Siedem śmiertelnych cierni

Czy może być coś lepszego niż historia z presją czasu? Chyba tylko enemies to lovers, fake dating, zakazane uczucie i wymuszona bliskość. Chociaż chwila, to też tutaj jest! No to mamy zestaw samych najlepszych motywów. Który z nich jest Twoim ulubionym?

On ma 7 dni żeby pozbawić ją życia. Jest łowcą czarownic i zostaje naznaczony tatuażem z siedmioma cierniami, żeby przypominały mu ile czasu zostało. Tylko Roze ma w tym też swój interes. Potrafiłby nawet darować jej życie lub… zostać jej narzeczonym.

Ona ma zakazaną moc, która jest przekleństwem. Kara za używanie magii jest tylko jedna… Nienawidzi Roze, a jednak będzie musiała z nim współpracować. Tylko z pewnymi wyjątkami…

Możecie sobie wyobrazić mój pisk kiedy dotarłam do momentu jak pierwszy raz zaczęło między nimi iskrzyć. Nigdy nie znudzi mi się motyw presji czasu i zakazanego dotyku. Kiedy ich uczucia zaczynają rosnąć, rośnie też napięcie, bo nie mogą się pocałować, a dotyk jest możliwy tylko przez rękawiczki. Na dodatek okazuje się, że mają sobie do powiedzenia dużo więcej niż mogliby przypuszczać. Autorka świetnie zbudowała charaktery Roze i Violi. Ich relacja jest pełna dumy, ambicji, napięcia i chemii od pierwszego wejrzenia. Pierwszym i głównym aspektem, który zachęcił mnie do przeczytania książki jest fakt, że relacja głównych bohaterów była inspirowana relacją Draco i Hermiony z Harry’ego Pottera. Rzeczywiście widziałam tutaj pewne podobieństwa w chociażby dynamice rozwoju postaci czy niektórych wydarzeniach np. ich pierwszym spotkaniu. Ale na tym podobieństwa się kończą. Reszta to połączenie klimatu dark academia z fantastyką i romansem.

Książkę połknęłam w dwa wieczory. Ciężko mi się było oderwać przez bardzo szybkie tempo akcji. Przyznam, że brakowało mi momentów zatrzymania czy rozwoju postaci pobocznych. Bardzo chętnie poznałabym głębiej świat czy zagrywki polityczne, bo nasi bohaterowie stoją między dwoma zwaśnionymi królestwami. Ale z drugiej strony jeśli szukasz lekkiego, niezobowiązującego romantasy to „Siedem Śmi3rt3lnych Cierni” zdecydowanie przypadnie Ci do gustu. Zaliczam tę historię do mojej kategorii pisków i wrzasków spowodowanych napięciem romantycznym. Uwielbiam kiedy bohaterowie napotykają pewne przeszkody cielesne, taki zabieg gwałtownie podgrzewa atmosferę. Największym zaskoczeniem było zakończenie wywracające wszystko co do tej pory wiedzieliśmy do góry nogami. Czytałam je z otwartymi ustami i wypiekami na policzkach!

To idealna lektura dla tych, którzy szukają dynamicznej akcji, iskrzącego uczucia i obezwładniającej presji czasu. Bo to właśnie pod presją dzieją się najciekawsze rzeczy. Z niecierpliwością czekam na kolejne książki tej autorki!

„Siedem śmiertelnych cierni” to młodzieżowa powieść fantasy z wątkiem romantycznym oraz politycznym.

W Królestwie Aragoa magia jest surowo zakazana, a jej użycie - karane śmiercią. Główna bohaterka, Viola Sinclair, skrywa zakazaną moc, która zostaje ujawniona. Królowa rozkazuje ją zabić. Zadanie to otrzymuje Roze Roquelart - królewski łowca czarownic, który ma tylko siedem dni, by odnaleźć Violę i zabić ją, zanim sam zginie z powodu klątwy oznaczonej tatuażem róży z siedmioma cierniami.

