Widmo przeszłości

Powiem wam, że tak do końca to nie wiedziałam w jaki sposób się zakończy, kto jest tu przyjacielem, a kto wrogiem oraz czy tak do końca wyjaśni się tajemnica zniknięcia jej rodziców. Co prawda po połowie książki jest o tym wzmianka, ale tak ogólna, że potrzebowałam więcej konkretów, by zostać zaspokojoną w tej kwestii. Praktycznie do samego końca kobieca postać była ukazana jako niestabilna emocjonalnie. Wiemy, że brała sporo leków i zastanawiałam się nad dwoma opcjami. Po pierwsze osoba, które je jej przepisywała była częściej obecna w słowach innych, a rzadko jako kontakt bezpośredni. Nie mogłam przez to jednoznacznie określić, czy chciała jej dobra. Po drugie osoby bliskie postaci również miały z nią kontakt, czasami rozmawiały osobiście o chorej, więc to rodziło duże podejrzenie, czy sprawa nie ma drugiego dna. Zwłaszcza, kiedy wyczuwała obecność drugiego człowieka w pobliżu, który, według jej zdania, buszował po jej domu przestawiając wiele rzeczy. Mąż od początku również był podejrzany, bo jego humor zmieniał się bardzo często. Raz wybuchał, innym razem był dla niej oparciem, a jeszcze innym czasem pilnował, by brała leki o stałej porze, dawkował jej życie, sen, zajmowanie się córką, więc nie wiadomo było czy chciał jej pomóc, czy coś podokładać. Takim tajemniczym wątkiem była odraza głównej postaci do własnego męża. Niby czuła, że jej nie wierzy, szuka sposobu na własnych zasadach, by udzielić jej pomocy, ale moim zdaniem robił dosłownie odwrotnie do jej potrzeb w danej chwili. Jakby żyli w tym samym pokoju, ale w innym świecie oddzielonym szybą. Często chciał jej bliskości, a ona czując, że on jej nie wierzy, czuła do niego niechęć. Na swój sposób wytłumaczoną, lecz z jego strony niezrozumianą. Te wszystkie sprawy wydawały się tak dziwne, że czułam to wciągnięcie, ale nie wierzyłam, że połowa z tych rzeczy się wydarzyła, bo nie zawsze każda sytuacja ze sobą współgrała. Takim małym minusem była tu malutka ilość dialogów. Narrator opowiada kto co robi, co czuje, ale całe sedno opiera się na dziewczynie, której rodzina zniknęła z dnia na dzień. Ci, którzy tego nie doświadczyli nie rozumieją jej zachowania. Nie chcą pomóc, wolą zrobić z niej wariatkę. Ja jednak widziałam kobietę, która zrobiłaby dla swojej rodziny wszystko. Czepiała się każdego szczegółu, poszukiwała odpowiedzi na dręczące ją pytania, a świat jakby tylko patrzył i miał ją za jakieś dziwadło. Ale odpowiedzcie sobie sami, czy gdyby wasza rodzina nagle zniknęła bez śladu, czy faktycznie od razu byście odpuścili szukanie? Ja nie. I może dlatego tak bardzo doceniam upór tej kobiety. Myślę, że warto ją przeczytać, bo pokazuje różne schematy tego, co dla kogo jest ważne i jak inni wolą odpuszczać, niż podejmować walkę.

Polecam

Świetna historia! Polecam

„Widomo przeszłości” to debiut Anety Kisielewskiej i muszę przyznać, że bardzo udany debiut. Już od pierwszych stron czuć specyficzne napięcie, które z każdą kolejną stroną wzrasta.

Pewnego dnia nastoletnia Klara budzi się w swoim pokoju. W domu panuje cisza. Okazuje się, że jest w nim sama. Ani rodziców, ani jej młodszej siostry nie ma. Zniknęli.

Po kilku latach, Klara stara się żyć normalnie. Ma męża i córkę. Jednak nigdy nie traci nadziei i wieży, że dowie się co stało się z jej rodziną. Pewnego dnia widzi, że jakiś mężczyzna obserwuje ich dom. Dziwne jest tylko to, że tylko ona go widzi. Czy wyobraźnia płata jej figle? Czy może ma on coś wspólnego z wydarzeniami sprzed lat?

Książka dostarczyła mi wielu emocji. Nie jeden raz zmroziła krew w żyłach. Wraz z bohaterką czułam specyficzny niepokój tego co Klarę spotka kolejnego dnia.

Autorka wspaniale oddała uczucia Klary. To co czuje gdy zorientowała się, że została sama. Jak trudno było ruszyć dalej. A później opis tego co czuła gdy widziała tajemniczego mężczyznę pod domem.

Ogólnie książka bardzo mi się podobała. Trochę nie spodziewałam się takie zakończenia i ono nie do końca spodobało mi się. Mimo wszystko polecam bardzo „Widmo przeszłości”.

Zapiszcie sobie, że tytuł „Widmo przeszłości” jest książką, dla której warto zrobić pierwszeństwo na liście „książek do przeczytania”. Wybierając debiutancki thriller Anety Kisielewskiej Wasza teraźniejszość i przyszłość upłyną pod znakiem lektury, która mocno Wami wstrząśnie. Nie da o sobie zapomnieć, ponieważ to, co poznacie na kartach tej książki rozbrzmiewać będzie w Waszej pamięci już na zawsze. Takiej historii nie zapomina się wraz z zakończeniem lektury. Ona pozostawia echa w Waszej psychice. Czyt-NIK jest już po lekturze, a zachwyt, jaki potęgował we mnie podczas czytania, sprawia, że wyczekuję kolejnej książki Anety Kisielewskiej.

