Odnaleziony

Finał trylogii Mickeya, gdzie Cohen znowu swojego młodego bohatera umieszcza w cyklonie zagadek, a jak to w finałach bywa, stawka jest najwyższa, ponieważ dotyczy ojca młodego Bolitara.

Od początku cały ten cykl skupiał swoją główna oś wokół ojca Mickeya, gdzie pełno było niedopowiedzeń, kłamstw i teorii które żyły swoim życiem. Tutaj zmierzając ku końcowi, wszystko zaczyna się łączyć, a ekshumacja jest dla młodego Bolitara niczym zapalnik, ponieważ jest to namacalny dowód na manipulacje.

Było w tym tomie trochę ciasno, ponieważ toczyło się tu kilka śledztw i z jednej strony to doskonale pokazuje charakter rodziny Bolitarów, która absolutnie nie odpuszcza, tylko drąży do końca. Mały zgryz był tylko z tym że te mnie istotne śledztwa dawały mi poczucie straty czasy, gdyż tak bardzo ciekawa byłam zakończenia tego cyklu i tych kluczowych śledztw.â¨â¨Książka ma w sobie typowy sznyt Cobena, czyta się błyskawicznie, jest dynamiczna i wszystko zmienia się niczym w kalejdoskopie, a każdy kolejny dowód czy poszlaka nie pozwalają historii odłożyć na pózniej, gdyż zwyczajnie ciekawią.

Ciekawą rzeczą było też obserwowanie, jak rozwija się Mickey, jak bardzo zmienił się względem pierwszego tomu.â¨â¨Co do finału to jest dobry, ale nie spektakularny, mam takie poczucie, że intrygi podbudowane przez wcześniejsze tomy nie dały tutaj spektaklu takiego na jaki liczyłam, bo zabrakło mi tu tego Cobenowego twista, wywrócenia stolika i pokazanie jak bardzo ślepa byłam. Mimo wszystko to przyjemna i świeża odsłona autora, który zamyka wszystkie wątki i nie pozostawia czytelnika bez odpowiedzi.