Dolina szpiegów

Zaufanie do twórczości nowo poznanego pisarza stanowi dla mnie literacki skarb. Istnieje cień nadziei, że w czytanej książce spodoba mi się splot wirujących nieprzewidywanych wydarzeń, z którymi główny bohater będzie, borykał się.

Tego zapragnęłam, dowiedzieć się odkrywając krok po kroku zachowane w pamięci tajemnice zawodowe i prywatne bohaterów w książce pt. ''Dolina szpiegów''autorstwa Pana Roberta Michniewicza.

Cieszę się, że po dłuższej przerwie powróciłam do czytania książki pt. ''Dolina szpiegów'' autorstwa Pana Roberta Michniewicza, który to potrafi być nie tylko doskonałym obserwatorem życia zawodowego, ale ma, ogromny szacunek dla czytelnika zyskując u mnie zaufanie, którym obdarzam w ciemno bardzo rzadko.

Po zapoznaniu się z opisem treści książki nie umknęło mojej uwadze, jaki będzie w całościowym odbiorze główny bohater, czy go polubię, czym potrafi zaskoczyć, co sprawi mu największą trudność zawodową, czy będzie miał wątpliwości co do wykonywanej misji, za którą podąża, czy znajdzie czas na miłość, czy zwycięży u niego rozsądek, czujność, a może woli działać we współpracy z osobami godnymi zaufania czy jednak lubi wykonywać pracę w samotności walcząc, w pojedynkę co zrobi w momencie, kiedy zagrożenie pojawia się nagle.

Książki tej nie czyta się szybko, nie zawiera rozdziałów, podrozdziałów. Nie przeszkadzało mi to w poznawaniu charakterów wszystkich występujących bohaterów po sposobie ich zachowania, choć ono nie zawsze było takie łatwe do rozszyfrowania za pierwszym razem.

Kapitan Abwehry, hrabia Carl von Wedel, lubi analizować sytuacje, które były dla niego nieprzewidywalny, cenię go za to, że taki właśnie jest, a przede wszystkim nie boi się zawodowych wyzwań, jakich się podejmuje.

Teksty dialogowe przyczyniły się do tego, abym mogła poniekąd dokonać oceny z postępowania tychże bohaterów, którzy zagrażali, w sytuacjach rywalizacji z hitlerowskimi służbami bezpieczeństwa mającymi czujne oko na osoby działające na dwa fronty bądź będącymi idealistami ukrywający sprytnie swoje prawdziwe zamiary do sytuacji, gdzie należy być uczestnikiem niebezpiecznych walk.

Podoba mi się to, że mogę kilkakrotnie czytać wybrane przeze mnie opisywane wątki, aby w pełni zrozumieć, co autor miał na myśli tworząc je.

Warto przeczytać tę książkę

Jako wielka fanka Vincenta Severskiego i zwolenniczka lektur szpiegowskich zdecydowałam się wziąć udział w book tour organizowanym przez blog kryminał na talerzu (https://www.kryminalnatalerzu.pl/). W roli głównej wystąpiła Dolina Szpiegów Roberta Michniewicza. Autor nie był mi do tej pory znany, ale wysokie oceny na serwisach czytelniczych spowodowały, że moja ciekawość sięgnęła zenitu.

Rok 1944. Kapitan Abwery Carl von Wedel pracuje jednocześnie dla polskiego wywiadu i dumny jest z tego, że nigdy nie trafił nawet do kręgu podejrzanych o współpracę i z faktu, że potrafił dyskretnie dowiedzieć się o wielu istotnych wydarzeniach. Ostatnio odniósł sukces, przekazując informację, że na terenie Wielkiej Brytanii działa niebezpieczny niemiecki szpieg. Będąc zaś na szkoleniu w Zakopanem odkrywa archiwum ważnych dla kwestii wojny dokumentów. Od tego momentu nic już nie jest takie samo. Rozpoczyna się walka wywiadów. Kto pierwszy zdobędzie ważne dokumenty? Czy wyda się, że Von Wedel współpracuje z aliantami?

