Córeczki wyd. 2

Nie czytałem pierwszego wydania książki, co oznacza, że... popełniłem ogromny błąd! Nawet nie wyobrażacie sobie, jak bardzo wciągnęła mnie ta historia. A zadbał o to nikt inny, jak pan Adrian Bednarek, którego twórczość zdążyłem już dobrze poznać. Spodziewałem się mocnego thrillera i nie zawiodłem się, bo Córeczki dają czytelnikowi naprawdę mocno popalić!

Adriana Bednarka powinni znać wszyscy miłośnicy polskiej literatury, a w szczególności thrillerów psychologicznych. Przy okazji tej recenzji warto przypomnieć sylwetkę pisarza z Częstochowy. Pasją autora są tematy kryminalne, dzięki czemu tworzy niebanalne fabuły i kreuje bohaterów wykraczających poza wszelkie schematy. W jego powieściach nie znajdziemy lukrowanych historii ani cukierkowych postaci. Możemy za to spodziewać się seryjnych morderców, ludzi bezwzględnych, sadystycznych i pozbawionych kręgosłupa moralnego. Co najciekawsze niektórym z nich będziemy kibicować (a to przecież dość przerażające!). Prywatnie pan Adrian uwielbia piłkę nożną i jest kibicem częstochowskiego Rakowa. Choć nie wiem, czy jego większą miłością nie są Czerwone Diabły z Old Trafford w Manchesterze, gdzie również można go spotkać na trybunach.

Okładka książki od razu przyciąga uwagę swoją tajemniczością i niepokojącym klimatem. Dominująca czerń i biel sprawiają, że całość wydaje się surowa, a jednocześnie bardzo intrygująca. Centralny motyw przypominający test projekcyjny Rorschacha* zachęca do zatrzymania wzroku i zastanowienia się, co właściwie przedstawia grafika. Dodatkowo umieszczone na dole sylwetki dwóch dziewczynek doskonale nawiązują do tytułu i budzą ciekawość dotyczącą ich historii. Pytanie „Co widzisz?” sprawia, że czytelnik staje się uczestnikiem swoistej gry psychologicznej jeszcze przed otwarciem książki. To okładka, która skutecznie buduje napięcie i zapowiada mroczny thriller psychologiczny pełen tajemnic.

Jak nie zdradzić fabuły, skoro jest ona naprawdę mroczna? Może nie od pierwszych stron, ale z każdym kolejnym rozdziałem atmosfera robi się coraz cięższa. Przedstawię Wam więc dwie kobiety, z którymi przyjdzie Wam się zaprzyjaźnić, oczywiście na kartach powieści. Jedną z nich jest Ewa. Marzyła o pracy w policji, lecz zamiast tego prowadzi sklep sportowy pod Jasną Górą. Drugą bohaterką jest młodsza od niej Pola. Nie kończy studiów medycznych, a jej egzystencja wisi na włosku. Trudno utrzymać się z nauczania pole dance, czyli formy aktywności fizycznej łączącej elementy tańca, akrobatyki, gimnastyki i ćwiczeń siłowych wykonywanych przy pionowym drążku. Co łączy obie kobiety?

Napiszę tylko jedno, a resztę odkryjecie sami podczas lektury – Strach na Wróble. I nie będzie to strach na wróble, którego często można było spotkać na polach czy w sadach, gdzie odstraszał ptaki podjadające owoce. O kim więc mowa?

Poruszająca, mocna i sprawiająca, że trudno oderwać się od lektury choćby na chwilę. Przyznam, że Adrian Bednarek po raz kolejny mnie zaskoczył. Kopara opada, gdy człowiek uświadamia sobie, co tutaj się wydarzyło.

* Test projekcyjny Rorschacha to narzędzie psychologiczne stworzone przez szwajcarskiego psychiatrę Hermann Rorschach. Osobie badanej pokazuje się symetryczne plamy atramentowe i prosi o odpowiedź na pytanie: „Co widzisz?”. Nie ma tu dobrych ani złych odpowiedzi – ważne jest to, jakie skojarzenia wywołują poszczególne obrazy.