Potrzask

Wiecie co mnie zastanawia? Ten moment, kiedy chcemy odebrać sobie życie i prawie nam się udaje. Wtedy nasze ciało wchodzi w etap widzenia zmarłych bądź zmarłego z rodziny, który tłumaczy mu, że jeszcze nie nadszedł jego czas, że musi powrócić. Ciekawi mnie to, ponieważ sama miałam tak dwa razy, dokładnie tą samą scenę, że widziałam wujka lub ciocię, osoby, które były dla mnie ważne i one mówiły dokładnie te same słowa. Musisz wrócić, to jeszcze nie nadszedł twój czas. I teraz pytanie do autora, czy też miał taki sen, czy to scena ułożona z przypadków innych osób? Czy faktycznie jest się wtedy na tym pograniczu, czy to tylko zwykły amok objawiający się wszystkim tak samo?

Zastanowił mnie ten temat, gdyż dokładnie tak było opisane w książce. Ukochana mężczyzny zmarła, a on zamiast zaopiekować się ich synem z tęsknoty zapragnął być bliżej niej i stało się głupstwo. Po całej wizji zrozumiał, że to dziecko powinno być dla niego najważniejsze, ale jak wiadomo, ukochanego człowieka się nie zapomni. To nieco utrudnia mu pracę w policji, choć ma dobrych przyjaciół na których może polegać. Trudno jest dzielić obowiązki na dwoje, a jak wiadomo, każde z nich jest jakby priorytetem. Na karty książki wkroczy później zabójca, ale czy tylko na tym skupimy się podczas czytania?

Jak dla mnie to świetna seria do której można się przyzwyczaić, jak do dobrej kawy, czy serialu w którym grają nas ulubieni bohaterzy. Akcja wciąga gdyż mamy wiele spraw prywatnych, które się przewijają z tymi służbowymi. Autor postanowił połączyć te dwie sfery i wyszło mu naprawdę świetnie, gdyż dodatkiem są tutaj emocje, których jest cały ogrom. Dotknięte zostały sfery wrażliwe dla większości czytelników, choćby opieka nad malutkim dzieckiem i babcia, która chciałaby wszystko zrobić po swojemu. Niektórzy bowiem nie wiedzą jak złymi są rodzicami, ale sama chęć sprawowania władzy nad kimś sprawia, że czują się niezwyciężeni. A tematów do rozmów będzie tutaj cała masa, a my jako wierni słuchacze problematyki, którą znamy, będziemy go śledzili z zapartym tchem:-)

Ze swojej strony ją polecam:-)

Zaczynam ten rok od naprawdę dobrej książki. Książki Piotra Kościelnego, którego cenię za autentyzm jakim cechują się jego książki. Książki, która jest kontynuacją losów mojego ulubionego duetu śledczych spośród literatury kryminalnej – Sikory i Bieleckiego.

Przechodząc do fabuły, w „Potrzasku” wracamy do sytuacji, którą pamiętamy z „Nagonki”. Sikora przeżywa atak nożownika, wraca do siebie, pomimo tego że prawie zginął. Jego synem zajmuje się niezastąpiony partner – Bielecki.

W mieście pojawia się kolejna fala zbrodni. Ktoś zabija starsze kobiety, atakuje za pomocą młotka. Jest brutalny, a jego poczynania nie są skoordynowane. Jedyne co łączy ataki to osiedle gdzie do nich dochodzi.

Mocno przerzedzony wydział robi co może aby zajmować się narastającymi sprawami kryminalnymi. Nie jest łatwo. Zbrodnia goni zbrodnię, a efektów pracy śledczych póki co nie widać.

Ale jak to bywa u Piotra Kościelnego – nie może być za lekko.

Czy policjanci z Wydziału Zabójstw staną na wysokości zadania i dorwą sprawcę brutalnych mordów?

„Potrzask” to piąty tom serii o Sikorze i Bieleckim. Nie wchodząc mocno w szczegóły fabularne powiem tylko, że autor nie oszczędzał do tej pory tego duetu. Ta książka jest dowodem na to, że ci dwaj długo nie zaznają spokoju.

Pomimo dramatycznych wydarzeń, które miały miejsce w poprzednim tomie, Piotr Kościelny postanowił zafundować swoim bohaterom kolejną przejażdżkę kolejką górską.

Od samego początku śledzimy losy tej dwójki i ich kolegów z wydziału oraz równolegle poczynania młodego, ale zdesperowanego „młotkarza”, który ma swój cel i nie cofnie się nawet na krok zanim go nie zrealizuje.

Każdy kto zna autora wie czego można się spodziewać po jego książkach. Tych nieuświadomionych ostrzegam, będzie krew, będą łzy i ogromne poczucie braku sprawiedliwości – takiej zwykłej – życiowej.

Podsumowując „Potrzask” to naprawdę świetna książka. Polecam każdemu szukającemu pełnokrwistego kryminału z ciekawie rozbudowanym wątkiem fabularnym.

Zbrodnia, żmudne śledztwo i trudne emocje - to z pewnością znajdziecie w książce. Witajcie w świecie kolejnego psychopaty, rozprawiającego się z emerytkami za pomocą młotka. Co nim kieruje? Kto stanie się jego kolejnym celem?

