Stare grzechy

Książka „Stare grzechy” Małgorzaty Kołakowskiej to trzecia część historii modowego świata, do którego autorka nas zaprasza, ukazując całe jego piękno i struktury nim rządzące. Temu niezwykłemu klimatowi dałam się całkowicie uwieść i porwać bez reszty.

Domy mody, biżuteria, piękne suknie, bogactwo, a z drugiej strony bieda i niesprawiedliwość losu. Ktoś bowiem musi ciężko pracować, by ktoś inny mógł brylować na salonach.

Autorka ukazuje nam te dwie warstwy społeczne nie tylko w obliczu piękna epoki, czyli mojego ukochanego dwudziestolecia międzywojennego, ale również daje nam poczucie uczestniczenia w codzienności jego mieszkańców. Poprzez bogactwo opisów odsłania przed nami blaski i cienie zwykłego życia, wraz z jego trudami, troskami i pasmem problemów.

Pozwala na poznanie człowieka i jego ocenę poprzez pryzmat zachowań i funkcjonowania w społeczeństwie. Język powieści jest barwny, dzięki czemu ten przedstawiony świat staje się dla czytelnika żywy i ciekawy. Dodatkowy zabieg wplecenia zagadki kryminalnej wynosi historię na wyższy poziom, oferując tym samym dobrą zabawę i zaangażowanie w rozwiązanie tajemnicy. Intrygi, spiski, knowania... któż z nas tego nie lubi...

Jednak, żeby nie było, że książka tak wychwalana, a oceniona przeze mnie na 7/10, to muszę być w porządku z Wami i sprawiedliwie wskazać również minusy. Jednym z nich jest wprowadzenie tak wielu postaci i wątków, że do pewnego momentu czułam się totalnie zagubiona. Być może wzięło się to z nieznajomości poprzednich części, ale chwilami tak się zapętlałam, że musiałam wracać do poprzednich kartek i przedstawienia postaci na początku książki (to akurat jest dużym plusem).

Akcja powieści biegnie też w dwóch płaszczyznach czasowych, co dodatkowo utrudniało mi powiązanie wszystkich twarzy i miejsc. Nie obyło się również bez wpadek literowych, ale tu już korekta powinna solidniej zadziałać.

Reasumując, to świetna historia osadzona w trudnych czasach, gdzie rządziły podziały i klasy społeczne, wynikające z pieniędzy i władzy. Autorka jednak skupiła się w przeważającej części na tej niskiej klasie, dając jej prawo głosu i możliwość wpływania na zmiany. Przede wszystkim jednak do głosu dopuszczone zostały kobiety, których ambicja i ogromne chęci do pracy zostały wreszcie zauważone i docenione. I za to wielkie brawa, bo świat pełen blichtru i sławy opisać najłatwiej, a ten mało „dostojny” to wielka sztuka.

Dziękuję za możliwość poznania tego świata, za podróż do przeszłości, którą tak lubię i cenię. Za cały wachlarz emocji, który towarzyszył czytaniu, i wszystkie modowe niuanse, dzięki którym jeszcze mocniej wniknęłam w tę wyjątkową epokę.

Polecam Wam tę powieść, ale w pierwszej kolejności namawiam do sięgnięcia po jej poprzedniczki, dzięki którym będzie pełniejszy obraz minionych czasów i szersza perspektywa oraz punkt widzenia na wszystkie poruszone wątki.

Powieść czyta się niezwykle szybko ze względu na ciekawą fabułę. Zachwyciłam się nią pomimo nieznajomości poprzednich części serii, przeskoków czasowych i nagromadzenia postaci. Autorka zadbała o komfort czytelnika, umieszczając na początku listę istotnych informacji (coś na zasadzie serialowego „W poprzednich odcinkach...” 😉).

Dom towarowy - Dom pod Akacjami - to centrum świata przedstawionego. To właśnie tam krzyżują się drogi naszych bohaterów i rozgrywa się większość istotnych wydarzeń. Jest to również miejsce, które buduje poczucie wspólnoty, co odgrywa znaczącą rolę w przypadku tekstu poruszającego tematykę społeczną.

Autorka wspomina o prawach pracowniczych, nierównościach, biedzie, przemocy wobec kobiet. Na co dzień nie myślimy o tym, jakie zmiany ekonomiczne i obyczajowe zaszły w ostatnich dziesięcioleciach. Bohaterkom „Starych grzechów” nieślubna ciąża czy nawet zwykłe pomówienie o nieobyczajność komplikowały życie dużo bardziej niż współczesnym kobietom. Niekiedy wręcz stanowiły dla nich wyrok.

Kołakowska ukazuje funkcjonowanie grupy ludzi związanej z domem towarowym, ale też wnikliwie opisuje dramaty poszczególnych jednostek. Każdy z bohaterów cierpi przez trudne doświadczenia, niedomówienia i skrzętnie skrywane tajemnice.

Najistotniejszym tematem poruszonym w książce jest przeszłość. Taka, przed którą nie da się uciec - trzeba się z nią zmierzyć i rozliczyć. To pozwala osiągnąć spokój i z nadzieją spoglądać w przyszłość. Trąci banałem? Być może, ale właśnie z taką myślą zostałam po dotarciu do ostatniego akapitu i uważam ją za niezwykle cenną.

Może Wam ta powieść zaoferuje coś innego? Inne emocje, inne przesłanie, inne refleksje? Z całego serca polecam sięgnąć po „Stare grzechy” i przekonać się, co czeka na Was za ladą Domu pod Akacjami.

Za elegancką fasadą prestiżowego domu towarowego toczy się życie pełen marzeń, ambicji i skrywanych sekretów. Kiedy znika bezcenny pierścień hrabiny Wiśniewskiej, a miasto obiegają wieści o tajemniczy porwaniu, losy bohaterów zaczynają splatać się w sposób, którego nikt nie mógł przewidzieć. W cieniu tych wydarzeń Eliza i Malwina stają przed trudnymi wyborami, przekonując się, że każda decyzja może zmienić całe ich życie.

„Stare grzechy” to powieść, która łączy obyczajową wrażliwość z nutką tajemnicy. Nie znajdziecie tutaj wyłącznie rodzinnych dramatów, czy romantycznych rozterek. To historia o sekretach, odwadze, konsekwencjach podejmowanych decyzji i o tym, że przeszłość często wraca wtedy, gdy najmniej się jej spodziewamy. Autorka na kartach książki stopniowo odsłania kolejne elementy układanki, budując napięcie i sprawiając, że z każdą kolejną stroną coraz trudniej odłożyć książkę. W końcu to historia, która udowadnia, że największe tajemnice często kryją się tam, gdzie wszystko wydaje się być idealneâŚ

Jeśli cenicie opowieści pełne sekretów, silnych emocji, bohaterów, którym kibicuje się do ostatniej strony „Star grzechy” z pewnością Was nie zawiodąâŚ