Rita

Nie będę ponownie streszczać fabuły, bo sam opis książki już naprawdę bardzo wiele zdradza, i nie chciałabym Wam zepsuć tego, co jeszcze nie zostało w tym opisie odkryte, a wierzcie mi na słowo, jeszcze kilka niespodzianek tu na Was czeka.

Ewa Popławska stworzyła historię, która wciąga i intryguje od pierwszych stron. Dałam się porwać tej historii, choć w pewnym momencie, odniosłam wrażenie, że jednak trochę za dużo nieszczęść autorka chciała zrzucić na główną bohaterkę- ale jest to moje subiektywne zdanie, bo w ostatecznym rozrachunku wszystkie wątki połączyły się w spójną i klarowną całość, a obraz, który wyłonił się na koniec, dobitnie pokazał jakie to były trudne czasy.

Autorka świetnie przekazuje emocje, które towarzyszom wszystkim postaciom pokazując przy tym samym, jak trudno czasami jest osiągnąć porozumienie w najbardziej oczywistych sprawach. Pokazuje, że ci, którzy opowiadają się za tym, że są naszymi przyjaciółmi, tak naprawdę czekają tylko na moment, w którym poślizgnie się nam noga i wtedy zobaczymy ich prawdziwą twarz, a pomoc może przyjść z najmniej oczekiwanej strony.

Akcja toczy się ciekawie i momentami naprawdę może zaskoczyć. Skonstruowana jest z wielką starannością, oddająca realia, w jakich przyszło żyć ludziom, nie sposób się tutaj nudzić. Nie ma przynudzających opisów, a i istotne dla sprawy szczegóły poznajemy w miarę rozwoju wydarzeń.

Autorka świetnie oddała powojenny klimat i stan ducha społeczeństwa, które musiało podnieść się z powojennej pożogi. Doskonale uwypukliła to, z czym każdy musiał się zmierzyć, pogodzić ze stratą, zacząć wszystko od nowa. Świetnie została ukazana mentalność ludzi w przypadkach gdzie "nowi" jawią się jako zagrożenie, a zarazem obiekt niezdrowej ciekawości.

Różnorodne charaktery przeplata się na kartach tej powieści, ile tu emocji, uczuć, wydarzeń, w których miłość przeplata się z nienawiścią, strach napędza odwagę, a smutek i radość towarzyszą bohaterom w życiowych zmaganiach. Postacie są barwne obdarzone autentycznymi emocjami, nietrudno jest zrozumieć ich motywy, wywołują całą gamę odczuć. Każdy jest tutaj ważny, obok żadnej z postaci nie można przejść obojętnie, każda z nich wnosi do tej historii naprawdę wiele.

Emocje buzują od początku, a im dalej brnie się w lekturę, robi się coraz ciekawiej. Bardzo mi się podobała ta historia, choć tak jak wspomniałam wyżej bohaterka dostała solidnie po głowie od losu, i nie zawsze mogłam zrozumieć jej (wydawałoby się) pochopne decyzje.

Cudownym zabiegiem okazało się wplecenie w fabułę fragmentów pamiętnika, który główna bohaterka dostaje od Jerzego, rzuca to nowe światło na fakty, które wydawałoby się, już poznaliśmy, ale okazuje się, że jednak że nie wszystko jest tak, jak zostało przedstawione, niektóre tajemnice nie powinny ujrzeć światła dziennego, a inne posiadają drugie, a nawet trzecie dno.

Książkę czyta się rewelacyjnie.

Czy polecam?

Zdecydowanie tak. To powieść, która zabierze was w trudne czasy powojennej Polski, pokaże jak rodzinne zobowiązania, trudne relacje, pochopne decyzje i nierozwiązane konflikty mogą zaważyć na losach wielu osób.

"Rita" Ewy Popławskiej to poruszająca powieść obyczajowa, od które nie mogłam oderwać się ani przez chwilę.

Poznajemy 16-letnią Ritę Włodarską, której wojna odebrała wszystko. Straciła całą rodzinę i została sama. Dziewczyna postanawia wrócić do rodzinnej posiadłości w Popielewnem. Niestety na miejscu okazuje się, że w jej domu panoszą się obcy ludzie. Rita postanawia wyjechać do Gdańska. Tam udaje się do Jerzego Snopka, którego adres dała jej przed śmiercią matka. Pewnego dnia spotyka w Gdańsku Karola Potockiego i dowiaduje się od niego, że jego ojciec planuje zlikwidować jej rodzinny sad. Pomimo uczucia jakim darzy Karola postanawia zawalczyć o swój rodzinny majątek.