"Potrzask" stanowi piąty tom serii i choć teoretycznie można czytać go oddzielnie, zdecydowanie to odradzam, bo trudno w pełni zrozumiec? głównego bohatera bez znajomości zdarzeń, jakie go spotkały. Ponadto cała seria począwszy od Łowcy jest po prostu warta przeczytania, jeśli oczywiście jesteście fanami naprawdę mocnych kryminałów, trzymających w napięciu.

Komisarz Sikora to bohater, którego autor nie oszczędza. Chwilami zastanawiam się, ile nieszczęść może spaść jeszcze na tę postać. W zasadzie to wiszące nad nim fatum jest jedynym zarzutem, jaki mogę poczynić w kierunku powyższego cyklu, bo kumulacja tragicznych wydarzeń w jego życiu wydaje się mało prawdopodobna.

Kolejna część rewelacyjnej serii stanowi spójną całość z poprzednimi tomami. Z niecierpliwością na nią oczekiwałam, gdyż zakończenie "Nagonki" niemal wstrzymało pracę mego serca.

Trudno to pojąć, ale ten arogancki, przemądrzały, pyszałkowaty zarozumialec Sikora jest niezwykle bliski memu sercu. Choć bywa wyjątkowo irytujący, żywię do niego szczerą sympatię.

Która z książek Piotra Kościelnego jest Waszą ulubioną?

Komisarz Sikora prawie traci życie w wyniku ataku przestępcy. Miasto gnębione jest przez mordercę emerytów. Aneta myśli o zrezygnowaniu z pracy w policji. W mieście pojawia się kolejny niebezpieczny i przemyślny morderca. Dziadkowie syna Sikory chcą odebrać mu dziecko.

W tej książce tyle się dzieje, że nie wiadomo w którą stronę patrzeć. Brutalność miesza się tutaj z niezwykłą wrażliwością. Niektóre sceny przerażają, odstręczają inne ściskają serce i powodują otarcie z policzka samoistnie płynących łez.

Główny bohater – Sikora – denerwuje i … wzrusza. To twardy facet o miękkim sercu. Jeśli masz na kimś polegać to właśnie na nim. Duet śledczych Sikora – Bielecki to literackie mistrzostwo świata. Czytelnik bardzo szybko wiąże się z ekipą Sikory (ja wpadłam jak śliwka w kompot w to towarzystwo).

Czy ktoś policzył ile trupów padło w tej książce? Nie czytałam jeszcze kryminału gdzie śmierć przelewa się prawie przez każdą stronę.

Kolejny fenomen to morderca emerytów. Nienawidzimy go, chcemy, żeby go natychmiast ujęto, albo żeby mu się coś stało a jednocześnie jest nam go … żal.

Kolejne zaskoczenie to ilość prowadzonych śledztw. Jeśli myślicie, że chodzi tylko o jednego zbrodniarza, to się grubo mylicie. Tutaj mamy wysyp morderstw, bo mamy prawdziwy wydział zabójstw, który nie tylko jedną sprawą żyje.

Autor o mało mnie nie zabił - serwując mi tyle wrażeń. Jest tutaj drastycznie, krwawo, brutalnie, ale są też momenty, które odbierają oddech z nadmiaru emocji, również tych pozytywnych. W tej książce nie ma chwili na wytchnienie, jest bardzo dynamicznie, a zwroty akcji przyprawiają o czytelniczą zadyszkę.

Zabrzmi dziwnie, ale tego mi było trzeba. Autor nie rozczarowuje. „Potrzask” to kwintesencja mocnego, wwiercającego się w nasze emocje kryminału.

„Potrzask” to już 5 tom z tego cyklu. Książka od samego początku trzyma w napięciu. Posiada również zaskakujące zwroty akcji, które tak bardzo lubię w tym gatunku.

Komisarz Sikora dochodzi do siebie po postrzale. Nadal trwa śledztwo w sprawie napadów emerytów. Pojawią się kolejne trupy. Oprócz tego Pan komisarz walczy o własnego syna, którego chcą mu odebrać rodzice Moniki.

Bardzo lubię kryminały z dość dobrze rozwiniętym wątkiem obyczajowym. I tak właśnie jest tutaj. Autor świetnie w problemy z kolejnymi morderstwami wplótł prywatne zawirowania Sikory, jak również Anety i Łukasza. Kobieta boi się o swoje życie i chce odejść z policji. Jaką podejmie decyzje?

Autor świetnie wykreował bohaterów. Sikora chociaż dobiega do emerytury nadal jest w formie. Każda z postaci jest inna i dostarcza wielu emocji. Jednych można polubić bardziej a innych mniej.

Książka jest z gatunku tych, które wciągają od pierwszej stron i nie pozwala odłożyć się nawet na chwilę. Posiada zaskakujące zwroty akcji i zakończenie, które wciska w fotel. Sama akcja jest dość dynamiczna. Taka jaką lubię. W książce nie znajdziemy chaosu. Każdy wątek jest dokładnie opisany.

„Potrzask” chociaż jest kolejnym tomem z serii, to dla mnie był pierwszym. Muszę przyznać, że czasami odczuwałam brak znajomości poprzednich części i po skończeniu tego tomu, wiem, że muszę przeczytać poprzednie 4 części.

„Potrzask” to lektura obowiązkowa dla fanów komisarza Sikory. A jeśli jeszcze jak ja nie znaliście tej serii to bardzo polecam ją.