Wszyscy grzesznicy krwawią

Macie ochotę na kryminalną układankę z moralnym ciężarem?

W hrabstwie Charon w Wirginii, miejscu zbudowanym z krwi i ciemności pozorny spokój przerywa strzelanina w szkole. Jej skutkiem są śmierć nauczyciela i zabójcy, czarnoskórego nastolatka Latrella. Gdy szeryf Titus Crown (pierwszy czarnoskóry szeryf w historii hrabstwa) rozpoczyna śledztwo, odkrywa serię makabrycznych morderstw dzieci o ciemnym kolorze skóry. Ofiary mają wyryte na ciałach religijne inskrypcje, a ślady prowadzą do lokalnego Kościoła. Fabuła pełna zwrotów akcji łączy tropienie seryjnego mordercy z demaskowaniem hipokryzji władz i traum zbiorowej przeszłości.

Titus Crown to arcydzieło psychologicznej głębi, były agent FBI, który wrócił w rodzinne strony, by zmierzyć się z demonami rasizmu. Jego pozycja jako czarnoskórego szeryfa stawia go między młotem a kowadłem. Biali mieszkańcy traktują go jak zdrajcę, czarna społeczność oskarża o zbytnią uległość wobec białych. Jego wewnętrzna walka między pragnieniem sprawiedliwości a osobistymi demonami (m.in. bliznami fizycznymi i emocjonalnymi ) nadaje powieści humanistyczny wymiar. To nie typowy twardziel. lecz człowiek targany wątpliwościami, któremu kibicujemy mimo moralnych kompromisów.

C.A. Cosby sięga po kluczowe problemy amerykańskiego Południa takie jak rasizm zakorzeniony w historii. Hrabstwo Charon, gdzie ziemia jest przesiąknięta łzami. to mikrokosmos USA, od zbrodni na rdzennej ludności, przez niewolnictwo, po współczesne lincze na tle rasowym. Hipokryzja religijna. Morderca działa pod płaszczykiem pobożności, a Kościół staje się narzędziem maskowania zbrodni. Autor pokazuje, że rasizm to nie tylko biały vs czarny. Czarni mieszkańcy wykorzystują rasę Titusa do własnych celów, a biali liberałowie udają tolerancję . Autor demaskuje mit pojednanego Południa. Autor łączy duszną atmosferę (zapachy potu, krwi i dusznego powietrza Wirginii ) z dynamiczną akcją. Jego język jest niczym uderzenie obuchem. Opisy zbrodni są drastyczne, ale nie służą sensacji to komentarz do zła tkwiącego w zwykłych ludziach.

Nieliczne mankamenty to przegadane dialogi i nadmiar drugoplanowych postaci , ale tempo narracji (od strzelaniny po finał w podziemiach kościoła) rekompensuje te niedoskonałości.

"Wszyscy grzesznicy krwawią" to książka, gdzie kryminalna fabuła jest pretekstem do rozprawy z mitami amerykańskiej historii. Autor nie zostawia suchej nitki na iluzji równościowego społeczeństwa, pokazując, że rasizm ma się dobrze, żeby nie powiedzieć coraz lepiej. Choć momentami przewidywalna w warstwie detektywistycznej, powieść bije rekordy w głębi psychologicznej i społecznej rewizji. To nie jest lektura do siorbania herbatki i zagryzania ciasteczkiem. To brud, pot, łzy i złamane kręgosłupy. Jeśli szukacie książki, która wbija w fotel, a potem nie daje spać to dobrze trafiliście.

Dla kogo jest ta książka?

Polecam fanom mocnych kryminałów z trupami (np. fanów Jo Nesbø lub Stiega Larssona).

Dla osób szukających głębi oraz fanów seriali typu "True Detective" lub "Mindhunter".

Moja ocena: 9/10

Czytajcie!

BRUNETTE BOOKS

Nieczęsto trafiam na książki, które czytam (a w tym przypadku — także słucham) z taką celebracją i uważnością. Wszyscy grzesznicy krwawią to dla mnie nie tylko znakomity kryminał — to opowieść z prawdziwą głębią. S.A. Cosby ma niezwykły dar — potrafi pisać o zbrodni, ale równocześnie mówić o społeczeństwie, o ludziach i o tym, co nas dzieli.

Choć akcja dzieje się w amerykańskim Południu, wiele opisanych tam mechanizmów — rasizm, uprzedzenia, wykluczenie, niesprawiedliwość — brzmi znajomo również z naszej polskiej perspektywy. I może właśnie dlatego ta książka tak mocno we mnie została. To historia, która dotyka, porusza i daje do myślenia.

