprawdę ma wielki talent pisarski.

Bardzo podoba mi się to, jak autorka skupia się na wątkach psychologicznych swoich bohaterów. Traumy wpływające na życie człowieka, problemy z dawnych lat, które odcisnęły piętno na ludzkiej psychice.

Warto podkreślić, że to już trzeci tom serii ona. I tak mamy tą tajemniczą postać w rozdziałach zatytułowanych ONA. Co więcej pojawia się także tajemniczy ON. I co? Robi się jeszcze ciekawiej prawda?

Kolejny plus to makabryczność i mrok towarzyszący opisom znajdowanych zwłok ofiar mordercy. Wyobraźnia wariuje, a gęsia skórka towarzyszy każdemu z nich. Robią wrażenie i to jakie.

A jeśli chodzi o fabułę to prócz sprawy morderstw młodych kobiet poszukujemy wraz z komisarzem Boguckim jego zaginionego przyjaciela i zawodowego partnera komisarza Obrębskiego.

Czy uda mu się odnaleźć przyjaciela? A może jest już za późno? Do tego na głowie ma kolejna ciężka sprawę, która trzeba jak najszybciej rozwiązać. Giną bowiem młode dziewczyny. I to w makabryczny sposób. Kto nie czytał poprzednich tomów nie musi się martwić. Może zacząć od tego. Każdy z nich jest bowiem zamkniętą historią. Jednak ja osobiście polecam poznać całą twórczość autorki. Na pewno nie będziecie żałować. A przed Wami długie jesienne wieczory. W sam raz na kolejne książki Agnieszki Peszek. Każda z nich bowiem to skarb czytelniczy, który dostarczy wielu niezapomnianych chwil.

Zostajesz porwany, co robisz?

Ciało ułożone w specyficzny sposób, kończyny połamane niczym zapałki. Książka o makabrycznej oprawie, o której nikt nigdy by nie pomyślał. Pusty basen wykorzystany jako arena dla mordercy, a nie miejsce do aktywności fizycznej. Lista spraw, które lądują na biurku starszego aspiranta Bartosza Boguckiego, gwałtownie rośnie. Policjant z nowym partnerem u boku próbuje ująć sprawców okrutnych zbrodni, nie wiedząc, czy szuka jednego mordercy, czy kilku.

Nie czytałam dwóch pierwszych części, więc nie znam dokładnej historii bohaterów. Jednak, dzięki niektórym faktom mogłam domyślić się przebiegu wydarzeń. Czytając wcześniej „Narośl” Autorki miałam spore oczekiwania względem tej książki.

Mam mieszane uczucia względem historii. Z jednej strony dostrzegam jej potencjał, bo pomysł był niezwykle ciekawy. Z drugiej strony, fabuła była miejscami mocno dziurawa i nie łączyła się w spójną całość. W powieści pojawiają się dwa niezależne wątki – porwanie policjanta oraz poszukiwanie mordercy. Oba niewiarygodne. Policjant, który został wyniesiony z mieszkania przez niepełnosprawną osobę, a później przetrzymywany nie robi nic, aby spróbować wydostać się na zewnątrz.

Wątek kryminalny był ciekawy, mroczny. Jednak wyjaśnienie, kto jest mordercą nie pasuje do schematu wykreowanego przez całą powieść. Czytelnik nie miał możliwości odgadnąć rozwiązania, choć bardzo starałam się tego dokonać. Historia ma potencjał i dobrze się ją czyta. Rozdziały są krótkie i opowiedziane z perspektywy różnych postaci, co powoduje inny odbiór. Dla osób, które czytały dwie pierwsze książki, będzie ona świetny zamknięciem serii „Ona”.

„Je2bnik” zabiera czytelnika w najczarniejsze miejsca ludzkiego umysłu.

Ciało młodej kobiety ułożone w swastykę. Książka oprawiona w ludzką skórę. Aspirant Bartosz Bogucki dostaje nowego partnera, z którym nie chce współpracować. Komisarz Obrębski dalej pozostaje zaginiony.

Książka ukazana jest z trzech perspektyw. Oprócz Boguckiego pojawiają się też istotne postaci: ONA oraz ON.

Podczas lektury towarzyszą nam niepokój i trudno namacalny strach. Autorka bardzo głęboko wnika w psychikę bohaterów. Wyciąga z nich najbardziej skrywane sekrety, jeszcze krwawiące wspomnienia, najmroczniejsze cechy. Czytając tą książkę stąpamy po bardzo kruchym lodzie ludzkiej moralności. Obawiamy się, że za chwilę wpadniemy w nieprzebraną, lodowatą głębie patologii, zwyrodnienia, zbrodni.

Rozdziały są krótkie i przeskakują niczym slajdy pomiędzy bohaterami. Autorka intensywnie gra suspensami. Najpierw mocno wciąga nas w historię i gdy stracimy kontakt ze światem zewnętrznym ucina rozdział i przechodzi do następnego bohatera.

„Je2bnik” jest bardzo mroczny, intensywny, angażujący, czasami przerażający. Agnieszka Peszek ma niesamowity dar oddawania myśli słowami. Słyszymy piłę, która kroi kość, czujemy krew bryzgającą na dłonie. Już pierwsze zdanie prologu zbiło mnie z nóg, a kolejne nie pozwoliły się pozbierać z klęczek.

Przy tej książce włącza się syndrom kolejnego rozdziału i jeszcze jednej strony. Napięcie wskakuje na najwyższe poziomy i nie mam zamiaru zejść choćby szczebelek niżej. Książka wkręca się w umysł, wchodzi boleśnie pod paznokcie i zadamawia się gdzieś w jakiś nieprzyjemnym miejscu.

Nazwisko PESZEK wpisuje się w mojej „must have” książkowe. Jest mrocznie, ale jest też niezwykle interesująco. Przemślane każde zdanie, każdy wątek ma swoje miejsce w tej skomplikowanej układance. Emocje są tutaj rozedrgane, bolesne, siła wyciągnięte z najskrytszych części umysłu.

Jest genialnie!