Książka Roberta Michniewicza ma sporo atutów: przede wszystkim mamy w niej zawarte bogate i wiarygodnie przedstawione tło historyczne i wojenną rzeczywistość. Autor wykazał dbałość o szczegóły i o realizm. Są też elementy, za które szczególnie ceni się powieści sensacyjno-szpiegowskie: podwójne tożsamości, walka o dobro ojczyzny, odwaga ,trudne wybory, od których zależy życie, honor, wyścig o tajne i ważne dokumenty, zdrada, bohaterstwo i w końcu miłość.

I na tym plusy się kończą. Według mnie akcja rozkręca się bardzo długo, a niektórym opisom przydałaby się ponowna redakcja i skrócenie, bo i tak książka liczy sobie ponad 600 stron. Przez takie przestoje lektura nie wciągnęła mnie aż tak, jak na to liczyłam. Oddzielny temat to dramatyczne dialogi, które często wydają się sztuczne, drewniane i mało rzeczywiste. Przez to powieść niemiłosiernie się dłużyła i niestety nużyła.

W ogólnym rozrachunku Dolina szpiegów nie była złą lekturą i nie żałuje spędzonego z nią czasu, ale i nie wzbudziła zachwytu, jakiego oczekiwałam po licznych entuzjastycznych opiniach innych czytelników. Dla mnie Severski wciąż zostaje na podium.

Książkę przeczytałam w ramach book tour z kryminal_na_talerzu

Carl von Wedel, pracuje dla polskiego wywiadu i jednocześnie jest oficerem niemieckiej Abwehry. Trafia na ślad groźnego niemieckiego agenta działającego na terenie Wielkiej Brytanii. Zostaje wysłany do niemieckiej szkoły wywiadu w Zakopanem, gdzie trafia na tajne dokumenty agentów. Trwa wyścig o przejęcie dokumentów ważnych dla przebiegu wojny. Do akcji wkraczają cichociemni, a Carlowi grozi dekonspiracja.

„Dolina szpiegów” jest niezwykle dopracowana, rozbudowana i wielowątkowa. Wymaga skupienia by niczego nie pominąć, by delektować się historią. Akcja powieści dzieje się w 1944r przez kilka miesięcy i w różnych miejscach na terenie Polski, Niemiec, Włoch, Anglii. Powieść jest dynamiczna, choć nie od samego początku, ale wraz z poznawaną historią nabiera tempa. Początkowo poznajemy sylwetki bohaterów, czym się zajmują i jaką rolę odgrywają. Dużo się dzieje, ale są momenty spowolnienia, kiedy to na plan wysuwa się wątek miłosny, który jest delikatny i subtelny, idealnie wpasował się w tę historię. Autor dobrze oddaje realia tła historycznego. Napięcie wzrasta, atmosfera gęstnieje wraz z poznawaną historią. Czy w końcu uda się zdekonspirować, któregoś z agentów? Do tego mnóstwo zwrotów akcji, które mocno intrygują. Autor osadził historię w realiach wojennych, gdzie agenci wywiadu mają swoje pole do popisu. Niezwykle dokładnie opisana praca wywiadowcza, zakamuflowane komunikaty, rozmowy, praca pod przykryciem i ciągła czujność, werbowanie nowych agentów, misje, strzelaniny, próby dekonspiracji oraz brutalne działania Gestapo. Czuć w tym rękę fachowca, osoby, która pracowała w tym środowisku i doskonale zna realia. Wszystkie postaci wykreowane zasługują na uznanie, są rozbudowane i różnorodne. Carl von Wedel, błyskotliwy agent, potrafiący odnaleźć się w każdej sytuacji, niebanalny, autentyczny. Autor podkreślił też dużą rolę i pracę jaką wykonali cichociemni, żołnierze AK, ile musieli poświęcić, ile odwagi kosztowała ich walka i determinacja w obronie ojczyzny. Świetnie oddane realia życia w czasie wojny, które możemy obserwować, kiedy akcja toczy się w Zakopanem. Kiedy to górale decydują się na pomoc żołnierzom, życie w strachu i konspiracji pod okiem Gestapo.

