Bezlitosna siła. Tom 8. Veyron

Książka "Veyron" jest ósmym tomem cyklu "Bezlitosna siła" i chociaż każda z książek z tej serii opowiada o innej parze bohaterów to najlepiej czytać je w odpowiedniej kolejności. W tej części poznajmy losy syna Konstantego Lombardzkiego - Kastora (głównego bohatera I tomu) i córki Partyka Rottera - Polluksa (głównego bohatera II tomu). Stylistyka i język jakim posługuje się pisarka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książka czyta się w zawrotnym tempie. Ja pochłonęłam ją w jedno popołudnie. Już od pierwszych stron zostałam ponownie wciągnięta do świata chłopaków z Panta Rhei i naprawdę cudownie było tam powrócić. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona i dobrze poprowadzona. Natomiast bohaterowie, zarówno pierwszo jak i drugoplanowi, zostali w ciekawy, wielowymiarowy oraz niejednoznaczny sposób wykreowani. To postaci, które mają swoje tajemnice, a także wady i zalety, borykają się z różnymi mniejszymi bądź większymi problemami dnia codziennego, zdarza się im popełniać błędy czy postępować pod wpływem chwili, dlatego tak łatwo się z nimi utożsamić podzielając podobne troski i dylematy moralne. Na kartach powieści mogłam lepiej poznać Ksawerego i Patrycję. Ich myśli, odczucia, mogłam dopowiedzieć się z czym się zmagają każdego dnia, jak wygląda ich życie, stopniowo także za sprawą retrospekcji mogłam dopowiedzieć się jakie wydarzenia ich poróżniły, co sprawiło, że przestali się przyjaźnić, co ich ukształtowało, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Relacja bohaterów została w świetny sposób zaprezentowana. Od samego początku czuć pomiędzy tą dwójką wyraźne napięcie i przyciąganie, które oboje próbują zahamować, ponieważ do głosu dochodzą traumatyczne wydarzenia z przeszłości. Jednak z czasem, kiedy w końcu Ksawery i Patrycja otwierają się przed sobą, wyjaśniają sobie wszystko ich relacja przybiera inną postać. Nie ukrywam, że niejednokrotnie podczas lektury miałam ochotę wejść do tej historii żeby przytulić i wesprzeć bohaterów (szczególnie wtedy kiedy byli nastolatkami) i zapewnić ich, że jeszcze będzie dobrze. Kiedy już myślałam, że nic nie jest w stanie zaburzyć szczęścia bohaterów autorka jak zawsze postanowiła znacząco pokomplikować ich losy, wystawić na próbę ich relację, sprawiając przy okazji, że moje serce biło w szybszym tempie. Oczywiście istotną rolę w tej historii odgrywają postaci drugoplanowe, które wprowadzają sporo zamieszania do życia Veyrona i Patrycji, dostarczając zarówno im samym jak i Czytelnikowi wielu skrajnych emocji i wrażeń. Mowa oczywiście o ich najbliższej rodzinie i przyjaciołach, jak i wrogach, którzy w dalszym ciągu nie odpuszczają. Autorka w swojej powieści porusza wiele ważnych, życiowych i ponadczasowych tematów, które tak naprawdę mogą spotkać każdego z nas czy naszych bliskich. Mowa głównie o bullyingu, tłamszeniu drugiego człowieka, znęcaniu się fizycznym i psychicznym, a także szantażu i manipulacjach. Autorka jak zawsze cudownie pokazała relacje łączące bohaterów tej serii. To, że w każdej chwili mogą na siebie liczyć oraz wspierają się w trudnych chwilach, nie szczędząc sobie przy tym uszczypliwości. To co zostało tutaj naprawdę świetnie zaprezentowane to ogromna pasja do sportu, która okazuje się świetnym motywatorem do narodzenia się na nowo. To siła napędowa kształtującą charakter, ucząca dyscypliny i radzenia sobie z emocjami. Pisarka udowadnia również, że prawdziwa miłość potrafi przetrwać dystans oraz czas. To siła, która wybacza, buduje więź i potrafi znieść największe przeciwności losu. Świetnie spędziłam czas z tą książką i mam cichą nadzieję, że to jednak jeszcze nie koniec.. Polecam!