Świat fantastyczny, który wykreowała autorka jest niezwykle wciągający i rozbudowany. Świat, który jest mroczny, brutalny, a wszelka magia jest zakazana. Akcja jest dynamiczna, ale ma swoje wolniejsze momenty, kiedy możemy poznać główne postaci, ich życie i przeszłość oraz świat, jakie panują w nim zasady i jego historię. Napięcie wzrasta z każdą stroną, emocje sięgają zenitu kiedy czas na wykonanie zadania się kończy, a po drodze odkrywają nieznane fakty na temat historii królestwa. Fabuła jest naszpikowana dworskimi intrygami, politycznymi konfliktami, a w grze jest stawka o życie i uratowanie królestwa. Autorka potrafi nas niejednokrotnie zaskoczyć zwrotami fabularnymi. Główne postaci, zostają zmuszone do współpracy ze sobą, Viola nie chce umierać, a Roze potrzebuje jej pomocy w odkryciu mordercy jego ojca. Razem odkrywają sekrety królestwa, głęboko skrywane przez samą królową. Ich relacja to klasyczne enemies to lovers z udawanymi zaręczynami, gdzie uczucia narastają naturalnie i powoli. Jest subtelna, naszpikowana emocjami oraz napięciem, nie przytłacza głównego wątku i stanowi fajny dodatek do całości historii.

Konflikt, zakazana magia, świat baśniowo-mroczny oraz napięcie romantyczne - ja bawiłam się doskonale przy tej lekturze, po takie debiuty lubię sięgać

Jest to historia o Violi, która posiada zakazaną moc. Gdy dowiaduje się o tym królowa rozkazuje ja zabić. Ma to uczynić nie ktoś inny jak jej syn, królewski łowca czarownic. Naznaczony jest tatuażem róży z siedmioma cierniami. W ciągu 7 dni ma znaleźć Violę i ją zabić, a jeśli tego nie zrobi sam zginie. Roze jednak potrafi obejść ten rozkaz i postanawia oświadczyć się dziewczynie. Dlaczego to robi? Przekonacie się sami.

Książka od pierwszych stron wciąga. Od samego początku wiedziałam, że z Violą i Rozą nie będę się nudzić. Ich wzajemne dogryzki i kłopoty w jakie wpadają dostarczyły mi wielu emocji. Każdy nowy rozdział otwierał mi drzwi do ich niebezpiecznego świata i rodziny księcia, która nie była idealna. Skrywała swoje tajemnice, które krok po kroku zostały mi ujawnione.

Tempo akcji jest idealne. Od razu zostałam wrzucona w wir wydarzeń. Są momenty, które zwalniają, ale nie jest to minus. Wręcz przedziwnie. Pozwalają one złapać oddech i bardziej poznać bohaterów.

Chociaż jest to książka dla młodzieży, to polecam ją również fanom mrocznych historii i baśniowych retellingów. Polecam również tym, którzy lubią symbolikę i sekrety w książkach.

Gdy zakazana moc Violi Sinclair zostaje odkryta, królowa rozkazuje ją zgładzić. Królewski łowca czarownic zostaje naznaczony tatuażem róży z siedmioma cierniami. Ma tylko siedem dni, by odnaleźć Violę i odebrać jej życie. Jeśli tego nie zrobi, sa zginie.

Łowcą jest Roze Roquelart - arogancki książę, którego Viola nienawidzi najbardziej na świecie. I choć on powinien pragnąć jej śmierci, to desperacko potrzebuje jej pomocy. Zrobi wszystko, żeby dostać to, czego chce. Nawet ocali życie dziewczyny i będzie udawał jej narzeczonego. Viola i Roze będą musieli wybrać między zakazaną magią a własnymi uczuciami.

Bo to, co ich połączy, może ocalić świat..

albo doprowadzić Królestwo do zagłady.

Powinno być tutaj enemis to lovers, ale nasza bohaterka od samego początku wzdycha do Roze, więc o tym jest tylko lekkie wspomnienie na początku, a później to coraz więcej wzdychania bohaterki.

Viola zawiera układ z księciem, który ma uratować ją i chronić, ale celem jest znalezienie zabójcy jego ojca w ciągu siedmiu dni. Czy im się to uda? Nie będę mówić. Pretekstem by bohaterowie mogli trzymać się ciągle blisko siebie jest zawarcie narzeczeństwa. Czytamy, że tak bardzo się nienawidzą wzajemnie, ale kontrastem do tego jest ich wzdychanie do siebie? Coś tutaj jest nie tak. Niby się nienawidzą, a każde myśli o tym drugim..