„Dolina szpiegów” to nie odkładalna powieść szpiegowska, dopracowana w każdym calu. Spodoba się nie tylko fanom gatunku, ale także tym co lubią dobre wielowątkowe historie i rozbudowane postaci. Polecam!

Spędziłam z tą książką dość sporo czasu. Mnogość postaci i miejsc wymaga skupienia, co spowalnia czytanie, ale z drugiej strony przedłuża przyjemność. A tej przyjemności podczas czytania było sporo. Mnie książka bardzo się podobała. Autor stopniowo wprowadza czytelnika do świata agentów, powoli buduje nastrój, buduje napięcie, by później przyspieszyć i wywołać wypieki na twarzy. Ostatnie mniej więcej 200 stron akcja pędzi, wywołuje wiele emocji. Warto przeczytać ten spokojniejszy wstęp, by móc doświadczyć tak dobrego zakończenia.

Dolina szpiegów to świetna powieść szpiegowska, której akcja dzieje się podczas II wojny światowej. Działalność wywiadowcza, podwójne tożsamości, niebezpieczne akcje, zdrady, dużo wątków, postaci i miejsc, które w odpowiednim czasie dobrze się łączą. Dla złagadzania nieco wojennego obrazu całości jest tu także wątek romantyczny.

Emocjonujące spotkanie dwóch agentów. Z jednej strony Niemiec Carl von Wedel (Amber) pracujący dla polskiego wywiadu, a z drugiej groźny agent niemieckiego wywiadu działający w Wielkiej Brytanii „Lothar”.

Amber trafia na ślad Lothara. Wkrótce zostaje wysłany do tajnej szkoły wywiadu w Zakopanem, gdzie odkrywa archiwum z bardzo istotnymi dla dalszych losów wojny dokumentami. Zapada decyzja o przejęciu tego archiwum, co sprowadzi na bohatera ogromne niebezpieczeństwo. Rozpoczyna się akcja z udziałem cichociemnych. Są doskonale wyszkoleni i zdeterminowani, ale czy to wystarczy by wygrać ze znacznie liczniejszymi siłami wroga?

Polecam.

Końcówka II Wojny Światowej. Sytuacja w Europie jest coraz bardziej napięta. Kapitan Abwehry, Carl von Wedel pracujący dla polskiego wywiadu, zupełnie przypadkowo trafia na legendarnego „Lothara” agenta wywiadu niemieckiego, który działa na terenie Wielkiej Brytanii.

„Amber”, bo taki właśnie kryptonim ma von Wedel, to według jego przełożonych, jeden z najlepszych oficerów wywiadu, z jakim mieli okazję pracować. Inteligentny, wykształcony, doskonały analityk, dla którego nawet najbardziej skomplikowana operacja wywiadowcza to spacerek po lesie.

„Lothar” z kolei to doskonale zakamuflowany, bezwzględny i chorobliwie dążący do celu agent pracujący dla niemieckiego wywiadu w strukturach sił Wielkiej Brytanii.

Drogi obu złączą się w zakopiańskiej bazie szkoleniowej, gdzie ten pierwszy odkryje tajne, bardzo cenne archiwum niemieckiego aparatu szpiegowskiego.

Zaczyna się walka z czasem. Kto pierwszy zrealizuje swój cel? Komu uda się wyjść z tego pojedynku bez szwanku?

Wydaje się, że ta walka będzie miała kluczowe znaczenie dla losów tej okrutnej wojny, która zaangażowała cały świat.

„Dolina szpiegów” to genialny kryminał szpiegowski. Przyznam się, że do tej pory nie miałem okazji do czytania takiego połączenia. I stało się… Okazało się, że jedna randka i jestem kupiony.

Książka Roberta Michniewicza to świetnie dopracowana opowieść o realiach II Wojny Światowej. Nie znajdziemy tu szczegółowych opisów wielkich bitew: nad Bzurą czy tej o Anglię. Autor w zamian przedstawia nam szczegóły pracy wywiadowczej zarówno po stronie okupanta jak i polskiej czy alianckiej.

