Wachmistrz. Dogrywka

Był genialny „Wachmistrz”, jest równie doskonała „Wachmistrz. Dogrywka”, może teraz czas na karne? Ponowna możliwość spotkania Kukulki niezmiernie by mnie ucieszyła, choć niestety treść sugeruje, że raczej już karnych nie będzie.

"W Wolnym Mieście Gdańsku zawsze byli równi i równiejsi"

Nie zawsze jednak działo się aż tak źle. Ponownie, dzięki realistycznym opisom, zanurzyłam się w chorą tkankę miasta dotkniętego kryzysem, smutnego i mrocznego w swej nędzy, brudzie i smrodzie.

Ci, którym udało się uniknąć biedy, tracą dobytek życia w wyniku powtarzających się ataków. Szajka złodziei zabierająca bogatym i oddająca biednym? Czy rzeczywiście działa w dobrej wierze, wyrównując nierówności społeczne? Czy może pod przykrywką Robin Hooda realizuje własne, niecne cele?

Sprawami kradzieży zajmuje się nie kto inny tylko Radca Abell i wachmistrz Kukulka. Ten duet różniący się niczym ogień i woda nieodmiennie funduje czytelnikowi rozrywkę na najwyższym poziomie. I choć to owładnięty dawnymi demonami wachmistrz spróbuje zamknąć pewien rozdział w swym życiu, Abell okaże się jego jedyną nadzieją. Na przekór otaczającej ich zdradzie i ułomnościom skostniałego systemu ci dwaj niezmiennie mogą liczyć na swoją lojalność i zaufanie.

Podobnie jak czytelnik już od lat może liczyć na wysokiej klasy rozrywkę sięgając po powieści Krzysztofa Bochusa. Powieści, w których fakty historyczne umiejętnie przeplatają się ze znakomicie skonstruowaną intrygą wspartą skrupulatnie prowadzonym śledztwem. W których piękno języka uwydatnia brzydotę ludzkiej natury, a kreacja postaci to prawdziwe mistrzostwo. Nie przesadzę jeśli napiszę, że kolejny raz otrzymaliśmy kryminał retro doskonały w każdym calu!

Rzecz znakomita, może nawet lepsza od pierwszej części. Tak szybko nie czytałem żadnej książki. Autor nie stroni od skojarzeń z twórczością M. Krajewskiego; Gdańsk niczym Wrocław, a jedna z postaci nosi nazwisko Mock. Aż chce się powiedzieć: panie Krzysztofie prosimy o jeszcze! Cała seria przygód Abella i Kukulki jest rewelacyjna, a te z wachmistrzem w roli głównej szczególnie.

Biedni kontra bogaci. Kukulka i Abel kontra gdańska hydra.

To tylko krótka zapowiedź tego, co znajdziecie w najnowszej powieści pt. "Wachmistrz. Dogrywka" autorstwa Krzysztofa Bochusa. To kolejny specjał spod jego pióra, obok którego nie przejdziecie obojętnie. Prawdziwa delicja wśród kryminałów retro, której powinniście obowiązkowo skosztować.

"..w tym mieście nawet ściany mają uszy".

W Freie Stadt Danzig (Wolnym Mieście Gdańsk), gdzie surowa zima zbiera już swoje żniwa, inne plony zagarniają miejskie szumowiny. Wydarzenia sylwestrowej nocy zapoczątkowują serię kradzieży w różnych miejscach miasta. Może i nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie pozostawiane w miejscach rabunków różne cytaty z Biblii. Obrabiani bogaci gdańszczanie czują się zagrożeni. Pytanie: kogo mają się obawiać?

Dotkliwy kryzys, który przeżywa miasto, jest odczuwalny dla wszystkich mieszkańców. Nawet dla Kripo, które wszczyna śledztwo. Christian Abell i Gustaw Kukulka rozpoczynają niewygodne śledztwo, w którym ograniczony jest czas na rozwiązanie i środki na jego prowadzenie. To oni muszą nadstawić ucha i jak najszybciej znaleźć wspólny mianownik grabieży.