Cosby pisze intensywnie, obrazowo, chwilami wręcz poetycko — a przekład Jana Kraśki świetnie oddaje ten styl. Podczas słuchania audiobooka niejednokrotnie celowo wybierałem dłuższą trasę, żeby zostać z tą opowieścią jeszcze chwilę dłużej. Nawet nie martwi mnie to, że przez to wydałem więcej na paliwo — każda minuta i każda złotówka poświęcona na tę książkę to świetnie zainwestowany czas i pieniądze.

To jedna z tych książek, które zostają z czytelnikiem na dłużej. Pięknie napisana, mądra i poruszająca. Bez dwóch zdań — jedna z najlepszych powieści, jakie przeczytałem w tym roku. Będę ją polecał każdemu.

S. A. Cosby dał mi się poznać jako autor mistrzowsko łączący atmosferę USA z niezwykle intensywną, pełną napięcia narracją i nie inaczej jest w tej powieści. Mnie powieść zaintrygowała od początku, bo czy współczesne tragedie budzące dawne echa zapomnianych sekretów nie brzmią jak murowany hit…

Szeryf Titus Crown, czyli główna postać, to bohater o niezwykle skomplikowanej psychice, który oprócz codziennych wyzwań zawodowych musi stawiać czoła własnej przeszłości. Prowadzone śledztwo jest żmudne, trudne i często niejednoznaczne moralnie, a zwroty akcji krok po kroku prawdę o społeczności, która wydawała mu się całkowicie znana. Wraz ze stopniowym zagłębianiem się w śledztwo i wydarzenia jawił mi się przed oczyma mroczna prawda o ludzkiej naturze.

Cosby stworzył powieść rzeczywistą, a przy tym niezwykle brutalna i surową, w której wykreowana warstwa emocjonalna, że niemal każda strona pulsuje napięciem. Ja już dawno polubiłam pisarza za to jak kreuje atmosferę pełną niepokoju i ociekającego tajemniczością.?Autor dotyka tutaj dość często eksploatowanego motywu w literaturze, mianowicie obciążania ludzkich decyzji poprzez wpływ wydarzeń z przeszłości oraz co może przynieść ignorowanie własnego „demonicznego ja”.

Historia, którą stworzył Cosby ma w sobie mieszankę kryminału i dramatu za sprawą znacznie rozbudowanej warstwy psychologicznej i licznych analiz ludzkiej natury. Autor kolejny już raz kupił mnie, ukazaniem naprawdę mrocznych zakamarków ludzkiej psychiki w sposób tak rzeczywisty, że wręcz namacalny.

Zdecydowanie polecam tę powieść.

Książki S.A. Cosby’ego w Polsce systematycznie pojawiają się od początku roku 2024, ale to właśnie “Wszyscy grzesznicy krwawią” są najbardziej kryminalne z wszystkich trzech. Głębokie, pełne konfliktów rasowych i religijnych południe Stanów Zjednoczonych. W hrabstwie Charon dochodzi do strzelaniny w szkole, która jest punktem wyjścia do rasowej, solidnej i mrocznej intrygi kryminalnej bazującej na grze pomiędzy prawym śledczym, a naprawdę przerażającym seryjnym mordercą. Autor opierając się na szkielecie gatunkowym, jaki dobrze znamy, przekształca go na coś bardzo dla niego charakterystycznego - na opowieść grzebiącą w demonach przeszłości tych ziem, jak i tych bardziej prywatnych, rodzinnych, własnych. I tak przyglądamy się małemu miasteczku, które funkcjonuje jak każde tego typu miejsce - uczulone na obcych kultywuje swoje małe wojenki. Tutaj to wojenki rasowe, między białymi a czarnymi, którym miał zaradzić czarny szeryf. I choć faktycznie działa on zgodnie z tą myślą, to jeszcze wiele czasu upłynie, gdy uświadomi tej społeczności, że biali i czarni mają dokładnie te same prawa. Drugi ważny problem, to problem religii, problem fanatycznej wiary, traktowanej jak każdy inny nałóg, religii, która wykorzystuje wiernych, albo którą wierni wykorzystują do własnych korzyści. Poprzez szeryfa, który wiarę utracił, mamy naprawdę dobry punkt obserwacyjny. Relacje społeczne, więzi rodzinne, przyjaźnie prywatne i zawodowe - to wszystko w tej powieści przewija się w sposób bardzo naturalny i mądry. Autor jest niesamowicie spostrzegawczym obserwatorem społeczeństwa, który do tego w sposób niesamowicie plastyczny posługuje się słowem - jest w stanie uchwycić esencję myśli, podać ją dokładnie tak, jak trzeba, by uchwycić problem, oddać dokładnie jego charakter. Jestem pod wrażeniem, tym bardziej że wszystko to osadził w mrocznym kryminale noir.