Lista Lucyfera

„Lista Lucyfera” otwiera serię z dziennikarzem Adamem Bergiem, który po spektakularnym śledztwie dotyczącym zaginionej w czasie wojny szkatuły królewskiej na krótko stał się bardzo sławny. Zaoferowano mu nawet stanowisko konsultanta w Specjalnym Wydziale Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, zajmującym się poszukiwaniami i rewindykowaniem dzieł sztuki zaginionych w czasie wojny. Berg był na fali sukcesu, ale musiał odejść z macierzystej redakcji. Jego pięć minut sławy minęło, a zarobione pieniądze szybko się skończyły.

Wtedy otrzymał propozycję pracy w „Kurierze”, na którą nie mając lepszych perspektyw, się zgodził. Jednak taki skrajny indywidualista jak on nie najlepiej czuł się w redakcyjnym stadzie, tym bardziej że dyscyplinował go zagraniczny właściciel. Naczelny miał już dość tego, że Berg chadza własnymi drogami, i postawił mu ultimatum: albo przyłoży się i znajdzie ciekawy temat, albo zapowiadana redukcja etatów w redakcji rozpocznie się od niego.

Wkrótce w mieście pojawia się seryjny morderca, który decyduje się nawiązać kontakt z dziennikarzem, wykorzystując go jako łącznika do informowania opinii publicznej o swoich kolejnych działaniach. Rozpoczyna się zatem nierówny pojedynek między życiem a śmiercią.

W „Liście Lucyfera” królują dwa wątki, oba bardzo ciekawe, ale to sprawa psychopatycznego mordercy wysuwa się na pierwszy plan i trochę przyćmiewa to, co autor chciał przekazać w drugiej części. Krzysztof Bochus umiejętnie połączył oba wątki, ale przez spektakularne akcje z Lucyferem ten drugi motyw wydał się nieco mniej interesujący. A szkoda, bo temat poruszany w drugiej części jest równie ciekawy, a po wcześniejszych niesamowitych zwrotach akcji miałam wrażenie, że później powieść podąża w zupełnie innym kierunku. Psychopatyczny morderca to jedno, a historia z przeszłości to drugie.

Mimo to dla mnie ta książka jest napisana po mistrzowsku i wyróżnia się na tle innych kryminałów. Niesamowita mieszanka sensacji i faktów historycznych sprawia, że jest prawdziwą perełką gatunku. Uwagę przyciągają kreacje zarówno głównego bohatera, jak i antagonisty. Berg to rogata dusza – dziennikarz, który zawsze musiał mieć swoje zdanie i szukał dziury w całym. Czuł się samotny, wszędzie czaiła się zdrada: wśród policjantów, w redakcji, nawet kobiety w jego życiu go opuściły. Był mistrzem nietrafionych wyborów. Natomiast tytułowy Lucyfer to człowiek mściwy, niesamowicie inteligentny, zaburzony psychicznie i przebiegły. Uważa, że swoimi zbrodniami przywraca porządek. Jest zafascynowany dziełami Beksińskiego, które wizualizuje na miejscach zbrodni.

Krzysztof Bochus umiejętnie balansuje między dosadnością, ohydą i mrokiem, nie pogrążając się w nich zbytnio. Udało mu się stworzyć mroczny nastrój, wprowadzając odpowiednią dawkę brutalności, która nie przekracza dobrego smaku, ale wystarczająco przykuwa uwagę. W tej historii podobało mi się dosłownie wszystko – bohaterowie, intryga kryminalna oraz brak błędów językowych, co zawsze doceniam u Bochusa, ale mam małe zastrzeżenie. Nie odpowiadało mi wprowadzenie do fabuły kontekstu politycznego, ponieważ choć każdy ma prawo do swoich poglądów, niekoniecznie musi je umieszczać w książce.

„Lista Lucyfera” to mocna i doskonale napisana książka, która od pierwszej do ostatniej strony trzyma w napięciu. Dwie historie, zręcznie połączone, tworzą jedną niezwykle wciągającą opowieść.

Zahipnotyzowała mnie ta książka. Wciągnęła mnie w swoją sieć i nie puściła do końca.

W Trójmieście rozpanoszył się seryjny morderca, który sam siebie okrzyknął Lucyferem. Kontaktuje się on z dziennikarzem śledczym Adamem Bergiem, który ma informować opinię publiczną o kolejnych jego zbrodniach. Rozpoczyna się piekielna walka z czasem i nierówny pościg za zabójcą, który nie pozostawia za wiele śladów.

Bardzo zaangażowałam się w tą historię. Wręcz spijałam słowa z kartek. Nie potrafiłam się od niej oderwać. Z żalem ją odkładam i czekałam niecierpliwie kiedy będę mogła do niej wrócić.

