Gdzie jesteś, synku?

Powieść „Gdzie jesteś synku” to moja pierwsza styczność z twórczością Nicole Trope, ale zaraz po niej miałam możliwość czytania przedpremierowo kolejnej wydanej na naszym rynku książki autorki „Zaginiony chłopiec”. Opinię o tej drugiej mieliście już napisana, czas najwyższy napisać i o pierwszej. Tym bardziej, że jest równie porywająca!

Thriller psychologiczny to jeden z moich ulubionych gatunków i od pierwszych stron czuć, że jest to również gatunek, w którym autorka czuje się jak ryba w wodzie. Znakomicie buduje napięcie, niepokój i emocje, przede wszystkim emocje. Przestrzenią, w której się obracamy są trudne relacje rodzinne prowadzące do tragedii, ale również świat postrzegany przez dziecko ze spektrum autyzmu.

Autorka stopniowo odkrywa przed nami problemy rodziny, w której życiu pojawia się dziecko wymagające szczególnej opieki, innego podejścia. Nie sposób uniknąć napięć, które narastają gdy matka poświęca cały swój czas i myśli tylko jednemu dziecku, nie znajdując już w sercu miejsca dla córki i męża. Z czasem tworzą mur wzajemnych niedopowiedzeń, skrywanych wyrzutów i braku zrozumienia.

Nicole Trope odpowiednio dawkuje również szczegóły i motywy tragedii, od której zaczyna się powieść. Faktem jest, że Cecelia zostaje odnaleziona z nożem w ręku przy ciężko rannym mężu i z dziurą w pamięci. Czy to ona ugodziła Nicka? I gdzie jest Theo? Ostatnie co pamięta, to że mąż kazał mu biec po pomoc.

Dlaczego Cecelia przestała mówić? Komu zagrażają odkryte tajemnice, również te sprzed wielu lat? Czy Theo przetrwa w nieprzyjaznym dla niego otoczeniu i sprowadzi pomóc?

To jedna z tych powieści, których nie chce się odłożyć nawet na chwilę, by jak najszybciej poznać jej zakończenie. To również jedna z tych ukazujących siłę więzów rodzinnych, które pozornie zerwane umacniają się w chwilach próby.

Gdzie jesteś synku, to naprawdę wrażliwa książka. Przedstawia losy Theo, jedenastoletniego chłopca, który uciekł z domu. Wszystko zapoczątkował jeden epizod. Kiedy bowiem policja dotarła do ich domu odnalazła mężczyznę z raną kłótą w ciele oraz jego małżonkę pochylającą się nad nim. Wszystko w kałuży krwi. Oboje trafili do szpitala. Mężczyzna musi przejść poważną operację, a kobieta nagle przestaje mówić. To dosyć dziwne, gdyż nigdy wcześniej jej usta się nie zamykały. Wciąż o wszystkim rozmawiała, a teraz milczy. Czy oznacza to, że przeżyła jakąś traumę?

W pewnym momencie wychodzi na jaw fakt iż w domu w tym czasie był z nimi chłopiec. Teraz go nigdzie nie ma. Rozpoczynają się poszukiwania, choć są mocno utrudnione. W momencie, kiedy informują o zdarzeniu starszą córkę tej rodziny, ona zamiast pomóc zwyczajnie się upija.

W kolejnych stronach ujrzymy relację Theo z sytuacji i miejsca gdzie się znajduje. Wychodzi na to, że zna język migowy gdyż sam nie mówi. Boi się dotyku, boi się słów, nie chce by do niego mówiono. Sam wie, że potrzebuje pomocy ale nie potrafi o tym powiedzieć. Wszelkiego rodzaju potoki słów w jego kierunku dezorientują jego myślenie. Tylko ból przynosi mu wtedy ulgę. Pytanie brzmi, czy cokolwiek jest w stanie uratować ich rodzinę? Czy Theo się odnajdzie? Czy mimo krzywdy doznanej przez rodziców ich córka im pomoże? Jak zakończy się ta niesamowita historia?

