Yoko

Niezbyt często sięgam po biografie, jeśli już to robię to wybieram postacie, które naprawdę mnie interesują, ciekawią i niebyt wiele o nich wiem. Chciałabym wam przedstawić książkę autorstwa Davida Sheffa pod tytułem „Yoko”, kiedy tylko ją zobaczyłam wiedziałam, że chciałabym poznać Yoko Ono. Jej miłość i Lennona była słynna, głośna i piękna, dlatego nie wyobrażałam sobie, aby nie zagłębić się w to, jakim była człowiekiem. Myślę, że zbliżające się święta będą świetną okazją ku temu, aby sprezentować tą biografię fanom, a także ludziom, którzy są ciekawi świata i jej postaci. To książka, która nie tylko odsłania portret artystki, ale też rozbraja wszystkie przekonania, którymi karmiono nas przez lata. I muszę powiedzieć, im więcej czytałam, tym mocniej miałam wrażenie, że poznaję osobę, o której prawie wszystko, co uważałam za pewnik, wcale nie było prawdą. Okazało się, jak niewiele wiem o samej Yoko.

Yoko Ono była dla mnie postacią z popkulturowego mitu, tą „kontrowersyjną kobietą u boku Lennona”, którą nauczyli nas kojarzyć z oskarżeniami o rozbicie The Beatles. David Sheff w swojej biografii „Yoko” sprawił, że poczułam się, jakbym czytała o kimś zupełnie innym. Kimś, kogo świat nie chciał zrozumieć, a czasem nawet nie próbował. Musicie widzieć, że bardzo łatwo jest przypisać komuś łatkę i nie dociekać ile z niej jest prawdą. Książka zaczyna się w przedwojennym Tokio, w domu, który mógłby uchodzić za oazę uprzywilejowania, muzyka, sztuka, prywatni nauczyciele. Dostrzegałam małą Yoko, dla której dom był pełen zasad i niedopowiedzeń, równie chłodny, jak trwający w kraju w tym czasie konflikt. Gdy wojna dociera do jej świata, beztroskie dzieciństwo rozpada się, głód, strach, tułaczka po schronach. Whistorii popkultury Yoko przypisano wiele negatywnych ról, dopiero sposób, w jaki autor pokazuje skalę nienawiści, sprawił, że oniemiałam. Latami oskarżano ją o wszystko, co dało się obarczyć, od rozłamu zespołu po rzekome manipulowanie Lennonem.Z perspektywy czasu trudno uwierzyć, że tak potężne fale wrogości mogły być kierowane w jedną kobietę, najczęściej na podstawie plotek, rasowych uprzedzeń i zwykłej ignorancji. „Yoko” to opowieść o kobiecie, która próbowała żyć i tworzyć w świecie, który przez większość czasu nie był gotowy jej słuchać. Książka jest bogata, pełna szczegółów, a jednocześnie lekka w odbiorze, autor nie tworzy pomnika, tylko człowieka. Po tym właśnie można poznać dobrą lekturę i biografię.