Laleczka

„Laleczka” Joanny Jax to poruszająca opowieść osadzona w burzliwych latach trzydziestych XX wieku. Poznajemy Amelię, młodą kobietę, która wbrew oczekiwaniom rodziny pragnie żyć po swojemu i sama decydować o własnej przyszłości. Gdy jej pierwsza miłość rozpada się, bohaterka rozpoczyna nowe życie, które okazuje się znacznie trudniejsze, niż sobie wyobrażała. Każda kolejna decyzja prowadzi ją do nowych doświadczeń, a los nieustannie wystawia ją na ciężkie próby.

Bardzo podobało mi się to, jak Joanna Jax stworzyła postać Amelii. To bohaterka pełna emocji, popełniająca błędy i ucząca się na własnych doświadczeniach. Dzięki temu jej historia wydaje się niezwykle autentyczna. Z zainteresowaniem śledziłam jej losy, kibicując jej nawet wtedy, gdy życie wystawiało ją na kolejne próby. W książce nie brakuje miłości, trudnych wyborów, historycznego tła i momentów, które naprawdę potrafią wzruszyć.

Ogromnym atutem jest również samo wydanie książki. Barwione brzegi sprawiają, że już na pierwszy rzut oka prezentuje się wyjątkowo. Dodatkowo w środku znajdują się ilustracje z kodami QR, które po zeskanowaniu dosłownie ożywają na ekranie telefonu. To bardzo ciekawy i nowoczesny dodatek, który świetnie uzupełnia lekturę i robi naprawdę duże wrażenie.

„Laleczka” to piękna historia o poszukiwaniu miłości, własnej drogi i szczęścia, ale także o odwadze, by walczyć o siebie mimo przeciwności losu. Jeśli lubicie powieści historyczne z wyrazistymi bohaterami i emocjami, które zostają z czytelnikiem na długo, zdecydowanie polecam Wam ten tytuł.

Lata 30. XX w. Amelia Iłowiecka jest młodą kobietą gotową zaryzykować wszystko, by żyć po swojemu. Po miłosnym zawodzie ucieka z rodzinnego majątku do Warszawy i zostaje kochanką o wiele starszego od niej mężczyzny, licząc na spełnienie marzeń o karierze scenicznej.

„Laleczka” to powieść o ludzkich namiętnościach, sukcesach i rozczarowaniach oraz determinacji w dążeniu do niezależności. Sensacyjny charakter powieści sprawia, że książkę czyta się szybko, a skomplikowany wątek romansowy gwarantuje wypieki na twarzy. Dużym atutem jest ciekawie odmalowane tło historyczno-obyczajowe, zwłaszcza klimat ówczesnych kabaretów i opis konwenansów, które wyjątkowo mocno wpływały na sytuację kobiet.

Lubię od czasu do czasu sięgnąć po twórczość Joanny Jax, a „Laleczka” przypomniała mi, jak przyjemny styl charakteryzuje książki tej autorki i jak głęboko można się odprężyć podczas ich lektury. Akcja, przygoda, niepokorna bohaterka i międzywojenna Warszawa. Świetne połączenie! Polecam!

Amelia, jedynaczka zamożnych ziemian ma na życie własny plan. Nie jest on ani trochę akceptowalny przez rodziców. Zamierza wyjść za ubogiego rzemieślnika i wyjechać z nim do Ameryki. Ma też zamiar zostać tancerką i aktorką, bo scena to coś o czym zawsze marzyła. Jednak wybranek jej serca wybiera pieniądze zamiast dziewczyny, a ta zdruzgotana i nie mogąca pogodzić się z decyzją ukochanego, ucieka z domu. W stolicy, aby się utrzymać musi przyjąć propozycje bliskiego przyjaciela ojca i zostać jego utrzymanką. Nim do tego dojdzie, przypadkiem poznaje przystojnego i szarmanckiego mężczyznę, którego później wolałaby nie spotkać.

Pani Joanna potrafi skomplikować życie bohaterom, zwłaszcza tym płci pięknej. Młoda, zakochana, naiwnie wierząca w wielką moc miłości i siłę marzeń Amelia nie spodziewa się, że zdradzą ją najbliżsi.

Decyduje się na bardzo amoralną propozycję, a wszystko po to by uzyskać niezależność i satysfakcję z tego co robi. Na swej drodze spotyka czterech mężczyzn.

Tego, którego kochała młodzieńczą miłością, wolącego pieniądze.

Tego, którego znała od dzieciństwa, zdobywcę, agresywnego bawidamka, dla którego ważne jest posiadanie.

Spotkanego przypadkiem, uwikłanego w nieszczęśliwe małżeństwo, delikatnego i honorowego.

Oraz manipulatora, oplatającego swoje ofiary siecią kłamstw sączonym do serc kobiet zranionych przez życie, pragnących miłości i opieki.

