Cień pierwszej żony

Adele Parks znów to zrobiła - zaskoczyła. A mówię to ja, ta, która z thrillerami jest za pan brat i potrafi wyłapać plot twist na kilometr. Ale tutaj? Tutaj dałam się podejść. Od pierwszej strony czułam to znajome mrowienie, napięcie, które sączy się między wierszami i cień, który zdaje się przemykać gdzieś w tle.

Emma, kobieta z przeszłością, o której lepiej za dużo nie mówić. W dzieciństwie poznała smak samotności, a teraz dorosła i jest na samym szczycie kariery, zbudowała wokół siebie mur ze stalowych zasad.

Prywatne życie? Poświęcone.

Ambicja? Nienasycona.

Uczucia? Wytłumione w imię sukcesu.

Emma nie jest ani szczególnie ładna, ani wybitnie inteligentna, z czego sama doskonale zdaje sobie sprawę. To jej upór, dyscyplina i rutyna pchają ją do przodu. I tak jej dobrze.. do czasu. Bo na jednej z konferencji pojawia się Matthew. I nagle coś pęka. W Emmie budzi się pragnienie, którego dawno w sobie nie czuła - bliskości, domowego ciepła, miłości, która obiecuje bezpieczeństwo. Związek rozwija się błyskawicznie, aż za szybko. Przyjaciółki ostrzegają, ale ona nie słucha, przecież w końcu spotkała tego jedynego. Problem w tym, że nie wie o nim praktycznie nic. Tylko tyle, że jest wdowcem. A jego żona zginęła w nieszczęśliwym wypadku.. podobno.

I wtedy zaczyna się prawdziwa jazda. Rzeczywistość zaczyna się kruszyć. Pojawiają się dziwne zdarzenia. Emma, która przez całe życie była racjonalna, zaczyna wątpić we własny rozum. Co jest prawdą, a co wymysłem? Kto lub co manipuluje jej światem? A może ona sama traci grunt pod nogami?

Powiem Wam, że kiedy autorka zaczęła sypać zwrotami akcji, czułam się jak na rollercoasterze bez pasów bezpieczeństwa. Strona za stroną, aż do momentu, w którym dosłownie przesiadłam się z papieru na audiobooka, bo nie mogłam czekać. Musiałam wiedzieć, już, teraz!

To opowieść o obsesji, o tym, jak cienka jest granica między rozsądkiem, a szaleństwem. O tym, że największe zagrożenie może czaić się tuż obok. O tym, że czasem najtrudniej uwierzyć w winę kogoś, kogo kochamy.O zemście i gniewie, który narasta latami.

Książki Adele Parks czytam od lat (naprawdę - z 20 lat minęło!), jednak z taką jej powieściową petardą nie miałam jeszcze do czynienia!

Przewracałam oczami, zgrzytałam zębami z frustracji, wstrzymywałam oddech na ostatnich stronach - mieszanka emocji, które towarzyszyły mi podczas lektury była dość różnorodna. Przede wszystkim jednak - kapitalnie się bawiłam!

Zacznijmy od tego, że Parks wie, jak napisać historię, którą wciągasz jak dobry serial na Netfliksie. Główna bohaterka - Emma - jest zakochana, pełna nadziei, trochę (bardzo) naiwna i wchodzi w małżeństwo z mężczyzną, którego cień byłej żony nie odstępuje na krok. Była żona w tej historii nie gra drugoplanowej roli. O nie! Jest raczej jak duch, unoszący się nad każdym aspektem życia Emily i jej męża. Tylko teoretycznie jest "byłą", a wspomnienia Matthew i jego tajemnice sprawiają, że zaczynasz się zastanawiać: co tu się właściwie dzieje?! Komu zaufać?!

Powieść Parks wypełniona jest mocarnymi plot twistami, ale też subtelną grą tajemnic i psychologicznych zawiłości, które trzymają w napięciu do samego finału!

Wciąga, intryguje, zostaje w głowie na długo! Nie zastanawiać się - czytać!