Bardzo wzruszająca książka, która ukazuje, że nie ma idealnych rodzin. Zawsze tam, gdzie z pozoru jest najlepiej rozgrywają się prawdziwe rodzinne tragedie. Książka porusza tematy autyzmu, niezrozumienia i prawdziwych dramatów rozgrywających się tylko za zamkniętymi drzwiami. Jest niesamowicie życiowa i prawdziwa. Widzimy tu relację samych postaci, choć wciąż to narrator przekazuje nam całą treść. Mocno wciągająca i poruszająca. Bardzo ją wam polecam.

Theo zaginął po pewnej sytuacji w domku, który rodzina Somerton wynajmuje w każdą jesień. Nikt nie wie, co się wydarzyło tego dziwnego dnia. Jedyny świadek zdarzenia gdzieś przepadł i policja go szuka, żeby dowiedzieć się, co tak naprawdę się zdarzyło.

🤯

Rodzina.

Niepewność.

Poszukiwania.

Brak słów.

Rozpacz.

Tajemnica.

🤯

Pisarka @nicoletropeauthor swoją powieścią sponiewierała mnie, zrobiła mi papkę z mózgu 😱 Stworzyła tak realne postacie i tak namacalną historię, że aż w to nie wierzę. Niepewność, intryga - to towarzyszy tej fabule od samego początku. Mogłabym powiedzieć, że książka czyta się sama, bo strona ucieka za stroną i przy zakończeniu orientujemy się, że to już koniec tej historii. Może akcja nie goni nie wiadomo jak, ale po pewnym czasie jej zwroty powodują kręcenie głowy 🙊 A poruszony temat autyzmu w ów lekturze nie jest mi obcy. Dzięki temu właśnie ta historia nie jest banalna ani lekka. Pisarka w bardzo skrupulatny i dopracowany sposób pokazuje nam życie dziecka ze spektrum autyzmu i to niełatwe życie. Ale również pokazuje życie jego rodziny. Powiem Wam, że ta powieść mocno siadła mi na głowie, ale w pozytywnym słowa tego znaczeniu, lecz także poruszyła moje serce. O autyzmie wiem wiele, w końcu pracuje z dzieckiem, u którego jest ten autyzm zdiagnozowany. Życie z takim dzieckiem nie jest łatwe, ale praca również. Trzeba wiedzieć, gdzie postawić granice i trzymać się ich, trzeba też dać temu dziecku poczucie bezpieczeństwa i motywować je do działania. Są momenty, że się wątpi i człowiek chce się poddać, ale właśnie dla tej istoty nie można tego zrobić. Autorka naprawdę w bardzo dobry sposób połączyła wątek kryminalny z całym życiem dziecka z autyzmem, za co ogromne brawa! 👏🏻 Nie jest proste stworzyć tak realną lekturę, pełną emocji i napięcia. A kreacja bohaterów była na najwyższym poziomie!

Przeżywałam z nimi wszystko i jakby na to nie patrzeć, dążyłam do tego, żeby dowiedzieć się co, jak, gdzie, dlaczego?! Może to dziwne, ale tak miałam dzięki tej powieści. Zakończenie zszokowało mnie, jednak to właśnie przez nie ta lektura stała się jeszcze lepsza! Polecam z całego serca Wszystkim!

Niespiesznie dzisiaj zatapiam się w różne książkowe historie.

Jedną z nich była opowieść o rodzinie, choć nie takiej zwyczajnej. Zapytacie dlaczego? Ze względu na małego chłopca o imieniu Theo. To właśnie on skupiał na sobie całą uwagę tej familii, ponieważ był dzieckiem ze spektrum autyzmu. Nie wiem czy mieliście kiedyś sposobność poznać takie osoby? Ja owszem, nawet przez pewien czas pracowałam z takimi dziećmi i muszę przyznać, że autorka bardzo dobrze odwzorowała sposób zachowania takich osób.

