Oblicze zła

Anna Klimczak jest młodą prawniczką, w której życiu pojawił się tajemniczy mężczyzna.

Intrygująca znajomość bardzo szybko przeradza się w zabójczą grę, z której nie wszyscy wyjdą z życiem.

Zaczyna się gra, której zasady znają tylko nieliczni.

Seria morderstw, tajemniczy kat i niewyjaśnione sprawy.

Czy kobiecie uda się ocalić istnienie swoich bliskich? Czy zło może mieć tylko jedno oblicze?

Tym razem od samego początku zostajemy wciągnięci do gry psychologicznej. Autor dawkuje nam informacje, intrygując i zaciekawiając.

Głowni bohaterowie zostali wykreowani w sposób, jaki lubię najbardziej - nie odkrywają się od razu i pozwalają nam stopniowo wizualizować swoje oblicza.

Przez całą lekturę (a nie jest to krótkie opowiadanie) pragnęłam coraz więcej informacji. Nie mogłam się doczekać kolejnej strony, jednocześnie napawając się tym, co czytałam.

Śmiało mogę powiedzieć, że jest to najlepsza książka autora i jeden z moich ulubionych kryminałów.

Każdy krok został wnikliwie przemyślany, a ślady, jakie zostawia po sobie złoczyńca, okazują się być przynętą dla naszego czytelniczego głodu.

Choć sam kat został przeze mnie szybko namierzony, to jego motyw sprawił, że zatrzymałam się na moment, aby przemyśleć dotychczasową akcję. Z pewnością nie tego się spodziewałam. Autor przeszedł moje oczekiwania - i za to ogromny plus!

Ta książka posiada wszystkie elementy dobrej powieści, jakie widnieją w moim kryterium. Bardzo lubię, kiedy pisarze potrafią umiejętnie manipulować okiem myślenia swoich czytelników.

Z każdym rozdziałem zastanawiałam się, jaki będzie kolejny ruch Anny oraz Tomasza.

To była świetna lektura!

"Oblicze zła" to kolejna książka Mariusza Leszczyńskiego, jaką udało mi się ostatnio przeczytać. Chciałam sprawdzić, czy ta też będzie tak mocna, jak "Ludzkie zwierzę". Okazuje się, że tu też otrzymujemy mocny, krwawy i szokujący kryminał ;)

Autor zaserwował nam plejadę zła. Zło otacza tu wszystkich i siedzi praktycznie we wszystkich, ale spokojnie obędzie się bez egzorcyzmów. To tylko dobrze znane nam demony pieniądza, władzy, pożądania i innych grzechów rządzących tym światem. Poznajemy wielu bohaterów, a prawie każdy z nich ma swoje mroczne oblicze lub zetknął się z kimś, kto zafundował mu mnóstwo bólu i cierpienia.

Fabuła książki krąży wokół Tomasza Sadowskiego, który gnany chęcią zemsty opracował plan doskonały oraz Anny Klimczak, która została wplątana do jego chorej gry. Morderstwo siostry Anny oraz lawina innych nieszczęść, które spotykają młodą kobietę za sprawą Tomasza. Jak jeden człowiek może zmienić czyjeś życie w piekło i to w tak krótkim czasie? Czy młoda prawniczka wygra z chorym umysłem?

Akcja, akcja i jeszcze raz akcja. Tutaj wszystko dzieje się tak szybko, że nie czuć objętości książki. Chęć dotarcia do korzeni tego zła jest ogromna. Postacie wykreowane na potrzeby historii wypadają bardzo dobrze. Fabuła jest rozbudowana, dlatego poznamy tu dużo osób. Od głównych bohaterów przez organy ścigania i jednowątkowe postacie. Zakończenie książki jest mocne i zaskakujące. Mnie rozbroiło, zresztą tak jak reszta. Chciałoby się powiedzieć, skąd autor czerpie inspiracje, ale prawda jest straszna, bo odpowiedź jest jedna. Z życia, dlatego czasem podczas lektury aż włos się jeży.

Podsumowując "Oblicze zła" to mocna, a momentami wręcz brutalna historia, która nie wszystkim przypadnie do gustu. Mnie się podobała, ale muszę przyznać, że były momenty, które nawet dla mnie były zbyt ostre. Polecam fanom intryg i mocnych kryminałów.

