Willa

Jeśli bliski jest Wam włoski klimat, lubicie thrillery, ale macie ochote? na coś wakacyjnego, lżejszego, co czyta się naprawdę przyjemnie, polecam Wam książkę, od której sama nie mogłam się oderwać, a gdy było to już konieczne w przerwach ciągle rozmyślałam o fabule powieści.

Urokliwa willa Aestas przyciągnęła przyjaciółki, chcące odbudować swoje relacje i na kilka tygodni zmienić otoczenie, by zdobyć wenę twórczą w pisaniu własnych książek. Szybko jednak zaczęły odkrywać tajemnice tragicznej historii z lata 1974 roku.

Twórcze dusze, artystyczne uniesienia, grupa młodych osób i ich skomplikowane relacje uczuciowe, narkotyki, przekraczanie granic, seks i rock&roll, a wszystko to zamknięte w jednej dusznej, słonecznej przestrzeni, w której przyszło im spędzić pewne wakacje.

Pod warstwą zwariowanej zabawy i namiętności kryje się jednak mroczniejsza odsłona tego uczuciowego galimatiasu - gwałtowne emocje, zazdrość, brak zaufania, niedopowiedzenia i prawdziwy dramat.

"Willa" to dla mnie opowieść o zdradzie — takiej, która boli do krwi. O przyjaźni, która może być zarówno wsparciem, jak i największym zagrożeniem. O kobietach, które chcą żyć po swojemu, tworzyć, być niezależne, jednak ich uwikłanie w relacje z mężczyznami ciągnie je w dół, wtłacza je w role podporządkowanych, bezwolnych istot, które nie mają odwagi się przeciwstawić. Dzięki narracji prowadzonej z kobiecej perspektywy w książce czuć mocny, kobiecy głos — wybrzmiewający w obydwu historiach, choć każda z bohaterek mówi innym tonem.

Były momenty, w których miałam wrażenie, że wiem, co się wydarzy. I rzeczywiście — niektóre tropy okazały się słuszne. Ale to, jak autorka poprowadziła zakończenie… zbiło mnie z tropu. To nie była klasyczna końcówka, której można się spodziewać.

Choć książka charakteryzuje się spokojnym tempem akcji, wzbudziła we mnie wiele emocji. To jedna z tych pozycji, które poza czytaniem po prostu się przeżywa.