Prawda i tylko prawda

Wierzycie w przypadki lub zbiegi okoliczności? Jeśli tak to przy lekturze książki Prawda i tylko prawda powinniście zachować daleko idącą czujność. Tu nic nie jest takie jakie się wydaje. Jadna książka. Dwie historie. Dwa małżeństwa. Dwa kontynenty. Dwa kryzysy. Czy, aby jednak na pewno dwa? Carl i Helen zmagają się z kryzysem małżeńskim. Postanawiają wyjechać na bardzo długie wakacje, aby ratować swój związek. Carl uparł się na pobyt w domu leżącym tuż nad oceanem. Scarlett i Adam poszukują natomiast domu w Sztokholmie, gdzie mężczyzna będzie miał wystawę. Dysponują oni domem w Santa Cruz, które spełnia wymagania szwedzkiego małżeństwa. Tym sposobem zamienią się na domy. Carl od samego początku jest speptycznie nastawiony. Jego złe przeczucia są jednak niczym w konfrontacji z rzeczywistością. Dom wygląda inaczej niż na zdjęciach. W dodatku dzieją się w nim różne, coraz trudniejsze do wytłumaczenia rzeczy. Scarlett i Adam lepiej odnaleźli się w nowej rzeczywistości. Wszystko jednak do czasu kiedy wścibska sąsiadka nie zacznie wtykać nosa w ich sprawy. Kolejne tajemnice obu małżeństw wyzierają z kolejnych stron powieści Stafana Ahnhema. Z każdą kolejną coraz trudniej było mi oderwać się od tej historii. Wir wydarzeń wciąga jak odkurzacz. Mimo, że akcja nie pędzi szaleńczo naprzód to narastające napięcie oplata czytelnika jak pajęcza nić. Bohaterowie raczej antypatyczni, ale bardzo wyraziści nadają książce kolorytu. Dawno nie czytałam tak dobrej książki z kategorii literatura obca. Polecam z całego serca.

Prawda i tylko prawda - czy w ogóle istnieje coś takiego? A może każdy z nas żyje w swego rodzaju bańce, w swojej kreacji świata, która niekoniecznie jest tak prawdziwa, jak nam się wydaje? Takie pytania na pewno wymusza thriller Stefana Ahnhema o tytule “Prawda i tylko prawda”. Pozornie jest to opowieść wakacyjna - dwie pary i zamiana domów, loty przez pół świata i miesiąc w oderwaniu od codzienności. A jednak od początku coś idzie nie tak, coś budzi wątpliwość postaci i czytelnika - czy to, czego doświadczają, jest prawdziwe, czy to wytwór i przeciążonej jet lagiem świadomości? Historię poznajemy z czterech punktów widzenia, każdego bohatera, który zgodził się na zamianę domów. I każdy opowiada coś nieco innego od reszty. Kto kłamie? Wydaje się, że nikt albo wszyscy - przez narrację trzecioosobową tak naprawdę nie wiemy za wiele o bohaterach, więc i nie znamy ich motywacji. A przecież te są najważniejsze, prawda? A tutaj czuć, że każdy skrywa te prawdziwe… Tylko dlaczego? Akcja toczy się tempem niespiesznym, intryga prowadzona jest naprawdę sprawnie - trzyma w ciągłym zaciekawieniu, raz po raz dziwi i zaskakuje, aż w końcu skręca w stronę, której z początku chyba nikt się nie spodziewa… To thriller z gatunku tych, które może nie zostawiają z wielkim ‘wow’ w finale, ale to, tak po zastanowieniu, chyba dodaje historii realności. Dobrze się czyta, dobrze się w opowieść wkręca, dobre są też tematy - w tych czasach odpowiedzieć na pytanie czym w ogóle jest prawda, to naprawdę wyzwanie.