„Oblicze zła” to moje drugie spotkanie z twórczością Mariusza Leszczyńskiego. Do dziś pamiętam jak książka „Bez litości i przebaczenia” wywarła na mnie piorunujące wrażenie. Dlatego też sięgając po kolejną książkę autora, czułam, że to będzie coś dobrego! I chociaż z początku przeraziła mnie ilość stron, tak po przeczytaniu stwierdzam, że w ogóle tego nie odczułam.

To miała być zwykła biznesowa kolacja, podpisywanie papierów, ewentualnie później drink…dwa.. a skończyło się wędrówką do domu klienta. Pani mecenas Anna Klimczak spotykając się z Tomaszem Sadowskim, nie spodziewała się jak to spotkanie się dla niej skończy…a może w sumie to dopiero początek wszystkich wydarzeń, które rozegrają się w jej życiu? Mężczyzna okazuje się niezrównoważony i pani Anna opuszcza jego przybytek, który kilka chwil później zostaje wysadzony w powietrze. Dzień później okazuje się, że siostra pani mecenas zostaje brutalnie zamordowana przez jej wczorajszą „randkę”…. I choć wszystko wskazuje na winę Tomasza Sadowskiego, ten postanawia nie przyznawać się do popełnienia zbrodni, a na swojego obrońcę wyznacza właśnie panią prawnik, która dzień wcześniej stała się jego oficjalnym przedstawicielem. O co w tym wszystkim chodzi? I co kierowało mordercą?

„Oblicze zła” to świetnie skonstruowany kryminał, w którym nic nie jest oczywiste! Nie raz zdarzało mi się niedowierzać w to co właśnie czytam, a to za sprawą tak dobrze poprowadzonej intrygi. Już pierwsze strony mocno mnie zszokowały. Nie spodziewałam się, że autor już od samego początku zbombarduje mnie makabrycznym opisem morderstwa. A im dalej tym było coraz ciekawiej! Cała historia trzyma w napięciu. Choć starałam się własnymi siłami, wydedukować co, gdzie, z kim i dlaczego – tak za każdym razem moje przypuszczenia okazywały się błędne.

Bardzo podobał mi się zabieg przedstawienia mordercy już na samym początku, bo pomimo tego, że zaczynamy historię od końca, z każdą kolejną stroną dowiadujemy się nowych faktów, które nieraz wstrząsają, a nieraz nawet bulwersują. Wszystkie kłamstwa, przekręty, tajemnice – zaczną wypływać na światło dziennie, przez co w pewnym momencie nie wiadomo kto jest dobry, a kto zły! Nie wspominając już o motywach postępowania samego mordercy, które powolutku poznajemy wraz z rozwojem wydarzeń w książce. Co do zakończenia… było dla mnie ogromnym zaskoczeniem i w życiu nie spodziewałabym się, że ta historia obierze taki obrót! Ostatnie 100 stron tak wciąga, że od czytania nie idzie się oderwać nawet na moment!

Bardzo podoba mi się również styl pisania autora. Nie jest on w żaden sposób „suchy” – przez co nie czuje się przytłoczenia wydarzeniami, czy znudzenia. Wręcz przeciwnie, mamy tutaj sporo emocji, przez które tę książkę po prostu chce się czytać, a wszystkie wydarzenia tak oddziałują na wyobraźnie, że momentami ma się wrażenie, jakby było się ich naocznym świadkiem! Gratuluje autorowi napisania tak dobrego kryminału! Z niecierpliwością wyczekuje kolejnych książek :)

Śledzę karierę pisarską autora od samego początku i widzę jak z każdą kolejną książką rozwija się jego warsztat. Nie brakuje mu również pomysłów na skomplikowane intrygi, wciągające od pierwszych stron w wir wydarzeń. Nie inaczej jest w przypadku najnowszej powieści „Oblicze zła”, którą oceniam najwyżej z dotychczasowych. Prócz niesamowicie fascynującej fabuły, świetnie wykreowanych bohaterów, autor wplata również kilka wątków budzących silne emocje. Dodatkowym plusem jest osadzenie akcji w realiach polskich, co jeszcze intensywniej wpływa na odbiór książki.

