Lightbringer. Świetlisty monarcha

„Lightbringer. Świetlisty monarcha” to trzeci i zarazem ostatni tom trylogii Empirium, chyba każdy z czytelników siedział jak na szpilkach oczekując tego momentu, kiedy książka trafi w jego dłonie. Rozumiem to, bo mam dokładnie tak samo, wypatrywałam kuriera, obserwowałam stores na instagramie, chciałam zobaczyć czy świat wykreowany przez Claire Legrant upadnie, czy przetrwa. Dotychczas bardzo podobała mi się historia, dlatego też nie zastanawiałam się nawet chwili, nie targały mną najmniejsze wątpliwości, czy ponownie będę chciała w to wejść. Usiadłam w fotelu i rozpoczęłam lekturę.

W książce autorstwa Claire Legrand pod tytułem „Lightbringer. Świetlisty monarcha” poznaliśmy dwie główne bohaterki, Rielle Dardenne przez całe życie była zmuszona się ukrywać, dlatego, że posiada magiczną moc, niespotykaną i niebezpieczną. Jest w stanie władać wszystkimi żywiołami. Drugą ważną kobietą jest Eliana Ferracora, łowczyni nagród, która w swojej zaciętości nie miała równych, zabija każdego napotkanego buntownika, ale nie zapomina o innych, ma dobre serce. Dwie kobiety, które dzieli czas, ale łączy przeznaczenie. Rielle czuje się samotna, odtrącona przez bliskich, w tym stanie stała się podatna na niezbyt dobre podszepty. Elianie nie jest łatwiej, ze wszystkich sił stara się panować nad swoimi mocami, co nie należy do łatwych. Nie chce, aby imperator przeniósł się w czasie, wtedy świat będzie zagrożony. Czy uda się powstrzymać to, co wydaje się nieuniknione?

„Lightbringer. Świetlisty monarcha” to historia, która jest wspaniała i została wykreowana przez Claire Legrand w niesamowity sposób. Autorka potrafi stworzyć wiarygodną i dopracowaną wersję świata, dopracowuje ją, ofiarowując nam nowe elementy i rozbudowane opisy. Proza autorki jest przepiękna, pisze tak precyzyjnie, nawet o czymś takim, jak magia, innych metafizycznych rzeczach, takich jak światło i aury, w sposób tak przenikliwy, że czuję się, jakbym oglądała wszystko własnymi oczami. Część tego wspaniałego klimatu, tej magii, która zawładnęła czytelnikami kryje się w równie niesamowitych bohaterach. Claire Legrand sprawiła, że upadek Rielle stał się doskonały, obserwować, gdy zatraca się i jest wspierana przez niewłaściwych, manipulujących ludzi. Z drugiej strony Eliana walczy, by utrzymać swoją magię na wodzy, udaremniając działania wrogów w jedyny możliwy sposób. Jest tak silna i odważna, że mam ogromny szacunek dla tej dziewczyny. Nie prosiła, by być tym, kim jest, ale radzi sobie z tym niesamowicie. „Lightbringer. Świetlisty monarcha” to opowieść, w której każda scena ma swój cel i napędza fabułę w kierunku zakończenia, o którym wszyscy wiedzieliśmy od samego początku serii. Można poczuć strach na własnej skórze, kiedy zmieniamy oś czasu Rielle, jak jej moc rośnie i przesuwa granice Empirium, pozostawiając czytelnika w przekonaniu, że nie można jej uratować, obserwowanie jej spiralnego upadku było nadal rozdzierające serce. Zakończenie jest naprawdę idealne, miałam, co do niego wysokie oczekiwania i nie mogłam prosić o nic lepszego. Każda chwila przeplatała się płynnie z inną, a tej książki niemal nie sposób było odłożyć.

"Serce nie może się przecież złamać. Może wybuchnąć, może zostać rozerwane na strzępy, może zostać rozdeptane i rozgniecione na ziemi, ale nie łamie się tak jak kości."