To właśnie stanowiło nadrzędną sprawę w tej książce, choć nie jedyną. Autyzm, sposób komunikowania się z takimi osobami, ich sposób patrzenia na świat, a wszystko utkane w w mrocznej, kryminalnie zabarwionej historii. Ja bawiłam się wyśmienicie.

Na wszystkie wydarzenia patrzymy oczami kilku osób, członków rodziny (tak zaczyna się każdy rozdział): Theo, Nicka, Kaycee, Cecelii i tajemniczej Rose, która również odegra tu ważną rolę, bo jak się okazuje tajemnice są wszędzie i wszyscy je skrywają. Przychodzi jednak czas, żeby ujrzały światło dzienne, choć skutki ukrywania przez lata pewnych informacji bywają okrutne. Co więcej rozdziały są krótkie, przez co nie odniosłam wrażenia znudzenia, ani na jedną chwilę.

Niepewność i strach to właśnie te emocje tutaj górowały w każdym słowie i wypowiedzianych zdaniach. Byłam bardzo ciekawa co spowodowało taki bieg zdarzeń i jaki będzie finał…

I muszę przyznać, że jestem usatysfakcjonowana. To książka, która daje również do myślenia, a na jesienne wieczory jest wprost idealna.

„Gdzie jesteś synku?” autorstwa Nicole Trope to jedna z lepszych książek, jakie ostatnio przeczytałam i jedna z tych, o których trudno napisać w kilku słowach. Tak trudno nazwać emocje, tak trudno wejść w świat przedstawionej rodziny… rodziny podporządkowanej chorobie.

To książka, która porusza wiele ważnych kwestii… relacje rodzinne, dziecko ze spektrum autyzmu, sprawa kryminalna, zaginięcie chłopca, tajemnice sprzed lat, nadużywanie władzy stróża prawa, przemoc wobec kobiet... Każdy z tych wątków niezwykle ciekawie przedstawiony, każdy nieoczywisty, każdy zmusza do refleksji.

Ta książka hipnotyzuje swoim autentyzmem. Poznajemy historię z różnych perspektyw… również z perspektywy Theo, 11-letniego chłopca ze spektrum autyzmu. „Gdzie jesteś synku?” stara się ukazać sposób myślenia Theo. Jest daleka od uogólniania… bo Theo to Theo. Każda osoba ze spektrum jest inna, widzi świat inaczej, doświadcza go inaczej i radzi sobie z nim inaczej.

Ta historia bardzo mnie poruszyła, bo pokazuje jaka siła drzemie w każdym człowieku, jak wielką wartością jest rodzina i jak ważne jest otoczenie, w jakim dorastamy... „potworem człowiek się staje, a nie rodzi”.

Każdy człowiek jest inny, każdy ma w sobie potencjał „Dobrze migam. Jestem dobry w liczbach. Jestem dobry w myśleniu i kiedyś zostanę naukowcem, jak Kaycee. Nie jestem dobry w życiu, bo życie to dla mnie za dużo.”

Gorąco polecam lekturę.

„Gdzie jesteś synku?” to nie pierwsza książka Nicole Trope, ale pierwsza, którą czytałam. Podczas czytania tej książki towarzyszyło mi sporo emocji, od zaciekawienia, przez irytację i strach, aż po ulgę.

„Gdzie jesteś synku?” opowiada o czteroosobowej rodzinie dotkniętej traumatycznym wydarzeniem. Nie wiadomo, co tak naprawdę się wydarzyło. Nastoletnia córka chciałaby poznać prawdę, jednak nie ma jej kto tego powiedzieć. Ojciec w ciężkim stanie czeka na operację, matka przestała mówić, a autystyczny brat, który mógłby opowiedzieć o tragedii – zaginął.