Skąd Jerzy znał matkę Rity?

Jak walka o rodzinny dom wpłynie na relacje Rity i Karola?

Czy Rita odzyska dom?

Jak ułoży sobie życie w powojennym Gdańsku?

Autorka powieści potrafi poruszyć serce czytelnika i wzruszyć go do głębi. Fabuła jest dosyć dynamiczna. Emocje wylewają się z każdej strony książki. Świetnie wykreowani bohaterowie. Autorka pokazuje nam rzeczywistość po wojnie, skomplikowane relacje międzyludzkie, trudne wybory, cierpienie po stracie bliskich osób, zło, niesprawiedliwość, samotność, brak bezpieczeństwa, szukanie szczęścia i wybaczanie. Przekonacie się, że dla rodziny można złamać najważniejsze zasady życiowe, aby uzyskać cel i ochronić bliskich. Autorka tą powieścią pokazuje nam, że życie jest przewrotne. Nigdy nie wiadomo, co los szykuje dla nas i co czai się za zakrętem. Historia Rity pokazuje nam, że często zapominamy o tym, co jest najważniejsze w życiu i że podejmując decyzje pod wpływem emocji możemy wiele stracić, a nawet wszystko.

Świetnie bawiłam się poznając historię Jerzego i odkrywając tajemnice pamiętnika matki Rity.

Jeśli lubicie historie o silnych i zdeterminowanych bohaterkach to "Rita" skradnie Wasze serca.

Idealna książka dla fanów obyczajówek z wojną w tle i romantycznych dusz.

Polecam gorąco!

BRUNETTE BOOKS

Po wojnie, szesnastoletnia Rita Włodarska wraca do rodzinnego Popielewna. Nie ma nikogo bliskiego, jej rodzice i bracia zginęli, dlatego chce zamieszkać w swoim rodzinnym domu - jedynym miejscu, które jej pozostało po najbliższych, i w którym przed laty spędziła swoje szczęśliwe chwile.

Niestety na miejscu okazuje się, że jej rodzinna posiadłość została zajęta przez państwa Potockich, a ona sama, będąc niepełnoletnia niewiele może w tej sytuacji zrobić. Sami Potoccy okazują się bardzo gościnni i, nieświadomi tego, kim jest dziewczyna, proponują jej nocleg i opiekę. Rita poznaje ich bliżej, szczególną sympatią darząc Karola - syna Potockich. Po kilku dniach jednak dziewczyna postanawia wyruszyć do Gdańska, do niejakiego Jerzego, którego adres otrzymała przed śmiercią od matki. Tam los ponownie stawia na jej drodze Karola. Między młodymi zacznie rozwijać się uczucie, które stopniowo zawładnie nimi w najbardziej nieoczekiwany sposób...

Czy pomimo gorącego uczucia do Karola, dziewczyna zdecyduje się walczyć z rodziną Potockich o prawa do swojego domu?

Kim jest Jerzy i co łączyło go z matką Rity?

Jakie sekrety z przeszłości ujrzą światło dzienne i jak wpłyną one na relacje między Karolem a Ritą?

Powieść Ewy Poplawskiej to książka o przyjaźni, miłości i bezgranicznym oddaniu, ale też o cierpieniu i samotności tak dojmującej, że odbierającej chęć życia. To też historia o stracie, wybaczeniu i poszukiwaniu swojego miejsca na ziemi i życiu w trudnej powojennej rzeczywistości.

Nie znajdziecie tu spektakularnych zwrotów, jest raczej spokojnie, niespiesznie i bez gwałtownych wybuchów emocji.

Autorka skupia się na pokazaniu zawiłych relacji między bohaterami. Pokazuje ich rozterki, dylematy moralne i dramatyczne wybory, z którymi muszą się mierzyć, a to sprawia, że powieść momentami chwyta za serce.

Bardzo polubiłam Ritę, która, mimo swojego młodego wieku, jest nad wyraz dojrzałą i twardo stąpającą po ziemi osobą. Podziwiałam ją za odwagę i hart ducha w walce z przeciwnościami losu i w jej dążeniu do odzyskania swojego domu. Życie w trudnych powojennych czasach postawiło ją przed koniecznością podejmowania trudnych wyborów, z czym doskonale dawała sobie radę.

