Podchody

Józka to młoda redaktorka, która leci do Włoch na parę miesięcy. Jej zadanie to znaleźć powieść, która wkrótce okaże się bestsellerem. Na miejscu kobieta dostaje tajemniczy list z zaproszeniem do miejskiej gry. I tutaj jest ciekawostka. Gra ta miała odbyć się 10 lat temu. Wraz z nowymi przyjaciółmi Józka postanawia rozwiązać zagadkę tego co wydarzyło się przed laty.

Autorka świetnie połączyła wątek kryminalny z obyczajowym. Świetnie oddała klimat małej włoskiej miejscowości, a jednocześnie zaprosiła nas do niebezpiecznej gry, której stawką jest ludzkie życie. Emocji wiec tutaj nie brakuje.

Akcja książki jest raczej powolna, ale nie znaczy to, że jest nudno. Podczas opisów malowniczego, włoskiego miasteczka i podczas odkrywania tajemnic mieszkańców i okolicy czytelnik na pewno nie będzie nudził się. A kiedy dojdzie do rozwiazywania tajemniczej zagadki sprzed lat, to nie ma mowy by książkę dało się odłożyć.

Czy Józka zagra w tajemniczą grę? Co odkryje? Przekonajcie się sami.

Bardzo polecam ten tytuł na długie, jesienne wieczory.

Literatura kryminalna ma wiele twarzy, a ta, którą odkryłam w powieści Katarzyny Żechowicz-Wygryz, urzekła mnie od pierwszych stron. "Podchody" zamiast wciągać w mrok śledztw, otuliły mnie słońcem Kalabrii, lekkością opowieści i nutą ciepłego humoru. Nie ma tu krwawych zbrodni ani policyjnych pościgów, jest za to zagadka, która intryguje, bawi i pozwala cieszyć się każdym dialogiem i opisem. To kryminał łączący klimat cosy crime z obyczajowym ciepłem, dający poczucie, że powstał z myślą o czytelniczej przyjemności. Trudno uwierzyć, że to debiut, wszystko jest przemyślane, a rozdziały otwierają cytaty z dialektu kalabryjskiego, trafnie oddające nastrój historii. Autorka z niezwykłą swobodą oddaje koloryt miejsca, pozwalając poczuć jego zapach, barwy i dźwięki. Z całego serca gratuluję tak udanego debiutu.

Fontanna widoczna na okładce pojawia się w powieści i odgrywa ważną rolę w fabule. "Podchody" to doskonała opowieść o Włoszech z kryminalnym wątkiem w tle. Autorka ma niewątpliwy talent do snucia historii oraz ogromną wiedzę o tym kraju, którą dzieli się z czytelnikiem z prawdziwą pasją. Dawno nie czytałam książki z taką przyjemnością i jestem nią bardzo zachwycona.

To świetnie napisana powieść, którą polecam z całego serca. Miłośnicy kryminałów mogą poczuć się nieco zawiedzeni, bo zagrożenie ukryte jest raczej między wierszami, gdzie wszechobecna jest mafia ’ndrangheta. Za to wielbiciele dobrej literatury zakończą lekturę z poczuciem satysfakcji. Zakończenie jest mocne i zaskakujące, zostawia lekko uchylone drzwi do kolejnej przygody Józki we Włoszech. Nie wiem, czy autorka je szeroko otworzy, czas pokaże, ale bardzo bym chciała, by tak się stało, bo jestem ciekawa, co się za nimi kryje.

