Do trzech razy, Ida!

Przed nami trzeci tom serii o Idzie i jej koleżankach, Bernadecie i Natalii, którym różnie się wiedzie w życiu uczuciowym. Oczywiście najgorzej wydaje się, że ma Ida, bo postanowiła definitywnie zerwać stosunki z Ottem. Do Bernadety od miesiąca nie odzywa się Orlando. Tylko Natalia wydaje się być szczęśliwa w związku, chociaż zauważyła u siebie nadprogramowe kilogramy, z których nie jest zadowolona, ale Piotr intensywnie jej tłumaczy, że dla niego one nie mają znaczenia.

Ale wiecie co? Tę książkę czytało mi się o dziwo zdecydowanie dużo lepiej i fajniej niż dwie poprzednie. Bardziej wyczuwałam tu komedię momentami, ale jakoś bardziej podobały mi się opisy sytuacji, z życia tych trzech kobiet. Oczywiście nadal znajdziecie tu wiele scen przeznaczonych dla dorosłych czytelników, od których może zrobić się gorąco i można się zarumienić, ale jakoś tak bardziej opisane ze smakiem zostały. Rozdziały są krótkie, treściwe, i nadal trzeba się momentami domyślać, która z kobiet teraz o sobie mówi, ale jakoś bardziej potrafiłam się tutaj skupić na lekturze i nie miałam z tym tak dużego problemu jak przy poprzednich częściach. I jednak by mieć pogląd na całość, trzeba przeczytać wszystkie książki po kolei, to jednak gdyby tylko dało się czytać je pojedynczo, to zachęcała bym was bardziej do sięgnięcia od razu po ten tom z pominięciem tych dwóch pierwszych, bo odniosłam wrażenie, że dopiero tutaj Autorka podniosła poziom i zaczęła pisać lepiej. Ale to tylko moje skromne zdanie, bo wiem, że seria ma swoich zwolenników od samego początku. I jak ja z początku się nie polubiłam z tą serią, tak tę część, mogę spokojnie wam polecić. Ciekawa jestem jak to wszystko się zakończy. Przede mną ostatni tom.

Ale powiem wam, że życie nawet w książkach nie zawsze jest kolorowe, czego przykładem są relacje Idy, Natalii i Bernadety z mężczyznami. Nie zawsze wszystko układa się tak jakbyśmy tego chcieli, a one są tego doskonałym przykładem.

Ta seria pretenduje to moich ulubionych w 2024 roku! Oj tak - dynamiczna, błyskotliwa, emocjonalna, obok której nie można przejść obojętnie. Trzy przyjaciółki - Idą, Natalia, Bernadetta. Ich kłopoty, przygody, relacje, uczucia, związki. Tego stajemy się obserwatorami. Autorka cudownie operuje słowem, tak że nie można się oderwać. Tworzy klimat, zaskakuje czytelnika, przekazuje ogrom emocji, śmieszy, przyprawia o szybsze bicie serca, i kreśli nam soczystą fabułę z realnymi bohaterami, takimi z krwi i kości (a takich lubię najbardziej). Trzeci tom, w przeciwieństwie do dwóch poprzednich, przenosi nas w pejzaż jesienno - zimowy, czyli adekwatny to pogody za oknem. Tym bardziej przeżywamy historie naszych trzech przyjaciółek. Bo nie można nie przeżywać ich przygód - stajemy się ich obserwatorami i też poniekąd uczestnikami. A to wszystko dzięki plastycznym.opisom, świetnym dialogom i narracji. Autorka już w poprzednich tomach postawiła sobie bardzo wysoko poprzeczkę. Ale i tym razem nie zawiodła. Widać, że komplikowanie życia bohaterom, to jej specjalność. I wychodzi to jej naprawdę Dobrze. A kiedy wydawać by się mogło, że już nic nas nie zaskoczy, spotykamy kolejną bombe. I aż strach pomyśleć, co autorka szykuje dla nas w kolejnej, czwartej już części... Ida zachwyca - niezmiennie od pierwszego tomu. Polecam

"Chciał wwiercać się boleśnie w moje myśli. Chciał, bym się nim zadręczała i żebym to właśnie przez niego - mimo że fizycznie nic nas już nie łączyło - nie mogła spać po nocach.

I udało mu się."

"Ida... A znasz powiedzenie "do trzech razy sztuka"? To tylko ten jeden, ostatni skok. Potem w ramach postanowień noworocznych zrobisz sobie listę, na której będą do odstawienia Wilk, alkohol, słodycze i seksowna bielizna."

Nowe początki, stare dylematy - życie bywa nieprzewidywalne, potrafi kopnąć w tyłek i dobić leżącego. Korpolaski znowu w natarciu, a może tym razem to ich rozterki zaczynają dociskać i odbierać zdolność logicznego myślenia?