W powieści dość mocno czuć klimat Gdańska powoli odradzajacego się po wojennej zawierusze, nastroje jego mieszkańców i ich nadzieje na nowe, lepsze czasy. Autorka bardzo realistycznie i dość szczegółowo nakreśliła przemiany społeczno-obyczajowe, co sprawiło, że z wielkim zainteresowaniem oddałam się lekturze tej książki.

Jeśli tak jak ja, lubicie powieści obyczajowe z wojną w tle i wątkami historycznymi, które niosą w sobie tajemnicę - koniecznie sięgnijcie po tę historię. Serdecznie polecam

Dom Twój jest tam, gdzie serce Twoje.

Krótko po wojnie szesnastoletnia Rita Włodarska zostaję na świecie zupełnie sama. Zagubiona dziewczyna postanawia wrócić do położonej nieopodal Gdańska wsi Popielewne , gdzie się wychowała w nadziei , że tam odbuduje swoje życie.

Wkrótce odkrywa, że w jej rodzinnym domu osiedlili się Potoccy. Małżeństwo wraz z osiemnastoletnim synem Karolem.

Początkowo Ritę opanowuje wściekłość i jedyne na co ma ochotę to wyrzucić nieproszonych gości na bruk.

Tyle, że jest jeszcze Karol. Chłopak miły, przyjazny i niezwykle samotny.

Między młodymi rozciąga się nić porozumienia, którą przerywa wyjazd młodej Włodarskiej do Gdańska.

Nasza bohaterka zamieszkuje u Jerzego, mężczyzny, który w przeszłości dobrze znał jej matkę , Łucję.

Co go z nią łączyło? I czy młoda kobieta będzie u niego bezpieczna?

Dziedziczka rodu Włodarskich podejmuje pracę sprzątaczki i udziela korepetycji z języka polskiego.

Pewnego dnia na jej drodze ponownie staje Karol , pracujący jako reporter.

Między tą dwójką pojawia się uczucie . Tylko czy miłość przetrwa w obliczu procesu o posiadłość w Popielewnem?

Jakie sekrety z przeszłości ujrzą światło dzienne?

To była niezwykle poruszająca i trudna książka.

Ewa Popławska przepięknie kreśli postaci niezłomnej Rity i jej pełnego dobroci ukochanego.

To opowieść o samotności tak dojmujacej, że przenika na wskroś i łamie serce osadzona w rzeczywistości powojennego Wybrzeża.

To także historia o poszukiwaniu własnego miejsca na ziemi i o więziach międzyludzkich.

O miłości przełamującej bariery.

Piękna, pełna emocji.

Polecam.

"Straciła wszystko i wszystkich. Czy w powojennym Gdańsku odnajdzie miłość i wiarę w nowe życie?"

Szesnastoletnia Rita powraca do rodzinnego domu. W skutek wojny straciła ojca i braci, a niedawno zmarła również jej matka. W rodzinnym majątku w Popielewnem w czasie nieobecności prawowitych właścicieli osiedliła się rodzina Potockich - Henryk, Karolina i ich nastoletni syn, Karol. Dziewczyna nie ujawniła rodzinie kim jest, a ta ofiarowała jej schronienie i posiłek. Rita postanawia udać się do Gdańska, do niejakiego, Jerzego, którego adres przed śmiercią dała jej matka, Łucja. Dziewczyna postanawia złożyć wniosek i pozwać Potockich o zgarnięcie jej domu. Jednak w międzyczasie.rodzi się uczucie między Ritą, a spotkanym przez nią w Gdańsku, Karolem, synem Potockich... Jak pozew wpłynie na ich stosunki? Czy Rita odzyska dom? Co niegdyś łączyło Jerzego z Łucją?

