Farciarz

Historie prawdziwych ludzi tworzą najpiękniejsze książkowe opowieści. A jeśli powiązać je z niegasnącym optymizmem ich bohaterów, nawet w obliczu tragedii, gwarantują ogromne zaangażowanie czytelników w fabułę. „Farciarz”, choć nie jest powieścią biograficzną, mocno skupia się na przeżyciach pana Jerzego Oględzkiego, powstańca warszawskiego o pseudonimie „Jur”. I całe szczęście, że Jagna Rolska postanowiła je spisać, bo gdyby nie ona, prawdopodobnie nigdy nie usłyszałabym o tak ciekawej postaci.

Mur stworzony przez niemieckich okupantów, który przebiega pod oknami wchodzącego w życie chłopca, to widok, który bezsprzecznie zostawia ślad na psychice młodego człowieka. A jednak nawet w najtrudniejszych chwilach nie traci on optymizmu, walczy o lepsze jutro dla siebie, swojej rodziny oraz przyjaciół, wśród których niejeden jest Żydem. Wydawać by się mogło, że jego przeżycia nie mogą w żaden sposób spleść się ze spokojną egzystencją Mary – córką angielskiego lorda. Dorastała ona w blichtrze wielkiego w domu, w którym jednak nie chciała być kolejną ozdobą...

W moim odczuciu ta książka bardzo wiernie oddaje atmosferę wojennych działań, które kształtują umysły i serca młodych ludzi. W plastyczny sposób obrazuje ich rozterki, zmagania z trudami dorastania w czasach, które nie sprzyjały beztrosce, okazywały się bezwzględne na różne sposoby. Fabuła może stanowić przykład wzruszającego patriotyzmu osnutego na kanwie chęci przetrwania, wytrwałości i wiary, że uczucia poddają się chwilom, a nie sile wroga.

Jak w przypadku takich powieści bywa, wątek miłosny spaja dwutorową narrację bohaterów, a zakończenie potwierdziło moją czytelniczą intuicję, pozwalając cieszyć się ciekawą pointą. Wielkim plusem tego wydania jest również przepiękna okładka?. I chociaż książka prosi się o barwione brzegi, jestem w stanie wybaczyć ten brak, przyglądając się połyskującym samolotom.

Moje wcześniejsze zetknięcie z twórczością autorki zostawiło we mnie niedosyt czytelniczy?. Ta pozycja pozwoliła mi jednak miło spędzić czas, wciągając w historię, która mocno mnie poruszyła.

7/10

Kolejna książka Jagny Rolskiej, jaka trafiła w moje ręce.

Muszę przyznać, że miałam co do niej konkretne oczekiwania.

Czy zostały spełnione?

I tak i nie.

Już się tłumaczę dlaczego.

Poznajemy Jurka, postać, która jest oparta na prawdziwej osobie powstańca.

Jest on sprytny, inteligentny i przebiegły.

Od początku wciągnęłam się w tę opowieść, gdzie mieliśmy okazję poznać życie Jurasa od czasów wczesnej młodości a jednocześnie poznawaliśmy także Mary.

Tutaj na samym starcie do pewnego momentu chłonęłam opowieść jak gąbka wodę po pobycie na pustyni.

Krążyliśmy między Polską a Anglią i nieuchronnie drogi tych dwojga miały się przeciąć.

I tak czekałam, czekałam i czekałam aż wreszcie to nastąpi.

W międzyczasie dowiedziałam się, że Jurek nie odpuszczał żadnej kobiecie, nawet zakonnicy i skakał z kwiatka na kwiatek mimo, że obiecał jednej dziewczynie swe serce.

O ile całość jest ciekawa, chociaż mogłaby być nieco krótsza bo są niepotrzebne elementy jak choćby wyszczególnianie wszystkich podbojów miłosnych naszego bohatera albo niektóre zbyt obszerne opisy, to liczyłam na nieco więcej wątku wspólnego dla Jurka i Mary.

Jeśli mnie pamięć nie myli, spotkali się dopiero po około czterystu stronach, na sam koniec książki.

Więc wyszło tak, że idzie sobie fabuła idzie, nagle bohaterowie się spotkali i koniec.

