Zwierciadło. Trylogia Zaginione Narzeczone. Tom 2

Kiedy Sonya MacTavish dziedziczy stary dom u wybrzeży Maine nie ma pojęcia, że jest nawiedzony. Teraz, po wielu miesiącach mieszkania w posiadłości, jest w dobrej komitywie z wieloma duchami znajdującymi się w domu. Niektóre starają się jej pomagać. Jednak to nie jedyna zmiana w jej życia jaka nastąpiła w ostatnim czasie. Czasami na jawie znajduje portrety zmarłych panien młodych a we śnie ma przebłyski przeszłości. Tak oto poznaje mroczną historię, która nierozerwalnie jest związana z domem. Wie, że tylko dzięki temu będzie mogła złamać klątwę, która została rzucona na dom i jego mieszkańców.

Do niedawna Nora Roberts kojarzyła mi się z tanimi romnasidłami. Przez to nie ciągnęło mnie by poznać jej twórczość. Wszystko zmieniło się gdy w oko wpadł mi opis Spuścizny czyli pierwszego tomu cyklu Zaginione narzeczone. Tomu, który mnie urzekł. Wobec tego z niecierpliwością wyczekiwałam kolejnego tomu bowiem liczyłam, że autorka po raz kolejny pozwoli mi wziąć udział w niesamowitej przygodzie. Nie zawiodłam się! Zwierciadło to absolutnie fenomenalna kontynuacja cyklu Zaginione narzeczone. Kontynuacja, która zachowała swój wyjątkowy klimat… Akcję trzymająca w napięciu aż do ostatniej strony… Niby nieśpieszną, ale za to pełną napięcia. Pełną niespodzianek. Nieoczekiwanych zwrotów akcji. I przede wszystkim zagadek, które krok po kroku ukazywały kolejne warstwy klątwy rzuconej przed wieloma laty.

Zwierciadło to książka absolutnie fantastyczna. Taka, która pochlania bez reszty... To lektura wielowątkowa i wielowarstwowa. Idealnie łącząca wątki paranormalne i problemy oraz radości dnia codziennego żyjących. Opowiada o sile miłości, życzliwości i przyjaźni. Och, uwielbiam ją! Jest idealną lekturą, w której trudno się nie zakochać.