Losy kilkorgu osób, wplecionych w powojennej rzeczywistości - trudnej, niebezpiecznej, ubogiej, w której każdy na nowo stara się odnaleźć swoje miejsce na ziemi. Miejsce determinowane marzeniami, oczekiwaniami i planami, a często weryfikowane rzeczywistością. Rita, Karol i Mateusz - ten układ przyjaciół nie do końca sprawdza się w obliczu uczucia. Jerzy, mający poczucie obowiązku w stosunku do Rity, córki ukochanej sprzed lat stara się ją pokierować na dobre tory.... Jednak Rita zaślepiona chęcią odzyskania rodzinnego domu (za co trudną ją osądzać), nie zważa na ludzi wokół. Ale nie jest to zła dziewczyna - jej młody wiek, tragedia jaka ją spotkała, osamotnienie w nowej, powojennej rzeczywistości - Rita chciała odzyskać namiastkę tego, co ją definiuje, swoje miejsce na ziemi. Myślę, że każdy z nas by tak postąpił. Sytuację komplikowało uczucie - czy pomimo ogromnego poświęcenia ze strony Rity, która postawiła na szalę również miłość, dziewczyna zrozumie co dla niej najważniejsze? Autorka w fabułę wplątała również fragmenty pamiętnika Łucji, z której dowiadujemy się o jej wspólnej przeszłości z Jerzym. Dynamiczna akcja, barwna kreacja bohaterów, autentyczne oddanie klimatu powojennego Gdańska, ciekawą fabuła. Polecam

Jak ja się cieszę, że udało mi się na urlopie przeczytać tę książkę.

Rita Włodarska wiedzie szczęśliwe życie ze swoimi rodzicami w dworku umiejscowionym w Popielewnem.

Szczęśliwe, dopóki wojna nie odbierze jej wszystkiego.

Jednak gdy wraca, dom zajmuje inna rodzina...

Ta historia pełna jest bólu, cierpienia i wyborów.

Nie zawsze słusznych.

Bardzo mi się podobała kreacja bohaterów, każdy był wyjątkowy i wiarygodny.

Każdy z nich miał swój krzyż, który dźwigał i chociaż wszyscy inaczej przetrwali wojnę to liczy się to, że żyją chociaż wcale nie jest lekko.

Ostatnio bardzo często trafiam na książki, których fabuła osadzona jest w Gdańsku lub jego bliskich okolicach, tak też jest tym razem.

Poznałam powojenny obraz tego miasta, jego mieszkańców i tych, którzy do niego napłynęli.

Chwyta za serce poprzez historię Rity, Jerzego, Karola i ich bliskich.

Czy w walce o swoje nie zatracimy przy tym siebie?

Czy dobra materialne są warte poświęcenia prawdziwej miłości?

Znajdziemy tu perspektywę kilku osób, dzięki czemu możemy lepiej wczuć się w ich sytuację, poznać historię i połączyć wszystko razem.

Są też retrospekcje, które tłumaczą decyzje naszych postaci, czemu akurat robią to co robią i ich charakter jest taki a nie inny.

Chociaż pełne smutku, powroty do przeszłości były ważną częścią tej historii.

Ta książka wywołuje mnóstwo emocji, które się w nas ukrywają a także skłania do przemyśleń nad tym i owym, każdy ma nad czym się zastanowić po jej przeczytaniu.

Nie raz wzruszyła mnie, czasem miałam chęć zdzielić któregoś bohatera drewnianą łyżką a czasem przyjemnie koiła zadane wcześniej obrażenia.

Jedno mam zastrzeżenie, drobne, że końcówka była jakby niedokończona.

Nie poczułam całkowitego domknięcia historii chociaż teoretycznie jest ona już pełna to czuję niedosyt i także widzę furtkę, która mogłaby poprowadzić nas do kolejnego tomu.

Chciałabym, żeby autorka dodała ciąg dalszy, by wszyscy mieli happy end bo tutaj ani nie wiem, co się stało do końca z narzeczoną Potockiego - zerwał z nią czy nie, czy tak ciągnie dwie sroki za ogon?

Co z Jerzym? Czy potrafi iść dalej?

Liczę po cichu na kontynuację.

To powieść, która w mgnieniu oka wciąga w świat Rity. Ewa Popławska oddała nam kolejną historię przepełnioną emocjami i uczuciami. Towarzyszymy jej w beztrosce, w radościach i smutkach. Czujemy żal. Pojawia się również chęć zemsty, ukarania winnych i potrzeba odzyskania swojego majątku. Tylko czy to się powiedzie? 

Tytułowa Rita okazała się być bardzo miłą, wrażliwą i uczuciową (może niekiedy nieco zbyt) i jednocześnie odważną, waleczną młodą dziewczyną. Niestety pod tą otoczką skrywa się skrzywdzona przez wojnę, ludzi i wydarzenia osoba. Nasza bohaterka napotyka na wiele trudności, musi stawić czoła nowym wyzwaniom. Do tego zupełnie sama. Jestem dla niej pełna podziwu, bo ma zaledwie 16 lat. To dla niej przyśpieszona lekcja dorastania.