Jakby autorka miała limit słów i po spotkaniu tych dwojga musiała jak najszybciej zakończyć historię a ja właśnie się spodziewałam, iż więcej będzie o wspólnych losach tej dwójki.

Mam niedosyt, jakby brakowało dużego kawałka historii, która dla mnie osobiście była ważna.

Książka miała momenty, że nużyła, akcja zwalniała i była rozwleczona.

Zbyt dużo szczegółów niezbyt potrzebnych dla sensu treści.

Czytałam już wiele książek, które osadzone były w czasach wojny i tym razem czuję się zawiedziona.

I o ile czytając opis liczyłam się z tym, że będzie to bardziej romans to się przeliczyłam, większość stanowią opisy działań Jurka podczas wojny i powstania albo Mary jako kierowcy/agentki wywiadu brytyjskiego i amerykańskiego.

Oceniając całość, książka jest warta przeczytania tylko pomińmy oczekiwania dając się ponieść

Warszawa, rok przed wojną. Młodzi ludzie w tym Jurek korzystają z uroków życia, a powoli do ich domów wkrada się widmo wojny. Kiedy ta pojawia się nagle wiele przyjaźni zostaje wystawionych na próbę, a teraz liczy się tylko przetrwanie.

"- I co teraz? (...)

- Przetrwamy, bo musimy."

To na barkach młodych ludzi spoczął obowiązek walki z okupantem. Jak w takiej rzeczywistości poradzi sobie Jurek?

O wojnie i do tego historie opartą na prawdziwych wydarzeniach, to ja mogę czytać bez końca. Wiemy od początku,że dwoje głównych bohaterów dożyło XXI wieku.

Cała książka przedstawiona jest z dwóch perspektyw, Jurka - chłopaka walczącego o lepsze jutro, dla swojej rodziny, przyjaciół i na końcu siebie mającego przed oczami realia wojny, oraz Mary - córkę angielskiego lorda, jedyną dziedziczkę, spełniającą wymagania matki...ale do czasu. Charakter i chęć niesienie pomocy nie pozwala siedzieć dziewczynie bezczynnie, dzięki temu poznaje swojego przyszłego męża, Polaka służącego na brytyjskim niebie.

Wytrwałość i upór obu bohaterów sprawia,że spotykają się w pewnym momencie.

Kobiece poczucie niesprawiedliwości, bo dlaczego one nie mogą robić tego co mężczyźni?! Kto dał męskiej części społeczeństwa pozwolenie na tak liczne zakazy skierowane w płeć piękną?

Zrozumienie drugiego człowieka dopiero w chwili gdy doświadczy się tego samego, gdy tragedia dotknie nas osobiście. Jak można odwdzięczyć się za uratowanie życia, jak żyć z przeświadczeniem że jesteśmy, bo ktoś zginął.

Piękna historia przetrwania, walki o swoje pragnienia, pokazania światu,że w niczym nie jesteśmy gorsi. Historia o nadziei związanej z szybką pomocą sojuszników, która legła w gruzach. Historia o szczęściu, farcie czy splocie zdarzeń, dzięki którym główny bohater mógł dalej istnieć. Lekki wątek romantyczny dodał tej lekturze uroku, a całość jest baardzo wciągająca i czyta się wspaniale.

Czy znajdą się tu fani literatury obyczajowej, gdzie akcja rozgrywa się podczas wojny?

"Farciarz" to opowieść oparta na faktach o Jerzym Oględzkim, który wiódł szczęśliwe życie aż rozpętała się niszczycielska wojna. 16-letni Jurek mieszka w Warszawie i przeżywa ciężkie chwile podczas wojny oraz powstania warszawskiego. Młody i bohaterski chłopak nie traci wiary i nadziei , że niespokojne czasy skończą się. Walczy o każdy dzień przetrwania i poszukuje miłości. Poznajemy też Mary, córkę angielskiego lorda, która nie chce żyć pod dyktando matki i zamierza wstąpić do Pomocniczych Służb Królewskiej Marynarki Wojennej. Wkrótce wojenne zawirowania sprawiają, że losy Jurka i Mary przeplatają się.

Czy podczas wojennej zawieruchy jest szansa na miłość?