Czytając serię, nieważne jaką tematycznie, zawsze się obawiam jej finału. Zwłaszcza, gdy historia ta wsiąka w moją skórę i czuje się ją całą sobą. Zaprzyjaźnia się z bohaterami i z napięciem obserwuje ich poczynania. Przede wszystkim walkę. Nie inaczej jest z serią "Empirium", która od początku zagościła w moim czytelniczym sercu.

Coś się kończy, coś zaczyna. Czy w przypadku "Lightbringer" będzie inaczej? Jak historia Rielle i Eliany się zakończy? Na pewno niespodziewanie, ale o tym za chwilę.

Claire Legrand napisała powieść o dwóch królowych, które dzieli tysiąc lat, ale łączy więź - matki z córką. Obie muszą walczyć o zapanowanie nad własnymi mocami i żeby one nie dostały się w niepowołane ręce.

Czytaj Corien. Ta postać nie jest moją ulubioną, ale bez niej ta historia nie miałaby prawa bytu. Jest się świadkiem jego oddania, ale wiele sytuacji poddawanych jest w wątpliwość. Czy na pewno? Mam totalnie mieszane odczucia do tego anioła o niewyobrażalnej mocy. Jego postępowanie w "Lightbringer" totalnie nie dziwi i jest nawet słuszne. Ta słuszność wynika z tego, że rozumiem jego postępowanie, chęć zemsty i walkę o istnienie jego ludu oraz miłości, którą żywi do Rielle.

Trzeci tom serii pozwala uczestniczyć w wydarzeniach, na które tak długo się czekało. Historia opowiadana z perspektywy kilku bohaterów daje czytelnikowi obraz sytuacji z różnych zakątków świata i pokazuje jak wielki wpływ ma na każdego z nich. Jest się świadkiem ogromu zniszczeń, które doprowadzą do upadku, krzywd i brutalności ze strony wroga. Jednak nie tylko na tym skupia się fabuła, a na walce z Imperatorem, który dokonuje coraz to śmielszych kroków w akcie desperacji.

Śledząc losy Rielle i Eliany widzi się światełko w tunelu, choć może bardziej ze strony tej drugiej. To w niej drzemie potencjał i wiara w to, że ten świat można jeszcze uratować i zapanować nad empirium. Siła, która drzemie w obu kobietach ma niszczycielską moc i tylko one dwie prawdopodobnie mogą nad nią zapanować. Najbardziej jest mi szkoda Eliany, która musiała naprawdę wiele wycierpieć, by znaleźć się w odpowiednim miejscu.

"Lightbringer" tak naprawdę mówi o wielkim cierpieniu, które dopada każdego z bohaterów z różnych powodów. Z miłości, przyjaźni, braku władzy, braku mocy lub właśnie ich posiadaniaa (jak w przypadku Rielle), chęci ratowania świata i bliskich. I zbliżając się do finału tejże historii, kartka za kartką brakuje tchu, bo wiesz, że nie ma tu dobrego zakończenia. Mimo plot twistów, zaskoczenia, niektórych wydarzeń, które jednak niosą iskierkę nadziei, i tak zostaje się poturbowanym emocjonalnie. Claire Legrand ma niewiarygodny dar pisania, a świat przez nią stworzony opisany jest pięknym językiem. Emocje, które wyrażają bohaterowie są namacalne i czytelnik na równi z nimi je przeżywa. Niekażdy autor ma taki dar. Legrand się udało.

Nie wiem czy kiedyś wrócę do tej serii, by ponownie ją przeczytać. Odkryć coś na nowo. Natomiast jestem pewna, że na długo zostanie w mojej pamięci, ponieważ jest to złoto w gatunku fantasy. Trylogia "Empirium" jest warta zarwania każdej nocy, by móc się w niej zatracić. Myślę, że już bardziej Was zachęcić nie mogę. Czytajcie i miejcie z tego frajdę.

„On wybrał mnie, abym strzegła Jego dzieła. On wybrał mnie, abym podziwiała Jego chwałę. Jestem ostrzem przecinającym noc. Jestem strażniczką Jego historii.”