Widzimy, do jak wielkich poświęceń byli zdolni ludzie, by osiągnąć cel, by przetrwać trudny powojenny czas i zapewnić byt swoim rodzinom. W tym wszystkim często zapominali, co jest w życiu najważniejsze, jakie wartości trzeba cenić. Obecność, troska i wsparcie drugiego człowieka - to liczy się najbardziej.

Autorka świetnie opisała zrujnowany po wojnie Gdańsk. To wstrząsający obraz z jego trudami i niebezpieczeństwami. Mamy także Popielewne. Możemy bliżej przyjrzeć się relacjom rodzinnym, a także zwyczajom życia codziennego, jakie tam panowały.

"Rita" to klimatyczna, poruszająca książka o poświęceniu, wytrwałości, różych obliczach samotności, stracie, skrywanych marzeniach, sztuce wybaczania, poszukiwaniu tożsamości szczęścia. To także walka o wspomnienia i stabilizację. Jeśli interesuje Was powieść obyczajowa z wątkami historycznymi - śmiało sięgajcie!

Kończy się wojna, kraj powoli wraca do normalności a ludzie próbują na nowo poukładać swoje życie. Niestety Ritę Włodarską nowy świat nie cieszy, dziewczyna w czasie wojny straciła ojca i dwóch braci a tuż po jej zakończeniu zmarła jej mama. Osamotniona dziewczyna wraca do swojego domu, opuszczonego w czasie ataku wroga, niestety posiadłość zajęła rodzina państwa Potockich. Siedemnastolatka udaje się do Gdańska, pod adres wskazany jej przez matkę tuż przed śmiercią. W mieszkaniu jest Jerzy Snopek, stary kawaler a w przeszłości stajenny w posiadłości należącej do rodziny matki Rity, czyli państwa Fragrant. Nastolatka musi zmierzyć się z trudną rzeczywistością, biedą, samotnością, poszukiwaniem pracy i utratą ukochanego domu w Popielewnem. Rita poznaje Mateusza, prostego chłopaka, którego uczy czytać i pracuje przy sprzątaniu. Dzięki chłopakowi udaje jej się oswoić szarą rzeczywistość i opracować plan na przyszłość. Niespodziewanie w życiu Włodarskiej pojawia się mieszkaniec jej ukochanego Popielewna, Karol Potocki. Młody mężczyzna nie jest obojętny Ricie. Jak potoczą się losy tych dwoje? Czy mają szansę na szczęście? Czy dziewczyna odzyska dom znajdujący się w rękach rodziców Karola?

"Rita" to piękna ale i trudna opowieść o życiu w powojennej Polsce, o próbie odnalezienia się w nowej rzeczywistości. To także historia dziewczyny, która szuka swojej tożsamości i szczęścia w życiu. Autorka ujęła mnie tą słodko gorzką historią i przede wszystkim skłoniła do refleksji nad ludzkimi wyborami.

Tytułowa bohaterka, szesnastoletnia Rita, zostaje po wojnie sama, rodzice, bracia nie żyją. Rita postanawia wrócić na wieś, do rodzinnego domu w Popielewnem. Tu jednak okazuje się, że dom zamieszkują obce osoby, rodzina Potockich. Rita postanawia go odzyskać. W międzyczasie udaje się do Gdańska, pod adres wskazany jej przez matkę przed śmiercią, tam ma uzyskać pomoc. W Gdańsku spotyka Karola, syna Potockich, z którym nawiązuje znajomość.

Autorka opisuje powojenne życie Gdańska. Czy Rita odnajdzie się w nowym świecie? Czy poradzi sobie ze smutkiem i samotnością? Poznaj Ritę, dziewczynę walczącą o swój majątek. A może znajomość z Karolem spowoduje, że zrezygnuje z walki z jego rodzicami?

Gorąco polecam wszystkim, którzy lubią książki z historią w tle. Przeczytaj tę wzruszającą historię, wciągnie Cię od pierwszych stron.