Wow! Muszę przyznać, że jestem pod ogromnym wrażeniem pióra autorki. Fabuła jest dynamiczna i wciągająca. Z wielkim zainteresowaniem śledziłam losy bohaterów. Autorce udało się pokazać ciężkie czasy wojenne jakie przeżywali bohaterowie tej powieści. Podczas czytania przeżywałam razem z bohaterami ich emocje i czułam czyhające niebezpieczeństwo grożące im w każdej chwili. Wojna zniszczyła ich plany i marzenia, a strach towarzyszył im nieustannie. Postać Jurka skradła moje serce , bo pomimo co go spotkało działał i nie poddawał się. Warto czytać takie książki, by uświadomić sobie, że życie trzeba doceniać i czerpać z niego garściami, bo nigdy nie mamy pewności, co stanie się jutro. Autorka tą historią udowadnia nam, że nie warto odkładać nic na później. Obiecuję Wam, że po przeczytaniu tej książki zakręci się Wam łezka w oczach i docenicie kubek ciepłej herbaty. Gwarantuję Wam emocje i myślę, że docenicie poświęcenie przodków dla naszego kraju. Ta historia pozostanie na długo w mojej pamięci.

Czytajcie! Gorąco polecam!

BRUNETTE BOOKS

To jedna z najpiękniejszych historii jakie przeczytałam! Jest napisana z ogromną czułością, wrażliwością i miłością. Przez nią się płynie, jakby wiecznie ktoś obserwował pole motyli, które w locie zmieniałyby barwy. No cudowna, nie potrafię inaczej o niej myśleć. A do tego prawdziwa, co potęguje mój zachwyt. Nie łatwo było bowiem napisać tą historię, bo choć oparta jest na faktach prawdziwych, to jednak autorka nie mogła o niektórych osobach wspomnieć, inne pamiętały tą opowieść jak przez mgłę, więc ułożenie jej ze słów i opowieści wielu osób, do tego w porcji chronologicznej, było prawdziwym wyzwaniem. Szczerze przyznaję, że wyszło perfekcyjnie.

Autorka opisała prawdziwą historię mężczyzny, który był powstańcem warszawskim. To opowieść o Jerzym Oględzkim, który w tamtych czasach miał pseudonim ,,Jur" i był uznawany za największego szczęściarza. Wszystko przez to, że nigdy nie przestał myśleć pozytywnie. Choćby sytuacja była ogromnie beznadziejną, on zawsze szukał na nią jakiegoś rozwiązania i je odnajdywał. Nawet poszukując pewnej ważnej dla niego kobiety, odnalazł ją. Całe nieszczęście działo się wtedy gdzieś obok niego, każda sytuacja była określona na ,,prawie" z której on wychodził. Każdy, kogo na swojej drodze spotkał wiedział, że natrafił na dobrego człowieka. Pomagał wszystkim, ojczyźnie i najbliższym. Nigdy niczego im nie odmawiał, a nawet potrafił dawać pocieszenie. Autorka zaserwowała nam różne czasy, ten w którym Jerzy był młodym szesnastolatkiem i ten, kiedy czasy naznaczyły jego twarz zmarszczkami. Wtedy, kiedy chodził jeszcze do szkoły nie zwracał uwagi na dziewczyny. Bardziej były mu figle w głowie, aż do pewnego momentu, kiedy trafiła go strzała amora. Mamy tu wpierw ukazane co robił młody Jurek, jak dowiedział się o wojnie i strachu, który szedł za tymi słowami. Później przeskakujemy do miejsca dziewczyny o imieniu Mary. Widzimy, że jest z dobrego domu, ale żałowała, że nie była chłopcem, gdyż marzyła jej się kariera wojskowa. Poznając pewnego mężczyznę widzimy, że doskonale radziła sobie z informacjami na temat wojska. Wtedy i do niej dotarło, że nadchodzi wojna, i jej ojcu skończył się odpoczynek. Opowieść będzie się przeplatała miejsca od Jurka do Mary, aż natrafimy na moment ich poznania, rozkwitu tej znajomości, aż po czasy, kiedy laska ma już tylko wygląd sztywnego pałągu.