Do tego sprytnie wpleciony wątek miłosny dodaje całości odpowiedniego charakteru.

Nie był bym sobą, gdybym nie porównał tej pozycji do dwóch filmów, które bardzo dawno temu wielokrotnie oglądałem ze swoim tatą. „Tylko dla orłów” i „Działa Navarony”. Dwa świetne filmy wojenne, które w pełni oddają klimat pokazany w tej książce. Walka wywiadowcza, tajna misja, od której zależą losy wojny, elita komandosów działająca na wrogim terenie. To wszystko znajdziecie w tej książce.

Gorąco polecam.

Hrabia Carl von Wedel to kapitan służący w berlińskiej centrali kontrwywiadu hitlerowskiego czyli w Abwehrze. Bardzo mało osób jednak wie, ze jest on równocześnie polskim szpiegiem pracującym dla Naczelnego Dowództwa w Londynie. Na rozkaz swoich niemieckich przełożonych zostaje oddelegowany do Zakopanego do tajnego ośrodka szkoleniowego Abwehry. Otwiera to przed Wedelem i polskim wywiadem możliwość przejęcia pełnego archiwum szpiegów i współpracowników hitlerowskim Niemiec działających w całej Europie, co w obliczu nadchodzącego końca wojny będzie silną kartą przetargową w dyplomatycznej walce o wolną Polskę.

Napisanie ciekawej i wciągającej książki szpiegowskiej rozgrywającej się w czasie II Wojny Światowej to nie lada trudność i dlatego tak mało tego rodzaju lektur możemy znaleźć na półkach naszych księgarń. A jeśli dodamy do tego, ze autor jest Polakiem, pisze po polsku i o polskim szpiegu a akcja dzieje się w Tatrach to mamy pełną laurkę dla sześciuset pięćdziesięciu stronicowej książki „Dolina szpiegów” pana Roberta Michniewicza, która przenosi czytelnika w barwny i intrygujący świat spisków, zamachów, tajnych akcji oraz codziennego życia w okupowanych i bombardowanych miastach. Nie zabraknie też wątku miłosnego.

“Dolina szpiegów” Roberta Michniewicza to powieść szpiegowska, która przenosi nas w burzliwy czas końcówki II wojny światowej. Jest zaskakująca, dobrze trzyma w napięciu, budzi wiele emocji, ale przede wszystkim jest to historia pełna, w której nie skupiamy się tylko na akcjach szpiegowskich, ale na wszystkim tym, co życie szpiega w tamtych czasach ze sobą niosło. Fabuła oparta jest o dwie postacie, dwóch tajnych agentów pracujących dla obozów przeciwnych - mamy Niemca w niemieckim wywiadzie, który donosi o ich poczynaniach Polakom, mamy też człowieka w angielskim wywiadzie, który zbiera informacje dla Niemców. I tak pozornie bardzo podobne do siebie życia prezentują nam się w pełnej krasie, a my widzimy coraz lepiej, że te kreacji zbudowane są nie na zasadzie podobieństwa, a kontrastu. Bardzo fajny zabieg! Sama historia jest bardzo emocjonująca, choć z początku może czytelnik lekko się wahać - warto przebrnąć przez bogaty w informacje, a niekoniecznie akcję początek - bo już po chwili, gdy jesteśmy wprowadzeni w sytuację, zaczyna się dziać! I dzieje się już nieustannie do samego końca, a czytelnik raz po raz zastanawia się czy na pewno kibicuje dobrej stronie. Do tego dochodzi jeszcze doskonale oddane tło historyczne, realia tamtych czasów, które sprawiają, że czytelnik czuje się, jakby faktycznie przeniósł się do tamtych czasów i doświadczał np. bombardowania Berlina. Oczywiście jest tu też i wątek polski, który ostatecznie odgrywa bardzo ważną rolę! Gorąco polecam tę powieść wszystkim - nie trzeba być fanem powieści szpiegowskich, by tym tytułem się zachwycić!