Nie macie pojęcia, jak bardzo się cieszę, że poznałam pióro tej autorki. "Rita" to moja pierwsza jej książka i zrobiła na mnie piorunujące wrażenie, a opisana historia zostanie ze mną na długo. Autorka opisała poruszającą dogłębnie historię, o młodej dziewczynie, która musiała w życiu poświęcić tak wiele, by osiągnąć to, czego pragnęła. Od tej książki nie mogłam się oderwać, bo opowieść oczarowuje mimo smutku i wielu poświęceń. Autorka przenosi w czasy wojenne, choć wojna, to tylko dalekie tło, a czytamy o losach dwóch rodzin.

Główna akcja zaczyna się zaraz po wojnie, kiedy Rita ma szesnaście lat i zostaje sierotą. Bracia i tata giną podczas wojny, matka zaraz po jej zakończeniu. W czasie wojny jej rodzina była na wygnaniu, daleko od swojego rodzinnego domu. Matka tuż przed śmiercią dała córce adres, gdzie będzie mogła się schronić, gdy jej zabraknie.

Rita postanawia wrócić do swojego rodzinnego domu, w którym ma piękne wspomnienia. Dzieciństwo w tym domu było pełne szczęścia i radości, mnóstwo pięknych wspomnień. Chce odzyskać poczucie przynależności i upamiętnić rodzinę, odzyskując ponownie swój dom. Niestety po przyjeździe spotyka ją niemiłe zaskoczenie, bo dom zamieszkuje już inna rodzina. Potoccy to mili ludzie i zajmują się Ritą całym sercem i współczuciem, a na ich syna zawsze, mogła liczyć.

Ritę gryzie sumienie i tylko chwile korzysta z gościnności, nie zdradzając im, kim jest naprawdę. Udaje się pod adres, który zostawiła jej matka. Kim jest ten człowiek i kim był dla jej matki, przed laty? Skąd pewność, że zaopiekuje się jej córką. Cudowna opowieść, ale nie zdradzę o niej ani słówka.

Po wyjeździe Rity, syn państwa Potockich, także wyjeżdża. Los tych młodych ludzi był im chyba pisany, znów się spotykają, zdając sobie sprawę z uczuć, jakie do siebie żywią. Niestety Rita ma w sobie zbyt wielki upór i dla odzyskania domu jest w stanie poświecić wszystko. Toczy się podwójna walka. Walka z wielkim uczuciem. Uczuciem miłości do rodziny i domu, a uczuciem miłości do Karola, który mieszaka w tym domu.

Zdrowy rozsądek powinien jej podpowiedzieć, że kiedy by wyszła za mąż z miłości, w jakieś części odzyska dom i znów w nim zamieszka. Czy taką drogę wybierze, czy będzie toczyć ciężką batalię z tą rodziną i tułać się po sądach? Mieć nadzieje, że opuszczą jej posiadłość? Lecz tym samym straci, część serca, w którym zagościł syn państwa Potockich?

Piękna opowieść, trzymająca w napięciu, bo, mimo że to obyczajówka, przez całą jej treść przewija się ciągła walka, próby odzyskania włości i miłości. Walka rodziny Potockich o dom, w których mieszka cała ich rodzina i niepełnoletniej dziewczynki, która z dziką pasją chce odzyskać troszkę swojej przeszłości, budując tym samym swoją przyszłość. Historia ta daje do myślenia, bo pokazuje, ile jesteśmy wstanie stracić, aby zyskać, ale czy to, jest tego warte? Warte są chwile poświęcone dla tej książki, by czytając ją przewartościować swoje życie. Polecam.

Historia Rity jest bardzo poruszającą opowieścią młodej dziewczyny,której wojna zabrała najbliższych.Dąży do upragnionego celu,by zachować namiastkę wspomnień z dzieciństwa.Trudne czasy powojenne przysparzają jej wiele trudu,rzucając pod nogi kolejne kłody…

Otrzymujemy znakomitą historię w której losy bohaterów są przewrotne.Poznawane urywki z pamiętnika bliskich osób oraz odkrywanie sekretów jest przepełnione bólem,tęsknotą a czasem niezrozumieniem.Pomiędzy tym wszystkim widzimy rodzące się uczucie,które zostaje wystawiona na próbę.Brak szczerej rozmowy,manipulacje bliskich osób wyniszczają-powodując ucieczkę.

Czytając,możemy czuć ciężkie czasy powojennej Polski.Kraj doszczętnie zniszczony niszczy ludzi,przynosząc choroby,które zabierają bliskie osoby.Łzy pojawiają się w oczach,gdy dowiadujemy się o braku leków,miejsca w szpitalach i zostawieniu ludzi samym sobie…Serce łamie się na kawałki.