Rozpoczynając przygodę z tym tytułem czułam duże zainteresowanie fabułą. Później nieco męczyła mnie monotonia, a bohaterowie zaczęli nieco irytować. Pod koniec czułam naprzemiennie strach, wytchnienie i wzruszenie. Ta książka chwyta czytelnika za serce. Zdarzyło się kilka momentów, w których ocierałam z policzków łzy. Autorka starała się przybliżyć kwestię autyzmu i moim zdaniem jest to dobrze wykonana robota. Chociaż zdarzyły się te nieco nużące fragmenty, książka podobała mi się.

Jeśli macie chęć na poruszającą książkę z wątkiem autyzmu i nie tylko, zachęcam Was do sięgnięcia po „Gdzie jesteś synku?”.

Zagubiona turystka dotarła do pewnego domku letniskowego. Zastała tam przerażający widok. Znalazła tam Cecelię Somerton pochyloną nad swoim mężem Nickiem i trzymającą nóż ociekający krwią.

Gdy przyjeżdża policja okazuje się, że przerażona Cecelia nic nie mówi, a na dodatek nie wie, gdzie jest jej 11-letni autystyczny synek Theo.

Cecelia staje się główną podejrzaną, trafiają z mężem w szpitalu, a wszyscy szukają w lesie chłopca, który w traumatyczną noc uciekł z domku. Wkrótce przybywa starsza córka, Kaycee Somerton. Czy uda jej się dotrzeć do prawdy?

Gwarantuję Wam, że nie odłożycie tej książki dopóki nie dowiecie się, co tak naprawdę stało się w domku. Będziecie zadawali sobie pytanie, co tam stało się, dlaczego chłopiec uciekł i kto jest winny?

Rozdziały poznajemy z perspektywy chłopca, jego matki Cecelii, jego siostry Kaycee oraz starszej pani Rose.

Autorka przedstawia nam historię z chłopcem, który ma zaburzenie jakim jest autyzm.

Cecelia poświęcając się dla chłopca zniszczyła relacje z mężem oraz córką Kaycee. Aby ratować małżeństwo Cecelia, Nick i Theo pojechali do domku letniskowego w górach w małym miasteczku Mount Watson.

Wydarzenie, do którego doszło w domku było tak traumatyczne, że Cecelia straciła częściowo pamięć i mowę. Córka Cecelii i Nicka robi wszystko, aby dowiedzieć się co tam wydarzyło się i odnaleźć brata.

Czy chłopiec przeżyje i czy da radę powiedzieć, co tam widział?

Kim jest starsza pani, którą los postawił na drodze tej rodziny?

Historia ta powoduje, że czytelnikowi podczas czytania tej powieści szybciej bije serce.

Przekonacie się, że czasami myślimy, że kogoś znamy, a wcale tak nie jest.

Cecelia doznała takiej traumy i szoku, że zamknęła się w sobie. Jej mózg bronił się przed tym, co się stało w domku i częściowo straciła pamięć i zablokowała się tak, że straciła mowę.

Prawda będzie przerażająca i szokująca, bo osoba która powinna być wzorem do naśladowania okaże się potworem.

Wszystko to co stało się ma coś wspólnego z wydarzeniami, które spotkały Rose ponad 60 lat temu.

Autorka tą historią pokazała, że prawda zawsze ujrzy światło dzienne, bo sekrety z przeszłości nawet głęboko zagrzebane zawsze wyjdą na jaw.

Historia bardzo przerażająca, wzruszająca i chwytająca mocno za serce.

Jestem zachwycona tym thrillerem.

Spełnił moje oczekiwania i dostałam wiele emocji. Wciągnął mnie na maksa! Warto było zarwać nockę dla tej książki.

Rewelacja!

Polecam!

Kiedy tylko wzięłam książkę do ręki i przeczytałam opis poczułam, że po ostatnich lekturach książek klasycznych zdecydowanie są mi potrzebne większe emocje.

„Gdzie jesteś synku” to moje pierwsze spotkanie z piórem autorki i muszę napisać ze bardzo udane. A to, co zasadniczo jawi się w mojej głowie zaraz po skończonej lekturze książki – to świat widziany oczami dziecka autystycznego.