Anna, młoda adwokatka, zostaje perfidnie wmanewrowana w obronę mordercy własnej siostry. Czy mężczyzna mści się za śmierć swojej rodziny przed laty? A może prawda kryje się dużo głębiej? Mimo, że od pierwszych stron znamy tożsamość sprawcy, zbrodnia jest jedynie preludium w chorej grze psychopaty. Wodzi on za nos nie tylko organy ścigania, ale i czytelnika, realizując swój pokręcony plan, którego skutków nie sposób przewidzieć.

Nie bez znaczenia okazuje się fakt, że w sprawę sprzed lat ingerował jej wpływowy ojciec. Czy wraz z prokuratorem i sędziną manipulowali przy dowodach? Do czego są w stanie posunąć się tym razem?

Z każdą kolejną stroną na jaw wychodzą sekrety z przeszłości, kładące się cieniem na życiu bohaterów. Molestowanie, przemoc i szantaże, zbrodnie i skrzętnie skrywane rodzinne sekrety. Dzieje się naprawdę dużo, jednak autor umiejętnie wiąże poszczególne wątki tworząc emocjonującą, spójną całość.

Nie znajdziecie tu bohaterów pozytywnych. Każdy ma, głęboko skrywaną, drugą twarz i swoje sekrety. Mienią się one wszelkimi odcieniami szarości i brudu, wypływającego na powierzchnię pozorów. Tu każdy jest zdolny do zła, które przybiera różne, często niespodziewane, oblicze.

Jeśli jeszcze nie znacie twórczości autora, to zachęcam do poznania. Dobra, emocjonująca rozrywka gwarantowana.

Dzisiaj mogę w końcu usiąść i napisać recenzję. Co prawda, krótką bo najlepiej przeczytać samemu!

Książka rozwija się pomału, przynajmniej dla mnie musiało upłynąć kilka chwil, żeby mnie wciągnęła.

Opisy są dość mocne i myślę, że nie dla każdego, ale mi podobały się BARDZO.

Książka jest warta tego, żeby ją przeczytać, naprawdę... zdarzyło mi się nawet wzruszyć a to nowość dla mnie jeśli chodzi o czytanie kryminałów 😉

Co mogę dodać to... niesamowite zakończenie. Warto, warto, warto! Kto nie czytał - naprawcie swój błąd 🙂

To taka moja opinia, ale nie jestem recenzentem i uważam, że każdy sam powinien ocenić 🙂 dla mnie 10/10

Mariusz Leszczyński ma bardzo specyficzny styl, który albo się polubi i zaakceptuje, albo będzie przeszkadzał. Autor stosuje zdrobnienia (choć w "Obliczu zła" jest ich mniej), które mam wrażenie już od pierwszej jego powieści, służą, by oddać przywiązanie czy charakter relacji między bohaterami oraz bardzo szczegółowe opisy. Na pewno ogromnym plusem jest wartka akcja, bo od początku książki bardzo dużo się w niej dzieje. Mamy wybuch, brutalną zbrodnię oraz umowę, która z perspektywy czasu okazuje się być paktem z diabłem. Bohaterowie mają różne twarze, a co za tym idzie bardzo trudno określić własne uczucia względem nich. Również postępowanie w niektórych sytuacjach, nie było dla mnie do końca jasne, jednak tu emocje brały górę, a tego przecież nie jesteśmy w stanie aż tak dobrze kontrolować, prawda?

"Oblicze zła" jest powieścią brutalną w wielu aspektach, bo zbrodnia to tylko wycinek całości. Przeszłość, przyszłość, teraźniejszość, w każdej sferze znajdziemy jeden z kilku odcieni zła, bo czy odwracanie wzroku gdy widzimy krzywdę nie jest tak samo okrutne jak zadawanie fizycznego bólu? Gdy kryjemy sprawcę czy to nie jest policzek dla ofiary?

