Więzy krwi

Choć książka ta należy do jednego z moich ulubionych gatunków literackich, było mi bardzo trudno wkręcić się w tę historię. Myślałam nawet o odłożeniu audiobooka, ale w drugiej połowie akcja zaczęła mnie powoli interesować, a Filip Kosior w roli lektora jak zawsze świetnie się sprawdził. Jego tembr głosu, interpretacja tekstu działają na mnie elektryzująco i słuchanie jest niezwykle przyjemne. W samej fabule zabrakło mi jednak emocji, napięcia, które nie pozwalałoby mi odłożyć książki, myśleć o niej w przerwach w słuchaniu. Do tego długie rozdziały sprawiały, że odrywając się w ich trakcie od tekstu, traciłam wątek. Może ten brak zaangażowania to częściowo moja wina, właśnie przez poznawanie książki fragmentami, ale gubiłam się, myliły mi się postacie, a to wywoływało jedynie irytację. Mimo to nie mam w zwyczaju porzucać rozpoczętych lektur, dlatego książkę wysłuchałam do samego końca i w sumie znalazłam dzięki temu pozytywny aspekt. Pierwszy raz bowiem spotkałam się w książce z bohaterem, który nosiłby moje (dość rzadkie) rodowe nazwisko. Za każdym razem gdy padało czułam się stawiana do pionu, jakby ktoś mówił do mnie.

Choć mięty między mną a tą powieścią nie było, myślę że sięgnę jeszcze po inne książki autorki, by porównać czy bardziej przypadną mi do gustu.

Wam również polecam sprawdzić, by wyrobić sobie własne zdanie.