Kameleon

Idealna książka na lato

Śmieszna i wciągająca. Napisana z lekka ironią. Zabawa przy czytaniu przednia.

Mikołaj Borzym jest złodziejem znakomicie zorganizowanym, oczywiście do czasu. Jego rodzice również. Przez lata jeździli po Polsce i okradali bogatych, ale jednego dnia stracili wszystko. Nie uznawali banków, a za skarbiec służyła im studzienka kanalizacyjna na łące, na której była msza Jana Pawła II. Jednak dla deweloperów nie ma świętości. Przeczytajcie koniecznie, bo śmiałam się głośno.

Bohaterem jest jednak Mikołaj zwany Kameleonem, bo jest niewidzialny i nieuchwytny. Do czasu oczywiście. Ze swoim szczęściem przez przypadek wplątuje się w międzynarodową, wielką aferę szpiegowską. Jest pomiędzy Rosjanami, Chińczykami, polskim wywiadem i CBA. Musi sobie sam poradzić. No nie całkiem sam. Ma Precza, ale to już musicie przeczytać.

To nie jest mroczny kryminał, a raczej komedia z kryminalnym wątkiem i bohaterem, który wydaje się przyciągać dziwne wypadki. Świetna zabawa pisarza, który wszystko opowiada w pierwszej osobie, bo to Borzym spowiada się ze swojego dotychczasowego życia. Lekko absurdalna, groteskowa momentami. Autorzy też czasem muszą się pobawić i rozbawić swoich czytelników zanim wrócą do pisania swoim normalnym stylem. Jestem za

Wiecie co, ja do książek autora byłam zawsze sceptycznie nastawiona, gdyż albo zdarzało się, że jedne mi pasowały, albo było tak, że był to zupełnie nie mój klimat. Wszystko przez to, że pisarz ma nieco twarde pióro, które teraz przyuważyłam, że potrafi zmiękczyć, jednak zależne jest to od literatury i sposobu przekazu, który pragnie zaprezentować. Tak naprawdę polubiłam go dopiero za powieść ,,Góra kłopotów", która miała komediowy przekaz. Obecna również zawiera całkiem sporo żartów, choć najbardziej odpowiada mu rzucanie aluzjami. Już na początku nam się przedstawia, opowiada jaki typ życia wybrał, a następnie wchodzimy w jego rodzinne strony, by udokumentował nam dlaczego jest tym, kim jest. Większość dzieci bierze przykład ze swoich rodziców i Mikołaj Borzym też tak zrobił, tylko nie do końca w słuszności ich założeń. Umiejętności złodziejskie i koncept przechowywania swoich skarbów miał bardzo dobrze wyćwiczony. Nawet mnie zaskoczył swoją pomysłowością:-) Jednak jak wiadomo, życie składa się z układów, nawet tych, których wcale nie chcemy. Wpierw pojawiła się kobieta, która wzniosła ich fach na wyżyny, jednak chciwość wygrała z rozsądkiem i weszli w posiadanie pewnej rzeczy, która zsunęła im na głowę kolosalne kłopoty. Ta rzecz miała bowiem właściciela, który nie był zwykłym człowiekiem. A że na odzyskaniu tej rzeczy mu bardzo zależało, pozostał niefrasobliwy problem dla pary naszych złodziejaszków. Jak sądzicie, czy ta opowieść może zakończyć się podobnie co historia jego rodziców?

Naprawdę świetna historia. Jak można ujrzeć, na każdym szczeblu człowiek prosi się o kłopoty, ale najważniejsze jest to w jaki sposób udaje mu się z nich wykaraskać:-) To powieść, lecz dialogów nie jest dużo, gdyż to sam złodziej nam przedstawia swoje losy. Mamy mega komediowe sytuacje, co jakiś czas postać się cieszy, by później upadać i ponownie się podnosi. Tu była taka przesłanka, by nigdy się nie poddawać, nawet w kiepskich sytuacjach. No i najlepiej postępować zgodnie z prawem:-) Zabawna i mądra, naprawdę polecam!