Autorka stworzyła fabułę, której akcja toczy się w drugiej połowie lat trzydziestych ubiegłego wieku, gdzie kobieta bez mężczyzny nie znaczy zbyt wiele, a niemieccy szpiedzy werbują nieporadne, zranione kobiety aby uzyskać informacje do swoich celów.

Historia jest pełna namiętności, rozterek bohaterki, jej wielu potknięć do ostatecznej sceny i miłości, przybierającą każdą z możliwych form.

Coś ostatnio Pani Joanna lubuje się w powieściach romansowo szpiegowskich. Ale tak zgrabnie i z wielką starannością wplata losy bohaterów w konkretne daty i wydarzenia historyczne, że nic tylko czytać.

Może i było jak dla mnie za dużo wątków romantycznych, za mało tych które lubię, czyli szpiegowskich ale i tak miło spędziłam czas z książką. Lubię styl pisania autorki i się nie zawiodłam. Polecam.

Czy macie takich autorów, których twórczość stale odkładacie na później? Dla mnie taką osobą była do tej pory Joanna Jax. W końcu udało mi się po raz pierwszy sięgnąć po jej najnowszą powieść „Laleczka”. Bardzo się cieszę, bo poznałam naprawdę ciekawą historię i na pewno będę chciała poznać inne książki tej autorki.

Tytułowa Laleczka ma na imię Amelia i jest młodą, niezwykle urodziwą i zbuntowaną dziewczyną, której nie odpowiadają konwenanse życia na prowincji w latach trzydziestych ubiegłego stulecia. Nie chce aranżowanego małżeństwa i rodzenia dzieci. Z całego serca kocha taniec i ma własny pomysł na życie, którego nie akceptują rodzice. Po miłosnym zawodzie postanawia postawić wszystko na jedną kartę i pod pretekstem wyjazdu do ciotki do Warszawy uciec od rodziców. W stolicy szybko uniezależnia się od swej opiekunki, zatrudniając się w znanym kabarecie. Wreszcie może realizować swoją pasję do tańca i śpiewu i spełniać się na scenie. Niestety życie uczuciowe Amelii to jedno wielkie pasmo nieszczęść. Niedoświadczona dziewczyna stale dokonuje niewłaściwych wyborów, komplikując sobie przy tym życie. Równolegle do perypetii Amelii toczy się ważny wątek szpiegowski. Polski kontrwywiad rozpracowuje niemieckiego szpiega, z którym połączą się w pewnym momencie losy dziewczyny.

„Laleczka” to powieść wykreowana z dużą subtelnością i wyczuciem. Styl i plastyczny język autorki bardzo mnie urzekły. Joanna Jax dokładnie oddała rys historyczny minionej epoki. Poczułam klimat międzywojennej Warszawy, ówczesnych rozrywek, stylu życia, intryg towarzyskich, sfery politycznej, a także wylądowałam w samym środku afery szpiegowskiej. Fabuła była ciekawa, a akcja toczyła się wartko. Przez cały czas towarzyszyły mi skrajne emocje. Powieść wciągnęła mnie już od pierwszych stron i przeczytałam ją jednym tchem. Żałuję, że tak szybko się skończyła. Całości dopełniło piękne wydanie z barwionymi brzegami oraz ilustracje, które ożywały po zeskanowaniu kodu QR. Jeśli lubisz powieści z historią w tle, sięgnij po „Laleczkę”.

Mam już sporo książek Joanny Jax za sobą. Od kiedy z dwa lata temu wpadła w moje ręce jedna jej książka, to po kolejne zaczęłam już sięgać w ciemno. Tak więc teraz przeczytałam kolejną powieść tej autorki, której akcja dzieje się w przedwojennych czasach. Jest nią „Laleczka” opisująca losy pięknej, jak laleczka, młodej dziewczyny, która miała naprawdę ciekawe życie...

Jest rok 1935. Amelia jest młodziutką dziedziczką zamożnych ziemian, która zamierza wyjść za prostego rzemieślnika. Mimo różnic społecznych jest w nim zakochana i widzi w swoim narzeczonym same zalety. Rodzicom Amelii nie podoba się ten związek, więc postanawiają przekupić narzeczonego swojej córki, dając mu pieniądze na wyjazd za chlebem do Ameryki... Po tym zdarzeniu rozżalona Amelia postanawia odciąć się od rodziców i uciec do Warszawy w poszukiwaniu lepszego życia. Niestety rzeczywistość okazuje się znacznie gorsza, niż myślała i w związku z tym Amelia zmuszona jest do tego, aby zostać utrzymanką dużo starszego kochanka, który jest majorem polskiego wojska. Nie jest szczęśliwa z tego powodu, więc w końcu go porzuca. Zaczyna pracę w kabarecie i wciąż szuka miłości. Pewnego dnia poznaje niemieckiego dyplomatę, w którym zakochuje się bez pamięci. Mężczyzna zamierza się z nią ożenić i pewnego razu zabiera ją do Berlina, po to, aby przedstawić ją swoim bliskim. Od tego momentu życie Amelii zmienia się niestety na gorsze... Dziewczyna zostaje wplątana w niebezpieczną grę, która może się skończyć tragicznie. Czy uda jej się z niej wyplątać? Czy mimo niebezpiecznych okoliczności znajdzie w końcu to, czego całe życie szukała?

