Wybór diabła

W gruncie rzeczy przez całe życie poruszamy się wśród ludzi, o których wiemy znacznie mniej, niż chcielibyśmy przyznać. Codzienność, rozmowy, wspólne doświadczenia tworzą złudzenie bliskości i zrozumienia, ale pod powierzchnią zawsze tętni coś więcej – przemilczane lęki, skrywane pragnienia, niewypowiedziane urazy. Nawet siebie samych nie znamy do końca. Potrafimy zaskoczyć własnymi reakcjami, przekroczyć granice, których – jak nam się wydawało – nigdy byśmy nie przekroczyli. Dlatego zasada ograniczonego zaufania, choć brzmi jak chłodna maksyma z dawnych lat, pozostaje jedną z najbardziej trzeźwych reguł, jakie można przyjąć w relacjach z drugim człowiekiem. Literatura od zawsze przypominała nam o tej prawdzie, a powieści z nurtu thrillera psychologicznego czynią to ze szczególną bezwzględnością.

W tym duchu należy czytać „Wybór diabła” Adriana Bednarka – autora, który konsekwentnie buduje swoją pozycję w polskiej literaturze sensacyjnej i psychologicznej. Bednarek nie daje czytelnikowi komfortu moralnej jednoznaczności. Zamiast tego prowadzi go w głąb mroku, gdzie wybory przestają być czarno-białe, a odpowiedzialność za własne czyny nabiera ciężaru niemal metafizycznego.

„Wybór diabła” to dziewiąty już tom thrillerowej serii o krakowskim prawniku Kubie Sobańskim. Jest to powieść, która wciąga nie tyle dynamiczną akcją – choć tej nie brakuje – ile napięciem psychicznym i konsekwentnym odsłanianiem motywacji bohaterów. Tym razem do kancelarii Aldony Sabinowskiej, Dony, zgłasza się nowa klientka – Weronika Braś. Tylko Kuba Sobański wie, że to seryjna morderczyni, a sekret, który ich łączy, może sprowadzić na niego kłopoty. Sabinowska zna bowiem prawdziwą tożsamość Rzeźnika Niewiniątek. Postawiony w trudnej sytuacji Sobański będzie musiał zdecydować, czyje życie ma dla niego większą wartość. Nie jest jednak świadomy, że Weronika ma wobec niego własne plany... Tym sposobem autor z premedytacją rozbiera swoich bohaterów na czynniki pierwsze, obnażając ich osobowość, motywację, a przy tym pokazując, jak cienka bywa granica między ofiarą a oprawcą, między lojalnością a zdradą, między miłością a obsesją. Każda decyzja ma tu swoją cenę, a tytułowy „wybór” nie jest jedynie efektowną figurą retoryczną. To rdzeń opowieści – pytanie o to, jak daleko jesteśmy w stanie się posunąć, gdy zostaniemy postawieni pod ścianą.

Bednarek buduje napięcie metodycznie, niemal rzemieślniczo, a narracja jest klarowna, konkretna, podporządkowana celowi. Autor nie sili się na literackie fajerwerki – jego siłą jest umiejętność prowadzenia czytelnika przez meandry psychiki postaci. W dialogach wyczuwa się autentyczność, w opisach emocji – doświadczenie i obserwację życia takim, jakie jest, bez upiększeń. Najmocniejszą stroną powieści pozostaje jednak portret psychologiczny. Bohaterowie nie są papierowymi figurami służącymi wyłącznie do przesuwania akcji naprzód. Każdy z nich niesie własny bagaż przeszłości, własne traumy i usprawiedliwienia. To właśnie tu powraca myśl ze wstępu: nikogo nie znamy naprawdę. Czytelnik, przekonany o słuszności pierwszych ocen, z czasem musi je weryfikować. Sympatia miesza się z niepokojem, zrozumienie z odrazą. Bednarek nie pozwala osiąść w wygodnej pewności – raz po raz podważa nasze osądy.

Nie jest to lektura łatwa ani lekka. Autor nie unika brutalności, zarówno w warstwie wydarzeń, jak i emocji. Momentami można odnieść wrażenie, że balansuje na granicy przesady, że celowo prowokuje, by wywołać silną reakcję. A jednak w tej intensywności jest konsekwencja. Świat przedstawiony nie udaje łagodniejszego, niż jest. Zło nie bywa tu abstrakcyjną siłą – rodzi się z decyzji, z lęku, z egoizmu, z chęci przetrwania. To bardzo tradycyjne, wręcz klasyczne ujęcie moralnego dramatu: człowiek staje przed wyborem i ponosi jego konsekwencje.