Uwielbiam powieści Marka Stelara zarówno w odsłonie typowo kryminalnej, jak i komediowej, co głoszę wszem wobec od wielu lat namawiając Was do poznawania Jego twórczości. I nikt dotychczas nie zgłaszał reklamacji. Znakomicie bawiłam się towarzysząc Miśkowi i Szwagrowi w przezabawnym cyklu „Góra kłopotów”, a po przeczytaniu opisu najnowszej humorystycznej powieści „Kameleon” wiedziałam, że i z Mikołajem Borzymem bardzo się polubimy.

I co z tego, że jest on bohaterem negatywnym? Są tacy, do których po prostu pała się sympatią od pierwszych słów i nic tego nie zmieni. Szczególnie gdy jest to osobnik, owszem parający się złodziejstwem, ale uprawiający swój zawód z prawdziwą klasą, ba, wręcz z wirtuozerią. Kieruje się on bowiem zasadami wpajanymi przez Tatkę (wszak to rodzinny interes), mimo że te doprowadziły rodzicieli wprost za mury więzienia. Mikołajowi wychodzą jednak najczęściej na dobre, najczęściej, bo naszego złodzieja poznajemy podczas pobytu na egzotycznej plaży, o której marzy również goszcząc w miejscu przymusowego odosobnienia.

Bohater zwraca się wprost do czytelnika zmniejszając dystans na tyle, że miałam poczucie, jakby dobry i lubiany znajomy opowiadał mi niesamowitą historię, w której wir wpadł zupełnie niechcący i przypadkowo. Ale czy rzeczywiście? Dlaczego drobnym, choć zdolnym złodziejem "nienachalnej urody" nagle zaczynają interesować się służby bezpieczeństwa, wywiad chiński i rosyjski, a nawet brat jego współpracowniczki Oleny (nie w taki sposób, o jakim myślicie ?) a na jego drodze trup ściele się gęsto?

W tej historii nie każdy okaże się tym, za kogo się podaje, a stawka w grze będzie wysoka. Kto ostatecznie będzie górą w tej komedii pomyłek i kłamstw?

Autorowi, na wzór swoich kryminalnych powieści i tutaj udało się stworzyć niebanalną, zaskakującą i spójną fabułę, której dynamika i żywe, naturalne dialogi, nie pozwalają odłożyć powieści do ostatniego słowa. Tym bardziej że bohater porywa swoją opowieścią okazując się gawędziarzem równie zdolnym, jak złodziejem i graczem w tej zagmatwanej grze, a jego lekki i humorystyczny styl sprawia, że uśmiech nie schodzi z ust podczas czytania. Co może jedynie smucić? Że powieść wydaje się kompletna, co może sugerować, że z Mikołajem nie spotkamy się ponownie, choć przyznam, że wierząc w inwencję twórczą Autora liczę na to, że nas zaskoczy.

Polecam Wam gorąco tę lekką, komfortową, zabawną i inteligentną rozrywkę, której wisienką na torcie jest budząca ciepło na serduchu przyjaźń pomiędzy człowiekiem i psem. I jak można byłoby nie pokochać tego sympatycznego złodzieja?

A na koniec zastanówmy się, czy złodziejstwo popłaca? Nawet jeśli po lekturze tej powieści dojdziecie do takiego wniosku, to pamiętajcie, że Wy nie macie Tatki, który służyłby Wam złotymi radami i na którego błędach w tym fachu moglibyście się uczyć. No, chyba że macie?