Ogromnie zachęcam do przeczytania tej książki, gdyż jest przecudowna. Tutaj ludzie doceniają czyjąś pomoc, wiedzą, że Jurek nawet poddając ryzyku własne życie, zawsze staje po ich stronie. Takim przeciwieństwem jest opowieść Mary, kiedy dobrze wychowana z pokaźnym majątkiem jest oczkiem w głowie jej bliskich. Autorka dodała tutaj bardzo dużo zdobień i opisów wchodzących w skład piękna i czasami bólu połączonego ze strachem. Widzimy jak za sprawą czasu nawet styl pisarski i słownictwo się zmienia. Dawno nie czytałam tak inspirującej pozycji, która urzekłaby mnie na tyle, by nie móc o niej zapomnieć. Nawet jeśli nie lubicie książek o historii, to ta powieść zagwarantuje wam dobrą zabawę i docenienie tego, co się posiada. I przede wszystkim zachęci do pozytywnego myślenia, gdyż tylko podczas dobrej energii wszystko może nam się udać:-)

Jagna Rolska we wstępie do swojej powieści opisuje, jak powstała książka i komu została poświęcona. Główny bohater tej historii, mimo sędziwego wieku, ma obecnie 101 lat, cieszy się dobrym zdrowiem i nadal jest pełen wigoru.

„Farciarz” to emocjonująca, trzymająca w napięciu opowieść oparta na faktach o żyjącym Powstańcu Warszawskim – Jerzym Oględzkim. Kapitan „Jur” to człowiek o niezwykłej pogodzie ducha i życiorysie tak bogatym, że można by o nim napisać niejedną książkę.

W ogarniętej wojną Europie, losy dwojga młodych ludzi przeplatają się w niezwykle ciekawy sposób. Mary, córka angielskiego lorda, żyjąca w zbytku oraz szesnastoletni Jurek mieszkający w Warszawie przy ulicy Dzikiej, która jest granicą między nim i żydowskimi sąsiadami. Czy ich losy zostaną połączone, czy podzielone? W tej powieści miłość, przeznaczenie, wojna i walka o wartości tworzą niezwykle poruszającą historię, która napisało samo życie. „Farciarz” to oparta na faktach historia powstańca warszawskiego. Jest tak nieprawdopodobna, że trudno uwierzyć, iż rzeczywiście miała miejsce, ale wydarzyła się naprawdę, a jej bohaterem i naocznym świadkiem jest Jerzy Oględzki.

Mimo że Warszawiacy sporo słyszą o nadciągającej wojnie, nie wierzą w nią. Pokładają zaufanie w zapewnieniach Anglii i Francji, które deklarują swoje wsparcie dla Polski. Nawet wtedy, gdy bomby spadają im na głowy, nadal wierzą, że wojna szybko się skończy. Mężczyźni, a zwłaszcza młodzi chłopcy, tacy jak Jurek, są gotowi rzucić się na wroga, nawet gołymi rękami.

Rok później niemieckie bomby zaczynają spadać na Londyn, co skłania Anglików do docenienia zaangażowania polskich pilotów w obronie angielskiego nieba. Do tej pory w Anglii nie ginęli cywile, ale teraz Anglicy doświadczyli tego, co Polacy i zrozumieli ich determinację oraz zaciętość w walce z okupantem.

Druga narracja koncentruje się na młodej, ambitnej i pełnej charakteru Mary, jedynej córce lorda Arthura Westona, której jedynym zadaniem było dobrze wyjść za mąż. Mimo stanowczego sprzeciwu matki, Mary decyduje się na wstąpienie do RAF-u. Tam poznaje polskiego lotnika Witolda, z którym połączy ją gorące uczucie, a potem wspólne plany na przyszłość. Matka jest oburzona decyzją córki, ale ojciec, który służy w armii, docenia zaangażowanie Polaków w obronę Anglii i z radością zgadza się na ten związek.

W Warszawie trwa intensywny szmugiel i powstaje żydowskie getto. Jurek nie potrafi pogodzić się z rzeczywistością, w której mur wzniesiony przez Niemców oddziela go od sąsiadów, których znał od dziecka i chce koniecznie dołączyć do podziemia. Wraz z Tadkiem skaczą na niemieckie pociągi i kradną z nich mąkę, którą później handlują, dzięki czemu żyją w miarę dostatnio jak na ówczesne warunki.

