Psi park

Czyta się ją bardzo lekko, choć to, co ma do przekazania jest ciężkie i zatrważające. Sądziłam, że to będzie zupełnie coś innego, bardziej w formie poradnika, jednak bardzo się myliłam. Po obyczajowym wstępie książka zaczęła przechodzić w mroczny, pełny tajemnic thriller! Poznamy tutaj młodą kobietę, która na próżno marzyła o bogactwie. W tym czasie los miał dla niej plany oblane mniejszą dawką dobra i minusowym wykresem miłości. Pracuje jednak i zdobywa pieniądze, choć nie jest to praca marzeń. Autorka z początku bardzo delikatnie naprowadza nas na temat jej pracy. Pisze o przemijającym kalendarzu, a mnie skojarzyła się od razu prostytucja. Gdyby to jednak było takie proste. Chodzi tu bowiem o komórki jajowe, które sprzedaje parom, by i one mogły mieć dzieci. Niby nic strasznego, jednak dla mnie było nie do wyobrażenia, gdyż jakby nie patrzeć, po części były to i jej dzieci... Dla mnie temat trudny, bo nie wyobrażam sobie zrobić coś takiego, jednak jak widać życie nie wszystkich traktuje jednakowo. Totalne ubóstwo prowadzi do tego, że ludzie robią co mogą, by mieć za co kupić jedzenie. Wszystko było tak strasznie przejmująco opisane jakby problem wręcz dotyczył mnie. Bardzo ją przeżyłam. Najgorszy był ten smutek, który aż wwiercał się w mózg stymulując przepływ łez. Chwilami miałam ochotę wyć jak ten pies z tylnej okładki książki. W ogóle autorka ma to do siebie, że potrafi poruszać nawet serca z kamienia. Ona wręcz pisze duszą, której skrawki przechodzą na czytelnika. Nie da się jej czytać bez emocji...

Nagłówki rozdziałów przedstawią wam miejscowości i czas w którym akcja się rozgrywa. Bohaterów poznamy na tyle na ile ich cechy będą potrzebne w powieści. Nie wiem co tu jeszcze dodać, bo to właśnie nie szczegóły przykuły moją uwagę, a treść, która wręcz przewija mi się przed oczami. Zresztą sami przeczytajcie, bo niesamowicie ją polecam!!!

Sofi Oksanen w "Psim parku" porusza trudne tematy, od pogoni za lepszym życiem, przez nielegalny handel komórkami jajowymi, aż do konfliktu zbrojnego. Mimo takiego naładowania emocjonalnego tę opowieść czyta się z zapartym tchem i ciekawością, jak to wszystko się skończy.

Autorka prowadzi nas przez historię dziewczyny z Ukrainy, która ucieka przed dawnym życiem na Zachód. Poznajemy ją powoli, spokojnie odkrywając kolejne puzzle układanki, która od samego początku sprawia, że nie możemy jednoznacznie stwierdzić jak się ta ucieczka skończy.

"Psi park" jest powieścią, która pokazuje jak wiele jest na świecie nierówności, a ciało kobiety nadal jest dla niektórych tylko towarem. Lektura robi wrażenie samą historią i sposobem jej przedstwienia, a przy obecnej sytuacji w Ukrainie jej odbiór jest zdecydowanie mocniejszy!

O autorce wcześniej nie słyszałam, jednak jestem pod ogromny wrażeniem jej talentu pisarskiego. Rozwija opowieść, budując ją od półsłówek, niedomówień, odsłaniając powoli fakty, które, jak puzzle, wskakują na swoje miejsce układanki. W opowieści podróżujemy po świecie – widzimy mroźne Helsinki, słoneczny Cypr, Paryż, ale i budzące się do życia, otwierające na zachodnią modę i zachodnie pieniądze ukraińskie miasta. Odwiedzamy zapomniane przez wszystkich biedne wioski i miasteczka, te, z których młodzi chcą uciec do lepszego świata przed nędzą, nielegalną i niebezpieczną pracą, ale i konfliktami zbrojnymi.

Olenka, odważna i uparta, piękna i inteligentna – ma wszystko. Wszystko by odnieść oszałamiający sukces, którego znakiem będą drogie mieszkania, najlepsze perfumy i znajomi na wysokim szczeblu. Opowiada nam o tym, a w tle widzimy wydarzenia ostatnich lat na Ukrainie. Co się stało, Ólenko, pytamy praktycznie od pierwszych stron powieści. Powoli dowiadujemy się wszystkiego – to odkrycia trudne, budzące skrajne emocje, często gniew i niezgodę.

Tym trudniej czytać „Psi park”, bo nie możemy już powiedzieć sobie, że było, minęło, że to jakaś odległa sprawa. Wszystko, o czym pisze Sofi jest częścią naszej rzeczywistości, ponieważ w oczach ludzi przybywających do nas z Ukrainy po pomoc i schronienie, możemy zobaczyć bohaterów tej książki. Polecam z całego serca, to jedna z tych książek, o których nie da się zapomnieć. I zapomnieć nie można.