Paryska córka

„Paryska córka” to książka, której akcja została osadzona w czasie II Wojny Światowej oraz w latach 60 ubiegłego wieku. Jest to powieść o stracie, rozłące, bólu, macierzyństwie i o przyjaźni.

Elise i Juliette to dwie kobiety, które poznają się przypadkowo i szybko stają się przyjaciółkami. Obie są matkami. Kiedy wybucha II Wojna Świtowa, Elise musi opuścić Paryż. Postanawia pozostawić córeczkę pod opieką Juliette.

Juliette posiada księgarnie. I wydawałoby się, że tam jest bezpiecznie. Szybko jednak okazuje się, że nigdzie nie można być bezpiecznym gdy z nieba lecą bomy. Jedna z nich trafia w księgarnię. Wszyscy giną poza jedną z dziewczynek.

Po zakończeniu wojny Elise wraca po córkę. Zostaje jednak ruiny księgarni, a po jej przyjaciółce nie ma śladu. Kobieta zaczyna szukać Juliette. Jej poszukiwania doprowadzają ją do Nowego Jorku.

Autorka wspaniale oddała strach, ból i siłę jaką trzeba mieć w sobie by podjąć trudne decyzje matek żyjących w czasie II Wojny Światowej. Książka dostarczyła mi wielu emocji. Są to przede wszystkim smutne emocje związane z tym co musiała przejść Elise. Były momenty kiedy w moich oczach stanęły łzy. I chociaż wiedziałam jak zakończy się ta historia byłam ciekawa jak do tego dojdzie.

Autorka posiada piękny styl pisania, dzięki czemu przez książkę wręcz płynie się. Historia w niej opisana jest bardzo wciągająca i trudno się od niej oderwać. Tym bardziej, że jest ona oparta na prawdziwych faktach.

Autorka wplotła w tę historię wątek sztuki i artysty. Lektura skłania również do refleksji. I wszystko to razem sprawia, że książka jest jedną z lepszych jakie czytałam w tym roku. Bardzo polecam!

„Paryska córka” to kolejna udana powieść Kristin Harmel.

Paryż, 1939 r. Elise i Juliette poznają się w parku. Obie spodziewają się dzieci. Rodzą w tym samym czasie dziewczynki. Jednak wybuch wojny wymusza na Elise trudną decyzję. Pozostawia swoją córkę u Juliette, a sama ucieka z Paryża. Kilka lat później wraca i dowiaduje się o bombie, która spadła na księgarnię przyjaciółki. Splot wydarzeń prowadzi ją do Juliette i do Nowego Jorku, aby dowiedzieć się co tak naprawdę się wydarzyło.

Jest to dobra książka, nie mogę mieć do niej zastrzeżeń. Poza tym, że w połowie domyśliłam się reszty fabuły i miałam rację. Jednak nie przeszkadzało mi to doczytać książkę do końca. Ta powieść to dobra rozrywka na zastój czytelniczy lub na dzień, gdy nie chce się nam czytać nic poważnego czy ciężkiego.

„Paryska córka” to historia na swoich kartach skrywająca nostalgiczną opowieść, z refleksją dotyczącą konsekwencji wojny i dramatu ludzi, zarówno tych biorących w niej udział jak i tych, którzy nie są bezpośrednio w nią uwikłani. To powieść mocno naszpikowana uczuciami, momentami trzymającą czytelnika w emocjonalnym uścisku i powodująca potężne wzruszenie. W końcu to książka omalowana autentyzmem ale mieniąca się barwami życiowych rozterek…

Rok 1939, wojna zatacza coraz szersze kręgi. Elise w momencie zagrożenia życia i całkowitego braku bezpieczeństwa powierza opiekę nad córką przyjaciółce Juliette, a sama zmienia nazwisko i opuszcza Paryż. Juliette wraz z trójką swoich dzieci i dzieckiem wziętym pod opiekę ukrywa się małej księgarni do czasu, kiedy bomby bezpowrotnie odbierają życie tym, którzy byli dla niej całym światem. Juliette z sercem rozerwanym na strzępy opuszcza Paryż i udaje się do Ameryki…

Kristin Harmel po raz kolejny oddała w ręce czytelników wzruszającą powieść. Powieść w której bezpowrotnie splotła ze sobą losy dwóch kobiet. Odmalowała historię opartą na tragicznych doświadczeniach, na macierzyńskiej miłości i sile kobiecej psychiki.