Idę czeka ostra walka z Otto, Natalia stoczy batalię z niemiłosiernie rosnącymi kilogramami, Piotrem i jego matką, a Bernadettę mimo tęsknoty za Szymonem będą napadać kolejne wątpliwości "czy warto?".

Jak widać, bitwa nierówna, szanse na zwycięstwo marne, ale kto nie ryzykuje ten nie pije szampana, albo piwa, albo w ogóle alkoholu. Do tego jeszcze wiecznie spóźnione PKP, które tym razem musiało być punktualnie... I najważniejsze, czy warto wchodzić dwa razy do tej samej rzeki, albo trzy? Odpowiedzi w tej książce, choć i pytań jeszcze więcej, a finał serii już niebawem, na który czekam!

Autorka serwuje tu emocjonalny rollercoaster nie tylko bohaterom ale i czytelnikom. Ogień w majtkach, burza w głowie, cięty język, świetny humor i gorzkie żale. Wachlarz niedopowiedzeń i sekretów, które zawsze wyjdą w najmniej odpowiednim momencie i do tego niespełnione oczekiwania rodziców. Gotowi na trzeci tom? To sięgać i nie żałować ani minuty! Polecam!

Ida… A znasz powiedzenie „do trzech razy sztuka”? To tylko ten jeden, ostatni skok. Potem w ramach postanowień noworocznych zrobisz sobie listę, na której będą do odstawienia Wilk, alkohol, słodycze i seksowna bielizna. I gdy już uda ci się wszystko odhaczyć, w końcu zostaniesz szczęśliwym trollem, obiecuję. A mówię to ja, ironia losu.

Ida i Otto się rozstali po tym jak kobieta podjęła taką decyzję.

A mimo wszystko nadal za nim tęskni, choć otwarcie romansuje ze swoim sąsiadem Jankiem.

Boski Wolf nie powiedział jeszcze ostatniego słowa i zamierza walczyć o serce swej wybranki.

Czy mu się poszczęści? A może na wsz jest już za późno?

Natalia i Piotr wreszcie zamieszkali razem niestety kobietę wciąż dręczą wątpliwości co do słuszności tego wyboru.

Na dokładkę mierzy się z nadprogramowymi kilogramami a jej rodzicom daleko do miana dobrych i wspierających.

Z kolei w życiu Bernadetty rozgościło się na dobre uczucie do Szymona.

Do tej pory pewna siebie Berni teraz nie potrafi udźwignąć bagażu z którym wiąże się wejście w tę relację.

Szymon jest bowiem tatą dwójki dzieci.

Czy oboje dadzą sobie szansę na szczęście?

Po raz pierwszy jestem tak zła na autorkę. Już myślałam,że wszystko się ułoży, a tu prawdziwy zonk.

Ada powiedz mi proszę że ta historia zakończy się pozytywnie, ja tak bardzo lubię te Twoje zwykle-niezwykłe bohaterki i naprawdę życzę im tego co najlepsze.

Lekkie pióro, ciekawa fabuła i przede wszystkim te riposty.

Swietna książka, słowo honoru

Czekam (nie) cierpliwością na finał tego cyklu

Ta seria pretenduje to moich ulubionych w 2024 roku! Oj tak - dynamiczna, błyskotliwa, emocjonalna, obok której nie można przejść obojętnie. Trzy przyjaciółki - Idą, Natalia, Bernadetta. Ich kłopoty, przygody, relacje, uczucia, związki. Tego stajemy się obserwatorami. Autorka cudownie operuje słowem, tak że nie można się oderwać. Tworzy klimat, zaskakuje czytelnika, przekazuje ogrom emocji, śmieszy, przyprawia o szybsze bicie serca, i kreśli nam soczystą fabułę z realnymi bohaterami, takimi z krwi i kości (a takich lubię najbardziej). Trzeci tom, w przeciwieństwie do dwóch poprzednich, przenosi nas w pejzaż jesienno - zimowy, czyli adekwatny to pogody za oknem. Tym bardziej przeżywamy historie naszych trzech przyjaciółek. Bo nie można nie przeżywać ich przygód - stajemy się ich obserwatorami i też poniekąd uczestnikami. A to wszystko dzięki plastycznym.opisom, świetnym dialogom i narracji. Autorka już w poprzednich tomach postawiła sobie bardzo wysoko poprzeczkę. Ale i tym razem nie zawiodła. Widać, że komplikowanie życia bohaterom, to jej specjalność. I wychodzi to jej naprawdę Dobrze. A kiedy wydawać by się mogło, że już nic nas nie zaskoczy, spotykamy kolejną bombe. I aż strach pomyśleć, co autorka szykuje dla nas w kolejnej, czwartej już części... Ida zachwyca - niezmiennie od pierwszego tomu.