Powieść pokazując,że w nich nikt nie czuł się bezpiecznie.Rodzinne dramaty,brak sprawiedliwości,bądź samotność to codzienność.Na domiar złego czyste uczucie może być zniszczone,bo nie ma się siły na walkę.

Autotka do ostatniej strony trzyma w napięciu poznanie losów Rity i Karola.Emocje sięgają zenitu,czyniąc książkę bardzo emocjonującą.

Idealna pozycja dla osób kochających romanse historyczne z poznawaniem tajemnic przeszłości.

P O L E C A M

Po wojnie prawie siedemnastoletnia Rita wraca w swoje rodzinne strony - do majątku w Popielewnem. Niestety na miejscu okazuje się, że dom jest już zajęty - przez rodzinę Potockich. Dziewczyna nie zdradza więc, kim tak na prawdę jest, ale skoro została sama na świecie, bez najbliższych, postanawia skorzystać z ostatniej deski ratunku i udać się do Gdańska, do Jerzego - pod adres, który zostawiła jej przed śmiercią jej matka. Mimo iż syn Potockich - Karol, domyślił się, kim tak na prawdę jest Rita, a sama nastolatka polubiła tego chłopaka, który zajął jej pokój, dziewczyna postanawia zawalczyć o swoje - chce odzyskać rodzinną posiadłość. Czy jej się to uda? I czy cena, która będzie musiała ponieść za tę działania, nie okaże się zbyt wysoka? .„Rita” autorstwa Ewy Popławskiej to powieść o niezłomności i walce za utraconym. .To historia młodej dziewczyny, która po tym, gdy utraciła tak na prawdę wszystko: bo rodzinę i dach nad głową, nie poddała się, lecz postawiła sobie za cel odzyskanie swojego miejsca na ziemi. Podjęła ciężką walkę - z dopiero co formującym się nowym „systemem”, który miał za nic przedwojenny ład i porządek. Któremu przewodził socjalistyczny duch pracy zespołowej, mający za nic burżuazyjne pochodzenie. .Jest ciekawie. Przed czytelnikiem odkrywane są co rusz nowe karty tej historii - tajemnice sprzed lat, zatargi, a także niespełnione miłości. Jest przekrój przez różne grupy społeczne: od arystokracji, przez mieszczaństwo, dworską służbę, a nawet biedotę i pokazana ich walka o przetrwanie w tym nowym, powojennym świecie. Jest także rodzące się na naszych oczach uczucie. .Powieść wciągnęła mnie od pierwszej strony. Chciałam ją przeczytać od razu, by dowiedzieć się, czy Ricie się udało - pogodzić walkę o dom z uczuciem, przed którym nie umiała tak na prawdę uciec…

Rita, zaraz po wojnie wraca do swojego rodzinnego domu. Okazuje się jednak,że nie dość iż została sierotą to na domiar złego, jej dom zamieszkują obcy ludzie. Dziewczyna korzysta z ostatniej deski ratunku jakim jest Gdański adres podany przed śmiercią od matki. Czy szesnastolatka ma szansę odzyskać dom?

Obraz miast po wojnie był w tragicznym stanie, samowolka, kradzieże, morderstwa - to wszystko było na porządku dziennym. W takim świecie przyszło żyć młodej, samotnej dziewczynie mogącej liczyć tylko na życzliwość obcego mężczyzny.

Bardzo pragnie odzyskać dom, ale nachodzą ją też wyrzuty sumienia. Zaprzyjaźniła się z synem obecnych właścicieli, a każda próba powiadomienia go o zamiarach odzyskania mienia, kończy się nie tak jak trzeba.

Popychana niewidzialna siłą, chce odzyskać swoje, ale też nie chce nikogo zranić.

Świat okazuje się tymczasem okrutnym, niesprawiedliwym, skażony klamstwem i chciwym miejscem. Tajemnice z przeszłości nie pomagają w zrozumieniu pewnych kwestii, a tylko niepotrzebnie wszystko gmatwają.

Ciekawa z bardzo dobrze nakreślonym tłem historycznym, realiami ówczesnego funkcjonowania. Wciągająca i z morałem...a jakim, cóż tego nie zdradzę bo poznalibyście zakończenie