Wszyscy próbowali jakoś przetrwać, tylko tyle i aż tyle. Tymczasem Niemcy zniszczyli całą dzielnicę żydowską. Niemcy odebrali Warszawiakom dumę, wywieźli Żydów, spokojnych sąsiadów, którzy mieszkali po drugiej stronie ulicy, odkąd Jurek pamiętał.

1 sierpnia 1944 roku to data, która na stałe zapisała się w pamięci Polaków. Tego dnia Warszawiacy, wbrew logice i posiadanemu uzbrojeniu, ruszyli przeciwko Niemcom, kierowani poczuciem honoru, które miało dla nich ogromne znaczenie. Po latach terroru pragnęli odzyskać godność i marzyli o wolnej Polsce, mając dość morderstw i traktowania ich jak podludzi. Polacy początkowo liczyli na pomoc aliantów, potem Amerykanów, ale zostali pozostawieni sami sobie. Na ich głowy spadały sowieckie bomby, a wojska radzieckie stały za Wisłą, spokojnie przyglądając się, jak Warszawa się wykrwawia. Niestety Polska zawsze była kartą przetargową w europejskich układach sił.

Jagna Rolska przedstawiła historię w sposób, który zdecydowanie przyciąga uwagę. Można w niej znaleźć zwycięstwa i porażki, chwile szczęścia i bólu, nadzieję i jej utratę. Heroizm miesza się tu z młodzieńczym zapałem i niedojrzałością w obliczu trudnych czasów. Opisując losy Jurka z ulicy Dzikiej, sąsiadującej z żydowską dzielnicą miasta, autorka ukazuje przedwojenne, wojenne i powojenne wydarzenia, co dodaje powieści realizmu.

„Farciarz” to głęboko poruszająca powieść o powstańcu warszawskim, która ukazuje jego determinację, odwagę, poświęcenie, walkę, wiarę i nadzieję na lepsze jutro. To także wzruszająca historia miłości w trudnych czasach, której finał naprawdę się wydarzył.

Tę historię oraz losy ludzi, którzy walczyli o nasz kraj, trzeba pamiętać i opowiadać. Należy przypominać i korzystać z wiedzy tych, którzy przeżyli, ponieważ jest ich coraz mniej. Autorka doskonale uchwyciła młodzieńczą energię, która napędzała bohaterów w ich walce z okupantem. Opisała także przeżywanie pierwszych miłości, związane z tym rozterki oraz pierwsze poważne decyzje, które pozostają ważne nawet w obliczu spadających bomb. W tej historii obecna jest powaga, ale bez nadmiernej pompatyczności i martyrologii, które często towarzyszą powieściom wojennym. Choć powieść jest pełna dramatyzmu wojny, niesie ze sobą także nadzieję. To wspaniała powieść przygodowa o losach niesamowitego Jurka, który nawet w najtrudniejszych chwilach nie tracił optymizmu, mimo że czasy wesołości nie sprzyjały. Postacie występujące w powieści są prawdziwe, podobnie jak prawdziwy jest finał tej historii.

Powieść klimatem przypomina mi pierwszy powojenny film polski z 1946 roku w reżyserii Buczkowskiego „Zakazane piosenki”, w którym występowały gwiazdy polskiej sceny, a odgrywane historie były częścią ich własnej biografii.

Powieść zrobiła na mnie niesamowite wrażenie, choć zakończenie mnie nie usatysfakcjonowało, miałam bowiem wrażenie, jakby nagle zostało przerwane. Mam nadzieję, że pojawi się kontynuacja opowieści o Jerzym i Mary.

Zwykło się mówić, że ktoś miał w życiu farta. Tytułowy Jerzy Oględzki pseudonim "Jur" powstaniec warszawski należał do takich osób. Można nawet śmiało powiedzieć, że mężczyzna swojemu szczęściu dosłownie zawdzięcza życie, gdyż mimo kilku odniesionych ran w walce, przeżył. Nie był krystaliczną postacią, ale czy mamy prawo go oceniać? Nie, bo nie doświadczyliśmy tego strachu, głodu. A każdy przecież chce przetrwać, przeżyć, prawda? Czasem trzeba być też tzw. cwaniakiem, kombinatorem. A Jurowi sprytu nie brakowało. Wymykał się więc śmierci.

