Boski znak

Kto zna zamek Czocha ten wie, że już sama jego nazwa rozgrzewa wyobraźnię. Gdy przeczytamy, że autor właśnie tam (między innymi) wysłał Adama Berga wiemy, że najprawdopodobniej czeka nas wspaniała, wielodaniowa uczta czytelnicza.

Tajemnicza grupa milionerów zleca Adamowi Bergowi odnalezienie artefaktów ukrytych w zamku Czocha. Aby rozwiązać zagadkę Adam musi ruszyć na wyprawę po Europie, a nawet poza nasz kontynent. Ktoś jednak podąża jego śladem, utrudnia śledztwo i czyha na jego życie.

Adam Berg nie próżnuje. Autor wplątał go w międzynarodową aferę, wrzucił bez skrupułów w emocjonujący wir niebezpiecznych zdarzeń. Akcję osadził w wielu ciekawych miejscach i tak ją skonstruował, że co i rusz wprawia nas w osłupienie. Napięcie wyśrubowała pod niebiosa, atmosferę zagęścił do granic wytrzymałości, a tempo uczynił szalonym.

„Boski znak” koncentruje się głównie na poszukiwaniach artefaktów. Motyw Lucyfera nie znika jednak całkowicie, bowiem ktoś depcze Bergowi po piętach, nie da mu zapomnieć o przeszłości, pozostawia w jego otoczeniu demoniczne znaki oraz … trupy.

Jak ja lubię postać tego redaktora. Jest uparty, zadziorny, bezkompromisowy, szalenie inteligentny, przystojny (a i owszem) i do tego wrażliwy. Mam on również – to czytelnicy lubią najbardziej – patent na kłopoty, na wiecznie ścigających go morderców, na niesamowite zagadki, nie tylko kryminalne oraz na zawrotne tempo akcji. Przy nim nie da się nudzić.

Ta książka czyta się sama. Tak wciąga, że wydaje się, że dopiero się ją zaczęło, a tu już wkraczają sceny finałowe. Dobrze, że za chwilę będzie u mnie tom trzeci.

Adam Berg „liże rany” po wydarzeniach związanych z udaremnieniem wywozu bezcennych kosztowności przez bezwzględnego szefa kancelarii adwokackiej. Były już redaktor, aktualnie bezrobotny, zaczyna odczuwać brak źródła dochodu, tym bardziej, że na jego barkach spoczywa utrzymanie chorego ojca.

Wydaje się, że w odpowiednim momencie pojawia się okazja do poprawienia budżetu.

Grupa ekscentrycznych miliarderów składa Bergowi propozycję. Ma odnaleźć skarby ukryte pod koniec wojny w okolicach Zamku Czocha. Sprawa dość skomplikowana, ale nie dla kogoś kto praktycznie zawodowo zajmuje się śledztwem historycznym i niejako specjalizuje się w odnajdywaniu tego co ukryte.

Niestety. Sprawy szybko się komplikują. Jeden z jego zleceniodawców zostaje brutalnie zamordowany, dodatkowo sposób w jaki to uczyniono może wskazywać na to, że Lucyfer powrócił lub ktoś go naśladuje.

Berg nie dość, że musi rozwiązać sprawę skarbu, to musi zmagać się z depczącymi mu po piętach śledczymi oraz kimś jeszcze…

Czy psychopata, który zginął na jego oczach jednak przeżył? Czy może dawny wróg, któremu pokrzyżował plany chce się zemścić?

Skarb templariuszy, złoty pociąg, korespondencja Napoleona, Chopina i króla Stanisława Augusta, złote ruble wśród mazurskich lasów czy inkaskie skarby strzeżone przez ducha. Co łączy te niesamowite bogactwa. Ślad ich zaginięcia kończy się w Polsce i do dzisiaj nie zostały one odnalezione.

Krzysztof Bochus w drugim tomie o przygodach Adama Berga serwuje nam kolejną zagadkę związaną z zaginionym skarbem. Dodatkowo mamy tutaj misternie uszytą historię kryminalną opartą na wydarzeniach, które mieliśmy okazje poznać w poprzednim tomie.

O Adamie Bergu napisano już dużo. Ostatnio nawet słyszałem określenie, że to taki polski Robert Langdon.

Ja pójdę o krok dalej. Dla mnie Adam Berg to takie połączenie Indiana Jonesa i Ethana Hunta. Każda zadanie jakie się podejmie, wymaga od niego wykazania się wiedzą na temat historii i zabytków w niej „zatopionych”, do tego niejednokrotnie zadania te to istne „mission impossible” na polskiej ziemi. Chociaż warto zaznaczyć, że w tym przypadku autor zabiera nas w inne rejony świata – między innymi trafimy z Adamem do Włoch.

Świetna kontynuacja serii. Gorąco polecam.