Cyrkówka Marianna

Bardzo lubię wznowienia starych powieści, które już wybrzmiały, miały swój czas. Dziś możemy zdmuchnąć kurz z jednej z nich i dać jej nowe życie. Taką książką jest „Cyrkówka Marianna” autorstwa Anny Fryczkowskiej.

Dwoje poturbowanych i poranionych przez wojnę ludzi, niezrozumiałych przez najbliższych, postanawia nieść radość innym. Choć nigdzie nie zagrzewają miejsca, są w ciągłej podróży, bez oszczędności - to jednak pełni wiary i nadziei na przyszłość. Z uśmiechem na ustach zaczarowują publiczność. Aby choć na parę chwil, szare dni, wypełnione pracą, biedą, wspomnieniami wojny i propagandą nowego ustroju, wypełnić śmiechem i radością.

Powieść Pani Anny Fryczkowskiej mnie zauroczyła. Marianna Razik była osobą barwną, urzekającą swoją dobrodusznością i życiową mądrością. Wraz z mężem atletą, założyli dwuosobowy cyrk, który mieścił się w dwóch walizkach! Rozśmieszali, zadziwiali, wzruszali. Aż trudno uwierzyć, że ich życie wydarzyło się naprawdę i to w komunistycznej Polsce!

Książka, napisana w znanym mi już stylu autorki, pozwoliła z łatwością wniknąć w życie Marianny i Arnolda. Już nawet same tytuły rozdziałów intrygowały.

„Cyrkówka Marianna” to powieść inspirowana biografią Marianny Razik, kobiety, która w powojennej Polsce prowadziła wędrowne życie cyrkowej artystki – wspólnie z mężem, jako Marisse i Arnoldo Boticellisse, występowała na rynkach, ulicach, jarmarkach, w remizach, szkołach i urzędach. To historia miłości dwojga ludzi poturbowanych przez wojnę, głęboko zranionych, naznaczonych traumą obozu i robót przymusowych, stratą i osamotnieniem; ludzi, którzy niespodziewanie stają się dla siebie bezpiecznym schronieniem, lekarstwem na ból przeszłości i nadzieją na przyszłość. To również opowieść o niełatwej powojennej rzeczywistości i próbie odbudowy życia na gruzach oraz o artystycznym świecie – kolorach, magii i radości, tak bardzo potrzebnych po latach cierpienia i smutku. Anna Fryczkowska wspaniale uchwyciła osobowość Marianny, jej zmagania, burzliwe losy, poczucie wyobcowania, lęki i nadzieje. Ujmuje jej bezinteresowne dobro, upór i determinacja, pragnienie ocalenia i niesienia radości, odwaga szukania własnej drogi. Marianna zamiast poddać się traumie wybiera artystyczną twórczość – prowadzi nietypowe życie na własnych zasadach i odnajduje w nim spełnienie. Porusza dojrzałość, szczerość i subtelność w ukazaniu ludzkiego bólu oraz miłości – więzi zrodzonej z wojennej traumy, cichego zrozumienia i wspólnej pasji. Proza Anny Fryczkowskiej splata się z prawdziwym życiem. Zachwyca wrażliwość na niuanse i detale – sukienka w kwiaty, zapach jabłoni, dziecięcy śmiech, koszmary senne, splecione dłonie... „Cyrkówka Marianna” przypomina wielobarwny, literacki patchwork utkany z realizmu i odrobiny magii, skomplikowanych ludzkich losów i uczuć. To powieść, która otula smutkiem i melancholią, ale przynosi też radość i nadzieję, wzrusza i chwyta za serce. Pokazuje, że twórczość artystyczna może przynieść ocalenie – stać się formą autoterapii, ucieczką, lekarstwem na traumę, szarość i samotność.

Ciekawa, inspirująca i głęboko ludzka opowieść o wytrwałości i pokonywaniu przeciwności losu. O radości, nadziei i czułości, które są w stanie rozkwitnąć na zgliszczach, mimo wszystko, oraz o dojrzałej miłości, która staje się azylem.