Marek Stelar tym razem w komediowej odsłonie. Mikołaj Borzym jest złodziejem. Fachu nauczył się od swoich rodziców, obecnie przebywających w więzieniu. Jest osobnikiem, jak sam stwierdza o "niewyjściowym ryju", nie rzucającym się w oczy. Okrada tylko bogatych ludzi, ma dosyć specyficzny i perfekcyjny sposób na uszczuplenie ich stanu posiadania. Ma wspólniczkę, myszowatą Olenę, Ukrainkę, która udaje sprzątaczkę. Mikołaj osiąga sukcesy, do momentu, kiedy przypadkowo wplątuje się w międzynarodową aferę kryminalno-szpiegowsko-mafijną. Polskie ABW, rosyjscy szpiedzy i chińska mafia. Wystarczy, żeby skutecznie skomplikować jego życie. Ma też ukradzionego z okropnych warunków psa, dobermana o imieniu Precz, wiernego przyjaciela. Przeżywają niesamowite przygody, wiele razy cudem uchodzą z życiem.

Wspaniała komedia sensacyjna, wciągająca jak rollercoaster, z dynamiczną akcją, inteligentnym humorem, czasem abstrakcyjnym, czasem czarnym, ale zawsze wywołującym uśmiech na twarzy. Na dodatek autor wspaniale odnosi się do naszej krajowej rzeczywistości. Książka oryginalna, lekko napisana, na pewno poprawiająca nastrój i pozwalająca zapomnieć o własnych problemach.

Marek Stelar jest jak KAMELEON. Potrafi odnaleźć się w każdym gatunku literackim, w którym tworzy. A tworzy kryminały, thrillery i komedie kryminalne. Każde oblicze autora urzeka kreatywnością w tworzeniu intrygujących historii. A w przypadku najnowszego dzieła szczecinera, historii, która bawi do łez, a także podsyca nasze emocje nutką kryminalnej intrygi. Połączenie tych dwóch elementów jest gwarancją NIK – Najlepszej Interesującej Książki – kolejnej książki, którą warto zaprosić do swej domowej biblioteczki.

„Kameleon” to komedia kryminalna, o której za każdym razem myśląc, uśmiecham się w myślach. We wspomnieniach o złodzieju, który… dał się okraść. Czyli jest w tym fachu ktoś lepszy od Mikołaja Borzyma, złodzieja w drugim pokoleniu, który uważa się za najlepszego z najlepszych. W takim razie do diaska, dlaczego dał się okraść?! Cóż za czort go okradł?

Borzym nie działa jednak w pojedynkę. Do spółki w swych złodziejskich poczynaniach ma wspólniczkę, która udając sprzątaczkę, sprytnie okrada niejedno mieszkanko. Niestety pewnego dnia dobra passa znika niczym kosztowności z domostw, które Borzym okradał przez te wszystkie lata swej niecnej działalności. Na drodze jego złodziejskiej aktywności staje Myszowaty – tajemniczy funkcjonariusz rządowej agencji. Jaką propozycję złoży Borzymowi? Czy będzie to propozycja nie do odrzucenia? Faktem jest, że czyt-NIKowa propozycja lektury najnowszej komedii kryminalnej Marka Stelara jest tą, której nie sposób się oprzeć.

Sięgając po „Kameleona”, znajdziemy się w samym centrum intrygi. A czytelnicze emocje sprawią, że naszą skórę pokryje gęsia skórka. To przez wątek kryminalny. A łzy płynące z naszych oczu – będą łzami śmiechu. Zatem czego chcieć więcej? Więcej takich komedii kryminalnych, na których pisaniu Marek Stelar się zna. Nie ma to tamto! Dlatego też, jeśli pragniecie pośmiać się do rozpuku i poczuć sieć kryminalnej intrygi, to „Kameleon” jest właśnie dla Was.

Marek Stelar przeszedł w pisaniu na zawodowstwo. A ja dodałbym jeszcze, że osiągnął mistrzostwo w tworzeniu historii intrygujących, w pełni skupiających naszą czytelniczą uwagę. I niezależnie od tego, jakiego gatunku się dotknie, to za każdym razem tworzy dzieło godne bestsellera zasługującego również na miano NIK – Najlepszej Interesującej Książki. Dlatego też zasłużenie ta komedia kryminalna trafia właśnie na tę półkę. Niech trafi również na Waszą! Zdecydowanie polecam!

Książka „Kameleon” ukazała się nakładem Wydawnictwa Filia