Książka ma kilka nieścisłości oraz takich momentów niespójnych, oczywiście dla mnie. Może znajdą się inne osoby co sądzą inaczej. Jednakże w moim odczuciu jest zlepkiem kilku pomysłów. Autorka próbowała zawrzeć tutaj ich kilka i dla mnie jest to przerost formy nad treścią. Może zamysł jest dobry, ale z wykonaniem średnio. Niestety książka momentami mnie męczyła czytając. Mam na myśli absurdalny moment gdy Viola sama wchodzi w nieznane ciasne tunele, zaklinowała się i próbowała krzyczeć, co dla mnie jest dziwne, bo kto miałby ją usłyszeć? Tunel bardzo małej wielkości, sama przedzierała się na leżąco.

Dodatkowo, bohaterowie ciągle siebie krytykują, robią maślane oczy ale się do tego nie przyznają. No ludzie, trochę litości dla czytelnika. Na szczęście Roze wyznaje prawie uczucia bliżej końca książki, ale Viola? Ona dalej się wstrzymuje chociaż nie wiem z czym. Liczyłam chyba na coś więcej po autorce i niestety się zawiodłam.

Trzeba Wam wiedzieć, że ta historia powstała na kanwie opowieści dobrze znanych w literaturze. Znajdzie się tu bowiem i nawiązanie do Harry'ego Pottera, ale i do Królewny Śnieżki, Śpiącej Królewny czy makabrycznych baśni braci Grimm, a to wierzchołek góry lodowej. Opowieść o Violet i Rozie jest jednym wielkim zlepkiem historii, które już powstały, ale nikt z takim rozmachem ich nie połączył. Z tak wielu znanych opowieści mogłoby wyjść coś bardzo okropnego, a granica była cienka, jednak jakimś cudem Amber udało się z tego wybrnąć.

Chyba jeszcze nigdy w żadnej książce nie przykleiłam TYLE znaczników co tutaj.

Przynajmniej na początku, bo później już mnie fabuła porwała całkowicie do tego stopnia, że nie wiedziałam, co się dzieje dookoła mnie.

Siedem śmiertelnych cieni kupiła mnie od samego początku, już pierwsze słowa przykuły moją uwagę i nie puściły aż do końca, przeczytałam ją niemal jednym tchem i z pewnością w jeden wieczór.

Rany, jakie to było dobre!

Aż ciężko mi uwierzyć, że to debiut.

Kapitalna kreacja bohaterów, niesamowicie dopracowana fabuła i świat pełen magii i niebezpieczeństw, który cały czas pokazuje swoje różne oblicza a zwroty akcji pędzą niczym rollercoaster i nie zwalniają do ostatniej kropki.

Forced proximity - lubicie?

Ja kocham i tutaj też mamy ten wątek.

On jest trucizną.

Ona jest cieniem.

Pozornie się nienawidzą, praktycznie - jedno nie może istnieć bez drugiego.

Całkiem serio, bo ON dostał na nią zlecenie.

Jest łowcą, księciem, egzekutorem.

A ona ma w sobie ciemną magię, zakazaną w ich królestwie.

Sekrety przeszłości coraz śmielej wychodzą na światło dzienne, prawda kryje się w cieniu czekając na dogodny moment, by ukazać swoje oblicze.

Viola wychowywała się w sierocińcu.

A teraz została z dnia na dzień narzeczoną księcia.

Roze nie jest tym, za kogo wszyscy go mają.

Ta misja może kosztować go życie.

Czy odważy się zaryzykować wszystko by ocalić dziewczynę z pospólstwa?

O mamo, ile emocji było w tej historii!

Mnóstwo bólu, cierpienia, intryg a także powoli rodzące się uczucie, które kiełkowało ostrożnie i wzrastało niespiesznie.

Magnetyzm postaci nie pozwolił mi odłożyć książki ani na moment, ich charaktery sprawiły, że chciałam z nimi przebywać w tym fikcyjnym świecie i dowiedzieć się, jakie sekrety skrywają obydwoje oraz co ich czeka w przyszłości.

I powiem Wam, że dawno nie czytałam czegoś z takim zakończeniem.

Jednocześnie jest happy end i go nie ma ale dlaczego, to już musicie zobaczyć sami, nie chcę spojlerować ale muszę zapewnić Was, jest warto!

Nie mogę a nawet nie chcę zapomnieć o tej historii, po przeczytaniu została ze mną i siedzi głęboko w głowie, wdziera się do duszy i gnieździ w sercu.

Czytajcie!