„Wybór diabła” można czytać jako thriller, ale równie dobrze jako opowieść o odpowiedzialności i o tym, jak krucha bywa konstrukcja naszego własnego „ja”. Bednarek zdaje się pytać, czy w sytuacji granicznej zachowalibyśmy się lepiej od jego bohaterów. I nie daje łatwej odpowiedzi. Zostawia czytelnika z niepokojem, który nie mija wraz z odłożeniem książki na półkę. Tym samym kolejny tom opowieści o Sobańskim, który nie tylko dostarcza emocji, lecz także zmusza do refleksji nad własnymi granicami i nad tym, komu – i w jakim stopniu – naprawdę warto zaufać. A może przede wszystkim: czy potrafimy zaufać samym sobie, wiedząc, jak mało o sobie wiemy?

Przed Kubą decyzje, od których będzie wiele zależało. Do kancelarii, którą prowadzi Dona, przychodzi Weronika, a te kobiety nie powinny się nigdy spotkać. Kobieta ma ją bronić, niestety Weronika wpakowała się w niemałe kłopoty i może ponieść za to duże konsekwencje. Tak naprawdę tylko Kuba wie, co dokładnie zrobiła. Jednocześnie zdaje sobie sprawę z tego, że jeśli sekret, który dzieli z Weroniką, ujrzy światło dzienne, Dona mu tego nie wybaczy. Na dodatek kobieta ładuje się w kłopoty i to niemałe. Czy Kuba sobie z tym wszystkim poradzi? Jakie decyzje podejmie? Czy jego sekrety będą bezpieczne? Czy uratuje Done?

Zacznę od tego, że jest to 9 tom z serii i chociaż nie znajdziecie u mnie recenzji, ja czytałam je wszystkie. Czy można zacząć czytanie od tego? Osobiście nie polecam. Dlaczego? Ponieważ wszystko się z sobą łączy, jeśli nie znamy wydarzeń z poprzednich tomów, ciężko będzie nam zrozumieć, o co tak naprawdę chodzi. Moim zdaniem jest to seria, którą trzeba czytać po kolei.

Mnie książka się podobała. Historia, jaką w niej znalazłam, była ciekawa, wciągająca, niebanalna, mroczna. Ze względu na niektóre, dość brutalne sceny, według mnie nie jest to książka dla każdego (jeśli ktoś jest „delikatny”, nie powinien po nią sięgać).

Akcja sprawnie poprowadzona, z ciekawymi zwrotami. Książkę czytało się dość szybko, a podczas czytania towarzyszyło mi wiele emocji. Dla mnie była to pozycja na jedno popołudnie.

Głównym bohaterem jest Kuba, chociaż książkę czytamy również z perspektywy innych osób. Jaki on jest? Zdecydowanie niebezpieczny, mroczny, zepsuty do szpiku kości. Z jednej strony nigdy nie chciałabym go poznać osobiście (bałabym się, jak takie spotkanie się skończy), z drugiej polubiłam go i nie wyobrażam sobie nikogo innego w tej serii.

„Wybór Diabła” to ciekawa, wciągająca, mroczna książka, po którą warto sięgnąć, ale tylko jeśli nie należymy do osób „delikatnych”. Ze swojej strony polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

"Normalny człowiek powiedziałby, że dopadła nas karma za złe czyny. Ale jestem kimś więcej, nie wierzę w karmę. Nie ma czegoś takiego, są tylko kolejne przeszkody w drodze do szczęśliwego życia w raju".

Gdy do kancelarii Dony zgłasza się Weronika Braś, Kuba Sobański już wie, że to zwiastuje kłopoty. Oto największy krakowski drapieżnik stanie w obliczu konsekwencji swego dawnego wyboru. I teraz znów musi dokonać kolejnego: nowe ofiary albo utrata życia w Raju. Ci, którzy za dużo wiedzą, muszą zginąć. Kuba po wielokroć udowodnił, że jest morderczym singlem, a ci, co stali się mimowolnym uczestnikiem jego tajemnic ewidentnie zagrażają jego bezpieczeństwu. Czy za cenę spokoju w Raju Kuba znajdzie w sobie siłę na wyeliminowanie swoich dwóch wielkich pragnień?