Zdradzone serce posłucha nawet diabła jeśli tylko przyrzeknie mu odwet i potęgę.

Rielle jest rizstrzaskana.

Pozostawiona na pastwę losu łączy swą drogę z największym spośród złoczyńców, Corienem zatracając się we wściekłości i badając granice mocy nad którą powoli traci kontrolę.

Eliana nadal dźwiga na barkach brzemię dziedzictwa, którego nigdy nie pragnęła.

A jednak musi walczyć w samym sercu imperium , choć nie z własnej woli.

Obie kobiety słuchają głosu anioła wiodącego prosto w otchłań obłędu.

A przecież ich decyzje nie pozostają bez konsekwencji dla otoczenia..

Czy Prorok jest ostatnią szansą jaką otrzymała ludzkość?

A może wprost przeciwnie?

Czy zrobiłbyś wszystko, by odzyskać ukochaną osobę?

Czy choć jedna królowa wreszcie zazna szczęścia a miłość zagości w jej sercu?

To jest po prostu MISTRZOSTWO ŚWIATA. ARCYDZIEŁO.

Fabuła stworzona w taki sposób że trudno przewidzieć kolejne kroki poszczególnych osób, a przede wszystkim wielowarstwowe, złożone uniwersum na miarę Diuny , choć sądziłam, że tego nie przebije już nic.

Kocham i ubóstwiam.

Towarzyszące mi uczucia były cholernie skrajne - jak bowiem można potępiać kogoś, kto jak Auduric nie wiedział wszystkiego i nie mógł w pełni pojąć z czym przyszło mu się zmierzyć?

A z drugiej strony.. pragnęłam ponownego połączenia Rielle i Coriena - choć to po prostu wyjątkowo przystojny złol.

Końcowe rozdziały tej przepięknie wydanej powieści złamały mi serce i rozszarpały emocjonalnie, a jednocześnie było idealne w kontekście całej sagi.

Czy można prosić o więcej tego cuda? Najlepiej na wczoraj

Ciężko rozstać się z bohaterami wspaniałej serii Empirium. "Lightbringer. Świetlisty Monarchia” to już ostatnia, trzecia część przygód Rielle, Audrica, Eliany i Ludivine. Jest to książka dość pokaźna, bo posiada ponad 600 stron i napisana jest drobnym druczkiem. Ale czytając w ogóle nie czuć tej obojętności. Przez książkę wręcz płynie się.

Każda z postaci tutaj została świetnie wykreowana i z każda z nich dostarcza wielu, odmiennych emocji. Rielle zdecydowanie należy do tych postaci, które drażnią, ale zarazem mają coś takiego w sobie, co sprawia, że chce się je bardziej poznać. Eliana z kolei, to bohaterka, która bardzo polubiłam od pierwszego tomu. Zarówno te dwie królowe jak i pozostałe postacie są różne i każda z nich odgrywa tu swoją rolę. Pomiędzy bohaterami wiele się dzieje, a ich emocje udzielają się czytelnikowi.

W tej części autorka domyka wszystko. Czytelnik dostaje odpowiedzi na nurtujące go pytania. W końcu dowiadujemy się kim jest prorok. Claire wprowadziła tutaj również element zaskoczenia, który sprawia, że oczy otwierają się szerzej.

„Lightbringer” podobnie jak poprzednie dwie części wymaga większego skupienia by lepiej zrozumieć co w danym momencie czują poszczególne postacie. Na pewno nie jest nudną lekturą, ponieważ cały czas coś tutaj się dzieje. W dalszym ciągu mamy tutaj dwie linie czasowe, które osobiście bardzo lubię w każdym gatunku.

Seria Empirium to seria, która posiada wszystko co powinna posiadać dobra fantastyka. Bogaty świat, wielu ciekawych bohaterów, dwie linie czasowe, ogrom emocji pomiędzy bohaterami i zakończenie, które zwali z nóg. Na pewno jeszcze kiedyś sięgnę drugi raz po wszystkie trzy tomy. Polecam!