Tysiąc pocałunków

Mocne jeden na dziesięć.

Książka na początku dość interesująca lecz po wyjeździe Runa do Norwegii cała książka robi się nudna. Przez praktycznie całą książkę drążymy ten sam temat ,,chorobę Poppy ". Po jakimś czasie odechciewa się czytać, i tylko czeka się aż ta książka się skończy, a zakończenie także nie powala. Nie polecam marnować czasu na tą książkę skoro na świecie jest wiele lepszych.

"Nasza miłość, która przyszła, by dać nam lekcję. By pokazać, jak naprawdę jesteśmy zdolni kochać."

Rune i Poppy znają się od 5 roku życia. Ich znajomość jest pełna przygód, wsparcia i uniesień. Kiedy umiera babcia dziewczynki daje jej słoik na tysiąc pocałunków, a Rune obiecuje Poppy, że wszystkie je wypełni. Mijają lata a oni są nierozłączni. Jednak rodzice Rune zmuszeni są do powrotu do rodzinnej Norwegii. Serca dwójki nastolatków łamią się na pół, szczególnie gdy kontakt się urywa. Po dwóch latach Rune wraca do Poppy, jednak nic już nie jest takie samo. Tajemnica dziewczyny i zmiana w zachowaniu chłopaka powoduje, że nie wiadomo czy ich miłość może przetrwać... czy mają szansę na szczęśliwe zakończenie.

Kiedy zobaczyłam że Agnieszka organizuje booktour z tą książką uznałam, że to będzie najlepsza okazja by się przekonać o co tyle krzyku. Zaczynając czytać szykowałam się na książkę pełna namiętności i miłości. A jednak... nie do końca tak było. Potem szykowałam się na historię w stylu Szkoły Uczuć, ale, niestety to była bardzoooo słodka historia. Która miała baaaardzo smutne zakończenie. Wierzę, że znajdujemy miłość, która jest z nami na długo, na całe życie. Że znajdujemy osobę, która jest dla nas wszystkim. Ale niestety nie kupiłam miłości Rune i Poppy. Owszem, jedno za drugie poszłoby w ogień, walczyło o siebie, o ich związek. Jednak, pewne sprawy w książce, spełnianie życzeń dziewczyny, po prostu według mnie nie były realne.

Ogólnie, piękna historia, smutna. Jednak nie przemówiła do mnie. Plusem na pewno jest fajny styl autorki, ma ona dar do opisów i dialogów. Nie można na pewno powiedzieć, że była to źle napisana historia. Jednak brakowało mi trochę realizmu.

Rune i Poppy poznali się gdy byli dziećmi, od tej pory były nierozłączni. Niespodziewanie chłopak jest zmuszony wyjechać do rodzinnej Norwegii, a jego kontakt z Poppy z niewiadomych przyczyn urywa się. Kiedy Rune wraca okazuje się zupełnie innym człowiekiem niż przed dwoma laty, cały czas jednak nie daje mu spokoju przyczyna urwania kontaktu przez dziewczynę. To co odkryje sprawi, że jego serce złamie się na małe kawałeczki. Jaką tajemnice skrywa Poppy? Jak zakończy się historia bohaterów?

Znam twórczość autorki, chociaż słowo znam jest tutaj nad wyrost, ponieważ za mną dopiero jej trzy książki, które jednak swoją treścią sprawiły, że pokochałam pióro tillie cole! O tej konkretnej książce słyszałam już dużo wcześniej, jednak był ogromny problem z kupnem bądź wypożyczeniem egzemplarza. Autorka ma niebywały talent tworzenia historii, których każda ze stron jest przesiąknięta różnego rodzaju emocjami, sprawiając, że zostają one na bardzo długo w pamięci czytelnika i oczywiście w przypadku książki "Tysiąc pocałunków" również tak jest! Kiedy zaczęłam ją czytać po prostu przepadłam, nie było możliwości bym odłożyła ją na bok nie skończywszy opowieści o Wikingu i Poppymin. Historia ta przestawiona jest z perspektywy obojga bohaterów, co pozwala Nam poznać ich myśli, uczucia oraz zrozumieć ich postepowanie, a wydarzenia tutaj ukazane dzieją się na przestrzeni kilku lat.. lat opatrzonych jednym zwrotem "po wsze czasy". Bohaterowie od pierwszych stron zaskarbili sobie moją sympatię, nie było zresztą innej opcji. Czytając tą książkę przeżywałam wszystko razem z bohaterami, dosłownie chłonęłam ich emocje całą sobą, to niesamowite jak piękna i wartościową relacja została tutaj opisana, chyba każda młoda dziewczyna chciałaby mieć przy sobie takiego Rune'a. Mi również serce niemal wyrywało się z piersi czytając ostatnie rozdziały tej książki! Zaopatrzcie się koniecznie w chusteczki! Autorka pokazuje jak ważne jest wsparcie i troska bliskich w trudnych chwilach, że warto spełniać marzenia, nawet te najmniej realne oraz ukazuje przy tym siłę prawdziwej miłości, takiej po wsze czasy! Mimo iż domyślałam się jak będzie wyglądał koniec tej historii, to autorka ogromnie mnie zaskoczyła ostatnim rozdziałem, myślę, że jest on idealnym zwieńczeniem losów bohaterów, bo wszystko wróciło na odpowiednie miejsce. Ta historia jest wyjątkowa, poruszająca i niepowtarzalna, wiem, że będę do niej wracała myślami bardzo często, a wiśniowy sad stał się również moim ulubionym miejscem! Polecam z całego serca! Ocena nie może być inna niż 10/10.