W książce narracja prowadzona jest w trzeciej osobie. Rozdziały są dość długie, ale potrafią zainteresować. Autorka tej książki bardzo zadbała o to, aby przenieść nas w przedwojenne czasy, bo w trakcie czytania występują stare fotografie, które za sprawą znajdujących się obok kodów QR ożywają. Pierwszy raz spotkałam się z takim urozmaiceniem czytając książkę i muszę przyznać, że bardzo mi się to podobało. Sama fabuła też mi się podobała. Amelia nie miała łatwego życia, czasami nawet jej współczułam. Przeżyła dwa zawody miłosne, wplątała się w niebezpieczną grę i wybierając mniejsze zło, musiała być utrzymanką mężczyzny, który ją odpychał. Chciała tylko wyjść za mąż z miłości, jednak ciągle spotykały ją takie przykre rzeczy. Mimo wszystko nie poddawała się i szukała nadal szczęścia. Podobało mi się też w tej książce to, jak ciekawie została opisana praca Amelii jako aktorki kabaretu w tamtych czasach. Świetnie został także wpleciony wątek miłosny, choć z początku wydawał się on skomplikowany, a uczucie między bohaterami nie było od razu widoczne. Zakończenie tej całej historii było dla mnie satysfakcjonujące mimo niebezpiecznego wątku i idealnie domknęło całość.

„Laleczka” jest kolejną świetną powieścią Joanny Jax, którą mam na swoim koncie. Bardzo ją Wam polecam, jeśli lubicie ciekawe, słodko-gorzkie (bardziej gorzkie) historie z miłosnym wątkiem i nutką niebezpieczeństwa, które dzieją się na początku dwudziestego wieku. Jestem pewna, że opisana w niej historia bardzo Was zaciekawi, a to wydanie z tymi pięknie barwionymi brzegami zachwyci (na żywo jest jeszcze piękniejsze!).

Niech Was nie zwiedzie okładka! Nie myślcie, że to lekka lektura. To jest powieść na wskroś prawdziwa.

Kotuń , 1934r.

Pochodząca z zamożnej rodziny ziemiańskiej młoda Amelia Iłowiecka buntuje się przeciwko rodzicom i planuje wyjść za mąż za Ignacego Kościelniaka. Jest on „tylko” ślusarzem, więc ślub z nim będzie mezaliansem. Niestety chłopak zrywa zaręczyny i przekupiony - ku zadowoleniu jej rodziców - wyjeżdża do wymarzonej Ameryki.

Danzig (Gdańsk), 1934r.

Wiktor Arciszewski z racji swej pracy w kontrwywiadzie musi być niezłym aktorem. Próbuje dowiedzieć się, kim jest tajemniczy szef siatki szpiegowskiej o pseudonimie Pantera.

Przez zachowanie żony nie ufa kobietom i traktuje je jak zabawki.

Warszawa, 1934r.

Po zawodzie miłosnym Amelia wyjeżdża do swej ciotki Stefanii Pomianowskiej do Warszawy. Amelia chciała żyć inaczej niż jej rodzice, chciała tańczyć na scenie. Ma nadzieję, że właśnie w stolicy uda jej się spełnić marzenia. Tam wdaje się w romans z przyjacielem ojca Romualdem Zawiślakiem - starszym majorem polskiego wojska.

Przypadek sprawia, że Amelia i Wiktor poznają się w restauracji Adria. Co wyniknie z tego spotkania ?

Dziewczyna dostaje angaż w teatrze. Debiutancki występ Laleczki- jak ją nazywano- okazał się sukcesem. Dziewczyna ma tajemniczego wielbiciela- Niemca Ernsta von Normanna.

Kim jest ? Czego oczekuje od Amelii? Czy dziewczyna zdaje sobie sprawę, w jak niebezpieczną relację się wdała? Zwabiona obietnicą wielkiej sławy nie wie, w jak niebezpieczną grę się wplątała. Czy odważy się zagrać rolę swego życia ?

W „Laleczce” poznajemy rozterki głównej bohaterki. To wbrew pozorom silna osobowość. Nie che wrócić do domu ani wyjść za mąż tylko dla pieniędzy, musi radzić sobie sama bez wsparcia bliskich. Jej praca na scenie nie była aprobowana przez rodziców jak i większość tzw.”porządnego” społeczeństwa. To był świat pełen konwenansów i hipokryzji, w którym najważniejsze było to, aby ludzie nie plotkowali.

To powieść o odwadze, intrygach, zemście, ponoszeniu ryzyka w imię ważnej sprawy, ale również o poszukiwaniu miłości i marzeniach, o tym, że jeśli do czegoś dążymy, nikt i nic nas nie powstrzyma.

Gorąco polecam.

Książka została pięknie wydana. Ale w wydawnictwie dobre strony to jest normą.