Nie jest to tylko powieść, której fabuła została osadzona w czasach II wojny światowej, ale i przed wybuchem, w trakcie oraz po jej zakończeniu. Takie podejście do tematu, daje dużo szerszy ogląd na toczące się wydarzenia. O wojnie napisano już bardzo dużo. Wiemy, ile zła i cierpień ona przyniosła. Autorka podeszła do tego tematu nieco inaczej, wrecz nietypowo. Ale o tym przeczytacie już sami. Autentyczna narracja i wiarygodne opisy (okupowana Warszawa, cele na Pawiaku, angielska baza lotnicza, niemieckie obozy jenieckie, paryskie okupacyjne podziemie) dopełniają całości.

Jednak to ludzie okazują się być tu najważniejsi. Mają swoje plany, marzenia, podejmują nie zawsze właściwe decyzje, kochają, nienawidzą, są zdolni do największych poświęceń. 

Warto wspomnieć o tym, jak Jagna Rolska pięknie ukazała moc prawdziwej przyjaźni. Wydaje się, że w tamtym okresie wszystko było jakieś takie trwalsze. Z kolei pomoc i wsparcie wobec innych napawało wiarą w dobro drugiego człowieka. Bardzo wzruszyły mnie te fragmenty.

"Farciarz" to głęboko poruszająca powieść powstańca warszawskiego o sile determinacji, odwadze, poświęceniu, walce, wierze i nadziei na lepsze jutro. To również książka miłości w niełatwych czasach. To historia z finałem, który miał miejsce naprawdę. Jeśli szukacie dobrej powieści inspirowanej losem powstańca - sięgajcie śmiało!

Ręka do góry, kto tutaj interesuje się książkami o tematyce II Wojny Światowej? Ja na pewno. W tym przypadku przed wami historia powstańca warszawskiego, która zachwyci to zbyt mało, żeby określić fantastyczność tej pozycji. Zakończenie to już miód na serce i, pomimo że to jednotomówka, to gdzieś z tyłu głowy pojawiła się myśl, że fajnie byłoby, żeby była kontynuacja losów bohaterów tuż po wojnie.

Temat wojny nigdy nie był, nie jest, nie będzie akceptowany przez społeczeństwo jako wyznacznik porozumienia się dwojga narodów, ale jak któryś z przywódców danego kraju doprowadza do rozlewu krwi, żeby zaspokoić swoje ambicje to zwykłemu obywatelowi nie pozostaje nic innego jak albo uciekać, albo starać się przeżyć ten trudny czas. Temat nie należy do radosnych, ale w całym tym rozgardiaszu autorka dzięki jednemu powstańcowi pokazała też „ciepłe” chwilę które będą rozpamiętywane do końca życia.

Przed wami losy Jurka i Mary którzy pochodzą z dwóch bardzo różnych światów. Jurek szesnastolatek, który mieszał na ulicy sąsiadującej z mieszańcami żydowskimi, którzy z czasem oddzieleni byli murem. Mary za to była córką angielskiego lorda. Jak to się stało, że doszło do spotkania? Życie pisze różne scenariusze i tak samo było w tym przypadku, ale więcej nie będę zdradzała. Razem z Jurkiem jego rodziną i znajomymi będziecie wędrować, uciekać, ukrywać się, latać nad miejscami, które były bombardowane, palone, niszczone przez Hitlera. Nie jest to łatwa lektura, ale warta każdej minuty, jaką poświęcicie na nią.

Tę historię i losy ludzi którzy walczyli o nasz kraj trzeba pamiętać i opowiadać. Jak radzili sobie z trudem wojny? Czy w pyle zburzonego przed chwilą bloku można ujrzeć słońce? Czy miłość może przyjść jak jest ból? Od uśmiechu i radości z bycia nastolatkiem po szybkie dorastanie i próbach radzenia sobie z głodem, bólem, poniżeniem. Tyle emocji przeleciało mi podczas czytania książki. Fantastyczna i całym sercem polecam.