"Oblicza zła" niestety mają jedną wadę, o której piszę z ciężkim sercem - korekta. Jest mi strasznie przykro, że powtórzenia czy inne błędy nie zostały wychwycone przed drukiem. Nie jest to wina autora, ale rzutuje na odbiór, a tym samym na nas patronów powieści. Mimo wszystko mam nadzieję, że ją przeczytacie.

Sięgając po najnowszą książkę Mariusza Leszczyńskiego liczyłem na solidną, mocną dawkę kryminalnych emocji. I przyznam szczerze, że napięcie nie opuszczało mnie przez cały czas poznawania historii zapisanej na kartach „Oblicza zła”.

A to, co stworzył autor zasługuje na słowa uznania, co niniejszym w tej recenzji czynię. Bo należy docenić stworzenie historii, która wręcz mrozi krew w żyłach. Historii pełnej zagadek i pytań, kto jest katem, a kto ofiarą?

Mariusz Leszczyński w intrygujący sposób prowadzi nas po zakamarkach wydarzeń, które są udziałem Tomasza Sadowskiego i Anny Klimczak. Dodatkowo seria morderstw sprawia, że nasza krew buzuje w naszych czytelniczych żyłach. Żyłach, które wręcz napinają się z nadmiaru adrenaliny. A to w dobrym kryminale, to sprawa podstawowa.

Gdy dodam do tego tajemnicę sprzed lat, to jeszcze bardziej rozpalę w Was iskierkę, by sięgnąć po książkę sygnowaną znakiem jakości Wydawnictwa Lucky. I to prawdziwe szczęście, że miłośnicy kryminałów, mogą poczuć emocje, które nie opuszczają nas w trakcie czytania książki. Jest to zasługą autora, który potrafi nas zaciekawić, nie nudzi przydługimi i zbędnymi opisami, lecz rysuje w naszym umyślę portret mężczyzny owładniętego chęcią zemsty.

Autor zmusza nas również do zadania sobie pytania na temat zła. Jakie jest jego oblicze? Co wpływa na to, że rodzi się ono w umyśle psychopaty? Co kieruje nim, aby je wyrządzać? I czy zawsze zło ma tę samą twarz?

Mariusz Leszczyński nie tylko zarysował intrygującą historię, lecz prowadząc jej wątki zaserwował nam prawdziwą karuzelę emocji i myśli. Ciekawie skonstruowany obraz psychopaty oraz ukazane mechanizmy zła, wprawiają naszą psychikę w stan ciągłej analizy tego, co poznajemy. Nie ukrywam, że uwielbiam czytać kryminały, które nie tylko serwują nam mordercze emocje, lecz „zmuszają” do myślenia. Sprawiają, że stajemy na miejscu ich bohaterów. Próbujemy ubrać się w ich szaty, poczuć emocje, które w nich drzemią. Nie zawsze jest nam to dane.

Jednak Mariusz Leszczyński idealnie zarysował całą historię zapraszając nas do niej, nie w roli obserwatorów, lecz uczestników. I za to autorowi należą się wielkie brawa. Nie chcę za bardzo wgłębiać się w ukazanie tej historii, by nie zepsuć Wam przyjemności, która była mi dana podczas czytania tej książki. Nie sztuką jest stworzenie historii. Sztuką jest nadanie jej rytmu, życia, które w pełni splata się z naszymi emocjami. Przyznam szczerze, że książka w pełni mną zawładnęła.

A ja nie chciałbym znaleźć się w skórze mecenas Anny Klimczak, która podstępem zostaje wmieszana w obronę psychopaty. Niestety wchodząc do gry, w której morderca rozdaje karty, ma świadomość, że może stracić wszystko. Czy to co pozna, pozwoli jej czuć się bezpiecznie?

W jaki sposób wybrnie z tej patowej sytuacji? Warto poznać odpowiedzi na te pytania i sięgnąć po „Oblicze zła” by stanąć oko w oko z psychopatą, który nie ma nic do stracenia. A Wy stracicie wiele, jeśli przejdziecie wobec tej książki obojętnie. Zatem koniecznie zaproście ją do swojej domowej biblioteczki, dzięki czemu wzbogacona zostanie kolejną książką, którą można określić mianem Najlepszych Interesujących Książek.

http://www.czyt-nik.pl/recenzje/obsesja-zemsty/