Puste wnętrze

Książka od początku wciąga i intryguje. Od momentu zaginięcia starszego brata Niny, Nikodema, atmosfera w domu drastycznie się zmienia. Młoda dziewczyna czuje się niezrozumiana i nieakceptowana przez rodziców. A wszystko to zmieniło się w dniu, w którym zaginął Nikodem. Mimo, że jej rodzice mieli troje dzieci, to po stracie jednego, zamknęli się na pozostałą dwójkę, która musiała radzić sobie od tej pory sama.

Nina zdała maturę i postanowiła uciec z domu rodzinnego jak najdalej. Wybrała uniwersytet w Krakowie. Wszystko załatwiła sobie sama, dofinansowanie, akademik. Jednak kiedy poinformowała rodziców o swoim wyjeździe, to nagle jakby się obudzili, coś ich ruszyło i pozwolili jej pojechać pod jednym warunkiem. Miała zamieszkać zamiast w akademiku, to z ciotką, siostrą ojca, która została jakby wyklęta z rodziny za inne poglądy od nich. Ach, bo muszę nadmienić, że rodzice Niny są mocno wierzący i bogobojni. Ciotka natomiast jest ich zupełnym przeciwieństwem. I nawet kiedy ojciec odwozi córkę do swojej siostry, to nawet nie ma ochoty się z nią przywitać. Wystawia tylko pakunki z samochodu i od razu odjeżdża, nim drzwi domu zdążą się wgl otworzyć. Dziewczyna nie wie czego i kogo się spodziewać, bo o owej ciotce usłyszała pierwszy raz w przeddzień wyjazdu.

Nina nie bez powodu wybrała Kraków jako miejsce do dalszej nauki. Podobno to tutaj planował przyjechać też jej brat Nikodem. Dziewczyna ma nadzieję, że uda jej się odkryć coś, co przegapili wszyscy inni w trakcie poszukiwań. Zaczyna iść jego śladem, jednak póki co wszystko jest przeciwko niej. Nic nie dzieje się tak, jak to sobie wyobrażała. Odnosi wrażenie, że każdy coś przed nią ukrywa. Że rodzina tak naprawdę wie, co stało się z jej starszym bratem, tylko nikt nie chce, żeby ona się dowiedziała. Ciotka też coś wie, ale nie powie i za wszelką cenę stara się, by Nina zaprzestała dalszych poszukiwania. Dziewczyna nie daje się zwieść i nie spocznie póki nie dowie się, co się tak naprawdę stało tego pamiętnego dnia, kiedy ona miała zaledwie kilka lat. Nie spocznie, dopóki nie poczuje spokoju, bo to od tego momentu jej życie wyglądało jak wyglądało. Nie czuła się chciana, ani kochana. Ma nadzieję, że jak uda jej się rozwiązać zagadkę zaginięcia swojego brata, to rodzice odzyskają upragniony spokój. Ale czy na pewno tak będzie? Czy to nie będzie jak włożenia kija w mrowisko? Cóż... Dowiecie się tego wszystkiego, a także tego jak toczyło się jej życie studenckie, kiedy sięgnięcie po książkę.

Książkę czyta się naprawdę lekko i wbrew pozorom, wbrew historii jaką dostajemy, to czyta się przyjemnie. Rozdziały są krótkie, przepływa się przez nie. A im dalej się czyta, tym robi się bardziej intrygująco i ciekawiej. Nasuwa się wiele myśli w trakcie czytania. Nie tylko związanych z zaginięciem i poszukiwaniem na własną rękę Nikodema. Ale także takich związanych z jej znajomymi ze studiów. Czy ten jeden, wyjątkowo irytujący ją znajomy, okaże się sprzymierzeńcem i będzie pomocny, czy jednak będzie tylko zadzierał nosa?

