Ghostwriterka

Tak naprawdę to dopiero dzięki tej książce dowiedziałam się, że są osoby, które piszą książki na zlecenie innego autora. W sumie to całe życie człowiek się uczy, więc tym bardziej uważam, że czytanie książek poszerza horyzonty:-)

Sama lektura sprawia wrażenie bardzo mądrej i inteligentnej. Nie często się zdarza, aby bohaterzy byli wyważeni i potrafili z góry zachowywać się w każdej sytuacji. Zaimponowali mi tym, gdyż w całości odebrałam ich jako ludzi, a nie postacie, którzy mają jakieś rozterki. Autorka w każdym momencie pokazała ich klasę. Nie ważne, że główna postać nie miała obecnie pieniędzy, gdyż starała się myśleć racjonalnie i łamać stereotypy aby te pieniądze zdobyć. Potrafiła schować dumę do kieszeni i działać pomimo tego, że sprawa dotyczyła jej bliskiej rodziny i trudniej jest wtedy zachować profesjonalność. Rzecz, którą miała zrobić, to napisać, a raczej przepisać gotowe dzieło i oddać jako zwierzenie się z pamiętnej nocy, kiedy doszło do morderstwa na młodych osobach. To jej ojciec znał wszelkie szczegóły, a że sam obecnie nie jest w pełni sprawny umysłowo, to ona miała dokończyć jego dzieło. Musicie też wiedzieć, że wcześniej napisał kilka wspaniałych powieści grozy, więc ludzie czekali za następnymi książkami. Nasza postać dopiero po podpisaniu kontraktu dowiedziała się czego będzie dotyczył. My znamy po krótce początkowy obraz sytuacji morderstwa nastolatków, więc wiemy, że będzie to mocne dzieło. Jesteśmy ogromnie ciekawi rozwinięcia go, ponieważ nikt wcześniej nie znał najmniejszych szczegółów a jedynie sam fakt. Nie będzie to jednak konkretna historia, ponieważ postacie mają tutaj swoje rozterki i myśli, więc tym bardziej poznając ich od strony emocjonalnej widzimy, że akcja nas wciąga w wir intryg. Tak jest do samego końca, fason zachowany, wydarzenia hipnotyzują, a sam fakt morderstwa nie zostaje przewidziany przez czytelnika. Z pewnością szokuje, lecz i to na plus. Takiej dynamiczności akcji dodaje również piękne wydanie książki, gdzie widzimy palący się fragment treści i jak najszybciej próbujemy się dowiedzieć czy to ten, który ona przepisuje, który pisze, czy inne zapiski. Nasza uwaga jest pochłonięta do samego końca, dlatego uważam, że zasługuje na najwyższą punktację:-)

„[...] Nie wiem, czy jestem na to wszystko gotowa, a jednak czuję, że na napisanie tej książki czekałam całe życie. [...]”

Po ponad sześciu latach postanowiłam wrócić do twórczości Julie Clark. A wszystko za sprawą jej najnowszej powieści pod tytułem „Ghostwriterka”.

Dlaczego po nią sięgnęłam? Przyciągnęła mnie okładka, tytuł i oczywiście tajemniczy opis. Nie żałuję, że ją przeczytałam!

„Ghostwriterka” to wyjątkowy thriller psychologiczny, w którym fabuła prowadzona jest slalomem. Początkowo wydawało mi się, że wiem, w którym kierunku idziemy, po czym tory gwałtownie się zmieniały. To, co zadziało się pod koniec książki, całkowicie odebrało mi mowę! Oczywiście nie spodziewałam się takiego obrotu sprawy. Ogromny plus dla autorki.

Główne motywy, które znajdziecie w tej historii:

• Cienie przeszłości – rodzinne sekrety ukrywane przez pół wieku.

• Życie w ukryciu – kulisy pracy ghostwritera i tworzenia pod cudzym nazwiskiem.