„Widmo przeszłości” to historia, która elektryzuje wszystkie zmysły. Poznając losy szesnastoletniej Klary moja ekscytacja, nabierała na sile. A z każdą przekładaną stroną czułem, że autorka zabiera mnie w mrożącą krew w żyłach podróż, która odkrywając mroczną historię. Historię, która zadaje pytania, jak poradzi sobie bohaterka – w teraźniejszości oraz przyszłości. A ta rysuje się ciągłą niepewnością o to, co przyniesie kolejny dzień.

Pewnego sobotniego ranka, Klara, budząc się po imprezie, orientuje się, że została sama. Jej rodzice i młodsza siostra zniknęli bez śladu. Co gorsze nie wracają tego i następnego dnia. Każdy kolejny dzień jest wyczekiwaniem, jest spoglądaniem na drzwi z nadzieję, że uchylą się, a jej najbliżsi powrócą. Niestety nic takiego się nie dzieje. Za to w psychice Klary tworzą się różne mroczne wizje, przepełniające ją strachem i niepewnością. Co stało się z jej najbliższymi? Dlaczego zaginęli? Dlaczego Klara została sama? Pytania dwoją się i troją, a poszukiwanie odpowiedzi zagwarantuje Wam prawdziwy rollercoaster emocji. Emocji, które nabierają na sile.

Szesnaście lat po traumatycznych wydarzeniach w życiu Klary, demony przeszłości powracają ze zdwojoną siłą. Brak najbliższych pozostawił ślad w psychice kobiety. Co gorsze po latach uderza niczym piorun. Kobieta wiedzie poukładane życie, wraz z mężem Michałem wychowuje córeczkę Antosię. Niestety do tego pozornego spokoju, wkrada się niepewność i strach, ponieważ w rocznicę zaginięcia rodziców i siostry, w życiu kobiety pojawia się „demon sprzed lat”. Przed domem zauważa obserwującego ją mężczyznę. Czy jednak jest to wymysłem jej poranionej psychiki? Kim jest tajemniczy mężczyzna? Dlaczego dał o sobie znać? Czy wie coś o zaginięciu jej najbliższych? Warto się tego dowiedzieć i sięgnąć po „Widmo przeszłości”.

Aneta Kisielewska zasługuje na najwyższe noty, na słowa uznania. Taki debiut jest wyrazem doskonałej kreatywności twórczej pisarki. Jest doskonałym prognostykiem na przyszłość. Jestem przekonany, że po takim debiucie, kolejne książki autorki to tylko kwestia czasu. Najbliższa przyszłość dla twórczości Pani Anety rysuje się w doskonałych barwach. A Czyt-NIK umieszczając debiutancki thriller „Widmo przeszłości” na półce NIK – Najlepszych Interesujących Książek robi obok tego tytułu, miejsce na kolejne. Bo jestem ciekaw, jaką nową historię zarysuje dla nas debiutująca w bardzo dobrym stylu Aneta Kisielewska.

Doskonały pomysł na historię, umiejętne jej zarysowanie, bohaterowie, intryga – to mocne punkty tego thrillera. Autorka trafiła w punkt moich czytelniczych oczekiwań. Jestem pewien, że nie jestem osamotniony w tej ocenie i każdy kto sięgnie po tę książkę będzie, usatysfakcjonowany. Dlatego też z czystym sercem zachęcam Was do lektury. I pamiętajcie, że historia, którą poznacie, pozostanie z Wami już na zawsze. Zdecydowanie polecam.

Takie udane debiuty stanowią dla mnie czystą przyjemność z poznania kolejnego, świetnie zapowiadającego się talentu pisarskiego. Było tu wszystko, co powinno znaleźć się w thilerze - co? Zagadka, dosyć tajemnicza, pozwalająca czytelnikowi na własne dochodzenie do prawdy w myśl "po nitce do kłębka"... Czy da się łatwo przewidzieć rozwiązanie? Łatwo nie było, ale miałam swoje (trafne, jak się okazało) domysły. Nie mniej jednak nie wpływało to na czytanie, bo sama akcja i umiejętne stopniowanie napięcia, wraz z pewną dozą tajemniczości, powodowało że książę czytało się naprawdę bardzo dobrze. Na plus zasługuje tu również kreacja głównej bohaterki - a zwłaszcza wymiar psychologiczny jej obrazu, który okazał się bardzo autentyczny w swojej wymowie. Liczne przemyślenia, wątpliwości, niepewność, strach - wszystko to dało się odczuć, tak że Klara stawała się dla nas bliższa. Zdeterminowana kobieta szuka prawdy, pomimo ogromnego bólu, cierpienia i strachu w dążeniu do prawdy - nie poddaje się, czy słusznie? Książka została dopracowana i przemyślana w każdym szczególe, tak że nie znajdziemy tu nic przypadkowego. Zwłaszcza strona psychologiczna została tu mocno wyeksponowana, i jak na thiller z dynamiczną akcją przystało - poskutkowało to naprawdę dobrym rezultatem. Ogółem - ten thiller jest świetnie skonstruowaną, z pozoru prostą, ale też niebanalną historią, która was wciągnie i zaintryguje. Polecam!