Książka pokazuje jak wiele czasami musi i jest w stanie przejść młody człowiek. Z jak wieloma problemami musi radzić sobie sam, nie mogąc liczyć na pomoc rodziców. I to wszystko sprowadza się rodziców właśnie. Takie odniosłam wrażenie. To jak oni zostali wychowywani i jak wychowywali następnie swoje dzieci. Wszystko ma swoje korzenie. Nie zawsze są to dobre korzenie. Różnie z tym bywa, ale czasami trzeba albo się odciąć od nich, albo podlać i liczyć na wyrośnięcie nowego, lepszego kontaktu. Książka pokazała też, że faktycznie czasami "lepiej nie budzić tego, co uśpione w mrokach niepamięci", bo to co odkryjemy, co nam się przypomni, czasami nie przez przypadek zostało wyparte i zapomniane. Historia porywa i nie można się od niej oderwać, a takiego zakończenia na pewno nie będziecie się spodziewać. Szok jakiego doświadczycie będzie na pewno bardzo duży. Zdecydowanie zachęcam do przeczytania.

Puste wnętrze – już sam tytuł jest tajemniczy i czytając książkę przekonałam się, że wnętrze tej książki nie jest puste – jest jak najbardziej tajemnicze.

Historia młodej dziewczyny Niny, a właściwie Janiny, która przez 10 lat odkąd zniknął jej starszy brat, żyje tak jak życzą sobie jej rodzice. Przez lata Nina nauczyła się mówić i żyć tak jak wypada. Skrzętnie skrywa w sercu to co tak naprawdę czuję myśli i chce. Wybór studiów, bo to w tym momencie poznajemy bohaterkę też skrzętnie zaplanowała, aby mieć pewność, że rodzice powiedzą TAK. I najważniejszy cel zostaje osiągnięty - Janina wyjeżdża do dużego miasta na wybrane przez siebie studia z wielką misją w sercu: odnaleźć brata. Może nie do końca jak planowała, bo nie do akademika, a do ciotki, o której dowiaduje się z dnia na dzień… co jeszcze zaskoczy Ninę? Czy dotrze do prawdy? Czy warto budzić to co ukryte w mrokach niepamięci?

To książka która pokazuje jaki ogrom tajemnic ludzie potrafią skrywać, jak ciężko podjąć decyzje komu i na ile można zaufać. A przede wszystkim czy warto drążyć i szukać prawdy. Prawdy oraz odpowiedzi na zadanie i nie zadane pytania.

To historia, która wciągnie was w swoje wnętrze, a zakończanie… wcale nie będzie puste.

Janina, chociaż woli kiedy inni mówią do niej Nina, została wychowana w bardzo religijnej rodzinie. Wydarzenie, do jakiego doszło dziesięć lat wcześniej odbiło się na całej jej rodzinie. Do tej pory nikt nie wie co stało się z najstarszym bratem, Nikodemem. Dziewczyna wybiera się na studia do Krakowa, chce zacząć życie na własny rachunek. Rodzice jednak załatwiają jej mieszkanie u dawno nie widzianej ciotki. Jakie tajemnice odkryje dziewczyna i co stało się feralnej nocy, która ciągle powraca w snach Niny?

Człowiek ma w sobie coś takiego,że musi wiedzieć. Nie lubi kiedy coś jest nie do końca jasne, nie lubi czegoś nie rozumieć. Dlatego drąży póki nie odzyska jako takiego spokoju ducha. Tylko czasem prawda może okazać się zbyt druzgocąca, zbyt ciężka do przyjęcia...ale wtedy jest już za późno.

Bohaterka powieści, Nina ma dość zachowania rodziców, ich obojętności, marazmu i pielęgnowanej od 10 lat żałoby po najstarszym synu, z którym właściwie nie wiadomo nawet co się stało. Właśnie tego dziewczyna chce się dowiedzieć, ale też chce się wyrwać z domu rodzinnego.

W Krakowie znajduje prawdziwą przyjaciółkę, pierwszą miłość i ciepło jakim powinni otoczyć ją rodzice. Jednak prawda może to wszystko przekreślić.

Tajemnice, poszukiwanie prawdy i własnego ja, nieuleczalna choroba i niepełne oraz niezrozumiałe wspomnienia. Ciekawa fabuła, dobrze zbudowana zagadka, której rozwiązanie nie jest takie jakie mogłoby się wydawać...oraz nieoczekiwany zwrot akcji na samym końcu. Przyjemny, wciągający kryminał z lekką nutą thrillera i dobrym portretem psychologicznym bohaterki. Chętnie poznam inne książki autorki.