Już na samym początku autorka zabiera nas do lasu. Zaczyna padać deszcz, który przeradza się w ulewę, brak zasięgu i niecodzienny widok kobiety trzymającej w ręku zakrwawiony nóż. Uwierzcie mi, że po tym fragmencie trudno jest zamknąć książkę i położyć się spać… A to dopiero początek…

Książkę czyta się szybko i z zaciekawieniem przechodzi do kolejnych rozdziałów. I choć teoretycznie wiemy, że życie z autystycznym dzieckiem naznaczone jest trudnościami czy wręcz problemami skrywanymi najczęściej w domowym zaciszu, ta książka obrazuje nam jak te sekrety mogą zniszczyć rodzinę. Jak powoli dotykają poszczególnych członków, jak ich przytłaczają i jak krok po kroku ograniczają normalne funkcjonowanie w świecie.

Gorąco polecam ten tytuł Waszej uwadze i mam nadzieję, że Wam również przypadnie do gustu. A ja zastanawiam się tylko czy bliżej jest tej książce do thrillera czy do powieści psychologicznej…

Nie ukrywam, że często sięgam po thrillery. Ten gatunek od dawna budzi moje zainteresowanie. Historie w nich zawarte, elektryzują, zapadają w pamięć, pozostawiając ślad w mej psychice.

Nie inaczej było po przeczytaniu książki Nicole Trope. „Gdzie jesteś, synku?” to mocny thriller, który zdecydowanie mogę polecić fanom gatunku. Znajdziecie w nim to wszystko, co rasowy, dobrze skrojony thriller powinien posiadać. Wciągającą historię, zapierającą dech w piersiach fabułę i zagadkę, którą pragniemy rozwikłać. Jednakże droga wiodąca nas do znalezienia odpowiedzi na pojawiające się pytania wiedzie nas po najmroczniejszych zakamarkach ludzkiej natury.

Nicole Trope dowodzi również temu, że napisanie dobrego thrillera nie jest sztuką, którą posiadają wszyscy pisarze. Jednak autorka tę zdolność posiada. Dzięki czemu do naszych rąk trafia thriller, o którym nie sposób zapomnieć.

„Gdzie jesteś, synku?” jest zaproszeniem do poznania historii rodziny, której dziecko ma zdiagnozowane spektrum autyzmu. Jedenastoletni Theo Somerton ma trudności w nawiązywaniu i podtrzymywaniu relacji interpersonalnych. Jest zamknięty w swoim świecie. Chłopak nie mówi. Rodzina postanawia wyjechać na urlop. I jak każdej jesieni wynajmują domek z dala od cywilizacji. Pewnego dnia Theo był świadkiem wydarzeń, które cieniem kładą się na losach rodziny. Domowa kłótnia kończy się tragedią. Tragedią, której policja nie potrafi wyjaśnić. Jedynym sposobem jest dotarcie do jedenastolatka. Jednak ten znika bez śladu.

Nicole Trope zarysowała mocną historię, pełną niepewności, napięcia, które towarzyszy nam podczas poszukiwań młodego chłopca. Ta historia skłania nas również do wielu ważnych i głębokich przemyśleń. Jednym słowem ten thriller porusza nasza psychikę, jednocześnie wzruszając nas emocjonalnym przekazem.

„Gdzie jesteś, synku?” to pierwsza książką australijskiej autorki, która ukazała się na polskim rynku wydawniczym. Tak naprawdę Nicole Trope napisała jeszcze sześć innych powieści. Dlatego z nieskrywaną nadzieją wyczekuję dnia, gdy w księgarniach pojawią się kolejne. Dlaczego? Odpowiedź jest prosta. Takie książki chce się czytać. Autorka potrafi zaciekawić czytelnika, skupić jego uwagę. I co ważne skłania nas do myślenia. Zatem miejmy nadzieje, że niebawem powiem „sprawdzam” i będę mógł sięgnąć po kolejną książkę Nicole Trope. Czego sobie i wszystkim czytelnikom życzę.