Co mnie tak ujęło? Napięcie, które trzyma od pierwszych stron i z każdą kolejną tylko wzrasta. Doskonale przemyślana i intrygująca zagadka kryminalna. Niesamowite zwroty akcji, przypominające sinusoidę. Bardzo sugestywne emocje bohaterów, od który skóra cierpnie i wrzątek stygnie w ułamku sekundy.

Podało mi się to w jakiś sposób autor wykreował Berga, ale też tytułowego Lucyfera. Nadał im ciała, ale też duszę, w które momentami lepiej nie zaglądać. Ich wzajemna „relacja” przypomina jakiś diaboliczny taniec będący połączeniem ucieczki i pościgu bowiem morderca i Berg zamieniają się czasami rolami.

Zaskoczyło mnie to, że książka ta nie kończy się na ujęciu sprawcy, ona toczy się dalej i dalej zaskakuje, dalej trzyma w napięciu.

Z wielkim impetem dotarłam do ostatniej strony. Zrobiłam sobie przerwą na herbatkę i rzucam się na następny tom licząc na podobne emocje.

Gdańskiem wstrząsają informacje o seryjnym mordercy, który jest wyjątkowo oryginalny jeśli chodzi o sposób pozbawiania życia swoich ofiar. Zbrodniarz dzwoni do Adama Berga dziennikarza znacznego w całej Polsce, który przyczynił się do odzyskania szkatuły zrabowanej przez nazistów w czasie II wojny światowej. Morderca przedstawia się jako Lucyfer i zapowiada, że za trzy dni zginie kolejna osoba, tym razem kobieta. Dziennikarz wspólnie z policją, walcząc z czasem próbuje rozwikłać zagadkę kim jest tytułowy Lucyfer. Czy odkryją tożsamość mordercy? Czy zdążą na czas? Ile jeszcze osób straci życie?

"Lista Lucyfera" to wciągający od pierwszych stron kryminał z psychopatycznym mordercą, który pozuje swoje ofiary wg obrazów słynnego artysty Zdzisława Beksińskiego. Śledztwo prowadzi przystojny i szalenie inteligenty dziennikarz Adam Berg wspólnie z rasowym gliną, starej daty podinspektorem Suchym, ten duet idealnie ze sobą współgra posuwając się do przodu w tropieniu mordercy. Chociaż nie mają lekko z inteligentnym zbrodniarzem i kretem w policji. Gdy już mamy prawie finał tej historii i wytypowanego mordercę, pojawia się kolejny trup i tajemnicza kancelaria adwokacka. Jestem pod wrażeniem lekkości pióra autora i tej historii, która nie pozwala nudzić się ani przez chwilę. Świetnie wykreowane postaci, motyw zemsty i zaginione dzieła sztuki to coś co stworzyło nie odkładaną książkę. To moje pierwsze spotkanie z twórczością autora i już wiem, że muszę sięgnąć po drugi tom tej serii.

Gdańskiem wstrząsają informacje o seryjnym mordercy, który jest wyjątkowo oryginalny jeśli chodzi o sposób pozbawiania życia swoich ofiar. Zbrodniarz dzwoni do Adama Berga dziennikarza znacznego w całej Polsce, który przyczynił się do odzyskania szkatuły zrabowanej przez nazistów w czasie II wojny światowej. Morderca przedstawia się jako Lucyfer i zapowiada, że za trzy dni zginie kolejna osoba, tym razem kobieta. Dziennikarz wspólnie z policją, walcząc z czasem próbuje rozwikłać zagadkę kim jest tytułowy Lucyfer. Czy odkryją tożsamość mordercy? Czy zdążą na czas? Ile jeszcze osób straci życie?

"Lista Lucyfera" to wciągający od pierwszych stron kryminał z psychopatycznym mordercą, który pozuje swoje ofiary wg obrazów słynnego artysty Zdzisława Beksińskiego. Śledztwo prowadzi przystojny i szalenie inteligenty dziennikarz Adam Berg wspólnie z rasowym gliną, starej daty podinspektorem Suchym, ten duet idealnie ze sobą współgra posuwając się do przodu w tropieniu mordercy. Chociaż nie mają lekko z inteligentnym zbrodniarzem i kretem w policji. Gdy już mamy prawie finał tej historii i wytypowanego mordercę, pojawia się kolejny trup i tajemnicza kancelaria adwokacka. Jestem pod wrażeniem lekkości pióra autora i tej historii, która nie pozwala nudzić się ani przez chwilę. Świetnie wykreowane postaci, motyw zemsty i zaginione dzieła sztuki to coś co stworzyło nie odkładaną książkę. To moje pierwsze spotkanie z twórczością autora i już wiem, że muszę sięgnąć po drugi tom tej serii.