„Paryska córka” to połączenie przeróżnych emocji, gdzie każda podjęta decyzja naznaczona będzie niewłaściwie dokonanym wyborem, gdzie konsekwencje tychże wyborów skomplikują życie niejednej osobie. Ale to też, a może przede wszystkim, historia, która niczym kalejdoskop ukarze dylemat moralny człowieka pragnącego za wszelką cenę ochronić życie dziecka. Autorka ukazuje wielopłaszczyznowość podjętych decyzji, dramaty bohaterów i wszechobecne cierpienie…

„Paryska córka” to historia na swoich kartach skrywająca nostalgiczną opowieść, z refleksją dotyczącą konsekwencji wojny i dramatu ludzi, zarówno tych biorących w niej udział jak i tych, którzy nie są bezpośrednio w nią uwikłani. To powieść mocno naszpikowana uczuciami, momentami trzymającą czytelnika w emocjonalnym uścisku i powodująca potężne wzruszenie. W końcu to książka omalowana autentyzmem ale mieniąca się barwami życiowych rozterek…

Rok 1939, wojna zatacza coraz szersze kręgi. Elise w momencie zagrożenia życia i całkowitego braku bezpieczeństwa powierza opiekę nad córką przyjaciółce Juliette, a sama zmienia nazwisko i opuszcza Paryż. Juliette wraz z trójką swoich dzieci i dzieckiem wziętym pod opiekę ukrywa się małej księgarni do czasu, kiedy bomby bezpowrotnie odbierają życie tym, którzy byli dla niej całym światem. Juliette z sercem rozerwanym na strzępy opuszcza Paryż i udaje się do Ameryki…

Kristin Harmel po raz kolejny oddała w ręce czytelników wzruszającą powieść. Powieść w której bezpowrotnie splotła ze sobą losy dwóch kobiet. Odmalowała historię opartą na tragicznych doświadczeniach, na macierzyńskiej miłości i sile kobiecej psychiki.

„Paryska córka” to połączenie przeróżnych emocji, gdzie każda podjęta decyzja naznaczona będzie niewłaściwie dokonanym wyborem, gdzie konsekwencje tychże wyborów skomplikują życie niejednej osobie. Ale to też, a może przede wszystkim, historia, która niczym kalejdoskop ukarze dylemat moralny człowieka pragnącego za wszelką cenę ochronić życie dziecka. Autorka ukazuje wielopłaszczyznowość podjętych decyzji, dramaty bohaterów i wszechobecne cierpienie…

W "Paryskiej córce" Kristin Harmel rzuca światło na codzienność mieszkańców francuskiej stolicy w czasach drugiej wojny światowej – realia pełne strachu, bezradności i niepewności jutra, utraty mienia i bliskich, dramatycznych decyzji, trudnych wyborów moralnych. Autorka przeplata dwie różne perspektywy – z wrażliwością zagłębia się w świat uczuć, przeżyć i międzyludzkich relacji i w ten sposób tworzy dwa przejmujące kobiece portrety. Pięknie pisze o miłości, stracie, artystycznej pasji, macierzyństwie i przyjaźni. O ludziach naznaczonych wojenną traumą – dzieciach, które musiały dorosnąć zbyt szybko i rodzinach, które musiały rozstać się na długie lata, a często już na zawsze. "Paryska córka" to opowieść o matczynej miłości – odwadze, poświęceniu, bólu rozstania i nieukojonej tęsknocie. O sile i wytrwałości, ciężarze sekretów oraz niełatwych nowych początkach w cieniu dramatycznej przeszłości.

Właśnie za takie emocje, ciekawe motywy i podróże w czasie lubię historical fiction. Przeczytałam jednym tchem (wiele fragmentów ze ściśniętym gardłem). Kolejna świetna powieść Kristin Harmel – polecam!