"Dawne demony wróciły".

Nasz główny bohater Kukulka, jest gniewny i chwilowo bezsilny, podobnie jak pogrążone w odmętach kryzysu miasto Danizg. Wachmistrz przypomina niedźwiedzia, kto staje z nim w szranki, ten przegrywa.

Sprowokowany wspomnieniami przeszłości i obawą o najbliższych, potrafi pokazać pazury. Mimo że wykonuje rozkazy swojego szefa, radcy Abella, wdraża je według swojego własnego kodeksu. Dobrze zna język przestępców i wie, że na siłę najlepiej odpowiedzieć siłą. Oko za oko, wet za wet. Bez skrupułów. Bez litości. Bez oglądania się na prawne paragrafy. Idealnie współgrająca dedukcja i logika vs siła pięści to ich wspólna recepta na policyjny sukces.

Czy te składniki okażą się wystarczające, by ukręcić łeb hydrze?

Powiedzieć, że tę książkę warto było przeczytać - to za mało powiedzieć. Stwierdzenie to odnosi się do wszystkich lektur Bochusa. Każda kolejna jego powieść jest dla mnie spektakularna. Realna. Emocjonalna.

Majstersztykiem jest powiązanie w „Dogrywce” fikcji z historią. Wartością dodaną jest także skrupulatne i perfekcyjne odwzorowanie społecznych realiów ówczesnego Gdańska.

I na koniec to, co porywa nas w tej historii najbardziej i to, na co najbardziej czekają czytelnicy. Mam oczywiście na myśli postać naszego bohatera, wachmistrza oraz interesującego bohatera drugoplanowego, którym jest tym razem Abell. Są jak ogień i woda, żywioły tak różne, a jednocześnie tak bardzo zależne od siebie. Mają swoje skrzętnie skrywane tajemnice. I obaj potrzebują miłości.

"Wachmistrz. Dogrywka" to fascynująca historia o dwóch takich, co stawili głowy gdańskiej hydrze.

➡️Dostajecie do rąk książkę znakomitą. Pisząc tę recenzję starałem się ze wszystkich sił nie popadać w przesadę, ale chwilami naprawdę się nie dało. Klimat retro to coś niesamowitego. Wiem co mówię, jestem wielbicielem retro kryminałów. Intryga kryminalna Was nie zawiedzie, Abell i Kukulka znowu staną na wysokości zadania, chociaż wszystko będzie okupione potem i krwią.

➡️Pan Krzysztof idealnie wplótł w swoją książkę odpowiednio wyważoną dawkę faktów historycznych, które czyta się z wielką przyjemnością i zainteresowaniem. Wszystko opisane przepięknym, nastrojowym językiem, z którego Autor jest znany. Mrok, który nam towarzyszy, klimat starego Gdańska, dynamika dochodzenia i sceny akcji to kolejne elementy, które nie zawiodły i tym razem. A mordobicia Kukulki to już klasa sama w sobie.

➡️Moja ocena to 5/5 i UZJ (Uncelkowy Znak Jakości) - naprawdę nie mam żadnych zastrzeżeń, wręcz jestem autentycznie zachwycony. Kochani, to co tu napisałem - powtórzę każdemu, patrząc prosto w oczy - to książka doskonała w swoim gatunku, czyli jak to określa sam Autor - w gatunku erudycyjnych kryminałów.

Ach, przepraszam, mam jedną uwagę - dlaczego powieść nie ma chociaż z pięciuset stron?! To niewybaczalny błąd 😁

➡️Cóż, pozostaje mi tylko zacząć powolne i bolesne oczekiwanie na kolejny tom przygód spółki Abell&Kukulka i od czasu do czasu podpytywać Autora błagalnym tonem - kiedy, kiedy, kiedy?! 😁