• Dwie linie czasowe – dynamiczne przeskoki między współczesnością a tragicznym rokiem 1975.

• Skomplikowana psychika – genialnie zarysowana walka bohaterów z własnymi demonami i moralnością.

Akcja książki przebiega w dwóch liniach czasowych: obecnej i w roku 1975. W tym drugim doszło do ogromnej tragedii – w domu zginęło dwoje z trojga nastoletnich dzieci państwa Taylorów. Kto stał za ich zabójstwem? Przez ponad 50 lat ta sprawa nie została rozwiązana. Czy w czasach obecnych poznamy sprawcę? Tego oczywiście Wam nie powiem!

Moją ulubioną bohaterką jest Olivia Dumont, tytułowa ghostwriterka. Pisze biografie sławnych ludzi i podpisuje je ich nazwiskami. Nie wie, że kolejna książka, którą ma stworzyć, odmieni jej życie. Czy na dobre? Czy powinna przyjąć ofertę Vincenta Taylora – swojego ojca? Początkowo miała napisać horror, później wszystko się zmieniło. Pewnie odrzuciłaby tę propozycję, gdyby nie jej problemy finansowe.

Idealnie przedstawiony jest tu wątek psychologiczny. Widzimy doskonale, jak postacie miotają się ze swoimi problemami. Każda z nich chce do czegoś dojść. Olivia pragnie poznać prawdę dotyczącą śmierci jej cioci Poppy i wujka Danny’ego. Ojciec po pięćdziesięciu latach chce wyznać prawdę dotyczącą morderstwa swojego rodzeństwa. Tylko czy jego wersja wydarzeń jest tą jedyną i prawdziwą? Czy poczytny pisarz horrorów wyzna, jak było naprawdę?

Powiem Wam, że ten thriller wzbudził we mnie wiele emocji. Nie zabrakło dreszczy przerażenia, a podczas niektórych rozdziałów wzruszenie wycisnęło mi łzy z oczu.

„Ghostwriterka” to istny emocjonalny armagedon, który wciąga w swój wir od pierwszych stron. A na końcu pozostaje pytanie: dlaczego musiało do tego dojść?

Julie Clark, autorka znakomitego thrillera psychologicznego "Ostatni lot", powraca z najnowszą powieścią zatytułowaną "Ghostwriterka".

Vincent Taylor to poczytny autor powieści grozy, wokół którego od lat krążą szokujące plotki. Według nich jako młody chłopak zamordował własną siostrę i brata. Wynajmuje swoją córkę Olivię, z którą od dawna nie utrzymuje kontaktu, by została jego ghostwriterką i napisała jego ostatnią książkę - powieść, która ma wreszcie ujawnić, co naprawdę wydarzyło się tamtej tragicznej nocy, gdy zginęło jego rodzeństwo.

"Ghostwriterka" klimatem i konstrukcją fabuły przypomniała mi "Mroczny zakątek" Gillian Flynn - książkę, od której wiele lat temu rozpoczęła się moja przygoda z gatunkiem. I muszę przyznać, że dawno nie czytałam tak dopracowanego thrillera z doskonale zbudowaną warstwą psychologiczną i świetnie poprowadzonym tłem obyczajowym.

Julie Clark z niezwykłą precyzją stopniowo odsłania kolejne elementy rodzinnej tajemnicy, sprawiając, że z każdą stroną pojawia się więcej pytań niż odpowiedzi. Pokręcone życiorysy bohaterów, skomplikowane relacje rodzinne, subtelnie narastające napięcie, atmosfera nieustannego zagrożenia, zaskakujące zwroty akcji oraz finał, który skutecznie wywraca wcześniejsze przypuszczenia do góry nogami, sprawiły, że nie potrafiłam oderwać się od lektury, dopóki nie poznałam jej zakończenia.

To inteligentny, wciągający i dopracowany thriller, który udowadnia, że największe sekrety często skrywają się nie w mroku, lecz we własnej rodzinie. Zdecydowanie polecam!