„Podchody” to ciekawie skonstruowany kryminał, pełen zagadek, tajemnic oraz niezwykłego włoskiego klimatu. Akcja rozgrywa się na południu Włoch, w regionie Kalabria, gdzie miałam okazję być, więc tym przyjemniej czytało mi się książkę. Józka to pozytywna bohaterka, nie przejmuje się pracą, lubi imprezy i nie znosi nudy, szuka także swojego miejsca na świecie. Postanawia zagrać w dawną terenową grę, która przerodzi się w pełną niebezpieczeństw przygodę. W końcu w wydarzenia była zamieszana lokalna mafia, która dalej działa, a ludzie się jej obawiają. Pomagać jej będzie Gina, nowa koleżanka z pracy oraz jej siostrzeniec Daniele. Poznamy również wiele innych ciekawych postaci wraz ze swoim włoskim temperamentem. Autorka przemyca bardzo dużo ciekawych informacji dotyczących historii, kultury oraz tradycji regionu. Także każdy rozdział jest poprzedzony kalabryjską sentencją. Zagadki ciekawe i skrupulatnie przygotowane na zasadzie skojarzeń oraz gier słownych. Świetnie bawiłam się wraz z bohaterami odkrywając kolejne etapy gry oraz miejsca ich ukrycia. Wraz z kolejnymi wskazówkami, zagłębiamy się co raz bardziej w sekrety i tajemnice okolicznych mieszkańców, atmosfera gęstnieje, napięcie sięga zenitu, w powietrzu unosi się aura niepokoju. Śmierć Vanessy staje się coraz bardziej tajemnicza i powoduje mnóstwo pytań, cofamy się w przeszłość, która będzie mieć duży wpływ na teraźniejsze wydarzenia.

Wciągająca powieść z wielowątkowym śledztwem, zaskakującym i przejmującym zakończeniem. W ogóle nie czuć, że jest to debiut literacki autorki, jestem pod ogromnym wrażeniem i wyczekuje kolejnych świetnych powieści

Czytając, przeniosłam się do Włoch, do Kalabrii. Popijałam kawę w malutkim barze, zajadałam się pizzą, makaronem, kwiatami cukinii. Spacerowałam niewielkimi uliczkami… oczywiście razem z Józką, główną bohaterką książki.

Bardzo lubię Włochy, spędziłam tam trochę czasu, zwiedzając je także poza turystycznymi szlakami, ale nie aż tak dokładnie, jak Katarzyna Żechowicz-Wygryz, która zna je od podszewki, zwłaszcza Kalabrię. Stąd pomysł, by akcję swojej debiutanckiej powieści umieścić właśnie tam.

Z każdej linijki tekstu przebija jej miłość do regionu i ludzi, którzy tam mieszkają. Widać, że poznała historię, słuchała opowieści mieszkańców, a Włosi mają dar snucia przypowieści. Idealnie też oddała klimat życia w niewielkiej miejscowości, w której codzienność toczy się na niewielkim placu, gdzie każdy z każdym spotyka się w którejś knajpce, gdzie po pracy ok. 21.00 idzie się jeszcze na kolację, a weekendy upływają na lokalnych imprezach.

Pooddychałam Włochami, ale przecież to książka kryminalna jest. Mam jednak wrażanie, że przecież nie tylko, to historia o Kalabrii, o ludziach, o stosunkach społecznych i tajemnicach ukrywanych przez lata w tym także tych dotyczących morderstwa. To kryminał z bardzo szerokim spojrzeniem, bez opisów krwawych zbrodni, a raczej dla tych, którzy lubią pomyśleć, prześledzić samemu, podochodzić do prawdy, jak u Agathy Christie.

Młoda Polka, Józka zostaje ze swojej firmy wysłana na miesiąc do Włoch, bo tam w największym w Kalabrii wydawnictwie ma znaleźć książkę, która u nas w kraju stanie się hitem. Właściciele obu wydawnictw są zaprzyjaźnieni stąd te powiązania. Józka nawet nie spodziewa się, że nagle zostanie niemal zmuszona do rozwiązania zagadki sprzed 10 lat. Będzie musiała dociec prawdy, czy, jak i kto zamordował? A może nikt nie zginął?

Nic w tej historii nie jest oczywiste, nic nie układa się tak, żebyśmy mogli być tego pewni. Kiedy już, już wydaje się, że znaleźliśmy rozwiązanie, okazuje się, że to nie jest tak do końca. Wszyscy mylą tropy…

Bardzo dobry debiut powieściowy, zapowiadający, mamy nadzieję kolejne świetne książki kryminalne, choć nie tylko.

Chcecie poczuć klimat Włoch, przeczytajcie „Podchody”.

Chcecie rozwiązywać zagadkę kryminalną, przeczytajcie „Podchody”.

Chcecie historii miłosnej i o przyjaźni, przeczytajcie „Podchody”.

Chcecie lekkiej i bardzo przyjemnej lektury, przeczytajcie „Podchody”.