Dziewiąty tom diabelskiej sagi pokazuje nowe oblicze Sobańskiego. Kuba dojrzewa i mentalnie godzi się ze swoim morderczym nałogiem. Wie, że musi nauczyć się z nim żyć i kontynuować swoją krwawą pasję obok normalnego życia, bo na wyleczenie się z tej przypadłości nie ma szans. Tylko akceptacja samego siebie, planowanie i ciche zemsty na kolejnych Klarach mogą sprawić, że jego życie w Raju będzie znośne. Bednarek jak zawsze obrazowo obnaża ciemne strony ludzkiej moralności, odarcie z człowieczeństwa, ten specyficzny zew natury, który zmienia człowieka w bestię. To współistnienie dwóch osobowości w jednym ciele: bezwzględnego drapieżnika i psychopaty oraz czarującego, szarmanckiego i godnego zaufania mężczyzny.

Ja, jako fanka Kuby Sobańskiego, zacieram ręce, bo wreszcie zniknęła z horyzontu nielubiana przeze mnie bohaterka. Akcja w klubie była, używając powiedzonka Dony, „wyczesana”. Tylko Kuba mógł to w ten sposób rozegrać. Zawsze podziwiam Adriana za doskonały realizm geolokalizacyjny i precyzyjne oddanie krakowskich okoliczności, jednak wątku z dronem na alei Bora-Komorowskiego nie kupuję, niestety… Kto żyje w Krakowie na co dzień i każdego dnia dwukrotnie przemieszcza się w rejonie opisanym przez autora, wie, że taka akcja po prostu nie ma szans wypalić. Zwłaszcza teraz, kiedy od około dwóch lat trwa wielki komunikacyjny chaos związany z przebudową dużej części dzielnicy w związku z planowaną tam linią tramwajową.

„Wybór diabła” to krwawa i bezpardonowa fabuła, brawurowa, a jednocześnie precyzyjnie zaplanowana akcja, wybuchowa mieszanka testosteronu i estrogenu i fantastyczny finał, który pokazuje, kto naprawdę rządzi w Krakowie oraz dający nadzieję na kolejną odsłonę morderczej działalności Sobańskiego.

Co by tutaj napisać o dziewiątym tomie cyklu o Kubie Sobańskim, bezwzględnym człowieku, dla którego leczenie swojej dziecięcej traumy jest uśmiercanie pięknych kobiet (i nie tylko)? No właśnie. Z pewnością liczymy, że naszemu bohaterowi, tak, tak! Bohaterowi, bo przecież większość fanów pana Adriana Bednarka, kibicuje Rzeźnikowi Niewiniątek.

Zanim jednak przejdziemy do fabuły, trzeba napisać kilka słów o twórcy cyklu. Adrian Bednarek, częstochowianin (od Nowego Roku Częstochowianin), pasjonat futbolu, szczególnie ligi angielskiej i jego Czerwonych Diabłów, którym to mocno kibicuje, tak mocno, jak pewnie jego klubowi z Częstochowy, gdzie bywa na meczach Rakowa. Jego książki to przede wszystkim mocne thrillery psychologiczne z bohaterami, których psychika jest tak zwichrowana, że... strach się bać. Tak naprawdę to nam miejscu domowników, to bałbym się pana Adriana...

Oczywiście okładka książki pięknie kompletuje się z poprzednimi tomami. Żółty grzbiet z czarnymi literami, a na samej okładce tym razem dwójka bohaterów tego tomu. Zapewne Rzeźnik Niewiniątek oraz Cicha Zabójczyni. To można wyczytać w blurbie na czwartej stronie okładki. Będziemy mieć do czynienia z dwoma zwichrowanymi przez życie ludźmi.

Jak napisać o treści książki, by nie zaspojlerować powieści? To trudne, ale spróbuję to uczynić. Akcja dzieje się współcześnie w dużej mierze w stolicy Małopolski, Krakowie, ale też tłem tej części będzie Gdańsk oraz krakowskie, okoliczne miejscowości. Autor tym razem skupił się na "pojedynku" między Kubą Sobańskim a Weroniką Braś. Rzeźnik Niewiniątek wie, że kobieta, która zgłosiła się do adwokatki, Dony Sabinowskiej, jest seryjną morderczynią. Dona, partnerka Sobańskiego nie zdaje sobie sprawy. Wie tylko, jak wybronić swoją klientkę. Dona, która dobrze zna Rzeźnika i jego mroczne tajemnice, według Kuby, nie może dowiedzieć się, co łączy go z Cichą Zabójczynią.

Kraków to duże miasto. Niestety nie ma tu miejsca dla więcej niż jednego maniakalnego mordercy. Tylko miasto Kraka jest rajem dla Kuby, a Weronika chciałaby, żeby to miejsce należało do niej. Czeka nas makabryczne starcie między osobami, których nic nie powstrzyma od zadania śmiertelnego ciosu. Kto wyjdzie z tego pojedynku zwycięsko?